Кіріспе
Француз суретшісі және Пабло Пикассоның серіктесі (1907-1997) Хенриетте Теодора Маркович (22 қараша 1907 - 16 шілде 1997), Дора Маар деп аталатын француз фотографы, суретшісі және ақыны. Пабло Пикассоның романтикалық серіктесі, Маар Пикассоның бірқатар картиналарында, оның ішінде Дора Маардың портреті мен Дора Маар ау Чатта бейнеленген.
Henriette Theodora Markovitch (22 November 1907 – 16 July 1997), known as Dora Maar, was a French photographer, painter, and poet. A romantic partner of Pablo Picasso, Maar was depicted in a number of Picasso's paintings, including his Portrait of Dora Maar and Dora Maar au Chat.
Өмірбаян
Генриетте Теодора Маркович - Хорватиялық архитектор Иосип Марковичтің (1874-1969), Загребте, Венада оқыған, содан кейін 1896 жылы Парижде қоныстанған, және оның жұбайының жалғыз қызы, католиктік тәрбиеленген Луиза Джули Воазин (1877-1942), бастапқыда Коньяктен. 1910 жылы отбасы Буэнос-Айреске кетті, онда әкесі бірнеше комиссияларды алды, соның ішінде Австрия-Мажарстан елшілігіне. Оның жетістіктері оған император Франциск Иосиф I-нің марапатын берді, тіпті ол "Бюэнос-Айресте байлық жинамаған жалғыз сәулетші" болса да. 1926 жылы отбасы Парижге оралды. Өзінің таңдаған псевдонимі Дора Маар Орталық сәндік өнерлер одағы мен Фотография мектебінде курстарда оқыған. Ол сондай-ақ École des Beaux Arts және Académie Julian-ға оқуға түсті, бұл әйелдерге ерлерге бірдей білім берудің артықшылығы болды. Маар Андре Лотедің шеберханасына жиі барады, онда ол Анри Картье Брессонмен танысты. Эколь де Бэкс-Артта оқып жүргенде, Мар әйел сюрреалист Жаклин Ламбамен танысады. Ол туралы Мар былай дейді: "Мен Жакелинмен тығыз байланыста болдым. Ол маған: "Бұл атақты сюрреалистер қайда?" деп сұрады. мен оған "Café de la Place Blanche" кафесі туралы айттым". Содан кейін Ламба кафеге жиі бара бастады, ол жерде ол кейіннен үйленетін Андре Бретонмен кездеседі. 1935 жылы Мар Пабло Пикассомен танысып, оның серігі және музасы болды. Ол Гранс-Августиндегі студиясында суретке түсіп, оның эпикалық жұмысы - Герниканың соңғы кезеңдерін қадағалады. Әкесі оған өмірінің осы кезеңінде қаржылай көмек көрсетті, өйткені ол өзін-өзі қамтамасыз етуге тырысқан кезде өзін-өзі қамтамасыз етуге тырысты. Студияда сән, жарнама және жалаңаш бейнелер көрсетіліп, ол өте табысты болды. Ол фотограф Брассаймен танысады, олар студиядағы қараңғы бөлмені бөліседі. Бірде Брассай өзінің "көздері жарқырап, назары қалады, кейде оның қарауы алаңдатады" деген. Мар сюрреализмнен үзілгеннен кейін Жак Превер және Макс Мористің айналасында құрылған "Октябрь тобының" қатарында болды. Ол өзінің алғашқы жарияланымдарын 1932 жылы "Art et Métiers Graphiques" журналында жариялады. Оның алғашқы жеке көрмесі Париждегі Вандерберг галереясында өтті. Суреалистік кезеңнің күміс желелі жұмыс жасауы әуесқойлар үшін ең көп сұранысқа ие: Убу портреті (1936), 29 rue d'Astorg, қара және ақ, коллаждар, фотомонтаждар немесе суперпозициялар. Фотосурет Альфред Джарридің "Убу-Рой" атты танымал пьесалар сериясының басты кейіпкерін бейнелейді. Бұл жұмыс алғаш рет Париждегі Шарль Раттон галереясындағы Суреалистік экспозицияда және 1936 жылы Лондондағы Халықаралық сюрреалистік көрмеде көрсетілді. Сол жылы Нью-Йорктегі MoMA-да "Fantastic Art, Dada, Surrealism" көрмесіне қатысты. Сюрреалистік тұжырымдамалар мен мүдделер көбінесе сол кездегі саяси солшылдық идеяларымен сәйкес келді, сондықтан Мар өмірінің осы кезеңінде саяси белсенді болды. және "Октябрь" деп аталатын солшыл актерлер мен жазушылардың радикалды ұжымы.
