Кіріспе

Қытай саясаткері (1900–1976)

Чжан Вэньцзянь (30 тамыз 1900 – 1 шілде 1976) – Қытай Коммунистік партиясының (ҚКП) жоғары лауазымды басшысы. Нанхуэй қаласында туған, ол Нанкиндегі Хохай азаматтық инженерлік мектебінде оқыды және Калифорния университетінде бір жыл білім алды. Кейін 1925 жылы ҚКП-ға қосылып, 1926-1930 жылдары Мәскеудегі Сунь Ятсен университетінде оқыды. Ол «28 большевик» деп белгілі топтың мүшесі болды, бірақ Ұзақ жорық кезінде Мао Цзэдунты қолдауға көшті. 1935 жылдан 1943 жылға дейін Қытай Коммунистік партиясының Бас хатшысы болды, содан кейін бұл лауазым жойылды. Ол Политбюро мүшесі болып қала берді, бірақ 7-ші Политбюрода 13 мүше ішінде 12-ші орында болды, ал 8-ші Политбюрода балама мүше ретінде тағайындалды. 1954 жылдың желтоқсанынан 1960 жылдың қарашасына дейін Қытай Халық Республикасының Сыртқы істер министрінің бірінші орынбасары болды. Ол Ұзақ жорыққа қатысты, содан кейін 1951 жылдың сәуірінен 1955 жылдың қаңтарына дейін Кеңес Одағында елші болып қызмет етті. 1959 жылы Лушань конференциясында Пэн Дехуайды қолдады және Пэнмен бірге билігінен айырылды. Мәдени революция кезінде ол Пэн мен Лю Шаоцидің одақтасы ретінде сынға ұшырады; Мао қайтыс болғаннан кейін Дэн Сяопин оны қайта орналастырды.

Ерте өмір

1900 жылы 30 тамызда Чжан Вэньцзянь Цзянсу провинциясының Наньхуй округіндегі Денг Сан ауылында дүниеге келді. Чжанның ата-бабалары соғыстан қашу үшін Цинхэ округінен Пудунға көшіп келген. Оның атасы Чжан Цзянфу және әкесі Чжан Цзимей шаруалар болған, ал анасы Цзинь Тянхуа жеке мектепте оқыған. Чжан Вэньцзянь отбасының үлкен ұлы еді. 1915 жылы Цзянсу провинциялық балық шаруашылығы мектебіне (Вусон балық шаруашылығы мектебі) қабылданды. Екі жыл оқығаннан кейін, ол басқа оқу орнына ауысуды шешті, себебі ондағы оқу ортасына денсаулығына қарай бейімделе алмады. 1917 жылы Хохай азаматтық инженерлік мектебіне түсті. Осы кезде Чжан Вэньцзянь Чэнь Дуксюдің «Жаңа жастар» журналымен танысып, большевистік революция идеясына бой үйрене бастады. 1919 жылы төртінші мамыр қозғалысы басталғаннан кейін Чжан Вэньцзянь студенттік қозғалыстарға қатысып, әдеби шығармашылық және аудармамен айналыса бастады. 1921 жылдың қаңтар айында Чжан Вэньцзянь Қытайға оралып, «Чжунхуа» кітап компаниясында редактор болып жұмыс істеді, әріптестері – Zuo Shunsheng, Tian Han, Li Da, He Shuheng. 