1997 жылғы Тур де Франс: Ян Ульрихтың рекордтық жеңісі (9:09). Эрик Забель ұпайлар, командасы командалық сыныпта жеңіске жетті. Бас классификация, жас велошабаншылар сыныбы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1997 жылғы "Тур де Франс" – 5-27 шілде аралығында өткен "Тур де Франс" жарысының 84-ші шығарылымы. Ян Улрихтың 9:09 минуттық айырмасымен жеңісі, Лоран Финьонның 1984 жылғы "Тур де Франс" жарысын 10:32 минуттық айырмамен жеңгенінен бергі ең үлкен жеңіс болды. 1997 жылдан бері ешбір велошабандыз Улрихтей сенімді жеңіске жете алмады, ең жақын нәтиже Винченцо Нибалидің 2014 жылғы "Тур де Франс" жарысында 7:39 минуттық айырмамен жеңіске жеткені болды. Улрихтың жалпы есепте және жас велошабандылар классификациясында бірдей жеңіске ие болуы, 1983 жылы Лоран Финьоннан бері бір велошабандыздың бір "Тур де Франс" аясында екі классификацияда да жеңіске жеткенінің алғашқы жағдайы болды. Нүктелік классификацияны Улрихтың командаласы Эрик Забел екінші рет жеңіп алды, ал олардың командасы командалық классификацияда да жеңіске жетті. Тау классификациясын Ричард Виренке төртінші рет жеңіп алды.
The 1997 Tour de France was the 84th edition of the Tour de France and took place from 5 to 27 July. Jan Ullrich's victory margin of 9:09 was the largest margin of victory since Laurent Fignon won the 1984 Tour de France by 10:32. Since 1997 no rider has had this convincing of a win with the closest margin to Ullrich's victory being Vincenzo Nibali winning the 2014 Tour de France with a gap of 7:39. Ullrich's simultaneous victories in both the general classification and the young riders' classification marked the first time the same rider had won both categories in the same Tour since Laurent Fignon in 1983. The points classification was won by Ullrich's teammate Erik Zabel, for the second time, and their team also won the team classification. The mountains classification was won by Richard Virenque for the fourth time.
Жарыс туралы жалпы түсінік
Прологта уақыт сынағы маманы Крис Бордман жеңіске жетті, ол бірінші кезең үшін сары жейдеге ие болды, ал Ульрих одан екі секунд қалып қойды. Ағымдағы чемпион Бьярн Риис, Ульрихпен бірге жеңіске жетуге дайындалып, оның Super Domestique ретінде жұмыс істеді. Ол топ-10-ға кірмеді, бірақ Турға жақсы формада келгендіктен алаңдамады. Алғашқы төрт кезең тегіс болды, алғашқы екеуін атақты итальяндық спринтер Марио Чиполлини, үшіншісін Эрик Забель, ал төртіншісін Никола Минали жеңіп алды. Чиполлини спринттік фиништерде берілген бонус секундтарының арқасында алғашқы бірнеше кезеңнен кейін сары жейде киді. 261 шақырымдық бесінші кезеңде Чантоньеннен Ле-Шатреге дейін Седрик Вассер қашып кетіп, Пелотоннан екі жарым минутқа жуық алда аяқтады, кезеңді жеңіп, сары жейдеге ие болды. Ол жарыс биік тауларға жеткенше оны сақтап қалды. Алтыншы кезеңді Жерон Блилевенс спринтте жеңіп алды, ал Джамолидин Абдужапаров 2-орынды иеленді, бұл оның мансабындағы ең жақсы TDF көрсеткіші болды. 