Бразилия ұлттық мұражайының тарихы және өрт трагедиясы

Кіріспе

Бразилияның Ұлттық мұражайы (Museu Nacional) – Бразилияның ең көне ғылыми мекемесі. Ол Рио-де-Жанейро қаласында, Куинта-да-Боа-Вистаның ішінде орналасқан Пачо-де-Сан-Кристовао (Сан-Кристофер сарайы) ішінде орналасқан. Негізгі ғимарат бастапқыда Браганса әулетінің резиденциясы болған, 1808-1821 жылдар аралығында португал корольдік отбасы, ал 1822-1889 жылдар аралығында Бразилия императорлық отбасының ордасы болды. Монархия құлатылғаннан кейін, 1889 жылдан 1891 жылға дейін Республикалық Конституциялық Ассамблея өткізілді, содан кейін 1892 жылы мұражайға берілді. Ғимарат 1938 жылы Бразилияның ұлттық мұрасы ретінде тіркелді және 2018 жылы өрт салдарынан көп бөлігі қирады. Португалия, Бразилия және Алгарве королі Жоан VI 1818 жылдың 6 маусымында «Корольдік мұражай» деген атпен құрған бұл мекеме бастапқыда Кампо-де-Сантана саябағында орналасқан. Онда 1784 жылы Бразилияның вице-королі Луис де Васкончелос э Соуса, Фигейро графының 4-ші титулы иесі [pt] құс үйі ретінде танымал болған Табиғат тарихы үйінен жиналған коллекциялар, сондай-ақ минералогия және зоология коллекциялары қойылған. Мұражайдың құрылуы елдің білім, мәдениет және ғылымды тарату арқылы әлеуметтік-экономикалық дамуын ілгерілету мақсатында болды. 19 ғасырда бұл мекеме Оңтүстік Америкадағы өз түріндегі ең маңызды мұражай ретінде бекінді. 1946 жылы Рио-де-Жанейро Федералды университетіне қосылды. Ұлттық мұражайда 20 миллионнан астам экспонат бар, бұл әлемдегі ең ірі табиғи тарих және антропологиялық артефактілер коллекцияларының бірі. Онда Бразилиядағы табиғи ғылымдар мен антропологияға қатысты ең маңызды материалдық деректер, сондай-ақ әлемнің басқа аймақтарынан келген және әртүрлі мәдениеттер мен ежелгі өркениеттер жасаған көптеген заттар бар. Экспедициялар, қазбалар, сатып алулар, сыйлықтар және алмасулар арқылы екі ғасырдан астам уақыт бойы жиналған коллекция геология, палеонтология, ботаника, зоология, биологиялық антропология, археология және этнология сияқты жеті негізгі бөлімге бөлінген. Бұл коллекция мұражайдың академиялық бөлімдерінің зерттеулеріне негіз болып табылады, олар Бразилияның барлық аймақтарында және әлемнің бірнеше жерлерінде, соның ішінде Антарктидада ғылыми жұмыстар жүргізуге жауапты. Мұражайда Бразилиядағы ең ірі ғылыми кітапханалардың бірі бар, онда 470 000-нан астам том және 2400 сирек кітап бар. 1876 жылдан бері үздіксіз жарияланып келеді. Коллекцияның көп бөлігі орналасқан сарай 2018 жылдың 2 қыркүйегіне қараған түні өртеніп жойылды. Ғимаратты сыншылар «өрт қаупі бар» деп атады, олар өрттің болжауға болатын және алдын алуға болатын жағдай деп санайды. Өрт бірінші қабаттағы аудиторияның кондиционерлік жүйесінен басталды. Үш құрылғының бірінде сыртқы жерге қосылыс болмаған, олардың әрқайсысы үшін жеке автоматтық қосқыш болмаған және металлмен жанасқан оқшауланбаған сым болған. Өрттен кейін қираған ғимарат археологиялық нысан ретінде қарастырылып, қайта құру жұмыстары жүргізілуде, 5000 м2 аумақты қамтитын металл жабын орнатылды. 2019 жылы Рио-де-Жанейро зоологиялық бағының жанындағы Куинта-да-Боа-Вистада жүргізілген археологиялық жұмыстар кезінде императорлық отбасының өткенінен 30 000-нан астам зат табылды. Табылған заттардың арасында ыдыс-аяқ сынықтары, кеселер, табақтар, ас-аяқ, жылқы жабдықтары, тіпті императорлық гербі бар әскери киімнен түймелер мен брошкалар бар. Бұл заттар мұражайға тапсырылды. Өрттен кейін Ұлттық мұражай қайта құру жұмыстарына жеті ай ішінде 1,1 миллион реал көлемінде қайырымдалық қаражат алды.

Museum in Rio de Janeiro, Brazil

The National Museum of Brazil (Museu Nacional) is the oldest scientific institution of Brazil. It is located in the city of Rio de Janeiro, where it is installed in the Paço de São Cristóvão (Saint Christopher's Palace), which is inside the Quinta da Boa Vista. The main building was originally the residence of the House of Braganza in colonial Brazil, as the Portuguese royal family between 1808 and 1821 and then as the Brazilian imperial family between 1822 and 1889. After the monarchy was deposed, it hosted the Republican Constituent Assembly from 1889 to 1891 before being assigned to the use of the museum in 1892. The building was listed as Brazilian National Heritage in 1938 and was largely destroyed by a fire in 2018. Founded by King João VI of Portugal, Brazil and the Algarves on 6 June 1818, under the name of "Royal Museum", the institution was initially housed at the Campo de Santana park, where it exhibited the collections incorporated from the former House of Natural History, popularly known as Casa dos Pássaros ("House of the Birds"), created in 1784 by the Viceroy of Brazil, Luís de Vasconcelos e Sousa, 4th Count of Figueiró [pt], as well as collections of mineralogy and zoology. The museum foundation was intended to address the interests of promoting the socioeconomic development of the country by the diffusion of education, culture, and science. In the 19th century, the institution was already established as the most important South American museum of its type. In 1946, it was incorporated into the Federal University of Rio de Janeiro. The National Museum held a vast collection with more than 20 million objects, one of the largest collections of natural history and anthropological artifacts in the world, encompassing some of the most important material records regarding natural science and anthropology in Brazil, as well as numerous items that came from other regions of the world and were produced by several cultures and ancient civilizations. Built up over more than two centuries through expeditions, excavations, acquisitions, donations and exchanges, the collection was subdivided into seven main nuclei: geology, paleontology, botany, zoology, biological anthropology, archaeology, and ethnology. The collection was the principal basis for the research conducted by the academic departments of the museumwhich are responsible for carrying out activities in all the regions of the Brazilian territory and several places of the world, including the Antarctic continent. The museum holds one of the largest scientific libraries of Brazil, with over 470,000 volumes and 2,400 rare works. continuously published since 1876. The palace, which housed a large part of the collection, was destroyed in a fire on the night of 2 September 2018. The building had been called a "firetrap" by critics, who argued the fire was predictable and could have been prevented. The fire began in the air conditioning system of the auditorium on the ground floor. One of the three devices did not have external grounding, there was no individual circuit breaker for each of them, and a wire was without insulation in contact with metal. In the wake of the fire, the ruined edifice was being treated as an archaeological site and undergoing reconstruction efforts, with a metallic roof covering a 5,000 m2 area including debris. In 2019, more than 30,000 pieces of the imperial family's past were found during archaeological works on Rio de Janeiro Zoological Garden nearby, part of Quinta da Boa Vista. Among the finds are many items such as fragments of crockery, cups, plates, cutlery, horseshoes and even buttons and brooches with imperial coat of arms from military clothing. Those items were given to the museum. After being destroyed by fire, the National Museum has received donations to the amount of R$ 1.1 million in seven months towards rebuilding efforts.

