Киченер қалалық әкімдігінің тарихы мен құрылысы

Кіріспе

Китченер қалалық әкімдігі – Канаданың Онтарио провинциясы, Китченер қаласының муниципалдық басқару орталығы. 20 ғасыр бойында көптеген өзгерістерден өтіп, 1993 жылы ашылған қазіргі ғимаратта тоқталды.

Тарих

Муниципалдық орынның бастапқы орналасқан жері Король, Фредерик, Дюк және Скотт көшелерімен шектелген және бүгінде Маркет-сквер сауда орталығы орналасқан жер еді. Бірінші қалалық үй 1919 жылы Уильям Генри Юджин Шмалц (мэр У.Х. Шмалцтың ұлы) салған, ол Король көшесіне қарап тұрды, ал Дюк көшесіне жақын жерде апталық Киченер фермерлік базары орналасқан (1869 жылдан 1872 жылға дейін жұмыс істеген, кейін артқа орналасқан ғимаратқа көшірілген), 1907 жылы қайта салынды және 1973 жылға дейін сақталды. Осы жердегі соңғы қалалық үй 1924 жылы салынды, ол сағаты жоқ күмбезбен (және желбағымен) жабдықталған Виктория стиліндегі құрылысты үш қабатты Ренессанс стиліндегі (Торонтодағы Сент-Лоуренс залына ұқсас) портиктік ғимаратпен, үстіне сағат мұнарасы орнатылған ғимаратпен алмастырды. 1973 жылы ол күні бүгінге дейін даулы шешіммен бұзылды. Сағат мұнарасының тастары мен механизмдері таңбаланып, сақталды. Қалалық әкімдік көшіп кеткен кезде фермерлік базары 1973 жылдан 2004 жылға дейін сол кішкентай жерге (Маркет-сквер сауда орталығында) көшірілді. Қала 1973 жылы Фредерик көшесінен өтетін Окслеа кеңсе мұнарасының жоғарғы қабаттарына кеңселерін көшірді. Муниципалдық істер келесі жиырма жыл бойы осы қарапайым жерде жалға алынған кеңістікте жалғастырылды; бұрынғы орын Market Square сауда орталығына айналдырылды, оның тұрақ астында фермерлік базары орналасқан. 1924 жылғы қалалық үйдің сағат мұнарасы, ақыры, демонтаждалғаннан кейін 22 жыл өткен соң қайта құрастырылды және 1995 жылы жаңа қалалық сарайға қарап тұратын Виктория паркіне жаңа негізге орнатылды.

Қазіргі ғимарат

1990 жылдары Дом Кардильоның қала басшылығы кезінде қала қайтадан арнайы, заманауи ғимараттан жұмыс істеу қажет деп шешті. Ол Кинг, Колледж, Дюк және Янг көшелерімен шектелген бүкіл кварталды сатып алып, ғимаратты жобалау үшін архитектуралық конкурс өткізді. Жеңімпаз – Торонто архитектуралық бюросы Kuwabara Payne McKenna Blumberg Architects (Mertins & Wright, 1990) болды, олар Кинг көшесіне қарап тұрған ашық алаңды фонтанмен/мұз айдынымен жабдықтады. Ғимараттың жобалық құжаттары Монреальдегі Канада архитектура орталығында сақталады. Китченер қалалық әкімдігі екі жағынан үш қабатты қанаттармен қоршалған, ал негізгі ғимарат алаңның арт жағында орналасқан. Ғимараттың батыс жағында кеңес палатасы орналасқан; орталық, ашық ротонда ішкі кеңістіктің қоғамдық аймағын анықтайды, ал шығыс жағында он екі қабатты кеңсе ғимараты бар. Ғимараттың бөліктері Китченердің бұрынғы аттарымен аталады: алаңды қоршаған қанаттар Sandhills және Ebytown деп, ал Берлин мұнарасы – соңғы бұрынғы атымен аталады. Алдыңғы алаң алғашқы 21 жыл бойы жай ғана Азаматтық алаң деп аталды, 2014 жылдың соңында сол жылы зейнеткерлікке шыққан қала басшысының құрметіне Карл Зехр алаңы деп қайта аталды. Арт жағындағы Дюк көшесіне қарап бақтар мен басқа да ашық кеңістіктер орналасқан. Жаңа қалалық әкімдік 1993 жылы көпшіліктің ынталы қолдауымен ашылды. Ғимараттың текстурасы әртүрлі. Ішкі және сыртқы қабырғалардың көп бөлігі Үндістаннан әкелінген қызыл құмтастан жасалған, ал жер төсемесі мен едені жергілікті граниттен жасалған. Бірегей ерекшелігі – «жасыл қабырға»; Гаукель көшесімен қатарласып оңтүстіктен басталатын, әр түрлі биіктіктегі жасыл тас қабырға алаң арқылы жалғасып, бүкіл кварталды қамтиды. Кеңес палатасы – заманауи, қолжетімді кеңістік, онда қала басшысы мен кеңесшілер дөңгелек жиһаздың шамасында отырады, оларды кеңсе қызметкерлерінің жабдықтары қоршап, келушілер галереясы бақылайды. Ғимараттың ротондасында өнер көрмелерінен бастап қоғамдық жиындарға дейін көптеген шаралар өткізіледі.

In the 1990s, during the mayoral term of Dom Cardillo, the city decided that it should operate from a dedicated, modern building again. It purchased the complete block enclosed by King, College, Duke, and Young streets, and held an architectural competition to design the building. The winner was Toronto architects Kuwabara Payne McKenna Blumberg Architects (Mertins & Wright, 1990) who laid out an open square facing King Street complete with a fountain/skating rink. The design plans for the building are kept at the Canadian Centre for Architecture in Montreal. The Kitchener City Hall is enclosed on two sides by three storey wings, with the main building at the back of the square. The west side of the edifice houses the council chamber; a central, open rotunda defines an indoor public space, and the east elevation consists of a twelve storey office tower. The parts of the building are named for former names of Kitchener; the wings surrounding the square are named for Sandhills and Ebytown, while the Berlin Tower carries the most recent of the former names. The square at front was simply named Civic Square for its first 21 years; it was renamed Carl Zehr Square in late 2014, in honour of the mayor who retired that year. Gardens and other open space face Duke Street at the rear. The new City Hall opened with generally enthusiastic support in 1993. The textures of the building are varied. Much of both the interior and exterior is in red sandstone imported from India; domestic granite makes up pavement and floors. A unique feature is the 'green wall'; passing from the south on a parallel with Gaukel Street, this bulwark of green stone continues, at various heights, through the square and building across the entire block. The council chamber is a modern, approachable space, where the mayor and councillors sit at a circular furnishing, surrounded by staff facilities and observed by the visitors' gallery. The building's rotunda hosts many events, from art exhibits to public gatherings.

Танымал мәдениет

Қалалық әкімдік "Dan for Mayor" ситкомында Уэссекс қалалық әкімдігі ретінде пайда болады. Сондай-ақ, ол Fuel тобының "Hemorrhage (In My Hands)" музыкалық видеосында да көрсетілген.

Кенотаф

Кенотаф 1929 жылы Фредерик көшесінде, Кинг көшесіне жақын салынды, 1949 жылы қалалық әкімдік үйіне жақын жерге көшірілді, ал 1973 жылы Дьюк және Фредерик көшелеріндегі қазіргі орнына орнатылды.