1922 жылдың 5 қаңтарында Чжан Вэньцзянь «Қытайдағы хаостың себептері және оны шешу жолдары (中国底乱源及其解决)» атты мақаласын жариялады. Мақалада: «Біз осы ақылға сыймайтын қоғамнан қатты алаңдаймыз, бірақ оны қалай өзгертуге болады? Оны немен алмастыру керек? Қарсылық көрсетпеу? Қарсылық? Анархизм? Социализм? Өзендегі су сияқты, бұл мәселе маған үнемі ой салады. Дегенмен, шешімсіз өмірге жалғасу мүмкін емес. Олай болса, біз социалистік жолға түсуіміз керек» делінген. Тамыз айында Чжан Вэньцзянь өз қаражатымен Берклидегі Калифорния университетіне оқуға барып, бірнеше курстарға қатысты, бірақ ресми түрде оқуға тіркелмеді. 1924 жылдың қаңтар айында Чжан Вэньцзянь үйіне оралып, «Чжунхуа» кітап компаниясындағы редакторлық қызметін жалғастырды. 1924 жылдың қазан айында Чжан Вэньцзянь Жасөспірімдер қытай қоғамының Чэнду филиалынан шақыру алып, әріптестері Сяо Чуню және Ян Ангонгпен бірге Екінші Чунцин әйелдер педагогикалық училищесінде ағылшын тілінің мұғалімі болып жұмыс істеді. 1925 жылдың мамыр айында Чжан Вэньцзянь Сычуаньды тастап, Сяо Чунюмен бірге революциялық идеяларды тарату үшін Шанхайға оралды. Маусым айында Шэнь Цзэминь мен Донг Исянь Чжан Вэньцзянды Қытай Коммунистік партиясына қабылдады. Қазан айында ол Сунь Ятсен университетінде оқу үшін Мәскеуге кетті. 1925-1930 жылдары Чжан Мәскеуде оқып, сабақ берген кезеңде Николай Бухарин билікте болды. Чжан Бухариннің жеке шаруашылықты жеткізу және маркетинг кооперативтері арқылы қолдау көрсету теориясымен танысты, бұл кейіннен оның саяси көзқарастарына зор әсер етті. Марксизм мен ленинизмді, сондай-ақ Бухариннің теориясын жақсы білгендігі үшін Чжан ҚКП-нің ішінде үлкен құрметке ие болды. 1928 жылдың басында Сунь Ятсен университетіндегі Қытай Коммунистік партиясының бірқатар мүшелері мектептік бөлімшенің жұмысына наразылық білдірді. Мектептік бөлімше партия басшылығын елемеді және Коммунистік партия бөлімшесін қайта құруға тырысты. Мәскеудегі екі топ арасындағы билік күресі 1928 жылдың жазындағы шыңына жетті, мектеп кеңсесінің жұмысын талқылау үшін он күндік кеңес өткізілді. Кеңес Одағы Коммунистік партиясы комитетінің хатшысы мектептік бөлімшені қолдады. Оқушылардың көпшілігінің қарсылығына қарамастан, Бо Гу және басқалар сияқты азшылық топтарының қолдауымен, дауыс беру нәтижесінде мектептік бөлімшені қолдау туралы шешім қабылданды. Кеңестен кейін мектептік бөлімшенің жақтастарына қарсы топтан «1928 жылғы большевиктер» деген лақап ат берілді, ал Чжан Вэньцзянь олардың бірі болды. 1930 жылдың 19 мамырында Чжан Вэньцзянь «Күрес екі бағыты туралы» атты мақаласын жариялады. Мақалада Коммунистік партияның партия ішіндегі оңшылдарға ғана емес, солшылдарға да қарсы күресуі керек екені айтылды. Бұл мақала Ли Лисанға және оның экстремизміне бағытталған деп саналды, кейін ол «Ли Лисан желісі» деп аталды.

