Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1919-1989) Линн Бари (туған күні Марджори Шейлер Фишер, 1919 жылы 18 желтоқсан - 1989 жылы 20 қараша) - американдық киноактриса.
American actress (1919–1989)
Lynn Bari (born Marjorie Schuyler Fisher, December 18, 1919 – November 20, 1989) was an American film actress who specialized in playing sultry, statuesque man killers in roughly 150 films for 20th Century Fox, from the early 1930s through the 1940s.
Алғашқы жылдар
Бари 1919 жылы 18 желтоқсанда Вирджиния штатының Роанок қаласында Вирджиния штатының Линчбург қаласынан келген Джон Манард Фишердің және оның әйелі Нью-Йорк штатының Албани қаласының тумасы Марджори Бэбкок Халпеннің отбасында дүниеге келген. Оның әкесі көптеген жылдар бойы Роанок автомобиль саудагерлігі үшін жұмыс істеген табысты автосату менеджері болды. 1925 жылы ол жұмысынан кетіп, отбасымен туған қаласына, Линчбургке көшіп келеді. Екі жылдан кейін, қарызы көп, табысы да аз болғандықтан, ол сапарға шыққанда, қонақ үйдің терезесінен секіріп түсіп, өз өмірін қиды. Ол бәрін сатып, қарызын төлеген соң, жесір әйелге өзі мен екі баласын - Джон, оның үлкен баласы және Марджориді асырау үшін аз ақша қалды. Ол күйеуімен бірге Мельроуз қаласында тұратын қарындасы Элленнің өзінен бала-шағасын асырап алуын сұрады. Мелроуздан жұмыс таба алмағандықтан, ол Бостонға көшіп барды, онда ол 1929 жылы наурыз айында діни ғылымдар министрі преподобный Роберт Бицермен танысып, үйленді. Кейін Бари Бостон мектепіндегі басқа балалардың өздері мен ағасының өмірін қиындатып, олардың оңтүстік акценттерін үнемі мазақтап жүргенін еске алды. Өзін-өзі тануға тырысқан ол әуесқойлықпен айналысып, сөйлеу дағдыларын үйренді. Ол 13 жасында өгей әкесінің Лос-Анджелеске ауыстырылғанын естігенде, қатты қуанды, ол кейіннен Діни ғылым институтының басшысы болды. 14 жасында драма мектебінде оқыған кезінде Бари театр актрисасы Линн Фонтанн мен жазушы Дж. Италияның Бари қаласы туралы әңгімені оқығаннан кейін ол орфографияны өзгертуді шешті.
Bari was born on December 18, 1919, in Roanoke, Virginia, to John Manard Fisher of Lynchburg, Virginia, and his wife Marjorie Babcock Halpen, a native of Albany, New York. Her father was a successful auto sales manager who for many years worked for a Roanoke car dealership, Harper Motor. In 1925, he left his job and moved the family to his hometown, Lynchburg, where he opened a car dealership of his own. Two years later, heavily in debt and struggling to make a sizeable profit, he, while away on a business trip, took his own life by jumping out of a hotel window. After selling everything to settle debts his widow was left with little money to support herself and her two children: John, her eldest and Marjorie. To make ends meet, she arranged for her sister, Ellen, who with her husband lived in Melrose, MA to take in her and her children. Failing to find work in Melrose, she moved to Boston, where she met and soon, in March 1929, married the Reverend Robert Bitzer, a Religious Science minister. Bari later recalled other children at school in Boston made life miserable for her brother and her, making constant fun of their obvious Southern accents. Determined to eliminate hers, she became involved with amateur theatrics and took elocution lessons. She was enthusiastic when at the age of 13 she was told her stepfather had been reassigned to Los Angeles, where he later became the head of the Institute of Religious Science. When she was 14 and attending drama school, Bari adopted the stage name Lynn Barrie, a composite of the names of theater actress Lynn Fontanne and author J. M. Barrie. After reading a story about the Italian city of Bari, she decided to change the spelling.
