Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1718-1720 жылдардағы шотландтық теология даулары:Мерроу даулары - 1718 жылы "Заманауи құдайлықтың мойынтірігі" (алғашқыда 1645 және 1649 жылдары Лондонда екі бөлімде "Э. Ф. "мен басылып шыққан) қайта жарияланғанынан туындаған шотландтық шіркеулік даулар. Бұл шығарма күнәнің құнын өтеу туралы ілімді талқылайтын діни диалогтардан тұрады және оқырманды антиномиандық пен неономиандықтың арасында қауіпсіз жолға бағыттауға бағытталған. Бұл дау екі тарапқа қатысты: "Мерроу Брэдренс" және Бас Ассамблея.
1718–1720s Scottish theology dispute
The Marrow Controversy was a Scottish ecclesiastical dispute occasioned by the republication in 1718 of The Marrow of Modern Divinity (originally published in two parts in London in 1645 and 1649 by "E. F.", generally believed to be a pseudonym for Edward Fisher, a lay theologian of the seventeenth century). The work consists of religious dialogues which discuss the doctrine of the atonement and aim to guide the reader safely between Antinomianism and Neonomianism. The dispute involved two parties, being the Marrow Brethren and the General Assembly.
Тарих
1700 жылы Шотландия шіркеуінің дін қызметкері Томас Бостон өзінің ісінің барысында Симприн кішкентай ауылдық приходқа пасторлық сапармен барғанда, "Заманауи құдайлықтың миы" кітабын алды. Ол кітапты қатты бағалады және 1717 жылғы Бас Ассамблеяның мүшесі болған кезде оны қызметтесімен мақтады. Осы әңгімеден кейін 1718 жылы "Мерроу" еңбегін қайта басып шығару туралы келісім жасалды. Кітапқа негізделген Аухтердердегі пресвитериум Аухтердердегі Символ деп аталатын мәлімдеме шығарды, онда адамның ақталуы үшін күнәларына өкінуі керек деп айтуы әдет-ғұрыпқа қайшы келеді. Бұл Аухтердердтік сенімдер Шотландия шіркеуінің 1717 жылғы Бас ассамблеясында сотталды, бұл адам тек күнәсін өкінішпен кешіргеннен кейін ғана құтқарыла алады деген пікірде болды. Джеймс Хадоу, Сент-Эндрюс университетінің діни ілімдер профессоры және Сент-Мэри колледжінің директоры, 1719 жылы сәуірде Фиф Синодында өзінің алғашқы уағызында "Мерроу" журналына қарсылық білдірді. Бұл көп ұзамай "Құдайдың жазбасы және оған сенім арту міндеті" деп жарияланды. Хогпен памфлеттер алмасу болды, Хадоу Марроуды Антиномиялық ереске кінәлады, ал Хог Хадоу Марроуды бұрмалап отырғанын мәлімдеді.
In 1700, while making a pastoral visit in the small country parish of Simprin, in the course of his work as a Church of Scotland minister, Thomas Boston borrowed a copy of The Marrow of Modern Divinity. He greatly appreciated the book and while a member of the 1717 General Assembly, commended it to a fellow minister. As a consequence of this conversation, in 1718 arrangements were made to have the Marrow reprinted, with a preface by James Hog of Carnock. Based on the book, the Presbytery in Auchterarder issued a declaration, the Auchterarder Creed, which said it was unorthodox to say a person must repent of their sins to be justified. This Auchterarder Creed was condemned by the General Assembly of the Church of Scotland in 1717, saying that one could only be saved after a person had gotten rid of their sins through repentance. James Hadow, Professor of Divinity and Principal of St. Mary's College in the University of St Andrews, took the lead in opposing The Marrow, assailing it in his opening sermon at the Synod of Fife in April 1719. This was published shortly thereafter as The Record of God and Duty of Faith Therein required. An interchange of pamphlets with Hog ensued, with Hadow accusing the Marrow of the Antinomian heresy and Hog asserting that Hadow was misrepresenting the Marrow.
Дін тазалығы жөніндегі комитет
1719 жылдың мамыр айында өткен Бас Ассамблеяда "Дін ілімінің тазалығы жөніндегі комитетке" "Кітаптар мен кітапшалардың басылуы мен таратылуын тексеру", "сенім туралы өсиетке қайшы" ілімдерді таратуға бағытталған және мұндай авторларды жауапқа тарту тапсырылды. 1720 жылы мамыр айында берілген комитет баяндамасында бұл кітапты Антиномиандық деп қатаң айыптапты. Ассамблея бұл баяндаманы басым көпшілікпен мақұлдады, Шотландия шіркеуінің барлық діни қызметкерлеріне "Мерроу" кітабын қандай да бір жолмен ұсынуға тыйым салды және оларға өз адамдарын оны оқымауға ескертуді тапсырды. Бұл бүкіл Шотландия халқына бұрын түсініксіз кітапты жарнамалау әсерін тигізді, ал көптеген адамдар көшірмесін сатып алып, мұқият оқыды.