Тарих

Ұлттық мұражайды Португалия, Бразилия және Алгарве корольдігінің королі Жоао VI (1769–1826) 1818 жылы Бразилия Корольдігінде ғылыми зерттеулерді дамыту мақсатымен Корольдік мұражай деп атай отырып, ресми түрде құрды. Бастапқыда мұражайда өсімдіктер мен жануарлардың түрлері, әсіресе құстар сақталғандықтан, жергілікті тұрғындар арасында «Құстар үйі» деп белгілі болды. Бразилияның алғашқы императоры, король Жоао VI-ның үлкен ұлы Дом Педро I (1798–1834) Австрияның принцессасы Мария Леопольдинаға (1797–1826) үйленгеннен кейін, мұражай 19 ғасырдың ең көрнекті еуропалық натуралистерін тарта бастады, мысалы Максимилиан цу Вид-Нойвид (1782–1867), Иоганн Баптист фон Спикс (1781–1826) және Карл Фридрих Филипп фон Мартиус (1794–1868). Августин Сент-Илер (1799–1853) және Георг фон Лангсдорф (1774–1852) сияқты елді зерттеуге келген басқа еуропалық ғалымдар да Корольдік мұражайдың коллекциясын толықтыруға үлес қосты. 19 ғасырдың соңында, император Педро II-нің (1825–1891) жеке қызығушылығымен, Ұлттық мұражай антропология, палеонтология және археология салаларына инвестиция жасауды бастады. Өзінің көптеген шетел саяхаттарында жинаған ежелгі Египет өнерінің, ботаникалық қазбалардың және т.б. коллекцияларын император өзі ұсынды. Осылайша Ұлттық мұражай жаңартылып, Оңтүстік Американың табиғи тарих және гуманитарлық ғылымдар бойынша ең маңызды мұражайына айналды. Эдмунд Робертс 1832 жылы мұражайға сапар шегіп, сол кезде мұражайда үш ғана зал ашық болғанын, ал жабық залдардың «Дон Педро тарапынан қайғылы түрде тоналғанын» атап өтті. Педро II Бразилияда нақты ғалымдар мен табиғат зерттеушілерінің жетіспеушілігін жақсы білді. Ол бұл мәселені шешу үшін шетелдік ғалымдарды мұражайда жұмыс істеуге шақырды. Алғашқы келгендердің бірі – 1826–1828 жылдар аралығында барон фон Лангсдорфтың Мато-Гроссоға жасаған танымал экспедициясына қатысқан неміс ботанигі Людвиг Ридель (1761–1861) болды. Содан кейін неміс химигі Теодор Пеккольт және американдық геолог және палеонтолог Чарльз Фредерик Харт (1840–1878) келді. Келесі жылдары мұражай біртіндеп танымал болды және Бразилиядағы жұмысымен ғылыми беделге қол жеткізуді көздеген көптеген шетелдік ғалымдарды тартуын жалғастырды, мысалы, Фриц Мюллер (1821–1897), Герман фон Ихеринг (1850–1930), Карл Август Вильгельм Швак (1848–1894), Орвилл Адалберт Дерби (1851–1915), Эмил Август Гоелди (1859–1917), Луи Коути (1854–1884) және т.б.; император тақтан құлатылғаннан кейін мұражай директоры Ладислау Нетто олардың барлығын жұмыстан шығарды. Император 1889 жылы әскери төңкеріспен тақтан құлатылған кезде өте танымал болғандықтан, республикашылар империяның символдарынан құтылуға тырысты. Осы символдардың бірі – Пасо-де-Сан-Кристова, императорлардың Квинта-да-Боа-Вистадағы ресми резиденциясы бос қалды; сондықтан 1892 жылы Ұлттық мұражай барлық коллекцияларымен, құндылықтарымен және зерттеушілерімен осы сарайға көшірілді және бүгінге дейін сонда орналасқан. 1946 жылы мұражай басқаруы Бразилия университетіне, қазіргі Рио-де-Жанейро Федералды университетіне берілді. Зерттеушілер мен олардың кеңселер мен зертханалары сарайдың көп бөлігін және Квинта-да-Боа-Виста саябағындағы Ботаникалық бақтарда (Хорто-Флоресталь) салынған басқа ғимараттарды алып жатыр – бұл Рио-де-Жанейроның ең ірі ғылыми кітапханаларының бірі. Ұлттық мұражай келесі салалар бойынша магистратура курстарын ұсынады: антропология, социология, ботаника, геология, палеонтология және зоология. Ол Lego Idea ретінде ұсынылды.

The National Museum was officially established by King João VI of Portugal, Brazil, and the Algarves (1769–1826) in 1818 with the name Royal Museum, in an initiative to stimulate scientific research in the Kingdom of Brazil, then a constituent part of the United Kingdom of Portugal, Brazil, and the Algarves. Initially, the museum housed plant and animal specimens, especially birds, which caused it to be known by locals n as the "House of the Birds". After the marriage of King João VI's eldest son and Brazil's first emperor, Dom Pedro I (1798–1834), to H. I. & R. H. Archduchess Maria Leopoldina of Austria (1797–1826), the museum started to attract some of the greatest European naturalists of the 19th century, such as Maximilian zu Wied Neuwied (1782–1867), Johann Baptist von Spix (1781–1826), and Carl Friedrich Philipp von Martius (1794–1868). Other European researchers who explored the country, such as Augustin Saint Hilaire (1799–1853) and the Georg von Langsdorff (1774–1852), contributed to the collections of the Royal Museum. By the end of the 19th century, reflecting the personal preferences of His Imperial Majesty Emperor Pedro II (1825–1891), the National Museum started to invest in the areas of the anthropology, paleontology and archaeology. The emperor himself, who was an avid amateur scientist and enthusiastic supporter of all branches of science, contributed with several of the collections of the art of Ancient Egypt, botanical fossils, etc., which he acquired during many of his trips abroad. In this way, the National Museum was modernized and became the most important museum of natural history and human sciences of South America. Edmund Roberts visited the museum in 1832, noting that the museum only had three open rooms at that time, and that the closed rooms were "sadly plundered of its contents by Don Pedro." D. Pedro II was well aware of the shortage of true scientists and naturalists in Brazil. He fixed this problem by inviting foreign scientists to come to work at the museum. The first to come was Ludwig Riedel (1761–1861), a German botanist who had participated in Baron von Langsdorff's famed expedition to Mato Grosso from 1826 to 1828. Other scientists to come were German chemist Theodor Peckolt and American geologist and paleontologist Charles Frederick Hartt (1840–1878). In the following years, the museum gradually became known so it continued to attract several foreign scientists who wished to achieve scientific stature with their work in Brazil, such as Fritz Müller (1821–1897), Hermann von Ihering (1850–1930), Carl August Wilhelm Schwacke (1848–1894), Orville Adalbert Derby (1851–1915), Émil August Goeldi (1859–1917), Louis Couty (1854–1884) and others; all of them were fired by museum director Ladislau Netto when the emperor was deposed. The emperor was a very popular figure when he was deposed by a military coup in 1889, so the republicans tried to erase the symbols of the empire. One of these symbols, the Paço de São Cristóvão, the official residence of the emperors in the Quinta da Boa Vista, became vacant; therefore, in 1892, the National Museum, with all its collections, valuables and researchers, was transferred to this palace, where it stays until today. In 1946, the museum's management was passed to the University of Brazil, currently the Federal University of Rio de Janeiro. The researchers and their offices and laboratories occupy a good part of the palace and other buildings erected at Botanical Gardens (Horto Florestal), in the Quinta da Boa Vista park – one of the largest scientific libraries of Rio. The National Museum offers graduate courses in the following areas: anthropology, sociology, botany, geology, paleontology, and zoology. It was presented as a Lego Idea.

