Кіріспе
Протистердің туысы Громия – теңіз және тұщы су орталарында тіршілік ететін, форманифералармен тығыз байланысты протистердің туысы. Бұл Gromiidae тұқымдасының жалғыз туысы. Громиялар амебоидты, олардың жіп тәрізді псевдоподиялары клетканың ақуызды қабығынан клетканың ауыздық капсуласымен жабылған жарық арқылы шығады. Цитоплазманы қоршап тұратын ақуыздық қабықшадан тұратын қабықша бірнеше қабатты мембранадан тұрады, олардың пішіні бал ұясына ұқсайды – бұл туыстың ерекше белгісі. Громиялар алғаш рет жай суларда табылды, ал ең жақсы зерттелген Gromia oviformus түрінің өкілдері көбінесе тау жыныстарының беттерінде, шөгінділерде немесе теңіз балдырларының тамырларында кездеседі. Алайда, 1990 және 2000 жылдардың басындағы зерттеулер 4392 метрге дейін тереңдікте мекендейтін громидтерді анықтады, нәтижесінде бірнеше жаңа терең теңіз Громия түрлері сипатталып, танылды. Жақында терең теңіз түрі Gromia sphaerica-ның зерттеуі оның теңіз түбінде бұрын ерте Bilateria (ек жақты симметриясы бар жануарлар) деп саналған қазба іздеріне ұқсайтын іздер қалдыратынын көрсетті; бұл қазір мұндай қазба іздерінің кембрийге дейінгі кезеңдегі көпжасушалы жануарлардың эволюциясын көрсететін сенімді деректер екендігіне күмән тудырады. Терең теңіздегі громидтердің көміртегі айналымы үшін де маңызды екені анықталды.
Gromia is a genus of protists, closely related to foraminifera, which inhabit marine and freshwater environments. It is the only genus of the family Gromiidae. Gromia are ameboid, producing filose pseudopodia that extend out from the cell's proteinaceous test through a gap enclosed by the cell's oral capsule. The test, a shell made up of protein that encloses the cytoplasm, is made up of several layers of membrane, which resemble honeycombs in shape – a defining character of this genus. Gromia were first discovered in shallow waters, with members of the best characterized species Gromia oviformus often found inhabiting rock surfaces, sediments, or seaweed holdfasts. However, research from the 1990s and early 2000s identified gromiids inhabiting depths up to 4,392 m, leading to several new deep sea Gromia species being described and recognized. A recent study of the deep sea species Gromia sphaerica revealed that it produces traces on the seafloor which resemble fossil traces formerly attributed to early Bilateria (animals with bilateral symmetry); this now calls into question whether such fossil traces are reliable as documentation of early multicellular animal diversification in the Precambrian era. Deep sea gromiids have also been shown to be important for carbon cycling
Зерттеу тарихы
Громиялар алғаш рет 1835 жылы сипатталған, G. oviformis ерекше көзге түсті, өйткені ол көбінесе Ұлыбритания жағалауындағы суаралық аймақтарда кездеседі. Бастапқыда, Cifelli (1990) шолуында көрсетілгендей, Gromia-ны Foraminifera немесе Filosea тобының мүшелері деп есептеді. Громия 1960-шы жылдары жақсы сипатталды, осы кезде электронды микроскопия олардың морфологиясы, соның ішінде бал ұясы тәрізді мембраналары туралы толыққанды мәліметтерді көрсетті. Осы топ бойынша жүргізілген келесі зерттеулер Gromia-ны Gromiidea класына жатқызды, бұл да SSU рРНК гендеріне негізделген. Соңында, молекулалық зерттеулер бірнеше гендерден – актин, полиубиквитин, РНК полимераза II және кішкентай суббірлік рРНК гендерінен – алынған деректерді біріктіргенде, Gromia-ның Foraminifera-ға жақын туыс екені анықталды. Громия тек қана беткей суларда мекендейді деп ұзақ уақыт бойы ойланды, бірақ Араб теңізінен 1000 метрден тереңде алынған үлгілер алғашқы терең теңіз громиді – Gromia sphaerica-ны көрсетті. Терең теңіздегі Gromia протосталарының қосымша түрлері кейіннен Араб теңізінде, Еуропалық Арктика теңізінде және Антарктида жағалауындағы суларда сипатталды және морфологиялық және олардың кішкентай суббірлік рРНК гендерінің молекулалық зерттеулері арқылы сипатталды. Антарктида жағалауында және Солтүстік-Батыс Атлант мұхитының суларында да кездеседі. Олар көбінесе 1000–3100 метр тереңдіктен жиналды. Оман және Пәкістан жанындағы терең теңізде табылған громидтер көбінесе Foraminifera, жіп тәрізді прокариоттар және олардың жасуша бетінде тіршілік ететін бактериялармен бірге кездеседі. Псевдоподиялар дәнды емес, және олар желі тәрізді құрылымдарды жасау үшін байланыстар құра алады. Гаметогенез және ұрықтандыру одан кейін зиготалар амебулаға жетіп, аналық қабықшадан шығады.
Eventually, when molecular studies combined data from several genes – actin, polyubiquitin, RNA polymerase II and small subunit rRNA genes – Gromia was shown to be a sister group to Foraminifera. Gromia were long thought to only inhabit shallow waters, until samples from the Arabian Sea from depths below 1,000 m revealed the first deep sea gromiid – Gromia sphaerica. Additional species of deep sea Gromia protists were later described in waters from the Arabian sea, the European Arctic sea, and off the coast of Antarctica, among other locations, and characterized both morphologically and through molecular studies of their small subunit rRNA genes. off the coast of Antarctica and in the water of the Northwest Atlantic Ocean. They were often collected from the 1,000–3,100 m range. Gromiids found in the deep sea near Oman and Pakistan are often found with Foraminifera, filamentous prokaryotes and bacteria living on their cell surface. The pseudopodia are non granular, and can form connections to make net like structures. Gametogenesis and fertilization follow, after which the zygotes mature into amoebulae and exit the parental shells.