Кіріспе

Американдық саясаткер Абель Делос Стрейт (1828 жылы 17 маусым - 1892 жылы 27 мамыр) бейбіт уақытта ағаш саудагері және баспашы, Америка Азамат соғысында Одақ армиясының полковнигі болды. Оның қолбасшылығы 1863 жылы атақты ат әскерінің рейдін бастады, ол Стрейт рейдінің атымен белгілі болды. Ол 10 ай бойы тұтқын болып қалады. 1866 жылы 12 наурызда оның 1865 жылдың 13 наурызынан бастап шенделетін бригадалық генерал дәрежесіне тағайындалуы расталды. Кейін ол саясаткер болып, Индиана штатының сенаторы болып екі мерзім қызмет етті.

Ерте өмірі және Азамат соғысы

Абель Стрейт Уилер қаласында, Нью-Йоркте, Аса Стрейт пен Лидия Сполдинг Стрейттің ұлы болып дүниеге келді. 1849 жылы 14 қаңтарда ол 1830 жылы туған Лавина немесе Ловина МакКартиге үйленді. Оның полкі көп ұзамай Камберленд армиясына қосылды. Стрейт пен оның полкі алғашқы екі жыл қызметінде өте шектеулі іс-әрекетке қатысты, бұл оны қатты ұнжырғасын түсірді. 1863 жылы ол Бриг. Генерал Джеймс А. Гарфилдке (Камберленд армиясының штаб бастығы) оңтүстікке шабуыл жасау үшін күш жинауға рұқсат етілсін деп өтініш білдірді. Оның ұсынысы - Теннессидің Конфедеративтік армиясына керек-жарақты тасымалдайтын Чаттанугадан Атлантаға дейінгі Батыс және Атлантик темір жолын бұзу. Одақ әскерінің қолбасшысы Уильям С. Роузкранс оған рұқсат берді. 51-ші Индиана, 73-ші Индиана, 80-ші Иллинойс және 3-ші Огайо пехоталық полктерінен құралған одақ әскерлері Стрейттің қолбасшылығына берілді. Бұл күштер шамамен 1700 әскерді қамтыды. Бастапқыда бұл күш тез жүру және шабуылдар үшін қолайлы түрде орнатылуы керек еді; алайда, негізінен соғыс уақытындағы жетіспеушіліктерге байланысты, Стрейт бригадасы қашырлармен жабдықталды. Бұл айқын кемшілік, Стрейттің тәжірибесі жоқ болуымен бірге, апатты болып шықты. Стрейт бұл күшті Нэшвиллге бастап, 1863 жылы 26 сәуірде Алабама штатының Тоскамбия қаласынан, содан кейін Миссисипи штатының Истпорт қаласына жөнелтті. Сол жерден ол оңтүстік-шығысқа қарай алға жылжуды шешті, бастапқыда бригаданың қолбасшылығындағы басқа одақтық күшпен қорғалды. Генерал Гренвилл Додж. 30 сәуірде Стрейт бригадасы құм тауына жетті, онда оны Бриг. Генерал Нейтан Бедфорд Форрестке бірнеше күн бойы қысым көрсетіп, қысым көрсетті. Стрейттің күші Дейс Геп шайқасында жеңіске жетті, бірақ шайқас соңы соңы одақтық күштерді қоршауға алып, тұтқынға алуға әкелген бірқатар шайқастарды бастады. Стрейттің өзі 1863 жылы 3 мамырда Алабама штатының Седар-Блафф қаласында тұтқындалып, Либби түрмесіне әскери тұтқын ретінде әкелінді. 1864 жылы 9 ақпанда он ай қамауда болғаннан кейін Стрейт 107 басқа сарбаздармен бірге Либби түрмесінен босату үшін өздерінің казармаларынан туннель қазып қашып кетеді.

Азаматтық мансап

1866 жылы Стрейт әйелімен Индианаполистегі Шығыс Вашингтон көшесінің 4121-інде үй салды. 1876 жылы Стрейт Индиана Сенатына екі жылдық мерзімге үміткер болды. 1880 жылы Индиананың губернаторы лауазымына үміткер болып, жеңіліс тапты. 1888 жылы ол тағы да сенатор болып сайланды. Ол 1892 жылы, төрт жылдан кейін Индианаполисте, Брайт ауруының асқынуларынан қайтыс болды. Бастапқыда ол өзінің үйінің алдындағы көгалға жерленгенімен, 1902 жылы оның қабірі Crown Hill Cemetery-ге көшірілді. Қабірдің ішінде генералдың қола бюсті бар. Ловина Стрейт "51-ші әскердің анасы" деп аталды және 1910 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жерлеу рәсімі әскери құрметпен өтті. Ол кезде оның жерлеу рәсімі президенті Бенджамин Харрисонның жерлеу рәсімінен бері Индианаполистегі Краун Хилл зиратына ең көп аза тұтқандарды тартты деп айтылды. Оның өсиетінде ол отбасылық сарайды қарт әйелдер үшін үй болуға бұйырды; дегенмен, туыстары оның "салауатты емес" деген негіздемемен өсиетті сәтті сынады. Талапкерлер қолдаған негізгі аргументтер ол спиритизмге сенген және спиритист Б. Фрэнк Шмидтің ықпалы астында болған.