Бұрынғы жинақтар

Мұражай өртке дейін Америка құрлығының ең ірі экспонаттарының бірін қамтыды, оған жануарлар, жәндіктер, минералдар, аборигендерге тиесілі ыдыс-аяқтар коллекциясы, Мысыр мумиялары және Оңтүстік Америка археологиялық артефакттары, метеориттер, қазба жәндіктер мен тағы да көптеген табылған заттар кірді. Көрмеге қойылған метеориттердің бірі – 1784 жылы табылған, салмағы бірнеше тонна болатын Бендего метеориті.

Археология

Ұлттық мұражайдың археологиялық жинағы 100 мыңнан астам затты қамтиды, олар Америка, Еуропа, Африка және Таяу Шығыс аумағында палеолит дәуірінен бастап 19 ғасырға дейін өмір сүрген бірнеше ерекше цивилизацияларды қамтиды. Жинақ төрт негізгі бөлімге бөлінеді: Ежелгі Египет, Жерорта теңізі мәдениеттері, Колумбияға дейінгі археология және Колумбияға дейінгі Бразилия. 1867 жылдан бері жүйелі түрде жинақталған соңғы ядро археологиялық жинақтың ең ірі бөлігі болып табылады, сонымен қатар әлемдегі осы типтегі ең маңызды жинақ, ол Бразилияның Кабралға дейінгі тарихын толыққанды қамтиды және Бразилия археологиясына қатысты ең маңызды материалдық деректерді сақтайды. Осылайша, бұл жинақ зор ғылыми құндылыққа ие болды және көптеген негізгі зерттеу жұмыстарының, диссертациялардың және монографиялардың нысаны болды.

Ежелгі Мысыр

700-нен астам экспонатты қамтитын Ұлттық музейдің египет археологиясы коллекциясы Латын Америкасындағы ең ірі және Америкадағы ең көне коллекциялардың бірі болды. Коллекцияға көптеген заттар 1826 жылы саудагер Николау Фиенго Марсельден әйгілі итальяндық саяхатшы Джованни Баттиста Белзониге тиесілі египеттік ежелгіліктер жиынтығын әкелген кезде қосылды. Белзони Тебан некрополін (қазіргі Луксор) және Карнак ғибадатханасын қазумен айналысқан еді. Бұл коллекцияның бастапқы мақсаты Аргентина болған, және оны сол елдің президенті, Буэнос-Айрес университетінің негізін қалаушы және музейлердің жақтаушысы Бернардино Ривадавия тапсырыс берген болуы мүмкін. Алайда, Ла-Плата өзеніндегі теңіз блокадасы Фиенгоның сапарын аяқтауына кедергі келтіріп, оны Монтевидеодан Рио-де-Жанейроға қайта оралуға мәжбүр етті, онда заттар аукционға қойылды. Император Педро I бүкіл коллекцияны бес миллион рейске сатып алып, кейіннен оны Ұлттық музейге сыйға берді. Педро I-нің бұл әрекетіне Бразилиядағы масондық ұйымның ертедегі мүшесі Хосе Бонифасио де Андраданың ықпалы тиген болуы мүмкін, мүмкін, ұйымның египеттік иконографияға деген қызығушылығынан туындаған. Педро I бастаған коллекцияны оның ұлы, император Педро II кеңейтті, ол әуесқой египтолог және археологиялық және этнографиялық артефактілерді жинаушы болған. Ұлттық музейдің египеттік коллекциясына Педро II-нің ең маңызды қосымдарының бірі – Амон әншісі Ша Амон эн судың көп түсті ағаш саркофагы. Бұл саркофаг императорға 1876 жылы Египетке жасаған екінші сапары кезінде Кхедив Исмаил Паша сыйлық ретінде ұсынған. Саркофаг сирек кездесетін болғандықтан, ол ашылмаған санаулы саркофагтардың бірі, әлі де әншінің мумиясын сақтап тұрған. Дауыс беру және жерлеу стелалары коллекциясы ондаған данадан тұрады, олардың көпшілігі аралық кезең мен соңғы дәуірге жатады. Киелі кітапта және Мари тақташаларында кездесетін семит тектес атақтары бар Рая мен Хаунефердің стелалары, сондай-ақ рим кезеңіне жататын, император Тиберийге тиесілі аяқталмаған стела ерекше көзге түседі. Мұражайда сонымен қатар жерлеу қызметшілерін бейнелейтін шабтилердің, яғни мүсіндердің үлкен коллекциясы болды, оның ішінде перғауын Сети I-ге тиесілі, оның патшалар саркофагынан қазылған бірнеше мүсіндер бар. Сирек кездесетін артефактілердің қатарында Жаңа патшалық кезеңінен бастап, басында конус тәрізді май құйылған ыдыс бар жас әйелдің әктас мүсіні де бар, мұндай бейнелеулер көбінесе суреттер мен рельефтерде ғана кездеседі. Коллекцияға рельефтердің фрагменттері, маскалар, қоладан, тастан және ағаштан жасалған құдайлардың мүсіндері (мысалы, Птах Сокар Озирис бейнелері), канопалық құмыралар, алабастр табақтар, жерлеу конустары, зергерлік бұйымдар және амулеттер кіреді.

With more than 700 items, the collection of Egyptian archaeology of the National Museum was one of the largest of Latin America and one of the oldest in the Americas. Most part of the objects entered the museum collection in 1826, when the tradesman Nicolau Fiengo brought from Marseille an assemblage of Egyptian antiquities that belonged to the famous Italian explorer Giovanni Battista Belzoni, who had been in charge of excavating the Theban Necropolis (modern day Luxor) and the Temple of Karnak. This collection had Argentina as the initial destination, and had probably been ordered by the president of that country, Bernardino Rivadavia, creator of the University of Buenos Aires and a noted enthusiast of museums. However, a naval blockade at the La Plata River would impede Fiengo from completing his journey, forcing him to return from Montevideo to Rio de Janeiro, where the pieces were offered at an auction. Emperor Pedro I bought the entire collection for five million réis, and subsequently donated it to the National Museum. It has been suggested that the action of Pedro I would have been influenced by José Bonifácio de Andrada, a relevant early member of Freemasonry in Brazil, perhaps driven by the interest that the organization had for the Egyptian iconography. The collection started by Pedro I would be expanded by his son, Emperor Pedro II, an amateur Egyptologist and notable collector of archaeological and ethnographic artifacts. One of the most important additions to the Egyptian collection of the National Museum made by Pedro II is the polychromed wood sarcophagus of the singer of Amun, Sha Amun en su, from the Late Period, offered to the emperor as a gift during his second trip to Egypt, in 1876, by the Khedive Ismail Pasha. The sarcophagus is distinguished for its rarity, since it is one of few examples that have never been opened, still preserving the mummy of the singer in its interior. The collection of votive and funerary steles is composed of dozens of pieces dated, in their majority, from the Intermediate Period and the Late Era. The steles of Raia and Haunefer, which are graved with titles of Semitic origins present in the Bible and in the tablets of Mari, stand out, as well as an unfinished stele, attributed to the emperor Tiberius, of the Roman Period. The museum also had a vast collection of shabtis, i. e. statuettes representing funerary servers, including a group of pieces that belonged to pharaoh Seti I, excavated from his tomb at the Valley of the Kings. The rare artifacts included a limestone statue of a young woman, dated of the New Kingdom, carrying a conic ointment vessel on the top of her headan iconography that is almost exclusively found among paintings and reliefs. The collection also includes fragments of reliefs, masks, statues of deities in bronze, stone and wood (such as representations of Ptah Sokar Osiris), canopic jars, alabaster bowls, funerary cones, jewels, and amulets.

