Лин Онус: Австралиялық суретшінің өмірі мен шығармашылығы
Lin Onus
Лин Онус (1948-1996) – австралиялық суретші, абориген тамырлары бар. Әкесі белгілі белсенді болған. Өнер, саяхат және аборигендер тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық суретші (1948–1996)
Australian artist (1948–1996)
Лин Онус (4 желтоқсан 1948 – 23 қазан 1996), туған аты Уильям Маклинток Онус, сондай-ақ Лин Бурралунг Маклинток Онус ретінде де белгілі, шотландтық абориген тегінен шыққан австралиялық суретші. Ол белсенді Билл Онустың ұлы болған.
Lin Onus (4 December 1948 – 23 October 1996), born William McLintock Onus and also known as Lin Burralung McLintock Onus, was an Australian artist of Scottish Aboriginal origins. He was the son of activist Bill Onus.
Ерте өмір
Уильям Маклинток Онус 1948 жылғы 4 желтоқсанда Мельбурн қаласындағы Кьюдегі Сент-Джордж ауруханасында дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Таунсенд Онус кіші (Билл), Йорта Йорта тайпасынан шыққан адам, Аборигендерді қолдау лигасының негізін қалады және алғашқы Абориген әділет хакімі болды. Ол 1968 жылы қайтыс болды, бұл ұзақ күрес жемісі болған – Аборигендердің мәселелеріне жауапкершілікті ұлттық үкіметке беру және Аборигендерді елдің халқының санатына енгізу бойынша референдумның сәтті аяқталуынан бір жыл өткен соң. Онус 1950-1960 жылдары Виктория штатының Мельбурн қаласындағы Дипдин бастауыш мектебінде және Балуин орта мектебінде оқыды. Ол көбінесе өзімен-өзі үйренген қалалық суретші болды, Балуин орта мектебінен төбелес салғаны үшін шығарылғаннан кейін механик және бояушы болып жұмыс істеді, содан кейін әкесінің «Аборигендер кәсіпорны жаңалықтары» бизнесі үшін туристік нарыққа арналған бұйымдар жасады.
William McLintock Onus was born at St. George's Hospital, Kew, Melbourne on 4 December 1948 His father William Townsend Onus Jr (Bill), a Yorta Yorta man, became the founder of the Aboriginal Advancement League and was the first Aboriginal JP, dying in 1968, a year after a long campaign bore fruit – the success of the referendum giving the national government responsibility for Aboriginal affairs and including Aboriginal people in the determination of the country's population. Onus was educated in the 1950s and 1960s at Deepdene Primary School and Balwyn High School in Melbourne, Victoria. He was largely a self taught urban artist who, after being expelled from Balwyn High School for fighting, became a mechanic and spray painter, before making artefacts for the tourist market with his father's business, Aboriginal Enterprise Novelties.
Мансап
Онус сәтті суретші, мүсінші және гравюра шебері болды. Онус туындыларында көбінесе аборигендік сурет салу стильдерінен алынған символизм, сондай-ақ заманауи көркем элементтердің жаңаша түсіндірілуі кездеседі. Оның туындыларындағы бейнелерге әкесінің атамекеніндегі Барма қызыл эвкалипт ормандарының әсерлі суреттері, сонымен қатар 1986 жылы Манингриданың жергілікті қауымдарына сапар барысында үйренген (және пайдалануға рұқсат алған) рррк техникасындағы сызықтармен көлеңкеленген сурет салу стилі кіреді. Оның ең танымал туындысы – «Майкл мен біз бір минутқа пабқа түсіп кетейік» деген аттас картинасы пошткада жарияланып, суретші Майкл Изерге сілтеме жасайды. Суретте шағырдың балықтың үстінде отырған бейнесі бейнеленген, бұл оның анасы мен әкесінің мәдениеттерінің қарым-қатынасын және келісімді білдіреді. Толқын бейнесі жапон гравюра шебері Кацусика Хокусайдың «Канагава толқыны» (1832) туындысынан алынған.