Бірінші Қытай азаматтық соғысы (1927-1937)

1931 жылдың ақпан айында Чжан Вэньцзянь Шанхайға оралды және көп ұзамай ҚКП Орталық Комитетінің үгіт-насихат бөлімінің министрі болып тағайындалды. Сол жылдың қыркүйек айында Бо Гу, Чжан Вэньцзянь, Лу Футан, Ли Чжушэн, Кан Шэн, Чен Юн, Хуан Пин, Лю Шаоци, Ван Юнчэн және тағы тоғыз адам уақытша орталық саяси бюро құрды; Бо Гу, Чжан Вэньцзянь, Лу Футан – тұрақты комитет мүшелері болды. 1932 жылдың 28 қаңтарында болған оқиғадан кейін Чжан Вэньцзянь 19-шы армияның генералдарына «реакциялық және контрреволюциялық «жапондық басқыншыларға қарсы» соғыс жетекшілері» деп айып таққан таптық күрес тұрғысынан алаңдады. Ол партияның стратегиясының «әскерлерді Жапонияға қарсы күреске өздігінен және жоғары басшылығына қарсы тұруға қолдау көрсету, осы лауазымды адамдардың алдауын әшкерелеу үшін барлық мүмкіндікті пайдалану» және оларды «соғысты жеңу үшін реакциялық жоғары басшыларын өлтіру керек» деп ойлануға итермелеу екенін атап өтті. 1932 жылдың желтоқсан айында Шанхайдың жер асты партиясы тағы да жойылды. Лу Футан және саяси бюроның тұрақты комитетінің басқа мүшелері тұтқындалды, нәтижесінде Чжан Вэньцзянь, Чен Юн және басқалардың тұтқындалуына жол ашылды. 1933 жылдың қаңтарында Чжан Вэньцзянь уақытша орталық үкіметпен бірге Орталық кеңес аймағына көшіп, Кеңес Одағының Орталық бюросының министрі және Руйцзин жұмысшылар мен шаруалар демократиялық үкіметінің төрағасы болып тағайындалды. Сол кезде ұлттық үкімет Цзянси кеңесіне қарсы төртінші қоршау науқанын дайындады. Чан Кайшы шабуылға жеке басшылық етті. Бо Гу Қытай Коммунистік партиясының Орталық Комитетінің отырысын өткізіп, өз ұстанымдарында тұру керектігін мәлімдеді. Бұл ұсынысқа Қытай Коммунистік партиясының Фуцзянь провинциялық партия комитетінің хатшысы Ло Мин қарсы шығып, халықтың ұзақ мерзімді соғысқа қарсы тұруға күші жетпегендіктен, партизандық соғысты жалғастыру керектігін айтты. Ло Мин Орталық бюроның шешімінің «бос әңгіме» екенін ашық айтты. Бо Гу ашуланып, «Фуцзянь провинциялық комитетінің шешімдері жөніндегі Орталық бюроның ұстанымы» атты мақаласын жазды, онда ол Ло Минды «опортюнизмге» (Ло Мин ілімі) ұқсас іс-әрекеттерде айыптады, содан кейін Ло Минге қарсы науқан басталды. Көптеген төменгі буын және алдыңғы қатардағы кадрлар қызметтерінен босатылды. 1933 жылдың 18 ақпанында Чжан Вэньцзянь «Компартрияның оппортунистік бағыты қандай?» атты мақаласын жариялады. Содан бері Бо Гу «Цзянсидегі Ло Мин желісін» сынап, Чжан Вэньцзянь да «Цзянсидегі Ло Мин желісі», «Оңшыл опортюнизмге қарсы от» және Бо Гудың іс-қимылын қолдау үшін басқа да мақалалар жариялады. Бұл қозғалысқа Чжан Динчэн, Лю Сяо, Дэн Сяопин, Мао Цзэдун, Си Вэйцзюнь және Хэ Шушинг сияқты коммунистік кадрлар қатысты. 