Мансап
Бари 1935 жылы 6 тамызда "кино жұлдыздарының жолын бастаған" 14 жас әйелдің бірі болды. Олар 18 ай бойы компанияның оқу мектебінде оқығаннан кейін 20th Century Fox-пен алты айлық келісімшарт алды. Келісімшарттарда жеті жылға дейін жаңарту мүмкіндігі бар студиясы бар. Бари өзінің алғашқы фильмдерінің көпшілігінде, әдетте, қабылдаушы немесе хор қыздарын ойнайтын, бірақ кредиттелмеген рөлдерді ойнады. Ол киноға түсу үшін көп күш салды. Сирек кездесетін басты рөлдерге China Girl (1942), Hello, Frisco, Hello (1943) және The Spiritualist (1948) кіреді. B-сыныптағы фильмдерде Бари әдетте "адам өлтіруші" ретінде ойнайды, мысалы, Orchestra Wives (1942) немесе жамандық, атап айтқанда, Шок және Ноктюрн (екеуі де 1946). Оның ерекшелігі - "Сан-Луис-Рей көпірі" (1944) фильміндегі басты рөл. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, әскери қызметшілердің арасында жүргізілген сауалнамаға сәйкес, Бари әлдеқайда танымал Бетти Грейблден кейін екінші ең танымал пин-ап қыз болды. Баридің кинодағы мансабы 1950 жылдардың басында, ол 30 жасқа толғанда, тоқтады, бірақ ол келесі екі онжылдықта шектеулі қарқынмен жұмыс істеуді жалғастырды, ол азғырушы емес, матроналық кейіпкерлерді ойнады. Ол 1951 жылы "Оң ерікті" драмасында және бірқатар қосалқы рольдерде өзін-өзі өлтіретін жасөспірімнің анасын бейнеледі. Баридің соңғы фильмдегі рөлі - "Жас қашқындар" (1968) фильмінде бүлікшіл жасөспірім Пэтти МакКормактың анасы. 1950 жылдары теледидардың өркендеген ортасын тез қабылдады; ол 1950 жылдың жазында өткен жанды теледидарлық комедия "Детективтің әйелі" сериалдарында ойнады. 1952 жылы Бари өзінің жеке ситкомы Boss Lady-де ойнады, ол NBC-дің Fireside театрының жазғы орнын ауыстырды. Ол Гвен Ф. Алленнің, құрылыс фирмасының сұлу топ-менеджерінің рөлін сомдады. 1955 жылы Бари Род Кэмеронның "Қала детективінің" "Қарапайым мисс Х" эпизодында пайда болды. 1960 жылы ол Overland Trail-тің "Қорықты өту" атты дебюттік эпизодында әйел бандит Белл Старр рөлін ойнады. Оның соңғы теледидарлық көріністері "The Girl From U.N.C.L.E". және "The FBI" сериалдарының эпизодтарында болды. Өзінің "басқа әйел" рөлдеріне қатысты Бари бірде "Мен әрқашан әмиянінде қару бар әйел сияқтымын. Мен қарудан қорқамын. Мен бір топтан екінші топқа барып, адамдарды атып, күйеулерін ұрлап келемін!" 1960 жылдары Бари "Барфут в парке" қойылымында келіннің анасын ойнап, гастрольге шыққан.
Bari was one of 14 young women "launched on the trail of film stardom" August 6, 1935, when they each received a six month contract with 20th Century Fox after spending 18 months in the company's training school. The contracts included a studio option for renewal for as long as seven years. In most of her early films, Bari had uncredited parts usually playing receptionists or chorus girls. She struggled to find starring roles in movies. Rare leading roles included China Girl (1942), Hello, Frisco, Hello (1943), and The Spiritualist (1948). In B movies, Bari was usually cast as a "man killer", as in Orchestra Wives (1942), or a villainess, notably Shock and Nocturne (both 1946). An exception was the dramatic lead in The Bridge of San Luis Rey (1944). During World War II, according to a survey taken of GIs, Bari was the second most popular pinup girl after the much better known Betty Grable. Bari's film career fizzled out in the early 1950s when she was just in her early 30s, but she continued to work at a limited pace over the next two decades, playing matronly characters rather than temptresses. She portrayed the mother of a suicidal teenager in a 1951 drama On the Loose and a number of supporting parts. Bari's last film appearance was as the mother of rebellious teenager Patty McCormack in The Young Runaways (1968). She quickly took up the rising medium of television during the 1950s; she starred in the live television sitcom Detective's Wife, which ran during the summer of 1950. In 1952, Bari starred in her own sitcom Boss Lady, a summer replacement for NBC's Fireside Theater. She portrayed Gwen F. Allen, the beautiful top executive of a construction firm. In 1955, Bari appeared in the episode "The Beautiful Miss X" of Rod Cameron's City Detective. In 1960, she played female bandit Belle Starr in the debut episode "Perilous Passage" of Overland Trail. Her final TV appearances were in episodes of The Girl From U. N. C. L. E. and The FBI. Commenting on her "other woman" roles, Bari once said "I seem to be a woman always with a gun in her purse. I'm terrified of guns. I go from one set to the other shooting people and stealing husbands!" In the 1960s, Bari toured in a production of Barefoot in the Park, playing the bride's mother.
