Жутланд: 1967 жылғы теңіз соғысы ойыны

Кіріспе

1967 жылғы Бірінші дүниежүзілік соғыс тақталық стратегиялық ойыны

Ютландия – 1967 жылы Avalon Hill баспасынан шыққан, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік теңізде болған Ютландия шайқасын модельдейтін теңіз шайқасы тақталық стратегиялық ойыны. Ойын шыққан кезде Ютландияның ойын процесі мен механикасы жоғары бағаланды, бірақ оның күрделі ережелері мен ұзақ ойнау уақыты сынға түсті.

Сипаттама

Jutland – екі ойыншыға арналған ойын, бір ойыншы Ұлыбританияның Ұлы флотын, ал екінші ойыншы неміс Ашық теңіз флотын басқарады. Ойын гексагондық картаны пайдаланбайды, керісінше, миниатюралық стратегиялық ойындарға ұқсас, сызықталғыштар немесе өлшеу таспалары арқылы өлшемдер жасалады. Осы үшін кем дегенде 4 фут x 5 фут (1,3 м x 1,5 м) көлеміндегі тегіс бет қажет. Соның нәтижесінде 1967 жылы Avalon Hill баспасынан Jutland жарық көрді. Jutland бастапқыда жақсы сатылғанымен, "Генерал" журналының редакторына жаңа ойын жүйесі туралы көптеген сұрақтар түсті. 1969 жылы, Avalon Hill үшін 1914 және басқа ойындарды жасағаннан кейін, Джим Данниган Simulations Publications Inc. (SPI) компаниясын құрды, ол 1970-ші жылдардағы ірі стратегиялық ойындарды шығарушы және Avalon Hill-дің басты бәсекелесіне айналды.

Қабылдау

Ұлыбританиядағы Games & Puzzles журналының 4-ші санында (1972 жылдың тамызында) ойын дизайнымен айналысатын Дон Тернбулл «Ютландия ойыншылары тамақ бөлмесінің еденін аралап жүретін шалбарларының тізелерін тозуға бейім» деп атап өтті. Үйімен бірге тұратын адамдарға ол: «Ойын қызықты да тартымды, бірақ ұзаққа созылуы мүмкін және бақытты отбасындағы бір ренжіткіш факторға айналуы ықтимал» деп ескертті. Ол: «Әрине, бұл теңізшілер үшін міндетті нәрсе», - деп түйіндеді. Бірнеше санынан кейін Тернбулл: «Ютландия туралы айтарлықтай нәрселер көп, ол командалық ойын ретінде өте қызықты, әр тараптан төрт немесе бес командир болып, әрқайсысы жеке күштер тобына басшылық етеді» деді. «Ауыспалы ойынға арналған ойыншының нұсқаулығында» Джон Джексон үлкен кеңістік қажет екенін айтты («баскетбол алаңы өте қолайлы») және ескертті: «Жерде жүріп-қағуға ыңғайсыздық сезінуіңіз мүмкін, ал мұқият жоспарланған формациялар иттерге, мысықтарға, балаларға және басқа да табиғи қауіптерге өте осал». Дегенмен, ол: «Осының бәріне қарамастан, тіпті күрделі ережелер де логикалық және түсінуге оңай, сонымен қатар қызықты», - деген қорытындыға келді. 1977 жылы жарық көрген «The Comprehensive Guide to Board Wargaming» кітабында Николас Палмер екінші басылымдағы ережелерді қайта қарау бірнеше ұсақ мәселелерді жақсартқанын айтты. Ол іздеу процедурасының жасырын қозғалысы «жақсы жасалған» деп ойлады, бірақ «тактикалық шайқас пен қақтығыс процедурасын басқаратын көптеген күрделі ережелерді» атап өтті. Ол ойынның ұзаққа созылатынын ескертіп, былай деді: «Алты сағаттан астам: теңізшілерге ойынның мәнін түсінуге жеткілікті уақыт, бірақ бұл әдеттегі соғыс ойындарынан өзгеше». 1980 жылы шыққан «The Complete Book of Wargames» кітабында ойын дизайнымен айналысатын Джон Фриман Ютланды «ерекше жаңалық» деп атады, бірақ «одан бері көп сынға ұшырады» деп мойындады. Ол ойынның кемшіліктері бар екенін ойлады, әсіресе «ойынның стратегиялық бөлігі [ ] ең жақсы жағдайда көңіл көтермейді; кемелер маневрлік алаңға орналастырылғанға дейін ойын бастаылмайды». Ол ойынның «көп уақыт пен кеңістік қажет ететінін, үй жануарлары, балалар немесе қате орналасқан аяқтардың кедергісіне ұшырауы мүмкін» деп ескертті. Алайда, Фриман «Жақсы» деген жалпы баға берді: «Ойын қызықты, және теңіз соғысының сезімі қазіргі заманғы басқа ойындармен салыстыруға келмейді». 2000 жылдың шілде айында шыққан The Boardgamer журналында Алан Арвольд 1967 жылы Ютландия «соғыс ойындары хоббиін түгелдей өзгертіп жіберді. Бұл сол кезде естілмеген, ойын тақтасы жоқ ойын еді» деді. Бірақ Арвольд 1974 жылғы екінші басылым нашар ойын болды деп ойлады, ережелерді қайта қарау «одан көп нәрсені алып тастады». Генри Ловуд Ютланды «ойын түріндегі ғылыми зерттеу еңбегі» деп атады. Ол ойынның күрделілігін ойын дизайнымен айналысатын Джим Дунниганның тарихи дәлдікке деген құштарлығымен байланыстырды, ойнау мүмкіндігінен гөрі: «Дунниганның тарихи симуляцияға берілгендігі оңай ойынға қарағанда басымдық берді».