Бразилия археологиясы

Ұлттық музейдің бразилиялық археология жинағы колониялық дәуірге дейінгі Бразилия аумағында гүлденген мәдениеттердің 90 мыңнан астам артефактілерін біріктірді. Бұл жинақ әлемдегі осы сала бойынша ең ірісі саналды. 19 ғасырдың басынан бастап қадам-қадаммен толықтырылған коллекция 1867 жылдан бері жүйелі түрде жинақтала бастады және қазба жұмыстары, сатып алулар мен сыйлықтар арқылы бүгінгі күнге дейін үнемі кеңейіп келеді. Сонымен қатар, ол мұражайдың, Рио-де-Жанейро Федералды университетінің және басқа да институттардың ғалымдары жүргізген көптеген зерттеу жобаларының негізі болып табылады. Жинақ Бразилияның барлық аймақтарынан алынған заттардан тұрады және 10 мың жылдан астам кезеңді қамтиды. Самбаки халқына қатысты бөлімінде, яғни Бразилияның оңтүстік-орталық жағалауында шамамен 8 мың жыл бұрын және христиандық дәуірдің басында өмір сүрген балық аулау және жинау қауымдарының іздері көптеп сақталған. Бұл іздер агломерацияланған әк пен органикалық материалдан тұратын шөгінділерден табылды. Археологиялық қазбалардан алынған адам сүйектерінің қалдықтарымен қатар, Самбаки халқының мәдениетін көрсететін бірнеше артефактілер де сақталған, олар күнделікті қолданыстағы ыдыстар (тасқа ойылған құмыралар, табақтар, диірмендер мен ұнтақтағыштар), сондай-ақ рәсімдерге арналған заттарды (мысалы, құдайлардың мүсіндері) қамтиды. Самбаки коллекциясының ерекшелігі – зоолиттердің (балықтар мен құстар сияқты жануарлар мен адамдардың бейнесін бейнелейтін, құрбандыққа шалу үшін қолданылатын тас мүсіндер) көптеген үлгілері. Сантарем мәдениеті (немесе Тапажос мәдениеті) Пара штатындағы Тапажос өзенінің аймағында 5-15 ғасырлар аралығында өмір сүрген. Олар ерекше стильдегі және жоғары техникалық деңгейдегі керамикалық бұйымдарымен танымал. Бұл бұйымдар модельдеу, кесу, нүктелі сызықтар және әшекейлеу техникаларын қолданып жасалған және Мезоамерикалық өркениеттердің ықпалын көрсететін эстетикалық ерекшеліктерге ие. Жинақтың ерекшелігі – натуралистік стильдегі антропоморфты мүсіндер (жабық көздерімен сипатталады, кофе дәні сияқты), антропоморфты және зооморфты ыдыстар, салтанатты мақсаттағы вазалар және ең бастысы, «кариатида вазалары» – мойны тар, рельефтері мен антропоморфты және зооморфты мүсіндермен әшекейленген тұғырлары бар күрделі керамикалық ыдыстар. Мұражайда Муиракиталардың да бірнеше үлгісі сақталған, яғни жасыл асыл тастардан жасалған, әсіресе бақаларға ұқсайтын, әшекей немесе талисман ретінде қолданылатын шағын мүсіндер. Тромбетас өзенінің мәдениеті Сантарем аймағына жақын Пара штатындағы төменгі Амазонкада өмір сүрген. Бұл мәдениет әлі де толық зерттелмеген, бірақ олар жылтыратылған тастан жасалған сирек артефактілерді және Мезоамерикалық мәдениеттерге тән стильдік элементтерді жасаған. Мұражай коллекциясында рәсімдік мақсаттағы тас құралдары, сондай-ақ антропоморфты және зооморфты мүсіндер (балықтар мен яғуарларды бейнелейтін зоолиттер) сақталған. Миракангуера мәдениеті Амазонка өзенінің сол жағалауында, Итакоатиара мен Манаус арасындағы аймақта 9-15 ғасырлар аралығында өркендеген. Мұражайда осы мәдениетке тән салт-дәстүрлі керамикалық бұйымдардың көптеген үлгілері сақталған, олардың көпшілігі – қайтыс болғандардың күлін сақтауға арналған, мойны және қақпақтары бар антропоморфты жерлеу урналары, сондай-ақ жерлеу рәсімдерімен байланысты басқа да ыдыстар. Миракангуера керамикасы табатинга қабаттарымен (органикалық материалдар қосылған саз) және геометриялық өрнектермен боялған әшекейлерімен ерекшеленеді. Пластикалық композиция жиі нақты бөлшектерді, мысалы, отырған адам фигураларын, аяқтары бейнеленген күйде көрсетеді. Марака мәдениеті 15-18 ғасырлар аралығында Амапа аймағында өмір сүрген. Жинақта осы мәдениеттің өкілдері – еркек және әйел мүсіндерін иерархиялық тәртіпте бейнелейтін, бас пішінді қақпақтары бар жерлеу урналары, сондай-ақ төрт аяқты жануарларды бейнелейтін зооморфты жерлеу урналары сақталған. Бұл урналар Марака өзенінің жағасында орналасқан ежелгі зираттардан табылды. Марака керамикасы геометриялық өрнектермен әшекейленген және ақ, сары, қызыл және қара пигменттермен боялған. Мүсіндердің әшекейлері қайтыс болған адамның әлеуметтік статусын көрсетеді. Тупи-Гуарани мәдениеті португалдардың 16 ғасырда Бразилияға келген кезде елдің жағалауында өмір сүрген. Олар Тупинамба тайпаларының (Бразилияның солтүстік, солтүстік-шығыс және оңтүстік-шығыс аймақтарында) және Гуарани тайпаларының (Бразилияның оңтүстігінде, Аргентинаның, Парагвайдың және Уругвайдың бір бөлігінде) топтарына бөлінген. Жинақта негізінен күнделікті қолданыстағы (мысалы, қазандықтар, табақтар, құмыралар, тарелкалар) немесе рәсімдік сипаттағы (әсіресе жерлеу урналары) керамикалық және тас құралдары сақталған. Тупи-Гуарани керамикасы ерекше полихромиясымен (қызыл, қара және ақ пигменттері басым) және геометриялық және иілген өрнектермен салынған суреттерімен ерекшеленеді. Ұлттық музейде Бразилия аумағында табылған ең көне үлгідегі үнді мүмиәлері сақталған. Жинаққа шамамен 25 жастағы әйелдің денесі, оның аяқ жанында бір жасар баланың және әйелдің басының артында жаңа туған сәбидің денелері кірген. Бұл мүмиәленген топтың Ботокудо (немесе Айморе) тайпасының, Мақро Же тармағының мүшелері болған деп есептеледі. Олар Минас-Жерайс штатының ішкі аймағындағы Рио-Ново қаласында орналасқан Каверна-да-Бабилония үңгірінде табылды. Бұл үңгір Мария Жозе де Сантанаға тиесілі фермада орналасқан, ол мүмиәлерді император Педро II-ге сыйға тартқан. Осы сыйлыққа риза болып, Педро II Мария Жозеге Сантана баронессасы атағын берді.

