Кіріспе

Кёльн архиепискобы және 1159–1167 жылдар аралығында Италияның архиканцлері болған Дассельдің Рейнальды (шамамен 1120 – 14 тамыз 1167) 1159 жылдан өліміне дейін Кёльн архиепискобы және Италияның архиканцлері қызметін атқарды. Гогенштауфен императоры Фредерик Барбароссаның сенімді кеңесшісі болған ол империя саясатына, әсіресе итальяндық гвельфтер мен гибеллиндер арасындағы қақтығысқа зор ықпал етті.

Өмір

Рейнальд – 1106 жылы герцог Биллунг әулетінің құрып кеткенінен кейін Саксонияның Суилбергау аймағындағы ірі жерлерді мұраға алған Дассель графтарының ұрпағы еді. Дассельдің бай графы Рейнгольд I-нің кіші ұлы болғандықтан, оның тағдыры дін қызметкері болу еді, ал оның ағасы Людольф Дассель графтығын басқарды.

Діни қызмет

Рейнальдтың әкесі оны Хилдесхайм соборындағы мектепке жіберді, ал кейінірек Францияның Париж қаласына барып, Адам Балшаммен бірге оқыды. 1130 жылы ол классикалық білімге үлкен құрметке ие болды және Хилдесхайм соборының қатарына кірді. 1146 жылы епископ Бернардтың басшылығымен субдиакон болып жұмыс істей бастады және Ставелот абысы Вибальдты Рим Куриясына сүйреп апарды. Құжаттарға сәйкес, ол 1148 жылы проваст қызметіне тағайындалды. Рейнальд Хилдесхаймдегі ең маңызды шенді тұлғалардың біріне айналды, ол Иннерсте өзенінің үстінен алғашқы тас көпірді салдырды. 1148 жылы Папа Евгений III басқарған Реймс кеңесінде діоцездің өкілі болды және дін қызметкерлерінің киіміне қатысты канонға ашық қарсылық танытты. Оның сөздеріне Солсберидің Иоанны ерекше назар бөлді және оны Historia Pontificalis еңбегінде еске алды. 1153 жылы Рейнальд Хилдесхаймдегі Сент-Морис монастырының және Гослардағы Сент-Петр аббаттығының провосты болды. Ұзақ өтпей ол Мюнстер соборының (1154 жылы), Маастрихттің Қасиетті Серватий базиликасының (1156 жылы) және Ксантен соборының провасты болып тағайындалды. Бірақ 1153 жылы Хилдесхайм епископының жаңа епискобы сайланғанда, ол осы лауазымнан бас тартты.

Канцлер

1152 жылы Рим патшасы болып сайланған Фредерик Барбаросса Рейнальдтың қабілетін тез байқады. Римдегі Папа Евгений III-ге жіберілген елшілік құрамында ол алғаш рет саяси шеберлігін көрсетті. 1155 жылы Фридрих Папа Адриан IV-нің қолынан Киелі Рим императоры болып киеленген соң, Рейнальдты өзінің канцлері етіп тағайындады. Император мен папалық арасындағы шиеленіс күшейгенде, 1157 жылғы қазан айында өткен Бесансон мәжілісі Рейнальдтың саясатының бағытын анық көрсетті. Ол императордың құқықтары мен билігін, әсіресе Италия Корольдігінде бекітуді, тәуелсіз неміс католик дін қызметкерлерін күшейтуді және папалықтың ықпалын азайтуды талап ететін жарлық шығарды. Өмірге толы, кейде қатал және тікелей, ал кейде сақ және есепті Рейнальд, діни лауазымына қарамастан, қанжар қолдануды білгендіктен, енді императорлық билеушісінің саясатына бағыт берді. Куриямен күрес Бесансон мәжілісінде одан әрі күшейді, онда Рейнальд Папаның өкілі Сиеналық Роландпен (кейін Папа Александр III) қызу пікір таласына түсіп, Папа Адрианның “beneficium” сөзін пайдалануын қатаң сынады, себебі бұл феодты да, игілікті де білдіруі мүмкін еді. Папа императорға одан да көп игіліктер (“beneficia”) беруге қуанышпен келісер еді деген пікірде, Курияның әлемді билеуге деген ескі арманы жатқанын көрді. Рейнальд Германияны Римнен толық ажыратуды қаламаса да, Католик шіркеуіне ортағасырлық құрметпен қараса да, оның мінезі Барбароссаны соңғысы қалағаннан гөрі әлдеқайда алға жылдырды, немесе аталған жағдайларда тиімді болды. Фредерик ақыры мойынсұнғанда, Рейнальд оны тиімді болуы мүмкін жеңілдіктер жасаудан тоқтатты. 1158 жылы ол Бавария герцогы Отто I-мен бірге императордың жорығына дайындық жасау үшін Италияға дипломатиялық сапарға шықты.