7-ші және 8-ші кезеңдер бірінші аптаны аяқтады, екеуін де Эрик Забель жеңіп алды. Ол 7-ші кезеңде Яан Кирсипуу мен Блилевенсті, ал 8-ші кезеңде Минали мен Блилевенсті басып өтті. Забель 3-ші кезеңнен кейін жасыл жейде киді және оны Парижге дейін сақтап қалды. 9-шы кезең Пиренейдегі алғашқы кезең болды, онда Col d'Aspin және Col du Tourmalet есімді бес санатталған көтеріліс болды. Лоран Брошар жеңіске жетті, ал Ричард Виренк, Пантани және Ульрих элиталық топпен 0:14 есебімен аяқтады. Көптеген адамдарды таң қалдырғандай, қорғаушы чемпион Риис басқа үміткерлерге шамамен отыз секунд жоғалтты, 8-ші орынға шықты және бірінші ірі тау кезеңінен кейін Виренкпен бірдей 4-ші орынды бөлісті. Испандық Абрахам Олано 1:14 айырмасымен 3-орынды иеленді, ал одан кейінгі ең жақын GC фавориті Ульрих одан 0:14 қалып қойды. 10-шы кезең тағы бір биік тау кезеңі болды, онда бес көтеріліс болды және Ульрих Виренк пен Пантаниге 1:06 есебімен жеңіске жетті, ал Риис пен Олано әрқайсысы үш минуттан астам уақыт жоғалтты. Жеңісімен Ульрих 1978 жылғы Тур де Франста Клаус Петер Талерден бері сары жейде киген алғашқы неміс болды. Ал 1977 жылғы Тур де Франста "Диди" Дитрих Турау оны 15 күн бойы киген. Виренк 1:27 есебімен Пантаниден кейін 3-орынды, ал Франческо Касагранде 4-орынды иеленді, сонымен қатар жалпы есепте 6-орынға көтерілді. Риис 5-ші орынға ие болды, ол Ульрихке тағы екі минуттан астам жоғалтты. 14-ші кезеңде Виренк Ульрихке қарсы уақыт алу үшін шабуыл жасады, оған бүкіл командасы көмектесті. Алға екі минуттан артық уақыт болды, бірақ Ульрих соңғы көтерілу алдында Виренкке қайта оралды. Виренк кезеңді жеңіп алды, бірақ Ульрих онымен бірге аяқтады. 15-ші кезеңде Пират шабуыл жасап, екінші кезеңін жеңіп алды. Ол Ульрихтан он минуттан артық артта қалды, бірақ ол Риисті жеңіп, ақырғы тұғырнама орнына көтерілді. Ол жарыстың барысында толыққанды бақылауды сақтап тұрды, үлкен апатқа ұшыраған немесе допингтік бақылаудан өтпеген жағдайда ғана оның Турдан айырылу мүмкіндігі болды. 18-ші кезең соңғы тау кезеңі болды және ол ТДФ тарихының басында танымал болған, бірақ 1982 жылғы Тур де Франстан бері енгізілмеген және екінші дүниежүзілік соғыстан бері 4-ші рет маршрутқа қосылған Баллон-д'Эльзасқа сирек көтерілуді қамтыды. Француздық Дидье Рус баспалдақ жеңіп, ең жақын қалған Паскаль Эрве, Бобби Джулич және Лоран Ру атты саяхатшыларды бес минуттан астам уақытқа жеңіп, тау сатыларын аяқтады. Жалпы сыныпта фавориттер арасында ешқандай өзгеріс болмады. 20-шы кезеңдегі ITT-нің соңғы жарысында Олано жеңіске жетті, ал Ульрих 0:45 айырмасымен екінші орынды иеленді. Champs Élysées-тегі соңғы кезеңді Никола Минали жеңіп алды, ол Забельді, Блилевенсті, Хенк Фогельді, Робби МакЭуэнді және Джордж Хинкапиді массалық спринтте жеңіп шықты. Кейін подиумда Эрик Забель жасыл жейдеге ие болды, Ричард Виренке тау патшасы және ең жауынгерлік саяхатшы атағын жеңіп алды, подиумда 3-орында Марко Пантани, 2-орында Виренк, ал 1-орында ең жақсы жас саяхатшы атағын жеңіп алды, сондай-ақ Tour de France чемпионы ретінде сары жейде Ян Улрих болды.