The collection of Brazilian archaeology of the National Museum brought together a vast set of artifacts produced by the cultures that flourished in the Brazilian territory during the pre colonial era, with more than 90,000 objects. It was considered the largest collection in its typology worldwide. Gradually assembled since the early 19th century, the collection started being systematically gathered since 1867 and has been continually expanded until the present day, through excavations, acquisitions and donations, also serving as basis for a large number of research projects conducted by the academics of the museum, the Federal University of Rio de Janeiro, and other institutions. It was composed of objects coming from all regions of Brazil, establishing a timeline spanning more than 10,000 years. In the segment regarding the Sambaqui people, i. e. the fishing and gathering communities which lived in the south central coast of Brazil between 8,000 years before present and the early Christian era, the National Museum holds a large number of vestiges originating from deposits constituted of agglomerated lime and organic materialthe so called Sambaquis, or middens. Two fragments of Sambaquis are preserved in the collection, in addition to a group of human skeletal remains found in these archaeological sites, as well as several cultural testimonies of the Sambaqui people, encompassing utilitarian objects used in routine tasks (vessels, bowls, pestles and mortars carved in stone), ceremonies and rituals (such as votive statuettes). Among the highlights of the Sambaqui collection, there is a large set of zoolites (stone sculptures of votive use, with representation of animals, such as fish and birds, and human figures). Santarém culture (or Tapajós culture), which inhabited the region of the Tapajós River in the state of Pará, between the 5th and the 15th centuries, known for their ceramic work of peculiar style and high technical quality, produced with the techniques of modeling, incision, dotted lines, and appliqué, imbued with aesthetic features that suggest the influence of the Mesoamerican civilizations. Among the highlights of the collection were the anthropomorphic statuettes of naturalist style (characterised by the closed eyes, shaped like coffee beans), the anthropomorphic and zoomorphic vessels, vases for ceremonial use and, above all, the so called "caryatid vases" – complex ceramic vessels, endowed with bottlenecks, reliefs and pedestals decorated with anthropomorphic and zoomorphic figurines and fantastic beings. The museum also possesses several examples of Muiraquitãs, i. e. small statuettes carved in green gems, shaped like animals (mainly frogs) used as adornments or amulets. Trombetas River culture, which inhabited the lower Amazon, in the state of Pará, near the region of Santarém. This culture, still largely unknown, was responsible for producing rare artifacts sculpted in polished stone and objects imbued with stylistic elements common to the Mesoamerican cultures. The museum collection preserves lithic artifacts of ceremonial use, as well as anthropomorphic and zoomorphic statuettes (zoolites representing fish and jaguars). Miracanguera culture, which flourished on the left bank of the Amazon river, in the region between Itacoatiara and Manaus, between the 9th and the 15th centuries. The museum preserved several examples of ceremonial pottery, mainly anthropomorphic funerary urns characterized by the presence of bulges, necks, and lids, used to store the ashes of the deceased, and other vessels related to funerary rituals. The Miracanguera pottery is distinguished for the presence of tabatinga layers (clay mixed with organic materials) and the eventual painted decoration of geometric motifs. The plastic composition frequently outlines specific details, such as human figures in a seated position, with the legs represented. Maracá culture, which lived in the region of Amapá between the 15th and the 18th centuries, represented in the collection by a group of typical funerary urns depicting male and female figurines in hierarchic position, with head shaped lids, as well as zoomorphic funerary urns depicting quadrupedal animals, originating from indigenous cemeteries located in the outskirts of the Maracá River. The Maracá pottery was frequently adorned with geometric patterns and polychromed with white, yellow, red, and black pigments. Ornaments in the members and the head of the figures expressed the social identity of the deceased. Tupi Guaraní culture, which inhabited the Brazilian coast when the Portuguese arrived in the 16th centurysubdivided into the group of the Tupinambá people (in the North, Northeast, and Southeast regions of Brazil) and the group of the Guaraní people (in the South region of Brazil and parts of Argentina, Paraguay, and Uruguay). The collection is predominantly composed of ceramics and lithic artifacts of daily use (such as pans, bowls, jars, and dishes) or ritual nature (mainly funerary urns). The Tupi Guaraní pottery is characterized by its distinct polychromy (with predominance of red, black, and white pigments) and drawings of geometric and sinuous patterns. The National Museum held the oldest known examples of indigenous mummies found in the Brazilian territory. The collection consisted of the body of an adult woman of approximately 25 years of age, and two children, one located at her feet, with an estimated age of twelve months, involved in a bundle, and a new born, also covered by a mantle, positioned behind the head of the woman. This mummified set is composed of individuals that probably belonged to the group of the Botocudos (or Aimoré) people, of the Macro Jê branch. They were found at the Caverna da Babilônia, a cavern located in the city of Rio Novo, interior of the state of Minas Gerais, in a farm that belonged to Maria José de Santana, who donated the mummies to emperor Pedro II. As an act of gratitude for this favor, Pedro II awarded Maria José with the title of Baroness of Santana.

Қаржылық қиындықтар

2014 жылдан бастап мұражай бюджеті қысқартылып, жылдық күтімге жұмсалатын қаражат 520 000 реалдан азайды. Бюджет соншалықты төмен болды ki, әр артефактқа жұмсауға 0,01 АҚШ доллары ғана болды. Ғимараттың күйреуіне қабырға жабындарының қабысуы, электр сымдарының сыртқа шығуы және термиттің таралуы куә болды. Дүниежүзілік банк мұражайды 80 миллион долларға сатып алу туралы ұсыныс жасады, бірақ Рио-де-Жанейро Федералды университеті меншігінен бас тартуға тиіс болғандықтан, ұсыныс қабылданбады.

Қайта құру

2019 жылдың 14 мамырында Бразилия музейлер институтымен (Ibram) техникалық ғылыми ынтымақтастық туралы ниет хаттамасына қол қойылған кезде, мұраны қалпына келтіру жұмыстары 2019 жылы басталатыны, фасадтар мен шатырды қайта құрудың егжей-тегжейлі жобасы және 1 миллион Реалдық қаржысы туралы хабарланды. "Ибрам" компаниясының президенті Пауло Амарал Ұлттық музейдің жаңа тұжырымдамасы 2020 жылдың сәуір айында жарияланатынын мәлімдеді, онда тарихи коллекцияға, қазіргі заманғы туындыларға және жабдықтарға арналған бөлімдермен кеңістіктің түпкілікті форматы анықталады. Ғимараттың бірінші қабатында Оңтүстік Америкадағы антропология және гуманитарлық ғылымдардың ең ірі жинағына ие Франсиска Келлер кітапханасы орналасқан. Қаржы жинау процесін жеделдету мақсатында Benfeitoria платформасында жаппай қаржыландыру кампаниясы жүргізілуде. Аталған қаржы ғимараттың ішкі қабырғаларын бұзуға, еденді қалпына келтіруге, сырлау және бояу жұмыстарына, төбелерді орнатуға, электрмен жабдықтау және кондиционерлерді орнатуға, сондай-ақ жабдықтарды қалпына келтіруге жұмсалмақ. 2019 жылдың 12 қыркүйегіне дейін 129 мың Реал жинау жоспарлануда. Музейге жауапты Рио-де-Жанейро Федералды университеті 2019 жылдың 31 тамызында Vale Foundation, Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы (ЮНЕСКО) және BNDES-пен музейді қалпына келтіру жобасын басқаратын басқару комитетін құру туралы меморандумға қол қойды. Vale компаниясы бұл қайта құруға 50 миллион Реал, ал BNDES компаниясы 21,7 миллион Реал бөледі. Білім министрлігі Ұлттық музейге 16 миллион Реал қаржы бөлді, оның 8,9 миллионы шұғыл жұмыстарға, ал қалғаны фасад пен шатырды жөндеуге жұмсалды. Ғылым, технология, инновациялар және коммуникациялар министрлігі ғылыми зерттеулер мен инфрақұрылымдық шараларға арналған жабдықтарды сатып алуға 10 миллион Реал бөлді. Германия осы уақытқа дейін 230 мың Еуро көмек көрсетті. Өрттен кейін бір жыл өткен соң, музей коллекцияларының 44% сақталды. Өрт салдарынан зардап шеккен 70 аймақтың 50-ден астамы қаралып шықты. Фасад пен шатырды қайта құру 2019 жылдың соңы мен 2020 жылдың басында жүзеге асырылуы күтілуде. 2020 жылдың бірінші жартысында коллекцияның қалдықтарын құтқару және түгендеу процесін аяқтау жоспарлануда. Жобаға 69 миллион Реал бөлінген. Бұл сома BNDES-тен 21 миллион Реал (оның 3,3 миллионы мақұлданған), Рио-де-Жанейро депутаттарының ұсынысы бойынша 43 миллион Реал және Білім министрлігінен 5 миллион Реалтан тұрады. 2019 жылдың 3 қазанында музейде парламенттік түзетулер, BNDES және Vale қаражатынан жұмыс жүргізуге 120 миллион Реал қаражаты бар. Алайда, бұл қаржы құтқару жұмыстарын жалғастыруға қажетті материалдарды сатып алуға емес, тек жұмысқа жұмсалатын болады. Ұлттық музейдің достары қауымдастығының кассасында 80 мың Реал ақша бар, ол қайырымдалықтар есебінен түскен, бірақ оның 25 мыңы ғана әлі бекітілмеген. Рио-де-Жанейро заң шығарушы жиналысы (Alerj) жұмыстарға көмектесу үшін 20 миллион Реал бөлді. Қаржыландыру жобаның кезеңдері аяқталған сайын жүзеге асырылады.

