Ливерпульдегі Эвертон бейіштемесі: 1880 ж. ашылған, тарихы тереңге батысқан қабірстан. Джон Хаулдинг құрылыс компаниясымен салынған, Liverpool F.C. негіз қалаушысымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливерпульдегі зират, Англия. Эвертон зираты, Ливерпуль қаласының Фазакерли ауданындағы Лонг-Лейн көшесінде 1880 жылдың шілде айында ашылды.
Cemetery in Liverpool, England
Everton Cemetery, in Long Lane, Fazakerley, Liverpool, opened in July 1880.
Тарих
Зиратқа арналған жер 1876/7 жылдары сатып алынды, ал Джон Холдингтің құрылыс компаниясы үш мәйітханалық шатыры, қақпа үйлері, шекаралық қабырғалары мен қақпалары бар жерді дамытуға келісімшарт жасады. Ливерпуль футбол клубының негізін қалаушы Холдинг, сондай-ақ Эвертон жерлеу кеңесінің бірінші төрағасы болды. Эвертон зираты 1880 жылғы 16 шілдеде ресми түрде ашылды. Эвертон зиратындағы көптеген қабір тастары оның ашылуына қарағанда әлдеқайда ертерек мерзімге жатады. Қалада жолдарды кеңейту немесе кемежай қақпаларын жаңарту сияқты жұмыстар жүргізілген кезде, егер бұл жұмыс қалалық зираттардың территориясына тисе, денелер эксгумацияланып, қабір тастарымен бірге Эвертонға көшірілді. Эвертон зиратының бөлімдерінде осы қабірлердің көптеген мысалдары бар, мысалы, Сент-Анн шіркеуі (1772-1871), Біздің ханым және Сент-Николас шіркеуі, Сент-Джордж және тағы да басқалары. 1898 жылғы 31 тамызда Ливерпульдің Некрополь зираты (Лоу Хилл/Эвертон) қалалық кеңестің жарлығымен жабылды, себебі санитариялық жағдайлар айналасындағы аудандарға тарап, зираттың 80 000 қабірге толуға жақындап қалды. Ескі қабір тастары қабірлердің үстіне 'құлатылып' қойылды, содан кейін 1910 жылдардың басында Грант бақтарын қоғамдық саябаққа айналдыру үшін абаттандырылды, ол 1914 жылы қалалық әкімшілік қызметкері Дж. Р. Грант ашты. Некропольдегі "белсенді" жеке учаскелердегі қабір тастары, сондай-ақ қала шекарасындағы шіркеу зираттарынан алынған ескі қабір тастары мен қалдықтар, 1900 жылдардың басында жолдарды кеңейту немесе өзен жағалауындағы кемежайларды жақсарту сияқты қоғамдық жұмыстар жүргізілген кезде Эвертон зиратына көшірілді, бұл ескі жерлеу орындарына тиді. Эвертон зиратындағы Некрополь қабір тастарының көп бөлігі GEN6 бөлімінің орталық бөлігінде орналасқан; алайда, осы қабір тастарының бірнешеуі зираттың басқа діни бөлімдерінде де орналасқан. Ескі "құлатылған" қабір тастары мен қалалық шіркеулерден қалған қалдықтар, көп бұрын жоғалып кеткен, Эвертон зиратының сыртқы шекаралық бөлімдерінде (CE32-38) жерленген. Зираттың қақпалары, қарауыл үйі және шатыры – барлығы ІІ санаттағы ескерткіштер.
The site for the cemetery was bought in 1876/7, and John Houlding's building company was contracted to develop the site with its three mortuary chapels, gatehouses, boundary walls and gates. Houlding, the founder of Liverpool F. C., was also the first Chairman of the Everton Burial Board. Everton Cemetery was officially opened on 16 July 1880. Many of the headstones in Everton Cemetery date back much further than its opening. Whenever work was undertaken in the city, like widening of roads or dock gates, if this work cut into the city's graveyards, the bodies would be exhumed, and moved to Everton, along with their headstones. Sections of Everton Cemetery contain many of these graves, from the likes of St Anne's Church (1772 1871), Church of Our Lady and St. Nicholas, and St. George's, to name but a few. On 31 August 1898, Liverpool's Necropolis Cemetery (Low Hill/Everton), was closed, due to an edict of the City Council, citing the unsanitary conditions spreading to surrounding neighbourhoods, plus the fact that the cemetery was nearing its full capacity of 80,000 burials. The old headstones were 'dropped' over the graves, and subsequently landscaped in the early 1910s, to make Grant Gardens a public park, which was opened by City Alderman J. R. Grant in 1914. Headstones from 'active' private plots at the Necropolis were removed to Everton Cemetery, along with much older headstones and remains from church graveyards within the city boundaries, when public works, such as road widening or improvements to the riverside docks were undertaken in the early 1900s, which cut into these old burial sites. The majority of standing Necropolis Headstones at Everton Cemetery are in the centre of Section GEN6; however, there are a few of these headstones placed in other religious denomination sections of the cemetery. Older 'dropped' headstones and remains, from churches within the city, long gone, are buried in the outer boundary sections of Everton Cemetery (CE32 38). The gates to the cemetery, the lodge and the chapel are all Grade II listed buildings.
Соғыс қабірлері
Эвертон қорымы (Коммунельстік соғыс қабірлері комиссиясы) Ливерпуль (Эвертон) қорымы деп те аталады. 1914 жылдың желтоқсанында Ливерпуль 21 қосымша патрульдік базаның біріне айналды, ал 1915 жылдың ақпанында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 10-шы крейсерлік эскадрильяның базасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ливерпуль Батыс бағыттары бас штабы және соғыс мерзіміне Корольдік теңіз күштеріне қызмет етуге келіскен сауда флоты офицерлері мен теңізшілері үшін жинақтау орталығы болды. Нунгар тайпасының өкілдері британдық және австралиялық үкіметтеріне лобби жасағаннан кейін, бас 1997 жылы (аралық жылдары үстіне 22 нәресте қабірі салынғанына қарамастан) Батыс Австралияның Белхус қаласына қайтару және қайта жерлеу үшін эксгумацияланды.
Everton Cemetery is also described (by the Commonwealth War Graves Commission) as Liverpool (Everton) Cemetery. In December 1914, Liverpool became one of the 21 Auxiliary Patrol Bases and, in February 1915, the base of the 10th Cruiser Squadron during the First World War. During the Second World War, Liverpool was the headquarters of Western Approaches Command and a manning depot for officers and men of the Merchant Navy who agreed to serve with the Royal Navy for the duration of the war. After lobbying of British and Australian governments by Noongar tribal representatives, the head was exhumed in 1997 (despite a common grave of 22 infant children having been made over it in intervening years) for repatriation and reburial in Belhus, Western Australia.