Кіріспе
Солтүстік Италиядағы археологиялық мәдениет Солтүстік Италияның технологиялық кешені Террамаре, террамара немесе терремаре - негізінен Подың орталық аңғарындағы, Солтүстік Италияның Эмилия аймағындағы, орта және соңғы қола дәуіріне жататын технология кешені. Ол өз атын қоныстанған үйінділердің "қара топырағы" қалдықтарынан алады. Террамаре - терра-марнадан, "марль жері", онда марль - көлдегі кен орны. Ол кез келген түсті болуы мүмкін, бірақ ауыл шаруашылығы жерлерінде ол әдетте қара түсті болады, сондықтан оны "қара жер" деп атайды. Бұл жерлер 19-ғасырдың екінші жартысына дейін галликалық және римдік зираттар үшін қолданылған деп саналады. Олар жерді тыңайтқышқа айналдыратын аймақтың шаруалары оларды террамар және марньер деп атаған. Ғылыми зерттеулер Бартоломео Гастальдимен 1860 жылы басталды. Ол солтүстік Италиядағы торф балдырлары мен ескі көлдерді зерттеді, бірақ марниерді зерттеумен айналысты, оларды ақыры жерлеу емес, мекен ретінде таныды, солтүстікке қарай үйлер үйлеріне ұқсас. Оның зерттеулері Пельгрино Стробель мен оның 18 жасар көмекшісі Луиджи Пигоринидің назарын аударды. 1862 жылы олар Пармадағы Кастионе ди Маркези туралы, Террамар сайттары туралы мақала жазды. Олар қоныстардың ежелгі заманнан басталғанын бірінші болып түсінді. Гаэтано Чиеричидің солтүстікке қарай үйінді үйлер ата-бабалары римдік тұрғындарды білдіреді деген теориясынан бастап, Пигорини Италияның солтүстіктен Үнді-Еуропалық қоныстану теориясын жасады.
the technology complex of north Italy
Terramare, terramara, or terremare is a technology complex mainly of the central Po valley, in Emilia, Northern Italy, dating to the Middle and Late Bronze Age c. 1700–1150 BC. It takes its name from the "black earth" residue of settlement mounds. Terramare is from terra marna, "marl earth", where marl is a lacustrine deposit. It may be any color but in agricultural lands it is most typically black, giving rise to the "black earth" identification of it. These sites prior to the second half of the 19th century were commonly believed to have been used for Gallic and Roman sepulchral rites. They were called terramare and marnier by the farmers of the region, who mined the soil for fertilizer. Scientific study began with Bartolomeo Gastaldi in 1860. He was investigating peat bogs and old lake sites in north Italy but did some investigations of the marnier, recognizing them finally as habitation, not funerary, sites similar to the pile dwellings further north. His studies attracted the attention of Pellegrino Strobel and his 18 year old assistant, Luigi Pigorini. In 1862 they wrote a piece concerning the Castione di Marchesi in Parma, a Terramare site. They were the first to perceive that the settlements were prehistoric. Starting from Gaetano Chierici's theory that the pile dwellings further north represented an ancestral Roman population, Pigorini developed a theory of Indo European settlement of Italy from the north.
Елді мекендер
Террамар, жергілікті айырмашылықтарға қарамастан, типтік формада; әрбір қоныс трапеция тәрізді, көшелері төртбұрышты үлгіде орналасқан. Кейбір үйлер толығымен құрғақ жерде тұрса да, кейбіреулері құрғақ жерде тұрса да, үйлер үйіндіге салынған. Қазіргі уақытта үймелердің жалпыға бірдей түсініктемесі жоқ. Бүкіл жерді ішкі жағынан бекіністермен нығайтылған жер жұмыстары қорғайды және оны ағып жатқан сумен қамтамасыз етілген кең ор қоршайды. Барлығы 60-тан астам ауылдарда белгілі, олардың барлығы дерлік Эмилиядан. Орта қола дәуірінде олар орташа тығыздығы 1 / -ден артық емес. Қалған қола дәуірінде көптеген нысандар тасталып кетті, ал олар үлкен емес, дейін. Кішкентай балшықтан жасалған, негізінен жануарлар бейнелері (қазіргі Кастеллаццода адам бейнелері кездеседі) Италияда табылған пластикалық өнердің алғашқы үлгілері ретінде қызықты. өлгендерді жерлеуге арналған: бірақ зираттарды зерттеу барысында жерлеу мен кремациялаудың екі түрі де жүзеге асырылғанын, кремацияланған сүйектерді сүйек қораларына салып, көмуді көрсетті; мұражайларда ешқандай заттарды таппады. Жақында итальяндық археолог Андреа Кардарелли гректердің қазіргі заманғы деректерін қайта бағалауды ұсынды, мысалы, Дионисий Галикарнассскийдікі және Террамар мәдениеті мен гректер жалпы тиреньдіктерге теңеген пеласгийлерді және атап айтқанда этрусктерді байланыстыруға.