During the signing of a protocol of intent for technical scientific cooperation with the Brazilian Institute of Museums (Ibram), held on 14 May 2019, it was reported that the works of restoration of the patrimony would be initiated in 2019, with an elaborated executive project of the reconstruction of the facades and of the roof, with an endowment of R$1 million. Paulo Amaral, president of Ibram, said that the new concept of the National Museum would probably be announced in April 2020, when the final formatting of the space would be defined, with parts dedicated to the historical collection, contemporary works and equipment. On the first floor of the building was the Francisca Keller Library, which had the largest collection of anthropology and human sciences in South America. To speed up the fundraising process, they are making a crowdfunding campaign on the Benfeitoria platform. The money would be used for the demolition of the interior walls of the space, restoring the floor, finishing and painting, laying the ceiling, making the electrical and air conditioning installation and the restoration of hardware. They expect to get R$129,000 by 12 September 2019. The Federal University of Rio de Janeiro, responsible for the museum, signed on Saturday 31 August 2019 a memorandum of understanding with the Vale Foundation, the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) and the BNDES to create a governance steering committee that can lead the museum's recovery project. Vale provides R$50 million and BNDES R$21.7 million for this reconstruction. The Ministry of Education had allocated R$16 million to the National Museum. Of this total, R$8.9 million was used in emergency works, and the rest for facade and roof projects. The Ministry of Science, Technology, Innovations and Communications contributed R$10 million to acquire equipment for scientific research and infrastructure actions. Germany had donated 230,000 euros so far. After 1 year since the destruction, 44% of the museum's collections had been saved. More than 50 of the 70 areas hit by the fire were searched. Reconstruction of the facade and roof is expected to take place between the end of 2019 and the beginning of 2020. In the first half of 2020, the salvage of parts of the collection and the start of the inventory process are expected to be completed. R$69 million in public funds for the project. The amount is composed of R$21 million from BNDES (R$3.3 million of which have already been released), R$43 million from the amendment of the Rio de Janeiro bench in the Chamber of Deputies and R$5 million from the Ministry Education. On 3 October 2019, the museum has about 120 million reais available to make works, coming from funds from parliamentary amendments, the BNDES and Vale. But, the money cannot be used to buy the material needed to continue the rescue, only in the works. In the box of the Association Friends of the National Museum, there are 80 thousand reais in cash, coming from donations, but only R$25 thousand are not yet committed. The Rio de Janeiro Legislative Assembly (Alerj) donated R$20 million to help in the works. Funding are available as project steps are completed.

Қамқорлық

Германия Сыртқы істер министрлігі Бразилияның Ұлттық мұражайын қайта құруға 1 миллион евро көмек ұсынды. Бұл қаражат контейнерлік зертханалар сатып алуға және үлгілерді зерттеуге жұмсалды. Аталған жабдықтар Маракана стадионының жанындағы сыйға берілген жер учаскесінде орналастырылуы тиіс болды. Алғашқы жарияланған сомадан 180 мың реал берілді. 2019 жылдың 21 мамырында директор Германия мен Францияға барып, Бразилия үкіметінің одан әрі қаржылық көмек көрсетуге мүмкіндігі болмауы мүмкін екенін ескере отырып, көмек сұрады. Германиядан тағы 145 мың евро, яғни 654 мың реал көмек берілді. ЮНЕСКО-ның 140 геопаркі лит, қазба немесе мәдени артефакттарды жинап, Бразилияға жіберді. Болашақтағы коллекция үшін барлығы 140 экспонат табыс етілді. 2018 жылдың 17 қазанында Одақтың мұрасы хатшысы Сидрак Корреа мұражайдан шамамен бір километр қашықтықтағы 49 300 м² жерді 45 күн ішінде орнатылатын зертханалық контейнерлерді салу үшін сыйға бергенін растады. Бұл жобаға мұражай зерттеушілері пайдаланатын TJRJ ақшалық айыппұл қорынан қаражат есебінен 2,2 миллион реал жұмсалды. Сондай-ақ, бұл орталық студенттерге арналған болады. Жердің 10 мың шаршы метрі соттың көлік аймағын құруға бөлінді. Ұлттық өнеркәсіптік меншік институты (INPI) 17 қазанда Ұлттық мұражайға 1164 экспонатты, көбінесе жылжымалы мүлікті табыс етті. Үстелдер, орындықтар, жұмыс орындары, сөрелер мен шкафтар мұражайды қайта құруға көмектеседі. Бұл қадам институттың бұрынғы кеңсесінде, Рио-де-Жанейро портындағы Праса-Мауада орналасқан Edifício A Noite ғимаратындағы пайдаланылмаған жабдықтардан арылу қажеттілігінен туындады, бұл мүлікті Одақтың мұрасы хатшылығына (SPU) қайтаруға мүмкіндік берді. Жиһаздың бір бөлігі Ұлттық мұражайдың Ботаникалық бағына, Кинта-да-Боа-Вистаға жеткізілді, онда бірнеше секторлар жұмыс істейді. Қалғандары мұражай басшылығында, мұражайтану және оқыту көмегінде, сондай-ақ омыртқасыздар, геология, палеонтология, энтомология және этнология бөлімдерінде қолданылады. 2018 жылдың 24 қазанында Куиаба қаласынан келген фермер Рио-де-Жанейро Ұлттық мұражайына орташа құны 5 мың реал болатын 780 ескі бразилиялық монетаны сыйға берді. Мұражайға шамамен 100 мың реалдан астам қаражат түсті. 2018 жылдың 13 қарашасында Парана штатының мемлекеттік университеті (Universidade Estadual do Pará) мұражайға 514 жәндік сыйға берді, олардың 314-і бұрын мұражайдан алынған болатын. Олардың арасында шегірткелер де болды. 2019 жылдың 25 мамырында Латын Америкасының ең ірі ойын платформасы Nuuvem Ұлттық мұражайға 16 860 реал көмек көрсетті. "Батырдың аңызы" ойынынан түскен екі күндік табыс мұражайға аударылды, ал 500 ойыншы бұл акцияға қатысты. Бұл идея Ubisoft компаниясының "Assassin's Creed" ойыны үшін Париждегі Нотр-Дам соборын қайта құруға арналған бастамасынан туындады. 2019 жылдың маусымына дейін жеке тұлғалардан түскен шағын қайырымдылықтар 323 мың реалды құрады. Британдық кеңес білім беру алмасу бағдарламасы үшін 150 мың реал көмек берді. Освальдо Круз қорының профессоры Уилсон Савиано өзінің жеке коллекциясынан 300 туынды, 15 картина және 40 кітап сыйға берді. Кітаптар: Энтомология саласында мұражайға 20 сыйлық түсті, олар шамамен 23 000 экспонаттан тұрады. Омыртқалы жануарлар бойынша Бразилияның әртүрлі аймақтарынан 500-ден астам мысал сыйға берілді. Геология мен палеонтологияда Ұлттық мұражайға бағытталған салық органы тәркілеген активтер болды. Әлеуметтік антропология бойынша магистратура бағдарламасының Франсиска Келлер кітапханасы, онда 37 000 құжат пен кітап сақталған және толығымен өртенген, қайта құрылуда. Шамамен 10 500 томдық кітап сыйға берілді, ал тағы 8 000 томдық кітап күтілуде. Франциядан шамамен 700 томдық кітап келді. Орталық кітапханаға тағы бірнеше кітаптар сыйға берілді, олардың саны 170-тен асты.