1934 жылдың қаңтарында Чжан Вэньцзянь Орталық саяси бюроның мүшесі және Орталық Комитетінің хатшысы болып сайланды. Ақпан айында ол Орталық үкіметтік халық комитетінің төрағасы болып сайланды. Гуанчжан құлағаннан кейін Чжан Вэньцзянь Орталық әскери комиссияның алғашқы отырысында Бо Гу, Ли Дэ (Отто Браун) және басқалардың әскери басшылығын сынап, олардан алыстай бастады. 1934 жылдың тамызында Шачжоу бөгетінде орналасқан Орталық кеңес үкімет орындары Гоминьданның бомбалауынан қирады және олар Руйцзиньге көшіруге мәжбүр болды. Содан бері Чжан Вэньцзянь Мао Цзэдунпен байланыс жасап, оған жақын бола бастады. 1934 жылдың қазан айында Чжан Вэньцзянь Мао Цзэдун пен Ван Цзясяңмен бірге Ұзақ наурызға қатысты. Үш адам жол жүрісі кезінде көп рет сөйлесіп, Бо Гу мен Ли Дэге қарсы одақ құрды. 1935 жылдың 15 қаңтарында Бірінші Қызыл Армия Ұзақ наурыз кезінде Гуйчжоудың Цзуньи қаласын басып алып, кездесу өткізді. Кездесуде Бо Гу бесінші қоршауға қарсы науқан кезіндегі әскери басшылықтың қателіктерін талқылау туралы баяндама жасады, бірақ қиындықтар жағдайларға байланысты болдырмау керек деп мәлімдеді. Жо Энлай содан кейін әскери басшылықтың тактикалық қателіктері туралы баяндама жасап, жауапкершілікті мойындады. Одан кейін Чжан Вэньцзянь Орталық Комитеттің тек қорғанысқа бағытталған әскери стратегиясына қарсылық білдірген баяндамасын жариялады. Содан кейін Мао Цзэдун ұзақ сөйлеп, бесінші қоршауға қарсы науқандағы ауыр залал мен жеңілістің себебі әскерилердің қарапайым қорғаныс желісіне байланысты екенін атап өтті, бұл шабуыл кезінде авантюризмде, қорғаныс кезінде консервативтілікте және шабуыл кезінде консервативтілікте көрінді. Мао Цзэдун бұл жоспарды Ван Цзясяңмен және Чжан Вэньцзяньмен бірге алдын ала дайындаған болатын. Содан кейін Ван Цзясяң, Чжу Дэ, Лю Шаоци келісім білдірді. Кездесу үш күнге созылды, соңында Бо Гу, Ли Дэ және Жо Энлайдың басшылығын қысқарту туралы шешім қабылданды. Мао Цзэдун әскери қолбасшылар Чжу Дэ мен Жо Энлайдың ұсынысымен ҚКП Орталық Комитетінің саяси бюросының тұрақты комитетіне қосылды және қайтадан Қызыл Армияның әскери қолбасшысы лауазымына тағайындалды. 5 ақпанда Қызыл Армия Бицзиеге жетіп, мұнда саяси бюроның отырысын өткізді. 1935 жылдың маусымында Бірінші және Төртінші Қызыл Армиялар біріккеннен кейін Чжан Вэньцзянь Мао Цзэдунның солтүстікке қарай бару шешімін қолдады және Чжан Готаоның оңтүстікке қарай бару жоспарына қарсы болды. 1936 жында Қызыл Армия сәтсіз аяқталған шығыс және батыс экспедицияларын (батыс армиясы) жүргізді. Осы кезеңде Чжан Вэньцзянь, Мао Цзэдун және Жо Энлай жапондық басқыншыларға қарсы ұлттық біртұтас майданды ҚКП назар ортасына қоюға күш салды. 1937 жылдың қаңтарында Чжан Вэньцзянь Жо Энлай, Бо Гу және басқалармен мәселелерді талқылау үшін Сианьға құпия сапар жасады.

