Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алекс Керр (16 маусым 1952 жылы туған) – американдық жазушы және Японияны зерттеуші.
Alex Kerr (born June 16, 1952) is an American writer and Japanologist.
Өмірбаян
Мэриленд штатының Монтгомери округіне қарасты Бетезда аймағынан шыққан Керрдің әкесі, теңіз офицері, 1964 жылдан 1966 жылға дейін Йокогама қаласында дислокацияланған. Керр АҚШ-қа оралып, Йель университетінде жапондық зерттеулерді оқыды. Оксфорд университетінде Родс стипендиясы бойынша қытайлық зерттеулерді оқығаннан кейін, Керр 1977 жылы Жапонияға толық уақытқа оралды. Ол Киотоға жақын Камеокада тұрып, Оомото қорымен жұмыс істеді – бұл Шинто ұйымы, дәстүрлі жапон өнерін үйренуге және оқытуға арналған. Жапон мәдениеті мен өнері саласындағы сарапшы, ол жапон тілінде жиі жазады және лекция оқиды. Жапониядағы өмірі мен тәжірибесі, кітаптарында баяндалғандай, оны өнерді құштарлықпен жинаушыға және Жапонияның дәстүрлі театры мен басқа да өнер түрлерінің демеушісіне айналдырды. Ол сонымен қатар 1980 жылдары Trammell Crow компаниясында бизнес саласында жұмыс істеді. Керр қазіргі уақытта бірнеше тұрақты мекенжайға ие. Ол жылдың жартысын Тайландтың Бангкок қаласында, ал қалған жартысын Киотода өткізеді, сонымен қатар Чийориде де қонақтап тұрады.
Originally from the Bethesda area in Montgomery County, Maryland, Kerr's father, a naval officer, was posted in Yokohama from 1964 to 1966. Kerr returned to the states and studied Japanese Studies at Yale University. After studying Chinese Studies at the University of Oxford as a Rhodes Scholar, Kerr moved back to Japan full time in 1977. He lived in Kameoka, near Kyoto, working with the Oomoto Foundation, a Shintō organisation devoted to the practise and teaching of traditional Japanese arts. An expert on Japanese culture and art, he frequently writes and lectures in Japanese. Through his experiences in Japan, as related in his books, he has become an avid art collector and patron of Japan's traditional theatre and other arts. He also worked in business, working for Trammell Crow in the 1980s. Kerr currently has several residences. He lives in Bangkok, Thailand for half of the year, and Kyoto for the other half, visiting and staying at Chiiori as well.
Чийори
1970 жылдардың басында Керр Шикоку аралындағы Токусима префектурасының шалғай таулы аймағында, Ия аңғарында екі жүз жылдық тарихы бар, қираған, қараусыз қалған жапон үйін сатып алды. Ол үйді тұруға жайлы ете жөндеп, қаябуки шатырын дәстүрлі материалдармен қайтадан жапты. Үйге "Чийори", яғни "Флейтаның үйі" деген ат берілді. Чийориді қалпына келтіру Керр мен басқалардың Жапонияның жоғалып бара жатқан өнерін, мәдениетін және дәстүрлі өмір салтын сақтау жобасын бастауына себеп болды. 2007 жылы Керр Ия мәселесіне жеке қатысуды шешті. Ол жобаның директорлар кеңесін кеңейтіп, қайта ұйымдастырды және үйді бірнеше айға жөндеуге жапты. Ол 2007 жылдың қараша айында қайта ашылды.
In the early 1970s, Kerr purchased a crumbling, abandoned, two hundred year old Japanese house in the Iya Valley, a remote mountainous area of Tokushima prefecture on the island of Shikoku. He restored the house to a liveable state, including re thatching the kayabuki roof using traditional materials. The house was given the name Chiiori, or "House of the Flute". The restoration of Chiiori began a project by Kerr and others to preserve Japan's vanishing arts, culture and traditional lifestyle. In 2007, Kerr decided to become more personally involved in Iya. He expanded and reorganized the board of directors of the project, and closed the house for a few months for renovations. It reopened in November 2007.
Шығармалары
Ол өзінің "Жоғалған Жапония" (1993) атты кітабында өмірінің 35 жылдан астам уақытын өткізген елдің қазіргі өкінішті жағдайын сипаттады. Бұл кітап бастапқыда жапон тілінде "Utsukushiki Nihon no Zanzō" (美しき日本の残像, Әдемі Жапонияның соңғы көрінісі) деген атпен жазылып, басылған. Ол 1994 жылы Жапонияда жарық көрген ең үздік нон-фикшн шығармасы үшін "Синчо Гакугей" әдебиет сыйлығын алған алғашқы шетелдік болды. Оның кейінірек жазған "Иттер мен Шайтандар" (2002) еңбегінде модернизация/батыстанудың салдарынан туған мәдениеттің құлдырауы мен ұлттық ерекшеліктерінің жоғалуы туралы мәселелер талданды. "Тағы бір Киото" (2016) кітабында Керр және оның авторласы Кэти Арлин Сокол Киотодағы ондаған жылдық өмір тәжірибесіне сүйене отырып, қаланың танымал ескерткіштерінің архитектурасы туралы ой бөліседі.
In his book Lost Japan (1993), he describes what he saw as the sorry modern state of the country in which he has spent more than 35 years of his life. It was originally written and published in Japanese as Utsukushiki Nihon no Zanzō (美しき日本の残像, Last Glimpse of Beautiful Japan). He was the first foreigner to be awarded the Shincho Gakugei Literature Prize for the best work of non fiction published in Japan in 1994 for this work. His later work Dogs and Demons (2002) addressed the same issues of degradation and loss of native culture in the wake of Modernization/Westernization. In Another Kyoto (2016), Kerr and co author Kathy Arlyn Sokol draw on decades of living in Kyoto and reflect on the architecture of the city’s famous monuments.