The German Foreign Ministry offered €1 million in aid to rebuild Brazil's National Museum. This amount was used to buy container laboratories to investigate specimens. Those equipment were to be located in a donated field nearby Maracanã Stadium. From the initial amount announced, R$180 thousand was delivered. On 21 May 2019 the director travelled to Germany and France to ask for the rest and more help, because the Brazilian government seemed not possible to financially further help. From Germany, the second amount of €145 thousand or R$654 thousand was donated. Each of 140 geoparks of UNESCO's conservation areas collected and sent a lithic, fossil, or cultural artifact to Brazil. A total of 140 objects were donated for the future collection. On 17 October 2018, Secretary of the Patrimony of the Union, Sidrack Correia confirmed the donation of the area of 49,300 m², that is about a kilometer from the museum, to install laboratories containers in 45 days, budgeted at R$2.2 million, purchased with funds from the TJRJ Pecuniary Penalty Fund to be used by museum researchers. It also serves as a center for students visitation. Part of the total, 10 thousand square meters will be for the Justice Court to install its transport area. The National Institute of Industrial Property (INPI), linked to the Ministry of Industry, Foreign Trade and Services (MDIC), concluded on 17 October 2018 the donation of 1,164 items, mostly mobile, to the National Museum. The furniture, which includes tables, chairs, workstations, drawers and cabinets, aid in the restructuring of the museum. The idea of the donation came from the need for the institute to free itself of idle equipment that was in its old headquarters, in Edifício A Noite, located in Praça Mauá, the port area of Rio de Janeiro, to allow the return of the property to the Secretariat of the Patrimony of the Union (SPU), which should have been empty. Part of the furniture was taken to the Botanical Garden of the National Museum, located in Quinta da Boa Vista, where some sectors are working. Others will be used in the direction of the museum, in the services of museology and teaching assistance, and in the departments of invertebrates, geology, paleontology, entomology and ethnology. On 24 October 2018, a farmer from Cuiabá donated 780 old Brazilian coins at an average value of R$5 thousand to Rio de Janeiro National Museum. More than R$100 thousand was donated in campaign to museum. On 13 November 2018, the Universidade Estadual do Pará donated 514 insects to the museum, 314 were borrowed from there. Among them were grasshoppers. On 25 May 2019, Nuuvem, the largest gaming platform in Latin America, donated R$16,860 to the National Museum. The two day income from the game "The Hero's Legend" was reverted to the museum and 500 gamers engaged in the action. The inspiration came from an initiative that Ubisoft created for the game "Assassin's Creed" for the reconstruction of the Cathedral of Notre Dame de Paris. Until June 2019, small donations from several private individuals summed R$323 thousand. The British Council donated R$150 thousand for educational exchange. Wilson Saviano, professor at the Oswaldo Cruz Foundation, donated 300 pieces, 15 paintings and 40 books from his private collection of contemporary African art. Books: In entomology, the museum received 20 donations consisting of about 23,000 items. In vertebrates, more than 500 specimens from various areas of Brazil were donated. In geology and paleontology, it had assets seized by the IRS that were destined for the National Museum. The Francisca Keller Library of the Graduate Program in Social Anthropology, which had 37,000 documents and books and was fully incinerated, was under reconstruction. About 10,500 volumes were donated, and another 8,000 were forthcoming. From France came approximately 700 volume. At the Central Library the donation of several other books, reached over 170 volumes.

Саяси ықпал

Ұлттық музей директоры Александр В. А. Келлнер 2018 жылдың 15 қазанында кешке президенттікке үміткерлер Жаир Мессиас Болсонару мен Фернандо Хаддадқа ашық хат жолдады. Екі беттік хатта мекеменің тарихи маңызы күшейтіліп, оның өмір сүруі "билік қолында" барлардың жауапкершілігіне байланысты екені еске салынды. Құжат Ұлттық конгреске де жіберілді, онда ол үнемі қоғамдық тыңдау өткізуді сұрады, оның барысында музейге қаржы жұмсау және келесі бюджетке қаражат қосу туралы мәселе көтерілді. Оның айтуынша, осы қаржы болмаса, институт ондаған жылдық зерттеулерге нұқсан келтіреді. Хатта директор миллиондаған мәдени және ғылыми жәдігерлерді қамтитын құнды мұраның жоғалуына әкелген апатты болдырмау үшін нені басқаша істеуге болатынын көптеген адамдардың ойлап отырғанын айтты. Ол сондай-ақ "шешім қабылдау құқығы барлар неге осы ақымақтықтың алдын алу үшін тиісті шаралар қабылдамағанын терең ойланулары керек" деп қосты. 2018 жылдың 17 қазанында музей директоры федералдық депутаттармен кездесіп, сарайдың алдыңғы бөлігін қайта жаңартуға қажетті 50 миллион реалды шешу мәселесін көтерді. 2018 жылдың қазан айының соңында музей директоры Бразилиядағы депутаттар палатасында бас ғимараттың алдыңғы бөлігін – қасбетін, шатырын және құрылымын қайта құру үшін 56 миллион реалдық қаржыны қамтамасыз ету мақсатында кездесу өткізді. Ол президент сайлауға түскен Жаир Болсонарудың алдында осы ақшаны келісіп алды, себебі ғимараттың жылдар бойы қираған күйінде қалуынан қорқады. Сондай-ақ, зертханалық контейнерлер әлі жеткізілмеді. 2018 жылдың 31 қазанында депутаттар палатасы 2019 жылғы бюджетке 55 миллион реалдық түзетуге келісім берді. Бұл түзету біріккен комиссия мен жалпы отырыста да мақұлдауды қажет етеді. Директор мұражай жинақтарының бір бөлігін кепілдікке алу үшін Қытайға сапар шекті. Германияға, атап айтқанда Берлинге, Мюнхенге және Францияның Париж қаласына барған сапарында ғимараттың бір бөлігін қайта құруға арналған 55 миллион реалдық қаражатты үкімет 43 миллион реальға дейін төмендетті. Алайда Лувр мұражайы Рио-де-Жанейро қаласында көрсету үшін египеттік жәдігерлерді беруге келісім білдірді, егер қайта құру жұмыстары аяқталған соң. Осы сомадан 2019 жылдың маусымына дейін Білім министрлігі (Ministério da Educação – MEC) фасад жобасына 908 800,00 реаль төледі. 2018 жылдың желтоқсанына дейін үкіметтік өзгерістер алаңдату тудырды, себебі Рио-де-Жанейроның болашақ губернаторының немесе президенттікке үміткер Жаир Болсонарудың командасының ешқайсысы өрт туралы әңгімелесу үшін музей басшылығымен байланысқа түспеді. Тіпті, қалпына келтірілген заттарды сақтау үшін арналған контейнерлерді Рио-де-Жанейро федералды университеті әлі жеткізіп бермеді және кешігу себебін түсіндірмеді.

