Кіріспе

Финикиялықтардың көк тунецті аулаудың ежелгі әдісі

Альмадраба (; almadrava) – Атлантикалық көк тунецті (Thunnus thynnus) ұстау және аулаудың күрделі және ежелгі әдісі. Бұл әдіс бастапқыда финикиялықтар қолданған, ал қазіргі түріне дейін Ислам дәуірінде Иберияның оңтүстік-шығысында дамыған. Әдіс ең қарапайым нұсқасында Атлант мұхитынан (ақпаннан шілдеге дейін) Жерорта теңізіне көшіп келе жатқан тунецті, олардың шаруашылыққа дайындалуына және соңғы кезге дейін кері жолға ("al revés") дейін ұстау үшін торлар орнатудан тұрады. Кездейсоқ аулаудың ішінде, басқалармен қатар, оқ тунегі (auxis rochei), кішкентай тунец (euthynnus alletteratus), Атлант бонитосы (sarda sarda), үлкен көзді тунец (thunnus obesus) және қылыш балығы (xiphias gladius) кездеседі. Бұл негізінен Испанияның оңтүстік-шығысында (Андалусия, Мурсия және Валенсияның оңтүстік бөлігі), Мароккода және Португалияның оңтүстігінде (Альгарве) қолданылатын дәстүрлі балық аулау нысаны. Альмадрабалар Кадис, Чиклана де ла Фронтера, Конил де ла Фронтера, Барбат, Рота, Захара де лос Атунес, Ла Линеа де ла Консепсьон, Нуэва Умбрия, Исла Кристина, Сеута және Тарифа порттарынан, сондай-ақ басқа порттардан да құрылған. Сицилияда матанза деп аталатын ұқсас техника бар (испан тілінен алынған "matanza" сөзінен, яғни "сою"), ол Сицилияның ислам дәуірінде маврлар немесе кейін испандықтар тарапынан енгізілген.

Фильмде

Роберто Росселлинидің "Стромболи" фильміне матанцаның деректі түсірілімдері енгізілген. Руперт Мюррейдің "Желдің соңы" (2009 жылғы фильм) балық аулаудың азаюын талқылағанда альмадрабаны көрсетеді. Португалиялық қысқаметражды деректі фильм:pt::A Almadraba Atuneira, режиссері Антонио Кампос.