Кіріспе
Интиненция - құдайға бағышталған нанның немесе хостицияның құдайға бағышталған шарапқа ішіп-жеуден бұрын ішіп-жеудің құдайға бағышталған рәсімі.
Батыс христиандығы
[ ] "Католикалық шіркеуде "Коммуникацияға қатысушыға хостицияны өзі тостағанға салуға, сондай-ақ қолға салынған хостицияны қабылдауға рұқсат етілмеуі керек. Ал құрбандық үстеліне қатысты: ол құлшылыққа жарамды, сондай-ақ қасиетті заттардан жасалуы керек; қасиетті емес нанды немесе басқа заттарды қолдануға мүлдем тыйым салынады". Интиненция кейбір көне католик шіркеулерінде және лютеран шіркеулерінде кездеседі, ал интиненция кейбір англикан шіркеулерінде жиі кездеседі, олар жиі араласушыға келістен ішуді немесе интиненция арқылы қабылдауды таңдайды. Көптеген лютеран, епископ, конгрегациялық, пресвитериан, методист және баптист шіркеулерінде құттықтау пастордың емес, құттықтаушының тәсілімен жасалады, ол хостицияны тостағанға батырып алады. 2009 жылғы шошқа тұмауы пандемиясы кезінде Канаданың Англикан шіркеуінің бір епархиясы жұқпаның таралуына байланысты уайымданып, уақытша қызмет көрсетуді тоқтатты.
Шығыс христиандығы
Шығыс православие шіркеуінде Евхаристияда ашытқысы бар нан қолданылады. Дәстүр бойынша, киелі нан тостағанға салынады және киелі шараппен бірге кішкентай қасықпен тікелей араласушының аузына беріледі. Бұл, кем дегенде, мелькиттік грек-католик шіркеуі мен грек-византиялық католик шіркеуі. Кейбір Шығыс католик шіркеулері (мысалы, Эфиопия мен Эритреяның эфиопиялық ритуалдағы католиктері) ашымаған нан қолдануды қабылдады, оны Құтқарылу мейрамында тек ашымаған нан пайдаланудың ежелгі яһуди дәстүріне сілтеме жасап, ақтайды және Қасиетті Құтқарылу рәсіміне қатысады.
Қасиетті сыйлықтардың литургиясы
Шығыс православиелік дәстүрлер Пресвященных Дарылар Литургиясына қатысты тарихи және географиялық жағынан әртүрлі болды. Бұл Литургияда, әдетте, тек Ұлы Оразаның апта күндері ғана қолданылады, бағышталу дұғалары болмайды, бірақ қауымға нан мен шарап құйылады, ол өткен жексенбіде құдайлық литургияда бағышталып, сақталған. Шарап Қасиетті Литургияда тостағанға салынады, ал Қасиетті Евхаристия шарапқа салынады. Грек және ежелгі орыс тәжірибесінде бұл "екінші құлшылық ету" деп түсініледі, онда шарап алдыңғы жексенбіде құйылған құлшылық етілген шарапқа құйылған құлшылық етілген нанмен жанасу арқылы құлшылық етіледі. Алайда қазіргі орыс тәжірибесінде ол құлшылық етілген деп саналмайды. Бұл кәдімгі шарап болып қала береді және тек нанды жұтуды жеңілдету үшін және адамдар өздерінің дәстүрлі түрде Қасиетті Құтқарылу рәсіміне қатыса алады. Бұл пікір кейбір дау-дамайларға себепші болып отыр. Бұл литургияда қолданылатын, бұрын-соңды құдайға бағышталған нан, ол сақталған кезде, құдайға бағышталған шараппен қосылды. Орыс дәстүрінде шараптың бетінде айқыш бейнесі болады. Грек (және ежелгі орыс) дәстүрі бойынша, тостағандағы шарап, бұрын құйылған шарап құйылған нанның бір бөлігі, Фракциядан кейін "бірлікте" орналастырылғаннан кейін, киеліленеді. Сондықтан мейрамға қатысқандардың бәрі нан мен тостағанды да алады. Тіпті, егер діни қызметкер арнайы орынға қояр алдында, арнайы шарапқа шарап құюдың орнына, бөлінбеген нанның бір бөлігін арнайы шарапқа батырып алса, бұл бұл жерде түсінік бойынша, Қасиетті Құтқарылу рәсімі кезінде әрекет жасау деген мағынада интинкция болып табылмайды.
In modern Russian practice, however, it is not considered consecrated. It is said to remain ordinary wine and is used only to facilitate swallowing the bread and so that the people can receive Communion in their customary way. This view is a subject of some controversy. The already consecrated bread used in this Liturgy has been united, at the time it is reserved, with the consecrated wine by placing some of the consecrated wine on the bread with the spoon. In the Russian tradition the wine is placed so that it traces out a cross. Also in the Russian tradition, whichever of the ministers is to consume the remaining elements at the end of the Presanctified Liturgy partakes of the bread alone when he receives Communion at that service and does not drink from the chalice so that he does not break his pre Communion fast. The Greek (and ancient Russian) tradition is that the wine in the cup is sanctified, once a portion of the bread, on which consecrated wine has previously been poured, is placed in it at the "union" after the Fraction. All celebrants therefore receive the cup as well as the bread. Even when it happens that, at the time of reservation, a priest partially dips the unbroken consecrated bread into the consecrated wine instead of pouring some of the wine on it with the spoon, this does not constitute intinction in the sense here understood of performing the action at the time of administering Communion.