Onus became a successful painter, sculptor and printmaker. The works of Onus often involve symbolism from Aboriginal styles of painting, along with recontextualisation of contemporary artistic elements. The images in his works include haunting portrayals of the Barmah red gum forests of his father's ancestral country, and the use of rarrk cross hatching based painting style that he learnt (and was given permission to use) when visiting the Indigenous communities of Maningrida in 1986. His most famous work, Michael and I are just slipping down to the pub for a minute, has been featured on a postcard, and is a reference to his colleague, artist Michael Eather. The painting is of a dingo riding on the back of a stingray which is meant to symbolise his mother's and father's cultures combining in reconciliation. The image of the wave is borrowed from The Great Wave off Kanagawa (1832), by Japanese printmaker, Katsushika Hokusai.
Көрмелер
2000 жылы Сиднейдегі Австралияның қазіргі заманғы өнер мұражайында Линь Онустың (Burrinja) 1948-1996 жылдардағы шығармаларына арналған ірі ретроспективалық көрме – "Urban Dingo: The Art of Lin Onus" өтті. Марго Нилдің кураторлық жұмысымен және Квинсленд өнер галереясының ұйымдастыруымен дамытылған бұл көрме оның өмірінде әзірленді және отбасының көмегімен іске асырылды.
A major retrospective of Onus' work, entitled Urban Dingo: The Art of Lin Onus (Burrinja) 1948 1996, was held at Museum of Contemporary Art Australia in Sydney in 2000. Curated by Margo Neale and organised by the Queensland Art Gallery, it was developed before his death and staged with the assistance of his family.
Фильм
Линус Онус 1972 жылы Брюс МакГиннес түсірген "Blackfire" фильмінің дыбыс жазуына жауапты болды, және бұл фильмнің австралияның жергілікті халқы жасаған алғашқы фильм екені есептелді. Бірақ, 2021 жылы Линус әкесі Биллдің 1946 жылы түсірген қысқаметражды фильмі табылып, бұл мәлімдемеге күмән тудырды.
Lin Onus was credited for the sound production on a 1972 film called Blackfire, directed by Bruce McGuinness, which was thought to be the first film made by an Indigenous Australian. However, the discovery of a short film made by Lin's father Bill made in 1946 in 2021 has put this claim into doubt.
Өлімнен кейін кешірім сұрау
2000 жылдың 8 желтоқсанында, аборигендермен қарым-қатынасты жақсарту мақсатында, Балуин орта мектебінің директоры Питер Бонд Даллас Брукс залында өткен мектептің салтанатты кешінде Лин Онустың 1960-шы жылдардың басында Балуин орта мектебінен қуылғаны үшін, оның өлімінен кейін ресми түрде кешірім сұрады.
On 8 December 2000, as part of Aboriginal reconciliation, Peter Bond, Principal of Balwyn High School, at the school presentation night at Dallas Brooks Hall, issued a posthumous apology to Lin Onus for being expelled from Balwyn High School in the early 1960s.
Отбасы
Онус екі рет үйленген, біріншісі Розмари Смитпен, ал екіншісі Джо Клостермен. Розмариден бір ұл және бір қызы болса, Джодан Тирики Онус деген ұлы дүниеге келді. Ол сонымен қатар кинорежиссер. 2021 жылы шыққан «Ablaze» атты деректі фильмін әкесі Билл Онус туралы түсірді, онда ол 1946 жылы әкесі түсірген қысқа метражды фильмді тауып алғанын айтады. Тирики – бас-баритон әншісі, және 2021 жылғы мәлімет бойынша Виктория өнер колледжінің Вилин жергілікті өнер және мәдени даму орталығының директоры. Операдағы алғашқы рөлі 2010 жылы Муропна қаласында Дебора Читамның «Пекан жазы» операсының премьерасында әкесінің рөлі болды.
Onus was married twice, first to Rosemary Smith and then to Jo Kloster. He had a son with Rosemary and a daughter, and with Jo he had a son, Tiriki Onus. and filmmaker. He made a documentary film about his grandfather Bill Onus, released in 2021, called Ablaze, in which he describes his discovery of a 1946 short film made by him. Tiriki, a bass baritone singer, is (as of 2021) head of the Wilin Centre for Indigenous Arts and Cultural Development at the Victorian College of the Arts. His first role in opera was as his grandfather, in the premiere of Deborah Cheetham’s Pecan Summer in 2010 at Mooroopna.