Кіріспе

Оңтүстік Африкалық хореограф Джон Сирил Кранко (15 тамыз 1927 – 26 маусым 1973) – Корольдік балет және Штутгарт балетінің балет бишісі және хореографы болған.

Ерте өмір

Кранко Оңтүстік Африка Одағының Трансвааль провинциясындағы Рустенбургте Герберт пен Грейс Кранконың отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол шығармашылық қабілетін дамыту үшін қуыршақтарды көрсету арқылы ойын-сауықтар ұйымдастыратын. Кранконың балетке алғашқы жаттығуларын Кейптаундағы Кейптаун университетінің балет мектебінің жетекші оңтүстікафрикалық балет мұғалімі және директоры Дулси Хауэс жүргізді. 1945 жылы ол өзінің алғашқы хореографиялық жұмысын (Стравинскийдің "Солдат тарихынан" сюитасын пайдаланып) Кейптаун балет клубы үшін жасады. 1946 жылы ол Лондонға көшіп, Садлер Веллс балет мектебінде (кейіннен Корольдік балет деп аталды) оқыды және 1947 жылдың қараша айында Садлер Веллс балетінің құрамында алғашқы рөлін орындады.

Лондон

Кранко 1949 жылдың шілдесінде Дублиндегі Гайти театрында қойылған «Sea Change» жобасы бойынша суретші Джон Пайпермен бірлесіп жұмыс істеді. Олар 1952 жылы Хенлидегі Кенттон театрында балет маусымын ұйымдастырды және 1953 жылдың 3 наурызында ашылған «The Shadow» балеті үшін Садлер Уэллс балетімен қайтадан ынтымақтасты. Бұл кезең Кранконың мансабында бишіліктен толық уақытты хореографқа айналуымен белгіленді, оның Садлер Уэллс балеті үшін соңғы қойылымы 1950 жылдың сәуірінде өтті. 23 жасында ол Садлер Уэллс Театр Балетінің 1950–1951 жылғы маусымында резидент-хореограф болып тағайындалды. Компанияның 1951 жылғы Ұлыбритания фестивалі маусымы үшін Кранко Ричард Арнеллдің музыкасына «дивертисменттермен пантомина» деп сипатталған «Гарлекин» хореографиясын жасады, сондай-ақ Артур Салливанның музыкасына (авторлық құқығынан жаңа ғана шыққан) дирижер Чарльз Маккеррас қойған «Ананас Poll» комедиялық балетын қойды. Кранко 1955 жылдың желтоқсанында Лондонда ашылып, келесі наурыз айында Вест-Эндтегі Сент-Мартин театрына көшірілген және 223 қойылымға созылған «Кранкс» музыкалық ревюын жазып, дамытты. Джон Аддисонның музыкасына әншілер Энтони Ньюли, Энни Росс, Хью Брайант және биші Гилберт Вернон қатысты; ол Бродвейдегі Бижу театрына көшірілді. Оригиналды актерлік құрамның CD-сі шығарылды. Кранко «Кранкс» форматын «New Cranks» жаңа ревюымен жалғастырды, ол 1960 жылдың 26 сәуірінде Дэвид Лидің музыкасымен және Гиллиан Линн, Кэрол Шелли және Бернард Крипбинс сияқты актерлердің қатысуымен Хаммерсмиттегі Лирик театрында ашылды, бірақ ол бірдей әсерге ие бола алмады. Келесі жылы Ковент-Гарденде Лондондағы тұңғыш көрсетілімінде Кранко режиссерлыққа шақырылмады, ал сэр Джон Джилгуд шақырылды.

Штутгарт

Гомосексуалды әрекеттері үшін қудаланғаннан кейін Кранко Ұлыбританиядан Штутгартқа кетіп, 1961 жылы Штутгарт балетінің директоры болып тағайындалды. Кранконың ұсынысымен компания 1971 жылы жеке балет мектебін ашты; ол 1974 жылы оның құрметіне Джон Кранко мектебі деп аталды. Оның ассистенті және хореологы Георжетта Цингиридес оның туындыларын Бенеш жүйесімен сақтап қалды.

Өлім және мұра

1973 жылы Филадельфиядан Штутгартқа трансатлантикалық чартерлік рейсінде ұйқы таблеткасына аллергиялық реакциядан Кранко тамыққа біте қалып қайтыс болды. Бұл оқиға компания Филадельфиядағы Музыка академиясында АҚШ бойынша сәтті гастрольді аяқтағаннан кейін екі күн өткен соң орын алды. Рейс Дублинде шұғыл түрде қонды, ал Кранко ауруханаға жеткен кезде қайтыс болды. Оның анасы Грейс, Герберттен ажырасқан және сол кезде Родезияда тұрған, оның өлімі туралы радиодан естіді. Кранко Штутгарттағы Жалғыздық сарайының жанындағы кішкентай зиратқа жерленді. 2007 жылы Штутгарт балеті Кранконың 80 жылдығын Кранко фестивалімен тойлады. Глен Тетлидің "Волонтерлер" балеті оның естелігіне арналды. 1975 жылы құрылған Штутгарттағы Джон Кранко қоғамы балет және Кранконың шығармашылығы туралы білімді таратумен, қойылымдарды және дарынды бишілерді қолдаумен айналысады, сондай-ақ жыл сайын Джон Кранко сыйлығын табыс етеді.