Islamic and National Revolution Movement of Afghanistan

Кіріспе

Саяси партия және бұрынғы әскери топ Ауғанстандағы Ислам революциясы қозғалысы (Harakat i Inqilab i Islami, ) - дәстүрлі исламшыл саяси партия. Бұрын ол совет-афған соғысы кезінде Кеңес әскерлеріне қарсы соғысқан ең ірі ауған муджахидтер тобының бірі болған. Мұхаммед Наби Мохаммади сол кезде топтың басшысы болды.

Тарих

Бұл қозғалыс Пешавардың жеті партиясының бірі болды. Мұджаһидтер тобы ретінде ол оңтүстік және шығыс Ауғанстанның Қандаһар, Гельманд, Урузган, Газни, Пактика және Вардак провинцияларында жұмыс істеді. Алайда, бұл Гүлбұддин Хекматиярдың Хезб-и-Ислами немесе Ахмад Шах Масуд күштеріндей күшті немесе ықпалды топ емес еді. 1981 жылы жеті партияның ішіндегі екінші маңызды партия ретінде танылды (Жәмият и Исламиден кейін), бірақ 1984 жылы қолдау азайды. Топтың ауғандық дәстүрлілік пен исламизмнен басқа нақты саяси мақсаты жоқ еді. 1990 жылдары топтың құлдырауы басталды. Бастапқыда ол Бурхануддин Раббанидің үкіметінде болды, бірақ 1993 жылы шығып, өз мүшелеріне жалғасып жатқан шайқастарға қатысуға тыйым салды. Талибан пайда болған кезде Мохаммади топты таратып, оның мүшелерін оған қосылуға шақырды. Оның кейбір мүшелері халықаралық рухқа ие болды, олар Құвейтке шығып, Перс шығанағындағы соғыс кезінде Баас Ирағына қарсы күресті. Бұл қозғалысты Ауғанстанның солтүстігіндегі ХИИ-нің көп бөлігін басып алған Маулави Мұхаммед Осман Салекзада құрған Ауғанстанның Ұлттық және Исламдық Даму партиясының құрылуы әлсіретті. Оның басшысы Мұхаммед Наби Мохаммадидің Пакистанда қайтыс болғаннан кейін қозғалысты оның ұлы Ахмад Наби Мохаммади басқарды. Оның жаңа басшылығымен қозғалыстың атауы Ауғанстанның Ислам және Ұлттық революция қозғалысы (Харакат е Инқилаб е Ислами ва Мели е Ауғанстан) болып өзгертілді. 2005 жылы сәуірде ол 12 оппозициялық партияның коалициясына қосылған Ауғанстанның Ұлттық түсіністік майданына қосылды. Алайда фронт ұзаққа созылмады. 2015 жылы партия жаңа басшыны тағайындады: Мавлави Калам У Дин Мохманд. Харақат мүшелері Талибанның негізін қалаушы, Мұлла Омарды (Совет Одағының Ауған соғысы кезінде Харақат мүшесі болған) еске алу үшін жиналыс өткізген кезде көпшіліктің назарын аударды. Партия бірнеше рет қайтадан құрылды, соңғы сұхбаттарында "бейбітшілік" партияның басты басымдығы деп атап өтті. Харакат улемасы кеңесінің мүшесі талибандардан сатқын және екі жүзді Пакистан елінен кетуді өтінді".

The movement was one of the seven Peshawar parties. As a mujahideen group, it operated in the southern and eastern Afghan provinces of Kandahar, Helmand, Uruzgan, Ghazni, Paktika, and Wardak. However, it was not as strong or influential a group as Gulbuddin Hekmatyar's Hezb i Islami or Ahmad Shah Massoud's forces. It became recognized as the second most important of the seven parties in 1981 (after Jamiat i Islami), but support was eroded by 1984. The group lacked a clear political aim other than Afghan traditionalism and Islamism. During the 1990s the group fell into decay. Initially it joined the government of Burhanuddin Rabbani, but in 1993 left and forbade its members from taking part in the ongoing battles. When the Taliban emerged, Mohammadi dissolved the group and urged its members to join it. Some of its members had international inspirations, going to Kuwait to fight against Ba'athist Iraq during the Gulf War. The movement was also weakened by the founding of the breakaway National and Islamic Prosperity Party of Afghanistan, formed by Maulawi Muhammad Osman Salekzada, which captured much of the HIIs following in northern Afghanistan. After the death of its leader, Mohammed Nabi Mohamadi, in Pakistan, the leadership of the movement was taken over by his son Ahmad Nabi Muhammadi. Under its new leadership the name of the movement was changed to Islamic and National Revolution Movement of Afghanistan (Harakat e Inqilab e Islami wa Melli ye Afghanistan). In April 2005, it joined the National Understanding Front of Afghanistan, a coalition of 12 opposition parties. The front did however not last long. In 2015, the party named a new leader: Mawlawi Qalam U Din Mohmand. Harakat members created public attention when it held a gathering to commemorate the late Taliban founder, Mullah Omar (who was a Harakat member during the Soviet Afghan War), provoking a wave of outrage. The party has been relaunched a few times, and in its latest interviews emphasised "peace" as the party's priority. A member of Harakat's ulema council asked the Taliban to leave the traitorous and hypocrit[ic]al country of Pakistan."