Жеке өмір
Бари 1952 жылғы президент сайлауы кезінде Дуайт Эйзенхауэрді қолдаған республикашыл болды. Foxy Lady (2010) фильмінің тарихшысы Джефф Гордонның өмірбаянында, ол қайтыс болғанға дейін сұхбаттардан жазылған. Бари 35 жылдық мансабында 166 фильм мен теледидар рөлдерін ойнағанына қарамастан, көп үміт беретін мансабы өзінің үстемдік етуші, алкогольдік анасы мен оның үш некесімен шешілмеген проблемалар саботаж болды деп болжады. Бари агент Уолтер Кейнге, продюсер Сид Луфтке және психиатр доктор Натан Риклсқа үйленген. Бари мен Луфт 1943 жылы 28 қарашада үйленді. Олар 1950 жылы 26 желтоқсанда ажырасып кетті. Ол Риклспен 1955 жылы 30 тамызда тұрмысқа шықты; олар 1972 жылы ажырасты. Баридің тұңғыш баласы, Лютпен бірге қыз, 1945 жылы 7 тамызда Санта-Моникадағы (Калифорния) Сент-Джон ауруханасында дүниеге келді, бірақ келесі күні қайтыс болды. Екі жылдан кейін оның Джон Майкл Лютф (о. 1948 ж.) құрылған. Джон Майкл "Люфт пен Бари арасындағы қатаң қорғаншылық күресінің" тақырыбы болды. 1970 жылдары актерлік өнерден зейнетке шыққаннан кейін, Барри Калифорнияның Санта-Барбара қаласына көшіп барды. Өмірінің соңғы жылдары ол артритпен ауырады.
Bari was a Republican who supported Dwight Eisenhower during the 1952 presidential election. In Foxy Lady (2010), an authorized biography by film historian Jeff Gordon written from interviews shortly before her death, Bari suggested that, despite a 35 year career with over 166 film and television roles, a more promising career was sabotaged by unresolved problems with her domineering, alcoholic mother and her three marriages. Bari was married to agent Walter Kane, producer Sid Luft, and psychiatrist Dr. Nathan Rickles. Bari and Luft married November 28, 1943. They divorced December 26, 1950. She and Rickles wed August 30, 1955; they divorced in 1972. Bari's first child, a daughter with Luft, was born August 7, 1945, in St. John's Hospital in Santa Monica, California, but died the next day. Two years later, she had a son, John Michael Luft (b. 1948). John Michael was the subject of "a bitter custody battle" between Luft and Bari. After retiring from acting in the 1970s, Bari moved to Santa Barbara, California. In her last years, she suffered increasing problems with arthritis.
Өлім
1989 жылдың 20 қарашасында Бари өз үйінде өліп қалды. Оның денесі өртеліп, күл-талқаны теңізге шашылды.
On November 20, 1989, Bari was found dead in her home of an apparent heart attack. She was cremated and her ashes scattered at sea.
Голливудтың атақ-даңқ аллеясы
Бари Голливудтың атақ-даңқ аллеясында екі жұлдызға ие, бірі 6116 Голливуд бульварындағы кино үшін, ал бірі 6323 Голливуд бульварындағы теледидар үшін.
Bari has two stars on the Hollywood Walk of Fame, one for movies at 6116 Hollywood Boulevard, and one for television at 6323 Hollywood Boulevard.