CD34 антигені: гематопоэздік тасқын және миграциядағы рөлі

Кіріспе

Жасуша бетіндегі антигендерді анықтайтын дифференциациялау протоколының кластері. CD34 – адам, егеуқұйрық, тышқан және басқа да түрлерде CD34 генімен кодталатын трансмембраналық фосфогликопротеин. CD34 атауы жасуша бетіндегі антигендерді анықтайтын дифференциациялау протоколының кластерінен шыққан. CD34 гематопоэтикалық шектеулі жасушаларда алғаш рет Civin және авторлар тобы, сондай-ақ Tindle және авторлар тобы дербес түрде сипаттаған. Бұл жасуша бетіндегі гликопротеин ретінде және жасушалардың жабысу факторы ретінде жұмыс істейді. Ол гематопоэтикалық шектеулі жасушалардың сүйек миының жасушадан тыс матрицасына немесе тікелей стромальды жасушаларға байланысуына да көмектеседі. Клиникалық жағынан, CD34 сүйек миын трансплантациялау үшін гематопоэтикалық шектеулі жасушаларды іріктеу және тоғытумен байланысты. Осы тарихи және клиникалық байланыстарға байланысты CD34 экспрессиясы көбінесе гематопоэтикалық жасушалармен байланысты; алайда, ол көптеген басқа жасуша түрлерінде де кездеседі. Бірақ оның нақты функциясы туралы көп мәлімет жоқ. CD34 сонымен қатар маңызды жабысу молекуласы болып табылады және T-жасушаларының лимфа түйіндеріне енуі үшін қажет. Ол лимфа түйіндерінің эндотелийінде экспрессияланады, ал оған байланысатын L-селектин T-жасушасында болады. Керісінше, басқа жағдайларда CD34 молекулалық «тефлон» рөлінде әрекет етеді, мастоциттердің, эозинофилдердің және дендриттік жасушалардың прекурсорларының жабысуын бұзады және қан тамырларының люменін ашуға көмектеседі. Соңғы деректер CD34 эозинофилдер мен дендриттік жасушалардың прекурсорларының хемокинге тәуелді қозғалысында белгілі бір рөл атқаратынын көрсетеді. Оның әрекет ету механизміне қарамастан, CD34 және оның туыстары – подкоаликсин мен эндогликан, барлық жағдайларда жасушалардың қозғалысын жеңілдетеді. Еске сала кетейік, егеуқұйрықтар мен адамдардағы Ұзақ мерзімді гематопоэтикалық шектеулі жасушалар (LT HSC) ең жоғары өзін-өзі жаңарту қабілетіне ие гематопоэтикалық жасушалар болып табылады және олардың CD34+ және CD38− жасушалар фракциясы екені көрсетілген, бұл жасушалардың ізбесінен (LIn−) алынған. Адамның HSC-лары CD34 маркерін экспрессиялайды. Кейінгі зерттеулер төмен родамин сақталуының Lin−CD34+CD38− популяциясындағы LT HSC-ларды анықтайтынын көрсетті. CD34 егеуқұйрық гематопоэтикалық шектеулі жасушаларының шамамен 20%-інде экспрессияланады және оны стимуляциялауға және кері қайтаруға болады.