The Prologue was won by Time Trial Specialist Chris Boardman giving him the Yellow Jersey for stage one with Ullrich just two seconds behind. Defending champion Bjarne Riis, who had been preparing for and seeking a repeat victory with Ullrich acting as his Super Domestique finished outside the top 10 but was in no way concerned as he had come into the Tour in good form. The first four stages were flat stages, the first two of which were won by the infamous Italian sprinter Mario Cipollini with the third going to Erik Zabel and the fourth being won by Nicola Minali. Cipollini would wear the Yellow Jersey following the first few stages due to bonus seconds during the sprint finishes. During the 261 km stage five from Chantonnay to Le Chatre Cédric Vasseur survived a breakaway and finished nearly two and a half minutes ahead of the Peloton to claim the stage win and the Yellow Jersey, which he would hold on to until the race reached the high mountains. Stage 6 was won by Jeroen Blijlevens in a sprint finish with Djamolidine Abdoujaparov finishing 2nd which would be his highest placing in this final TDF of his impressive career. Stages 7 and 8 followed rounding out the first week with sprint finishes, both of which were won by Erik Zabel as he bested Jaan Kirsipuu and Blijlevens in stage 7 and Minali and Blijlevens in stage 8. Zabel had donned the Green Jersey following stage 3 and would hold it all the way to Paris. Stage 9 was the first stage in the Pyrenees which included the Col d'Aspin and Col du Tourmalet as two of the five categorized climbs. Laurent Brochard won the stage with the elite group of Richard Virenque, Pantani and Ullrich finishing 0:14 behind. Surprisingly to some defending champion Riis lost nearly thirty seconds to the other contenders coming across in 8th putting him in a tie for 4th in the overall standings with Virenque at 1:43 behind Vasseur after the first major mountain stage. Spaniard Abraham Olano was in 3rd at 1:14 behind and the next closest GC favorite was Ullrich 0:14 behind him. Stage 10 was another high mountain stage with five climbs and was won convincingly by Ullrich by 1:06 over Virenque and Pantani as Riis and Olano each lost more than three minutes. With the victory Ullrich became the first German rider to wear the maillot jaune since Klaus Peter Thaler in the 1978 Tour de France and only 3rd overall as "Didi" Dietrich Thurau wore it for 15 days in the 1977 Tour de France. Virenque finished 3rd 1:27 behind Pantani and Francesco Casagrande finished 4th on the stage while also moving to 6th place in the overall standings. Riis finished 5th, losing nearly another two minutes to Ullrich. In stage 14 Virenque made an attack to win back time on Ullrich, helped by his entire team. The margin was never more than two minutes, and Ullrich was able to get back to Virenque before the final climb. Virenque won the stage, but Ullrich finished in the same time. In stage 15 it was the Pirate attacking and winning his second stage and while he remained more than ten minutes behind Ullrich he did jump Riis in the standings to move in the final podium position. Ullrich remained fully in command as the race progressed and aside from suffering a major crash or failing a doping control there wasn't much chance of him losing the Tour. Stage 18 was the final mountain stage and included a rare climb up the Ballon d'Alsace, which was a popular stage early in TDF history but hadn't been included since the 1982 Tour de France and was added to the route for only the 4th time since World War II. Frenchman Didier Rous would win the stage beating the next closest breakaway riders in Pascal Hervé, Bobby Julich and Laurent Roux by more than five minutes to finish the mountain stages with there being no further changes among the general classification favorites. The final ITT in Stage 20 was won by Olano with Ullrich taking second 0:45 back. The final stage on the Champs Élysées was won by Nicola Minali who beat out Zabel, Blijlevens, Henk Vogel, Robbie McEwen and George Hincapie in the mass sprint finish. Afterwards on the podiums Erik Zabel was awarded the green jersey, Richard Virenque won the King of the Mountains as well as the Most Combative Rider, in 3rd place on the podium was Marco Pantani, in 2nd was Virenque and in 1st overall winning the best young rider award, as well as the yellow jersey as champion of the Tour de France was Jan Ullrich.
Салдары
1997 жылы жас кезінде «Тур де Франс» жарысында үстемдік танытқаннан кейін, Ульрих келесі жылдары да «Тур де Франс» жарысында үстемдік етеді деп күтілді. Алайда, Ульрих енді ешқашан «Тур де Франс» жеңіске жете алмады, бірақ ол төрт рет марапаттау тұғырына көтерілді: 1998 жылы Пантаниден кейін екінші орын алды, ал үш рет Ланс Армстронгтан кейін екінші орынға ие болды. Ол 2005 жылғы «Тур де Франс» жарысында да тұғырға көтерілді, бірақ бұл нәтиже кейіннен күштен шығарылды. Дегенмен, Ульрих тағы бір үлкен турда жеңіске жетті – 1999 жылғы Испания Вуэльтасы.
After Ullrich's domination of the 1997 Tour de France at his young age, it was believed that Ullrich would dominate the Tour de France for the next years. However, Ullrich would never win the Tour again, although he did reach the podium four more times finishing second to Pantani in 1998 and standing 2nd on the podium to Lance Armstrong three times. He also reached the podium in the 2005 Tour de France, but that result was later voided. Ullrich would win another Grand Tour however, the 1999 Vuelta a España.