Архиепископ

1159 жылдың қаңтар айында императордың елшісі Рейннальд 1158 жылы бейбіт түрде бағындырылған Милан қаласына кірді, бірақ тұрғындар оны қуғынға түсіріп, өлтіруге әрекет жасады. Император әскерінің лагерінде тұрғанда, ол Кёльн архиепискобы және марқұм Фридрих II Бергтің орнына Италияның архиканцлері болып тағайындалды. 1159 жылы Папа Адриан қайтыс болған соң, Александр III және Виктор IV папаларын екі рет сайлау шіркеудің жарылуына (schism) әкелді, осы кезеңде Рейннальд императорлық антипапа Викторды күшейтуге тырысты. 1160 жылы Павия соборында императордың елшісі ретінде қызмет етіп, Генуя, Пиза және Франция королі Людовик VII мен Англия королі Генрих II сарайларымен дипломатиялық келіссөздер жүргізді, антипапа тарапына көндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1162 жылы император Барбаросса Миланды екінші рет қоршауға алды, бұл қаланың қирауымен аяқталды. 1163 жылы Александр III Рейннальдты анафемаға (қауымнан шығару) ұшыратты, ол бұл келіссөздерде императордың папалық тақты билеу құқығы бар екенін жоғары дауыспен мәлімдеді. 1158 жылы Пьяченца қаласының жанындағы Ронкальяда өткен мәжілісте қабылданған шешімдерге сүйене отырып, Рейннальд Италияда императордың ісінде тағы да табысқа қол жеткізді. Виктор IV қайтыс болғаннан кейін Рейннальд, императордың келісімін күтпей, өз еркімен Лукка қаласында жаңа антипапа Паскаль III сайлады. Фридрих бұл жарылуды (schism) жалғастырмас еді. Рейннальд мұны білгендіктен, императорды императорлық билік үшін күресті жалғастыруға мәжбүрлеуді көздеді. 1164 жылы Германияға оралғанда, Миланнан алған олжа ретінде және император Фридрих Барбароссаның сыйы ретінде Үш патшаның сүйектерін Кёльнге әкелді, олар бүгінге дейін Кёльн соборында сақтаулы. Осы уақыт аралығында Германияда нақты папаға қарсылардың саны көбейді. Рейннальд ақыры Паскаль III атынан ортақ шіркеу-саяси шараларға ағылшын королінің келісімін алды және өзінің жалғыз мақсатын қорғау үшін тағы да қаруға көтерілді, ол 1165 жылы Аахенде Шарльді қасиетті деп жариялау арқылы ілгерілеуіне үміттенді. Жаңа одақ Генрих королінің қызы Матильданың саксондық герцог Генрих Қасқырмен (Lion) құдайы болуымен бекітілді. Осы кезеңде Рейннальд Архипоэттің меценаты болды. 1167 жылы ол тағы да Италияға барып, императорға жол ашуға белсенді қатысты. Майнц архиепискобы Кристиан I және Рейннальдтың басшылығымен әскер 1167 жылдың 29 мамырында Монте-Порцио шайқасында римдік әскерлерден әлдеқайда көп күшті жеңіске жетіп, қаланы қоршауға алды. Оның өлімі одан кейін безгекке байланысты болған болуы мүмкін; оның денесі Кёльнге көшіріліп, собордың әйелдер шіркеуіне жерленді.