Cluster of differentiation protocol that identifies cell surface antigens. CD34 is a transmembrane phosphoglycoprotein protein encoded by the CD34 gene in humans, mice, rats and other species. CD34 derives its name from the cluster of differentiation protocol that identifies cell surface antigens. CD34 was first described on hematopoietic stem cells independently by Civin et al. and Tindle et al. as a cell surface glycoprotein and functions as a cell cell adhesion factor. It may also mediate the attachment of hematopoietic stem cells to bone marrow extracellular matrix or directly to stromal cells. Clinically, it is associated with the selection and enrichment of hematopoietic stem cells for bone marrow transplants. Due to these historical and clinical associations, CD34 expression is almost ubiquitously related to hematopoietic cells; however, it is actually found on many other cell types as well. However, little is known about its exact function. CD34 is also an important adhesion molecule and is required for T cells to enter lymph nodes. It is expressed on lymph node endothelia, whereas the L selectin to which it binds is on the T cell. Conversely, under other circumstances CD34 has been shown to act as molecular "Teflon" and block mast cell, eosinophil and dendritic cell precursor adhesion, and to facilitate opening of vascular lumina. Finally, recent data suggest CD34 may also play a more selective role in chemokine dependent migration of eosinophils and dendritic cell precursors. Regardless of its mode of action, under all circumstances CD34, and its relatives podocalyxin and endoglycan, facilitates cell migration. It is important to mention that Long Term Haematopoietic Stem Cells (LT HSCs) in mice and humans are the haematopoietic cells with the greatest self renewal capacity and were shown to be CD34+ and CD38− cell fraction within the lineage depleted cell population (LIn−). Human HSCs express the CD34 marker. Later studies have reported that low rhodamine retention identifies LT HSCs within the Lin−CD34+CD38− population. CD34 is expressed in roughly 20% of murine haematopoietic stem cells, and can be stimulated and reversed.

Клиникалық қолдану

CD34+ жиі клиникалық жағдайда гемопоэтикалық дің жасушаларының санын анықтау үшін қолданылады. Бұл, әдетте, жасуша дозасын белгілеу үшін пайдалы маркер болып табылады, бірақ CD34+ мөлшерін анықтау кейбір жағдайларда сенімді болмауы мүмкін екенін көрсететін деректер бар. CD34+ жасушаларын иммуномагниттік әдістер арқылы қаннан бөліп алып, CD34+ трансплантацияларында қолдануға болады, мұндай трансплантацияларда трансплантатқа қарсы реакцияның (host-versus-graft disease) деңгейі төмен болады. Антиденелер гематопоэтикалық ататеме клеткаларын зерттеу және клиникалық сүйек миын трансплантациялау үшін мөлшерлеп анықтауға және тазартуға қолданылады. Дегенмен, CD34+ мононуклеарлық жасушаларды санау, гематогондар (B лимфоциттерінің алдындағы клеткалары) және CD34+ мегакариоциттердің әсерінен сүйек миындағы миелоидты бласттардың санын арттырып көрсетуі мүмкін. CD34+ және CD38 белгілерімен анықталатын жасушалар дифференциацияланбаған, примитивті формада болады; яғни, олар көп потенциалды гематопоэтикалық дің жасушалары. Осылайша, CD34+ экспрессиясының арқасында мұндай дифференциацияланбаған жасушаларды бөліп алуға болады. Ісіктерде CD34 альвеолярлы жұмсақ тінді саркомасында, preB ALL (75% жағдайда оң нәтиже), AML (40%), AML M7 (көпшілігі), дерматофибросаркома протоберанс, асқазан-ішек трактісінің стромалық ісіктерінде, алып клеткалы фибробластомада, гранулоциттік саркомада, Капоши саркомасында, липосаркомада, қатерлі фиброздық гистиоцитомада, қатерлі перифериялық нерв қабықшаларының ісіктерінде, менингеальды гемангиоперицитомаларда, менингиомаларда, нейрофибромаларда, шванномаларда және қабыршақтық бүйректің қатерлі ісігінде табылады. CD34 теріс нәтиже берсе, Юинг саркомасы/ПНЕТ, сүт безінің миофибросаркомасы және асқазанның қабынулы миофибробластық ісіктері жоққа шығарылуы мүмкін. CD34+ гематопоэтикалық дің жасушаларын инъекциялау клиникалық жағдайда омыртқа миының зақымдануы, бауыр циррозы және перифериялық тамыр аурулары сияқты әртүрлі ауруларды емдеу үшін қолданылады.

Өзара әрекеттесулер

CD34 CRKLмен өзара әрекеттеседі. Сонымен қатар, ол қабыну процесінде маңызды L-селектинмен де өзара әрекеттеседі. CD34 шаштың түбірлеріндегі меланоциттердің жаңаруымен байланысты, ал CD34+ нейрондық жаңарумен байланысты.