Екінші қытай-жапон соғысы

1937 жылы тамызда Қытайда толыққанды Қытай-Жапон соғысы басталғаннан кейін, ҚКП Орталық Комитеті Шанси провинциясының Луочуань ауданындағы Фэнцзя ауылында Саяси бюроның отырысын өткізді. Чжан Вэньцян отырысқа төрағалық етіп, ішкі және сыртқы саяси жағдай туралы талдамалық баяндама жасады. Ол Жапонияға қарсы күрестің он маңызды ұсынысын көтерді және ұлттық жеңілісшілдікке қарсы шықты. 1937 жылдың қараша айының соңында Ван Мин, Чен Юн және Кан Шен Мәскеуден Янаньға оралды. Чжан Вэньцян желтоқсанда өткен Политбюро отырысына төрағалық етіп, "Қазіргі саяси жағдай және партияның міндеттері" тақырыбында баяндама жасады. Отырыста Орталық Комитет Чжан Вэньцянның партияны, Мао Цзэдунның әскерді, Ван Миннің Біртұтас майданды басқаруын шешті, осылайша үштік басшылық құрылды. 1938 жылы Чжан Вэньцян Мао Цзэдун мен Цзян Циннің үйленуіне қарсы болды. Қытай Коммунистік партиясының 6-шы Орталық Комитетінің 6-шы пленумынан кейін Чжан Вэньцян жоғарғы басшы лауазымынан кетіп, ККП Орталық Комитетінің және Орталық Пропаганда бөлімінің министрі ретінде үгіт-насихат жұмысына және кадрларды тәрбиелеуге жауапкер болды. 1941 жылы Чжан Вэньцян Маоның шақыруына құлақ асып, Шаньси провинциясының солтүстігі мен солтүстік-батысындағы ауылдық жерлерде бір жылдан астам ауылдық саяхат жасады және "Бастапқыға оралу" атты еңбегін жазды. 1941 жылы ҚКП Ұлттық партиядан эмбаргоға және жапон әскерінің шабуылдарына тап болды. Экономика құлдыраудың алдында тұрды, бұл ҚКП-ны шаруалар арасында беделсіз етті. Чжан Вэньцян Шаньсиге ауыл шаруашылығы өнімдерін өндіруді арттыру және шаруалардың тұрмысын жақсарту жолдарын зерттеу үшін жіберілді. Зерттеу барысында Чжан ауылдың гүлденуінде бай шаруалардың маңызды рөлін анықтады. Ол сауданы және жаңа капитализмді ынталандыру үшін экономикалық стимулдар ұсынды, бірақ оның есебі Мао Цзэдунның ұжымдық шаруашылықтар мен өзара көмек командаларын құру жоспарына тікелей қайшы болғандықтан жасырылды. 1942 жылдың ақпанында Мао Цзэдун Янаньдағы түзеу қозғалысын бастады және марксизмді ұлттық ерекшеліктермен байыту мен Мао Цзэдунның ойларын зерттеуді ұсынды. Чжан Вэньцян Янаньға оралғаннан кейін, Янаньдағы түзеу қозғалысының нысанына айналып, өзін қайта-қайта сынға алуға мәжбүр болды. Ол зерттеуден алған білімін экономикалық проблемаларды шешу үшін қолдана алмады. 1945 жылдың маусымында Янаньда өткен ҚКП-нің VII съезінде ол ҚКП Орталық Комитетінің Саяси бюросының мүшесі болып сайланды және Орталық саяси зерттеулер басқармасының директоры болып тағайындалды.

Екінші Қытай Азамат соғысы (1946-1949)

Жапонияға қарсы соғыста жеңіске жеткеннен кейін, Чжан Вэньцзянь жергілікті жұмыс үшін солтүстік-шығысқа өз еркімен барып, қызмет етті. Ұдайы түрде өзін-өзі сынағаннан кейін Мао Цзэдунның сенімін қайта жеңіп алғаннан соң, Чжанды солтүстік-шығыс Қытайдағы Хэцзян провинциясын басқаруға жіберді. Кейін Чжан Вэньцзянь Солтүстік Маньчжурияға жіберілді. Чэн Юнның қолдауымен, ол Чэн Юн мен Гао Ганмен бірлесіп Орталық Комитетке телеграмма жобасын дайындап жіберді. Чжанның пікірінше, ҚКП-ның