At the May 1719 General Assembly, an existing "Committee for Purity of Doctrine" was instructed to "enquire into the publishing and spreading of Books and Pamphlets", tending to the spread of doctrines "inconsistent with our Confession of Faith" and to call such authors to account. The committee's report, submitted in May 1720, strongly condemned the book as Antinomian. The Assembly overwhelmingly approved this report, prohibited all ministers of the Church of Scotland from recommending The Marrow in any way, and instructed them to warn their people against reading it. This had the effect of advertising a previously obscure book to people throughout Scotland and many proceeded to buy a copy and to read it carefully.
Өкілдік және өтініш
1721 жылы Ассамблеяда Бостон, Хог, Ральф және Эбенезер Эрскинді қоса алғанда, он екі адам "Өкілдік пен өтініш" ұсынды, олар "Мейроуды" айыптау арқылы Ассамблеяның Киелі кітапқа негізделген және көптеген православиелік діни қызметкерлері және Шотландия шіркеуінің ілімдік стандарттарында ашық үйретілген басқа да сөздерді айыптайтынын дәлелдеді. Олар сондай-ақ, бұл баяндамада кітаптың ілімі бұрмаланып, әртүрлі сөз тіркестері мән-жайынсыз алынды деп дәлелдеді. Олардың өтініші қабылданбады. 1722 жылғы Ассамблеяда Марроудың айыпталуы қайта расталды және он екі өкілге тыйым салынды.
At the Assembly in 1721 twelve men, including Boston, Hog and Ralph and Ebenezer Erskine, submitted a "Representation and Petition", arguing that in condemning The Marrow the Assembly had condemned propositions which were scriptural, and other expressions which were plainly taught both by many orthodox divines and in the doctrinal standards of the Church of Scotland. They also argued that the report had misrepresented the book's teaching, taking various expressions out of context. Their petition was rejected. In the Assembly of 1722 The Marrow's condemnation was reaffirmed and the twelve Representers were rebuked.
Қатысушы пресвитериум
Кейіннен "Мерроу" ілімін ұстанушы діни қызметкерлердің пасторлық міндеттерді алуына кедергі жасау үшін "Мерроу" ілімін қолдамайтын адамдар барлық күш-жігерін салды, бірақ оларға қарсы ешқандай тиімді тәртіптік іс-қимыл жасалмады. Осылайша шіркеудегі дау біртіндеп тоқтады, бірақ теологиялық келіспеушіліктер жалғасты. 1730 жылдары, басқа мәселе бойынша, меценаттық мәселе бойынша, Марроу теологиясының кейбір жақтаушылары Шотландия шіркеуінен шығып, Ассошиат Пресвитериумін құрды, ал Марроудың ерекше ілімдері жаңа шіркеудің теологиялық негізін құрады. 1726 жылы "Мерроу" кітабының жаңа басылымы жарық көрді. Осы формада "Мерро" соңғы 300 жыл ішінде жиі қайта басылып шығарылды және кеңінен ықпал етті.
Subsequently, every effort was made by the men who had opposed The Marrow to prevent ministers holding Marrow doctrines from obtaining more influential pastoral charges, but no effective disciplinary action was taken against them. The ecclesiastical controversy thus gradually drew to an end, but theological disagreement continued. In the 1730s, though over a different issue, that of patronage, some of the proponents of Marrow theology left the Church of Scotland to form the Associate Presbytery, with the distinctive doctrines of The Marrow forming the theological basis for the new church. In 1726 a new edition of The Marrow was published, with a preface and extensive annotations by Thomas Boston, defending and expounding the Marrow's teaching as Scriptural. In this form The Marrow has been frequently reprinted over the last nearly 300 years and has been widely influential.
Марроу бауырластарының көзқарасы
Марроу ағайындары жалпы күнәнің құнын өтеуді қабылдамаса да, жалпыға ортақ рақымға және Құдай қандай да бір жолмен бәрінің құтқарылуын қалайды дегенге сенді. Олар "Жоғары кальвинизмге" шабуыл жасап, Ізгі хабарды сенімнен басқа кез келген жағдайлардан тазартуға тырысты. Марроу ағайындар құтқарылу үшін күнәдан қайту немесе ішкі немесе сыртқы реформа сияқты әрекеттердің қажет екенін жоққа шығарды, бірақ оларды Мәсіхті қабылдаудан табиғи түрде ағып жатқандай көрді. "Мерроу ағайындылары" еңбектер келісімін қайта жариялауды үйретті. The Marrow сенімділіктің мүмкіндігін жоғары бағалады, Мәсіхтің ісіне сенушінің сенімділігінің негізі ретінде қарайды, ал жалпы Ассамблея сенімділікке ие болудың адамдық элементіне баса назар аударды.
The Marrow Brethren, though rejecting universal atonement, held to common grace and that in some way God desires the salvation of all. They attacked "High Calvinism", and sought to clear the gospel out of any other conditions other than faith. The Marrow Brethren denied that actions such as repentance, with either inward or outward reformation, are necessary to receive salvation, but saw them as naturally flowing from receiving Christ. The Marrow Brethren taught the republication of the covenant of works. The Marrow had a high emphasis on the possibility of assurance, seeing the work of Christ as the foundation of the believer's assurance, while the general Assembly emphasized the human element in having assurance.