Пабло Пикассомен қарым-қатынасы
Мар Пабло Пикассоны алғаш рет 1935 жылдың соңында Жан Ренуардың "Месье Ланж қылмысы" фильмінің түсірілімінде жарнамалық кадрлар түсіргенде көрді. Ол қызды әуре етті, бірақ олар ресми түрде кездеспеді. Маарды Пикассомен бірнеше күннен кейін олардың ортақ досы Пол Элуард Café des Deux Magots-та таныстырды. Олардың алғашқы кездесуі туралы тарихын жазушы Жан-Поль Креспель айтып берді, "жас әйелдің қарапайым жүзін, оның қою кернейінен улам бәрінен де ақшыл көрінген көк көк көздерімен жарық көрген; жарық пен көлеңке кезектесіп өтіп жатқан сезімтал, алаңдаулы бет. Ол үстелдің ағашқа кішкентай тік қалам пышағын саусақтарының арасында ұрып жатты. Кейде ол қағып жіберіп, оның қара қолғаптарына кестеленген розалардың арасынан қан тамшысы шығатын. Пикассо Дорадан қолғаптарды беруін сұрайды да, оларды өзінің естеліктері үшін сақтаған көрнекі сөреге кіргізеді". Пикассо 1937 жылдың мамыр-маусымында rue des Grands Augustins-дегі студиясында сурет салған; Пикассо бұл фотосуреттерді өзінің шығармашылық процесінде қолданды. Ол Пикассоның басты үлгісі болды, ол жиі оны көз жасын төгіп бейнелеген. Маар Пикассоның саясатты түсіну қабілетін арттырып, оған фотосурет салу дағдыларын үйретті. Маар сонымен қатар Пикассоны фотосурет пен графиканы біріктіру әдісімен таныстырды, ол клише шыны техникасы деп те аталады. Бұл суреттердің ең танымал суреті - "Жас әйел". Пикассо Испаниядағы Азамат соғысының қайғылы оқиғаларынан қатты әсер алды. Ол "Маарды" сол кездегі адамдардың қайғы-қасіреті мен азаптарының тірі бейнесі деп санады. Маар Пикассоның өзін осылай суреттеуін ұнатпады. Ол өзінің суреттері туралы сұрағанда, ол "барлық суреттерім өтірік. Олар Пикассолар. Солардың бірі де Дора Маар емес". Пикассомен қарым-қатынасы, оны физикалық қорлаған және оның махаббаты үшін Мари Тереза Вальтермен күрестірген, 1943 жылы аяқталды, бірақ олар 1946 жылға дейін қайтадан кездесті. Осылайша, 1944 жылдың 19 наурызында ол Майлы Ашудың рөлін ойнады. Мишель Лейристің үйінде Альберт Камю бастаған Пикассоның алғашқы пьесасы "Таяқпен ұсталған құмарлық" оқылды. 1944 жылы Пауль Элуар арқылы Мар Жакс Лаканмен танысады, ол оның жүйке бұзылуын бірнеше жыл бойы талдау арқылы қадағалады, оның психикалық денсаулығы жақсара бастады. Пикассо оған Воклус провинциясының Меннерб қаласында үй сатып алды, онда ол зейнеткерлікке шығып, жалғыз өмір сүрді. Ол католик дінін қабылдады, суретші Николас де Стаэльмен танысты (осы ауылда тұратын), абстрактілік сурет салуға бет бұрды.
Суретші Дора Маар
Маардың суреттелген жұмыстары 1999 жылы ұйымдастырылған, көпшілікке және мамандарға оның студиясынан ешқашан шықпаған өте жеке өндірісін ашқанға дейін танылмай қалды. Маар сурет салу үшін фотосуретке түсуді тастап, Пикассо мен оның ықпалынан, немесе оған кубистік стильді таңған суретшінің күйретуші болуынан бас тартты. Маар Пикассодан ауыр ажырасудан кейін суретшіге айналды. Элуардың портреті немесе 1946 жылғы Балаға арналған автопортрет сияқты қайғылы бейнелі шығармалар соғыстан кейінгі жылдардың ауырлығын қараңғы реңктермен аударады. Көп жылдар бойы күйзеліспен күрескеннен кейін, Мар өз есінде ғана қалды. 1960 - 70-жылдар аралығында ол сәулелі түстермен абстрактілі форматтарды тәжірибеден өткізген кезде тынығудың басталуы болды. Алайда, 1980 жылдары Луберон аймағындағы көптеген суреттерінде суретші өзін толық білдірді. Оның Менербтегі үйінің айналасындағы пейзаждар, жел мен бұлттар үстемдік еткен жерлерді көрсетті, бұл суретшінің өткенінің арбақтарымен күресін айқын көрсетті.
Өлім
Мар өзінің соңғы жылдарын Париждің сол жағалауындағы Савой көшесіне орналасқан пәтерінде өткізді. 1997 жылы 16 шілдеде 89 жасында қайтыс болды. Ол Кламарттың Бой Тардье зиратына жерленді. Оның фотограммалар мен қараңғы бөлме фотосуреттерімен жасаған тәжірибелері қайтыс болғаннан кейін ғана табылды.