солтүстік-шығыстағы стратегиялық қағидасы – қарулы күштер мен кадрларды мүмкіндігінше тезірек кең ауылдық жерлерге және шағын, орта қалаларға таратып, ірі қалаларға ерекше назар бөлмей, біріктірілген база құру болуы керек. Желтоқсан айында Чжан Вэньцзянь ҚКП Хэцзян провинциялық партия комитетінің хатшысы болып тағайындалды. Ол кезде Хэцзян провинциясында қарақшылар көп болғандықтан, Чжан Вэньцзянь алдымен Ниньань округінде әлеуметтік зерттеу жүргізді. Хэцзян провинциясында ол саяси билікті құру, қарақшыларға қарсы күрес және жер реформасын жүргізу жұмыстарын басқарды, сондай-ақ Хэцзян әскери аймағының саяси комиссары болып қызмет етті. 1947 және 1948 жылдар аралығында солтүстік-шығыс Қытайда радикалды жер реформасы жүргізілді, одан кейін ұжымдық көмек көрсету топтары құрылды. Бірақ бұл топтар көп ұзамай тарап, ауылдық жерлерде хаос тудырды. Чжан күштеп ұжымдастыруға қарсы болды және партияға ауыл шаруашылығы өндірісін ынталандыруға, сыныптық күреске емес, баса назар аударуды ұсынды. 1948 жылдың мамыр айында Чжан Вэньцзянь ҚКП Орталық Комитетінің Солтүстік-Шығыс бюросының Тұрақты комитеті мен Ұйымдастыру бөлімінің министрі және Солтүстік-Шығыс Қаржы және Экономикалық комитеті төрағасының орынбасары болып тағайындалды. Осы кезеңде Чжан Вэньцзянь «Солтүстік-Шығыс Қытайдағы экономикалық құрылым мен экономикалық дамудың негізгі қағидалары» деген құжатты жазды және «бес түрлі экономикалық компонент» идеясын ұсынды. Бұл құжат Мао Цзэдун бекітіп, барлық азат етілген аймақтардың экономикалық дамуына нұсқаулық ретінде бүкіл партияға таратылды. Сәуір айында ол Ляодун провинциялық партия комитетінің хатшысы және Ляодун әскери округінің саяси комитетіне өндірісті арттыру және халықтың тұрмысын жақсарту жұмыстарын ұйымдастыру үшін кірісті.

ҚХР құрылғаннан кейін

ККП-ның алғашқы кезеңдерінен бері Мао Цзэдунның ауылдық социализмнің дұрыс нысаны ретінде ұжымдық шаруашылықтарға баса назар аударғаны, Лю Шаоци мен Чжан Вэньтяньнің тауар-айналым кооперативтерін (SMC) қолдау саясатынан өзгеше болды. Гао Ган көрнекті солшыл және Сталин мен Маоның ұжымдастыруды күшейту моделінің жақтаушысы еді. Чжан Вэньтянь Гао Ганмен қарым-қатынасы нашарлады, себебі Чжан шаруаларды өзара көмек командаларына біріктіру идеясын қатаң сынады. Содан кейін ҚКП Чжанды Біріккен Ұлттар Ұйымына Қытай делегаты етіп тағайындады, онымен кеңеспей. Чжан бұл қызметке мәжбүр болып келісті және экономикалық салаға қайта оралуға бірнеше рет өтініш білдірді, бірақ оған жауап берілмеді. 1951 жылдың сәуір айында Чжан Вэньтянь Қытайдың Кеңес Одағындағы елшісі болып тағайындалды. Чжан Вэньтянь халықаралық мәселелерді зерттеуге қызығушылық танытты және талдаулар мен саяси ұсыныстарды Орталық үкіметке белсенді түрде ұсынды. Мысалы, 1951 жылы Корея соғысындағы бірінші келіссөздер туралы есеп ұсынылып, Орталық үкімет тарапынан жоғары бағаланды. 1953 жылы Синьхуа агенттігінің қызметкері У Лэнсимен сөйлескенде Чжан кеңестік ұжымдастыру жүйесінің кемшіліктері мен сәтсіздіктері туралы айтты және Қытайдың кеңестік үлгіні сліп көшірмеуі керектігін ескертті. 