Кіріспе

Пабло Пикассоның сүйіктісі (1909–1977)

Мари Тереза Вальтер (13 шілде 1909 – 20 қазан 1977) – француздық модель және 1927 жылдан шамамен 1935 жылға дейін Пабло Пикассоның сүйіктісі, олардың қызы Мая Видмайер Пикассоның анасы. Олардың қарым-қатынасы оның он жеті жасында басталды; ол 45 жаста және бірінші әйелі Ольга Хохловаға үйленген болатын. Пикассо келесі қарым-қатынасына, суретші Дора Маарға көшкеннен кейін бұл қарым-қатынас аяқталды. Вальтер Пикассоның "алтын музасы" ретінде белгілі және олардың қарым-қатынасы кезінде одан шабыттанған көптеген өнер туындылары мен мүсіндерін жасады.

Өмірбаян

Мари Тереза Вальтер 1909 жылдың 13 шілдесінде Франциядағы Ле-Перро қаласында дүниеге келді. Ол француз әйелі мен швед бизнесменінің заңды емес баласы болған.

Пикассомен алғашқы жылдары

1927 жылдың 8 қаңтарында Уолтер Пикассомен Париждегі Галерея Лафайет алдында алғаш рет кездесті. Ол кезде ол Париждің оңтүстік-шығысындағы Масонс-Альфортта анасы мен қарындастарымен бірге тұрып жатқан. Пикассо оған жақындап: «Сіздің сырт келбетіңіз қызықты. Сіздің портретіңізді салғым келеді. Мен – Пикассо», – деді. Уолтер оның есімін білмеген, бірақ оның назарына қуанды. 1927 жылдың 11 қаңтарында Пикассо Уолтерді өзінің студиясына шақырғаннан кейін олардың қарым-қатынасы басталды. Студия Rue La Boétie көшесіндегі пәтерінен жоғары қабатта орналасқан. Ол оның бет-әлпетін, дене бітімін зерттеп, келесі күні қайтадан келуін өтінді. Күнделікті келіп-кетіп жүргені Уолтердің анасына жұмысқа орналғанын айтуына себеп болды. «Ол менің өмірін сақтап қалғанымды айтты, бірақ оның негізгі мағынасын түсінбедім», – деді ол. Олар алғаш кездескеннен кейін бір апта өткен соң, олардың арасында жақын қарым-қатынас орнады. Ол кезде Пикассо украин балеринасы Ольга Хохловаға үйленген еді, олардың бес жасар ұлы болған. Ол он жеті жастағы Уолтермен 1935 жылға дейін әйелінен жасырып қарым-қатынас жүргізді. Уолтер Пикассоның шығармашылығына жаңа серпіліс берді. Ол оның жаңа, денелі келбетінен, әдемі қисықтары мен овалды бет пішімінен шабыттанып, оның портретін қайта-қайта салған. Уолтер өте белсенді болды, ол қайықпен жүзуге, гимнастикамен және велосипедпен айналысқан. «Менің онымен өмірім әрқашан құпия, тыныш және бейбіт болды. Біз ешкімге ештеңе айтпадық. Біз осылай бақытты болдық және бізге басқа ештеңе қажет болмады», – деді Уолтер. 1932 жылдың қыркүйек айында Уолтер Марна өзенінде қайықтан құлап, суға батып кетті. Осы оқиға салдарынан ол вирустық инфекцияға шалдығып, ауруханаға түсіп, шашы түсіп қалды. Оған жауап ретінде Пикассо 20 қарашада судан құтқарылып жатқан әйелдің суретін салған «Құтқару» картинасын жасады. 1932 жылдың қазан айында Пикассоның алғашқы ірі ретроспективасы Жорж Петит галереясында өтті, онда Уолтердің жалаңаш портреттері бейнеленген көптеген туындылар қойылды, бұл олардың қарым-қатынасының мәнін ашты. Осы портреттердің ішінде «Арман» және «Жалаңаш, жасыл жапырақтармен және бюст» есімдері бар туындылар болды. Хохловаға бір досы күйеуінің жүкті әйелмен ұзақ қарым-қатынаста екенін хабарлағанда, ол дереу Пикассоны тастап, ұлы Пауломен бірге Францияның оңтүстігіне көшіп кетті. Пикассо мен Хохлова ешқашан ажырасқан жоқ, бірақ Пикассо ажырасуға ниеттеніп, заңдық мүмкіндіктерді зерттегенмен, Хохлова «мұның бәріне қарсы болды»; оның орнына ол оның туындыларын алып қойды және ол оған үлкен жәрдемақы төлегенге дейін оларды босатып бермеді. Олар 1955 жылы қайтыс болғанға дейін бөлек өмір сүрді. 1935 жылдың 5 қыркүйегінде Пикассо мен Уолтердің қызы Мария де ла Консепсьон, «Мая» деп аталды, Булонь-Биланкур қаласында дүниеге келді. Майяның туылған уақытына дейін Пикассо бірнеше әйелмен кездесіп жүрді, соның ішінде Элис Паален және Валентина Хьюго. Майя дүниеге келгеннен кейін бірнеше ай өткен соң, ол 1936 жылы сюрреалистік фотограф және Пикассоның моделі Дора Маармен қарым-қатынас бастады. Ол екі әйелмен де қарым-қатынас жасап, олардың портреттерін 1937 жылғы «Қызыл берет және помпонмен қыз» суретінде біріктірді. Пикассо Уолтерді, оның қарындасын және анасын Роян қаласындағы Вилла Гербьер де Йонцқа орналастырды, ол демалыс күндерін Маардан тыс өткізді. Кейіннен оның қызы Майя анасымен бірге студияға барған кезде күтпеген жерден Маармен кездескенін еске алды: «Бір күні біз келдік, ол Герниканың жанында тұрды. Мен жылап, әкемнен: «Мен осы әйелді көргім келмейді» дедім. Мен Дора Маар туралы айтып отырдым, ол ерінін жиі лақтыратын. Мен оны ешқашан қайтадан көрген жоқпын». Уолтердің Пикассомен қарым-қатынасы 1940 жылы аяқталды.

Кейінгі жылдар және өлім

1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс жарияланғанда, Уолтер мен Майя Роян қаласында болды және 1941 жылғы көктемге дейін сонда тұрды. Содан кейін олар Парижге қайтып, Сент-Луи аралындағы пәтерге көшті. Уолтер енді Пикассоның Мармен арақатынасын білді. Франсуаз Жило кейінірек Майяның "әкесінің қашықта жұмыс істейтіні туралы оймен" өмір сүргенін айтты.

Мұра

Уолтерді өнер сыншылары Пикассоның "алтын музасы" деп сипаттаған. Пикассо оның көптеген портреттерін жасады, онда классицизм мен сюрреализм элементтерін үйлестірді. Уолтер Пикассоның 1937 жылғы "Герника" картинасында бейнеленген кем дегенде үш тұлғаның үлгісі болды, бұл картина Баск қаласына жасалған Люфтваффе бомбалауына жауап ретінде жазылған. Диана Видмайер Пикассоның сөзіне қарағанда, Уолтер "Пикассо үшін үміт пен бейбітшілік символы болды".

Әдебиет пен өнерде

Уолтер рөлін 1996 жылғы «Surviving Picasso» фильмінде Сусанна Харкер сомдады. Ал 2018 жылғы «Genius» телесериалында, Пабло Пикассоның өмірі мен өнеріне арналған, оны Поппи Делевингн ойнады.