Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төменгі аяқты жабу
Covering for the lower leg
Пу́тти (кейде пу́тти деп те жазылады, хинди тілінен алынған "paṭṭī" сөзінен бейімделген, "бандаж" деген мағынаны білдіреді) – тізеге дейін, білектен басталатын аяқтың төменгі бөлігін жабатын құрал, сондай-ақ аяқ орауыштары, аяқ байлаулары, виннигалар және Wickelbänder сияқты басқа да аталымдармен белгілі. Олар ұзын, тар матадан тұрады, ол аяққа тығыз және спираль тәрізді оралады, соның арқасында қолдау (сығу киім ретінде) және қорғау қызметін атқарады. Оларды жаяу және атты әскерлер екі жағдайда да киеді, көбінесе былғары немесе матадан жасалған қорғағыштың орнына қолданылады.
A puttee (also spelled puttie, adapted from the Hindi paṭṭī, meaning "bandage") is a covering for the lower part of the leg from the ankle to the knee, also known as: legwraps, leg bindings, winingas and Wickelbänder etc. They consist of a long narrow piece of cloth wound tightly, and spirally round the leg, and serving to provide both support (as a compression garment) and protection. They were worn by both mounted and dismounted soldiers, generally taking the place of the leather or cloth gaiter.
Тарих
Ежелгі заманнан бері киіліп келген путти, 19 ғасырдың екінші жартысында Британдық Үндістандағы жаяу және атты әскерлердің қызметтік формасының бір бөлігі ретінде қабылданды. Алғашқы түрінде путти – Гималайдағы тайпалардың аяқ киімі ретінде қолданылған ұзын мата жолақтарынан тұрды. Британдық Үндістан армиясы бұл киімді ыңғайлы әрі арзан деп тапты, бірақ ол бұрынғы гайтерлерге қарағанда әдемі емес деп саналды. Британдық жазушы және әскер офицері Патрик Ли Фермордың сөзіне сүйенсек, жаяу әскердің путтилері білектен тізеге дейін оралған, ал атты әскерде тізеден білекке дейін оралған. Кейіннен путти көптеген армиялар тарапынан қабылданып, олардың ішінде Британ Доминионы, Австро-Венгрия армиясы, Қытай Ұлттық-революциялық армиясы, Бельгия армиясы, Эфиопия армиясы, Голландия армиясы, Германия Императорлық армиясы (Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұзақ марш үшін арналған былғары аяқ киімдер жетіспегенде), Франция армиясы, Жапон Императорлық армиясы, Италия армиясы, Португалия армиясы, Осман армиясы және АҚШ армиясы болды. Бұл армиялардың көпшілігі Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін немесе оның басында путтилерді қабылдады. 1902 жылдан 1938 жылға дейін киілетін хаки формасының бөлігі ретінде путти британдық армияда кеңінен қолданылды, содан кейін жаңа жауынгерлік форма енгізілді, ол белдіктермен бекітілген қысқа гайтерлерді қамтыды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияға путтилерді жеткізушілердің ішіндегі ең ірісі – Сомерсеттегі Тонедейл Миллде өндірілген Фокс Бразерс компаниясы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде путтилер әскери форманың бөлігі ретінде киюден тоқтатылды. Мұның себептері: әр аяққа мұқият оралатын киімді жылдам киюдің қиындығы, сондай-ақ гигиена және варикоздық тамырларға қатысты медициналық ескертулер. Британдық армия 1960 үлгісіндегі жауынгерлік формамен жауынгерлік киімді ауыстырған кезде, білекке дейінгі путтилер гайтерлердің орнына келді. Олар 1980 жылдарға дейін киіліп келді. 2013 жылы Ghiacciaio Presena мұзылығында Бірінші дүниежүзілік соғыстың екі австриялық жасөспірім сарбазының қалдықтары табылды. Олардың бірінің путтилеріне қасық тығылған екен.