1955 жылдың қаңтарында Чжан Вэньтянь Қытайға оралды және Қытай Халық Республикасының Сыртқы істер министрінің бірінші орынбасары болып тағайындалды, бұл дипломатиялық істерде Чжоу Эньлайға көмектесу үшін жасалды. 1956 жылдың қыркүйегінде Қытай Коммунистік партиясының VIII съезі Чжан Вэньтяньді ҚКП Орталық Комитетінің Саяси бюросының мүшесі етіп сайлады. 1959 жылы Чжан Вэньтянь Лушань конференциясына қатысты. 14 шілдеде Орталық әскери комиссия төрағасының орынбасары, Мемлекеттік кеңес вице-министрі және Қорғаныс министрі Пэн Дэхуай төраға Мао Цзэдунға хат жазды. Хатта ол алдымен Ұлы секіріс саясатының дұрыс екенін мойындады. Бірақ, Пэн кейіннен Ұлы секіріс саясатының мәселелерін атап көрсетті: "Қазіргі уақытта кері қарап қарағанда, 1958 жылғы даму тым жылдам және шамадан тыс болды. 1959 жылы қарқынды баяулатуға болмады, сондай-ақ тиімді бақылау да жүргізілмеді, ал Ұлы секіріс теңгерімсіздіктерді бірден түзетуге көмектеспеді, керісінше, жаңа уақытша қиындықтарды тудырды". Ол сондай-ақ демократияның жетіспеушілігі мен жеке тұлғаға табынушылықтың барлық бұл кемшіліктердің түпкі себебі екенін көрсетті. 19 шілдеде Қытай Халық Азаттық Армиясының бас кеңесшісі Хуан Кэчэн және Хунань провинциялық комитетінің бірінші хатшысы Чжоу Сяочжоу Пэн Дэхуайды қолдады. 21 шілдеде Чжан Вэньтянь үш сағат бойы сөйледі және Ұлы секіріс және Халық коммунасының солшыл қателіктерін сынау үшін дәл теориялық терминдерді қолданды. Ол партия ішінде демократияны нығайтуды жақтады және Пэн Дэхуайды қолдады. Кейіннен "солшылдарды түзетуді" жақтаған Мао Цзэдун "Пэн Дэхуай партияға қарсы тобын" сынады. Мао Цзэдун Чжан Вэньтяньді "оңшыл оппортунист" деп сипаттап, "Пэн Дэхуай партияға қарсы тобының" мүшесі ретінде жатқызды. Отырыстан кейін "Оңшылдарға қарсы қозғалыс" қайтадан басталды. Чжан Вэньтянь Ұлттық Сыртқы істер Конференциясында тағы да сыналып, Сыртқы істер министрінің орынбасары лауазымынан алынды. 1960 жылдың 12 қарашасында ол Қытай Ғылым академиясының Философия және әлеуметтік ғылымдар институтының Экономика институтында ғылыми қызметкер болып жұмысқа орналасты және социалистік экономикалық даму теориясын зерттеумен айналысты. Ол әлеуметтік сауалнама жүргізу үшін Цзянсу, Чжэцзян, Шанхай және Хунань провинцияларына барды. Сауалнама аяқталғаннан кейін ол "Базар саудасы туралы ұсыныстар" атты есеп дайындады. VIII Орталық Комитетінің тоғызыншы пленум отырысында Мао Цзэдун Пэн Дэхуай, Чжан Вэньтянь, Си Чжунсюнь және басқаларды тағы да сынады. Отырыстан кейін Чжан Вэньтянь Орталық Комитеттің барлық отырыстарына қатысу құқығынан айырылып, Орталық үкіметтен түсетін кез келген құжатты оқуға тыйым салынды. Кейіннен Чжан Вэньтянь "Өндіріс қатынастарының екіұстаздығы туралы теорияны" ұсынды. 1 қазан күні Чжан Вэньтянь Ұлттық күнді тойлауға қатысып, Мао Цзэдунпен әңгімелесу үшін Тяньаньмэнь қақпасының мұнарасына көтерілді. Мәдени революция кезінде Чжан Вэньтянь қуғынға ұшырап, Пэн Дэхуаймен бірге сыналып, жазаланды. 