The director of the National Museum, Alexander W. A. Kellner, issued an open letter addressed to presidential candidates Jair Messias Bolsonaro and Fernando Haddad on the evening of 15 October 2018, which, along two pages, reinforces the historical importance of the institution, and recalls that his survival is tied to the responsibility of those who hold "power in the hands." The document was also sent to the National Congress, where he had regularly gone to ask for a public hearing, during which he asked for the inclusion of resources for the museum, and for the next budget. Without these resources, he says the institution will end up harming decades of research. In the letter, the director says that many reflect on what could have been done differently to avoid a disaster that led to the loss of an invaluable patrimony, involving millions of cultural and scientific pieces. He also adds that "others should be deeply reflecting on why, being in a position of decision, they did not act firmly in triggering actions that would have avoided the absurdity of that loss". On 17 October 2018, the director of the museum had a meeting with federal deputies to first resolve the R$50 million needed to reinstall the front part of Palace. In late October 2018, the museum's director attended an audience in Brasília at the Chamber of Deputies in order to secure R$56 million for the basic reconstruction of the front part of main building, No. 1, including the facade, roof and its structure. He negotiated the money before the President elect Jair Bolsonaro, being afraid that the building would remain destroyed for years in an abandoned state. Also, the laboratory containers were not received. On 31 October 2018, the Chamber of Deputies approved an amendment of R$55 million to the budget of 2019. This would need to be further approved by a joint committee and also by the plenary. The director travelled to China to guarantee pieces of collections for the museum. During his travel to Germany, specifically Berlin, Munich and Paris, France to bargain some money, the amount of R$55 million, supposed to reconstruct some part of building was reduced to R$43 million by the government. However the Louvre Museum could lend some Egyptian pieces to be displayed in Rio de Janeiro, when its reconstruction comes done. From this sum, until June 2019, Education Ministry or Ministério da Educação (MEC) paid R$908.800,00 for the facade project. Until December 2018, the concern was the change of the Brazilian government, because none of the transition teams of the future governor of Rio de Janeiro, nor incoming president Jair Bolsonaro have sought the direction of the museum to talk about the fire. Even then, the containers to store restored objects, until the reconstruction work is completed, had not yet been delivered by the Federal University of Rio de Janeiro, which did not express its opinion on the delay.

Соңғы оқиғалар

Өрт қалдықтары жойылғаннан кейінгі үш ай ішінде президент уәде еткен "экономикалық қолдау желісі" құрылмады. Музейге көмек көрсету үшін серіктестік Бразилия банктері федерациясының (Febraban), Petrobrás, Bradesco, Itaú, Santander, Caixa, Banco do Brasil, BNDES және Vale қатысуына бағытталған. Банктердің мәлімдемесінше, олар Ұлттық Конгресс мақұлдаған 851 нөміріндегі Уақытша шараны күтуде. Бұл мәтін Конгресс тарапынан 2019 жылдың ақпан айына дейін бекітілуі керек. Әйтпесе, Уақытша шара өз күшін жояды. "BNDES, Ұлттық музейдің достары қауымдастығы және UFRJ арасындағы келісімшарт бойынша алғашқы төлем, жалпы орындалу мерзімі төрт жылды құрайтын, 2018 жылдың қазан айына 3 миллион реальға жоспарланған". 2018 жылдың маусым айында Ұлттық музейдің 200 жылдығы тойланғанда, BNDES ғимаратты жаңартуға 21,7 миллион реальдық келісімшартқа қол қойды, бірақ алғашқы 3 миллион реальдық төлем жасалар алдында өрт шықты. Келісім күшінде қалды, және BNDES ақшаны қайта құру жұмыстарын қолдауға жұмсалатынын уәделеді. Бірақ бұл орындалмады. 2018 жылдың соңына дейін ғимаратты қайта құруға қажетті шұғыл жұмыстарды жүргізу үшін бар болғаны 8,9 миллион реаль бөлінді. Білім министрлігі (MEC) мұражайды қалпына келтіру жобасының екінші кезеңіне 5 миллион реаль бөлді. ЮНЕСКО өкілдері мен Сыртқы істер министрлігі өрт қалдықтарын қарап шықты. Жоғары білім беру мамандарын дамыту координациялық орталығы (Capes) арқылы институтты зерттеуге тағы 2,5 миллион реаль бөлінді. Ұйінділердің арасынан 1500 зат табылды, олардың ішінде коллекция бөліктері, жабдықтар, жеке мүлік және анықталмаған заттар бар. Олардың арасында Египет коллекциясынан заттар, Португалия коронасымен бірге Бразилияға келген Вернер коллекциясының минералдары, сондай-ақ Колумбқа дейінгі керамикалар кездесті. Google Brasil компаниясымен, Google Arts & Culture арқылы жасалған серіктестік 2016 жылы коллекциялардан 160 заттың интернет арқылы виртуалды экскурсияларын жүргізуге мүмкіндік берді.

During the three months after the fire debris was removed, the "economic support network" promised by the president was not established. The partnership to help the museum would count on the participation of the Brazilian Federation of Banks (Febraban), Petrobrás, Bradesco, Itaú, Santander, Caixa, Banco do Brasil, BNDES and Vale. According to the entity, the banks are awaiting approval of Provisional Measure 851 in the National Congress to be able to make the donations. The text must be approved by Congress until February 2019. If this does not happen, the Provisional Measure loses its validity. "The first disbursement of the contract between the BNDES, the Association of Friends of the National Museum and UFRJ, with a total execution period of four years, was scheduled for October 2018 of R$ 3 million." In June 2018, when the National Museum completed 200 years, the BNDES signed a R$21.7 million contract to pay for the update of the building, but before the first transfer of R$3 million, it caught fire. The agreement was maintained, and the BNDES promised that the money would be used to support the reconstruction works. That was not done. Until final of 2018, only R$8.9 million was released to carry out emergency works for the reconstruction of the building. The Ministry of Education (MEC) gave R$5 million to a second phase of elaboration of recovery project of the Museum. Unesco personnel and the Ministry of Foreign Affairs visited the debris. Another R$2.5 million was allocated to the research of the institution through the Coordination of Improvement of Higher Education Personnel (Capes). Among the rubble, 1,500 items were found, between parts of the collection, equipment, personal property and others not unidentifiable. Among them were pieces from the Egyptian collection and minerals from the Werner collection, that came to Brazil along with the Portuguese Crown, as well as pre Columbian ceramics. A partnership with Google Brasil, through Google Arts & Culture, allowed guided virtual tours via internet of 160 items from the collections in 2016.