In Issue 4 of the UK magazine Games & Puzzles, (August 1972), game designer Don Turnbull noted that "Jutland players tend to wear out the knees of their trousers crawling round the dining room floor." For those who shared a home with parents or a spouse, he warned "The game is interesting and exciting, but can be lengthy and yet another source of annoyance in the happy home." He concluded, "It is, of course, a must for naval enthusiasts." Several issues later, Turnbull added, "There's a lot to be said for Jutland — it is most interesting as a team game, with four or five commanders per side, each commanding a task force." In A Player's Guide to Table Games, John Jackson noted that a large surface was needed ("a basketball court is perfect") and warned "You may object to crawling around on the floor, and the carefully plotted formations are particularly vulnerable to dogs, cats, children and other natural hazards." Nevertheless he concluded, "for all that, even the advanced rules are logical and easy to understand, and it's fun." In his 1977 book The Comprehensive Guide to Board Wargaming, Nicholas Palmer thought the rules revisions of the second edition improved a number of small points. He thought the hidden movement of the search procedure was "well done", but noted the "many complex rules [that] govern the tactical combat and engagement procedure." He concluded by warning that the games were long, saying, "Six hours plus: plenty of time for naval buffs to get their teeth into, but a bit different from normal wargames." In the 1980 book The Complete Book of Wargames, game designer Jon Freeman called Jutland "a novelty" but admitted "it has taken its share of flak since." He thought the game had flaws, especially that "the strategic half of the game [ ] is anticlimactic at best; the game doesn't get going until the ships are placed on the maneuvering surface." He did warn that the game "requires a great deal of time and room; formations are subject to disruptions by pets, children, or a misplaced foot." However, Freeman concluded by giving an Overall Evaluation of "Good", saying, "It's fun, and the 'feel' of naval warfare is unmatched by any other game of the modern period." In the July 2000 edition of The Boardgamer, Alan Arvold said that in 1967 Jutland was responsible for "turning the wargaming hobby on its ear. Here was a game with no game board, unheard of at the time." However, Arvold thought the 1974 second edition was a weaker game, suggesting that the rules revisions "really took more out of it than it left in." Henry Lowood called Jutland "a scholarly treatise in the form of a game." He ascribed the game's complexity to game designer Jim Dunnigan's penchant for historical accuracy at the cost of playability, saying, "Dunnigan's commitment to historical simulation trumped easy game play."