Worn since antiquity, the puttee was adopted as part of the service uniform of foot and mounted soldiers serving in British India during the second half of the nineteenth century. In its original form the puttee comprised long strips of cloth worn as a tribal legging in the Himalayas. The British Indian Army found this garment to be both comfortable and inexpensive, although it was considered to lack the smartness of the gaiter previously worn. According to the British author and soldier Patrick Leigh Fermor, infantry puttees were wound up from ankle to knee, but in cavalry regiments they were wound down from knee to ankle. The puttee was subsequently widely adopted by a number of armies including those of the British Commonwealth, the Austro Hungarian Army, the Chinese National Revolutionary Army, the Belgian Army, the Ethiopian Army, the Dutch Army, the Imperial German Army (when stocks of leather long marching boots ran short during WWI), the French Army, the Imperial Japanese Army, the Italian Army, the Portuguese Army, the Ottoman Army and the United States Army. Most of these armies adopted puttees during or shortly before World War I. Puttees were in general use by the British Army as part of the khaki service uniform worn from 1902, until 1938 when a new battledress was introduced, which included short webbing gaiters secured with buckles. One of the largest providers of the puttee during World War I to the British Army was Fox Brothers, produced at Tonedale Mill, Somerset. Puttees generally ceased to be worn as part of military uniform during World War II. Reasons included the difficulty of quickly donning an item of dress that had to be wound carefully around each leg, plus medical reservations regarding hygiene and varicose veins. When the British Army finally replaced battledress with the 1960 Pattern Combat Dress, ankle high puttees replaced the webbing gaiters. These continued to be worn until the 1980s. In 2013, the remains of two teenaged Austrian First World War soldiers were found on the Ghiacciaio Presena. One of them carried a spoon tucked into his puttees.
Мұра
Канаданың екі қазіргі жаяу әскер полкіне стандартты емес аяқ киюге негізделген лақап есімдер берілді: Корольдік Ньюфаундленд полкі және Канаданың 48-ші жоғарғы таулы полкі. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Ньюфаундленд доминионы әрекетке дайын полк құрды. Жергілікті милиция немесе сарбаздар гарнизоны болмағандықтан, әскери дүкендер болған жоқ; форма нөлден жасалуы керек еді. Хаки мата жетіспегендіктен, көк матадан путелер тігілді. Сөйтіп, Ньюфаундленд полкі "Көк путелер" деп аталды. Бұл ерекше белгі бірнеше ай бойы сақталды, содан кейін полк Англияға келгеннен кейін стандартты британдық әскер формасымен және жабдықтарымен қамтамасыз етілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1-ші Канада дивизиясының 1-бригады король Георг VI-ның қарауында болды. Осы кезде дәстүрлі тізеге дейінгі путелердің орнына, шалбармен киілетін қысқа, білезікке дейінгі гетрылар келді. Хаки түстес гетрылар жеткіліксіз болғандықтан, 48-ші жоғарғы таулы полкі полк дүкендерінде табылған көк матадан тігілген ресми емес көк гетрылармен көзге түсті. Король 48-ші полкінің неге бригаданың қалған бөлігінен өзгеше "путелер" кигенін сұрады. Түсіндіргеннен кейін король көк путелерді көбірек ұнатып, оларды сақтап қалу керектігін айтты. 48-ші жоғарғы таулы полкі полк формасы толығымен ауыстырылғанға дейін көк путелерді кие берді.
Two current Canadian infantry regiments were given nicknames based on non standard leg wear: the Royal Newfoundland Regiment and the 48th Highlanders of Canada. At the outbreak of World War I the Dominion of Newfoundland raised a regiment for active service. Lacking a local militia or garrison of soldiers, there were no military stores; uniforms had to be fashioned from scratch. In the absence of khaki broadcloth, puttees were fashioned from blue broadcloth. The Newfoundland Regiment was thus nicknamed "The Blue Puttees". This distinctive feature was retained for several months until the regiment was issued with standard British Army uniform and equipment upon arrival in England. During World War II, 1 Brigade of the 1st Canadian Division was being inspected by King George VI. By this date the traditional knee length puttees had been replaced with short ankle length leggings worn with battledress. There were not enough khaki leggings for issue, so the 48th Highlanders made do with unofficial blue ones reportedly cut down from stocks of blue cloth found in regimental stores. The King inquired as to why the 48th wore different "puttees" from the rest of the brigade. Upon being told of the shortage, the king replied that he liked the blue puttees better and that they should keep them. The 48th Highlanders continued to wear blue puttees until the regimental service dress was eventually phased out.