1968 жылдың 17 мамырынан бастап Чжан Вэньтянь үй қамауында болды. Осы кезеңде Чжан Вэньтянь мен оның әйелі Лю Ин ажырасып кетті. Лю Шаоциге қарсы материал алу үшін Кан Шэн Чжан Вэньтяньді Лю Шаоцидің "61 сатқын тобына" қатысқандығы туралы куәлік беруге мәжбүрледі, бірақ Чжан Вэньтянь оның қысымына мойын бермеді. 1969 жылдың 24 қазанында Чжан Вэньтянь отбасымен бірге Гуандун провинциясының Чжаоцин қаласына жіберілді. Чжан Вэньтянь "Чжаоцин қолжазбалары" деп белгілі бірқатар теориялық эсселер жазды. Ол Мәдени революцияның ультра солшыл бағыты мен қателіктерін сынап, Қытайдың социалистік құрылысының негізгі мәселелері бойынша өз пікірлерін жазды. Оның жазбаларында Чжан Вэньтянь социалистік қоғамның ең маңызды міндеті – өндіріс күштерін дамыту екенін айтты және "халықтың материалдық мүдделерін қамтамасыз ету принципін ревизионизм деп айыптау – ақылға сыймайтын, қабылдауға келмейтін жаңылыс және алдау!" деді. Мәдени революция туралы ойларында ол халық арасындағы ішкі қайшылықтарды жау мен өзімнің арасындағы қайшылық ретінде көрсетудің "партияға үлкен зиян келтіргенін" айтты. "Көзқарастары әртүрлі болғандарды партия ішіндегі буржуазиялық агенттер деп жала қою, жау мен өзімнің арасын шатастырады" деді ол. Содан бері Чжан Вэньтянь бірнеше рет Бейжіңге оралуға өтініш білдірді, бірақ оған рұқсат берілмеді. 1975 жылдың тамызында Чжан Вэньтянь Уси қаласына көшті. 1976 жылдың 1 шілдесінде Чжан Вэньтянь жүрек ауруынан қайтыс болды, оның өмірі 75 жылға жетті. 1979 жылдың 25 тамызында ҚКП Орталық Комитеті Чжан Вэньтяньге арналған қоштасу рәсімін Бейжіңдегі Ұлы халық залында өткізді.

Бағалау

Қытай Коммунистік партиясы тарихнамасының бағытында Чжан Қытай Коммунистік партиясының Орталық Комитетінің басшысы ретінде қарастырылады және ол ҚКП-ға зор үлес қосты. Яньань кезеңінде Мао Цзэдун бір рет: "Жан Вэньтянь Орталық Кеңес аймағында өзінің мәртебесі мен лауазымы үшін ғана емес, сонымен қатар жеке қасиеттері үшін де ықпалды тұлға болды" деген пікір білдірген. 1979 жылдың 25 тамызында Пекиндегі Халық Үлкен залында ҚКП Орталық Комитеті ұйымдастырған Чжан Вэньтяньды еске алу шарасында Дэн Сяопин оны "біздің партияның көрнекті мүшесі және ұзақ жылдар бойы партияның маңызды басшысы" деп сипаттаған мақтау сөз айтты. Келесі күні «Халық газеті» Чжан Вэньтяньнің «Қытай Коммунистік партиясының көрнекті мүшесі және ескі буын пролетариат революционерлерінің бірі» екенін жариялады. Ол саяси карьерасы бойында партия ішіндегі ашық солшыл тенденциялар пайда болғанда оларды сынады. Бұхариннің Лениннің «Жалпы шаруашылық жоспары» туралы түсіндіруі Сталиннің ұжымдастыру саясатын ұстанған Мао Цзэдунға қарсы келіп, оның саяси карьерасындағы тұрақсыздыққа себеп болды. Бірақ Чжан ешқашан өз пікірін білдіруден жаңылған жоқ. Ол өмірін экономикалық мәселелерді зерттеуге арнады. 1990 жылдың тамызында Чжан Вэньтяньның әйелі Лю Инге жолдаған хатында Цзян Цзэминь: «Коммунизмге деген мызғымас сенімімен, саясаткерлік жомарттығымен және ғалымдық сақтығымен ол халықтың игілігі үшін шындықты қорғады. Оның қателіктерді түзетуге ұмтылысы, оның тәжірибелі, кішіпейіл, парасатты және қарапайым жұмыс стилі біздің барлығымыз үшін үлгі болуға лайық» деді.