Кіріспе

Хилоторакс – өкпені қоршаған кеңістікте липидтерге бай хил деп аталатын лимфаның қалыптан тыс жиналуы. Ас қорыту жүйесінің лимфа ағындары әдетте кіші ішектен сіңген липидтерді кеуде түтікшесі арқылы қайтарады, ол қалқанша бездің артынан өтіп, сол жақ қолтық-бас венасына құяды. Егер кеуде түтікшесінің қалыпты дренаждалуы бұзылса, себебі кедергі немесе жарылу болса, хил ағып, теріс қысымды плевралық кеңістікте жиналуы мүмкін. Қалыпты диетадағы адамдарда бұл сұйықтық жинағы кейде оның лайлы, сүтті ақ түрімен анықталады, себебі хилде эмульсияланған триглицеридтер болады. Хилоторакс – сирек кездесетін, бірақ қауіпті жағдай, себебі ол кеуде түтікшесінің немесе оның тармақтарының ағып кетуін көрсетеді. Хирургиялық және консервативті емдеудің көптеген түрлері бар. Хилотораксты псевдохилоторакстан (холестеринге толы плевралық эффузия) ажырату маңызды, олар көру бойынша ұқсас болғанымен, созылмалы қабыну процестерінен туындайды және басқаша емдеуді талап етеді.

Белгілері мен симптомдары

Хилоторакс симптомдары оның мөлшеріне және себебіне байланысты. Кішкентай хилоторакс ешқандай белгіні тудырмауы мүмкін және тек басқа себеппен жасалған кеуде рентгенінде анықталуы мүмкін. Үлкен хилоторакс өкпелердің кеңеюін шектейтін сұйықтықтан туындаған тынысқырудың қиындауына немесе кеудедегі қысым сезіміне әкелуі мүмкін, бірақ хилоторакс баяу жиналған жағдайда, үлкен хилоторакс белгісіз болуы мүмкін, себебі өкпелер қысымға бейімделуге уақыт алады. Дененің қызуы немесе кеудедегі ауырсыну әдетте хилоторакспен байланысты емес, өйткені хилота өздігінен қабыну тудырмайды. Тексеру кезінде хилоторакс зардап шеккен жақта тыныс дыбысының әлсіреуіне және кеудеге соққанда немесе перкуссия жасағанда доңғалақ дыбыс естілуіне алып келуі мүмкін. Постхирургиялық хилоторакс жағдайында алғашқы белгі – интеркосталь дренаждардан үздірілмейтін сұйықтық шығуы болуы мүмкін. Жылдам жиналатын хилоторакс қан көлемінің күрт төмендеуіне, соның салдарынан артериялық қысымның төмендеуіне әкелуі мүмкін. Травмалық емес хилоторакстардың ең көп таралған себебі – қатерлі ісік. Хилоторакстар хило жиналу жылдамдығына қарай төмен немесе жоғары шығынды деп жіктелуі мүмкін: төмен шығынды хилоторакстар 24 сағат ішінде <500 мл хило жиналады, ал жоғары шығынды хилоторакстар 24 сағат ішінде >1000 мл хило жиналады.

Травмалық емес

Қатерлі ісіктер – травмалық емес хилоторакстың ең жиі кездесетін себебі. Созылмалы лимфоциттік лейкемия, өкпе қатерлі ісігі, лимфома, Капоси саркомасы, метастаздық карцинома немесе асқазан қатерлі ісігі сияқты қатерлі ісіктер хилоторакстың ықтимал себептері болып табылады. Инфекциялық себептер де кездеседі, әсіресе дамып келе жатқан елдерде. Инфекциялық хилоторакстың ең көп кездесетін себебі – туберкулездік лимфадениттің асқынуы. Басқа да инфекциялардың себептері – аортит, гистоплазмоз және филяриаз. Хилоторакстың туа біткен түрлері де болады және олар лимфаның басқа да бұзылыстарымен, мысалы, лимфангиэктазия және лимфангиоматозбен бірге кездесуі мүмкін. Туберкулездік склероз, жүрек туа біткен кемістіктері, 21-трисомия (Даун синдромы), Нунан синдромы немесе Тернер синдромы (X хромосомасының жоқтығы) сияқты жағдайлар да туа біткен хилоторакстың себебі болуы мүмкін. Туа біткен хилоторакстың сирек кездесетін себептеріне Кастлеман ауруы, сары тырнақ синдромы, Вальденстрем макроглобулинемиясы, саркоидоз, веноздық тромбоз, кеуде қуысына сәулелену, макроглобулинемия, амилоидоз және зоб жатады. Бұл аурулар көкірек түтігін бітеп тастау арқылы немесе оны жою арқылы хилотораксты тудырады. Парентеральді тамақтану да себеп болуы мүмкін; толық парентеральді тамақтанудың жылдам мөлшері көкірек түтігін жүктеуге және хилустың қоршаған плевралық кеңістікке ағуына әкелуі мүмкін. Бұл, әсіресе, медиастиналық диссекция қажет болатын хирургиялық араласуларда жиі кездеседі. Көкірек түтігіне тигізетін жарақат – хилоторакстың ең көп кездесетін себебі. Хилоторакстың сол немесе оң плевралық кеңістікте пайда болуы көкірек түтігінің денедегі анатомиялық орналасуымен және түтіктің зақымдалған деңгейімен байланысты. Егер көкірек түтігі бесінші кеуде омыртқасынан жоғары жарақаттанса, сол жақты хилоторакстың пайда болуы мүмкін. Егер плевралық сұйықтықта 50-110 мг/дл аралығында триглицеридтер болса, онда хиломикронды анықтау үшін плевралық сұйықтықтағы липопротеиннің құрамын талдау ұсынылады.

Болжам

Хилоторакспен байланысты аурушаңдық және өлім-жітім көрсеткіштері емдеу жолдарының жақсаруымен төмендеді. Қатерлі, екі жақты және созылмалы хилоторакс түрлерінің басқа түрлерімен салыстырғанда нашар болжамы бар. Асқынулардың ауырлығы хилоторакс қаншалықты жылдам жиналғанына, оның мөлшеріне және оның созылмалылығына байланысты.

Эпидемиология

Хилоторакс сирек кездеседі және көбінесе мойын және медиастинум аймағындағы хирургиялық араласындардың салдары ретінде пайда болады. Ол жынысқа немесе жасқа қатысты ерекше бейімділік танытпайды. Хилоторакс жүрек-өкпе хирургиясының 0,2-1%, эзофагостомияның 5-10% және өкпе резекциясының 3-7% жағдайында кездеседі.