Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1952 жылы Агата Кристидің "Пуаро" романы
1952 Poirot novel by Agatha Christie
"Мисс МакГинтидің өлімі" – британдық жазушы Агата Кристидің детективтік туындысы. Алғаш рет 1952 жылдың ақпанында АҚШ-та Dodd, Mead and Company баспасы, ал Ұлыбританияда сол жылдың 3 наурызында Collins Crime Club баспасы жариялаған. АҚШ-тағы басылымның бағасы 2,50 доллар болған.
Mrs McGinty's Dead is a work of detective fiction by British writer Agatha Christie, first published in the US by Dodd, Mead and Company in February 1952 and in the UK by the Collins Crime Club on 3 March the same year. The US edition retailed at $2.50
Роберт Барнард: "Бұл ауылдағы кісі өлтіру оқиғасы ауылдық жұмысшы табынан басталады ("Төртінші проблемалар" романындағы суға батып өлу және "Бос кеңістік" романындағы Лондонның жұмысшы әйелімен салыстырады), бірақ кейіннен әдемі сөйлейтін топтарға қарай жылжиды. Пуаро қауымға араласып, бір жас жігітті дарға асудан құтқару үшін өте жағымсыз жағдайдағы елдік қонақ үйде қиналады. Бұл тұста ол әлі де қолданған әдістерін өзгерте алады, қайталамауға тырысады."
Robert Barnard: "This village murder begins among the rural proletariat (cf. Death by Drowning in The Thirteen Problems and the excellent London working class woman in The Hollow), but after a time it moves toward the better spoken classes. Poirot suffers in a vividly awful country guesthouse in order to get in with the community and rescue a rather unsatisfactory young man from the gallows. Highly ingenious – at this point she is still able to vary the tricks she plays, not repeat them."
Басқа шығармаларға сілтеме
Спенс Пуароны көруге келгенде, детектив оған олар бірге жұмыс істеген іске көп жылдар өткендей қарайды. Бірақ, бұл оқиға "Топан судан" романында қайта баяндалған, бұл серияның алдыңғы кітабы және 1946 жылы болған оқиға. Ең көп дегенде, олар соңғы рет бірге жұмыс істегеніне алты жыл өткен болуы мүмкін. Әрине, хронологияны құру қиын, әсіресе Пуароның мансабында. Пуаро бірінші тарауда клиенті мен сабын жасаушы арасындағы ұқсастық маңызды болған бір жағдайды еске алады. Бұл "Немей арыстаны" ісі, ол 1939 жылғы қарашада Strand Magazine журналында жарияланып, кейіннен "Геркулес еңбегі" (1947) жинағына енген. Агата Кристинің өзінің әйелдік бейнесін сатиралық түрде бейнелейтін миссис Оливер кітаптарындағы қателіктері туралы әңгімелейді. 12-тарауда ол өзінің бір романынан (іс жүзінде, "Бұлттағы өлімге" ишара) айтады, онда ол алты емес, бір футтық сору құбырын сипаттаған. "Эвелин Хоуп" - Роберт Браунингтің романда келтірілген өлеңінің атауы. "Топан судан" романында Кристи кейіпкеріне Альфред Теннисонның "Энох Арден" өлеңімен байланысты лақап ат берген.
When Superintendent Spence arrives to see Poirot, the detective reacts to him as though it has been many years since the case on which they worked. The case in question was, however, the one retold in Taken at the Flood, which is the previous novel in the series, and was explicitly set in 1946. At most, it can only have been six years since they last worked together. Of course, chronologies are difficult to construct, especially with Poirot's career. Poirot refers in the first chapter to a case in which the resemblance between his client and a soap manufacturer proved significant. This is the case of "The Nemean Lion", first published in the Strand Magazine in November 1939 and later collected in The Labours of Hercules (1947). Mrs Oliver, who is a very amiable caricature of Agatha Christie herself, remarks about her gaffes in her books. In chapter 12, she mentions one of her novels (actually a thinly veiled reference to Death in the Clouds) in which she had made a blowpipe one foot long, instead of six. "Evelyn Hope” is the name of a poem by Robert Browning that is quoted in the course of the novel. In Taken at the Flood Christie had made a character take the alias of "Enoch Arden", which is a poem by Alfred Tennyson.
Фильм
Роман 1964 жылы MGM кинокомпаниясы "Өте қатыгез кісі өлтіру" атты фильм ретінде бейімделді. Бірақ, ерекше шешіммен Пуаро кейіпкері Мисс Марплмен (Маргарет Рутерфорд сомдаған) ауыстырылды, ол кісі өлтіруге айыпталған жалдамалы тұрғынның сот процесінде қазылар алқасының мүшесі ретінде іске араласады. Ол жалдамалы тұрғынның кінәсіз екеніне сенетін жалғыз қазы болып табылады және қалғандарымен бірге кінәлі деп дауыс беруге келіспейді. Алқаби төрағасы судьяға олар бір шешімге келе алмайтындарын айтады. Судья сотты тоқтатып, бір аптадан кейін қайта сот отырысын ұйымдастырады, соның арқасында Мисс Марплге істі шешуге жеті күн беріледі. Дегенмен, фильм романмен тек шала ғана байланысты, барлық кейіпкерлер, қосымша сюжеттер, есімдер және өлім жағдайлары өзгертілді. Кісі өлтірудің себебі сол күйінде қалды, бірақ кісі өлтірушінің аты мен рөлі романнан өзгешеленеді. Фильмнің атмосферасы романға қарағанда көңілді және жеңіл, бұл Рутерфордтың Кристи фильмдерін бейімдеуіне тән еді.
The novel was adapted by MGM in 1964 as the film Murder Most Foul. However, in an unusual move, the character of Poirot was replaced with Miss Marple (portrayed by Margaret Rutherford), who comes onto the case when she is a juror in the trial of the lodger who is accused of the murder. She is the only juror to believe the lodger is innocent and will not join with the others to vote guilty. The jury foreman says to the judge that they cannot make up their minds. The judge rules for a mistrial and arranges for a retrial in a week, giving Miss Marple seven days to solve the case. However, the film is otherwise only loosely based on the novel, altering almost all the characters, subplots, names, and deaths. The motive for the murder remains the same, but the killer's name and role are changed from that of the novel. The film's tone is more playful and light hearted than the novel, as was characteristic of Rutherford's Christie film adaptations.
Британдық бейімдеу
2007 жылы ITV телесериалында Дэвид Сюше Поаро рөлінде сомдаған «Агата Кристинің Поаро» бағдарламасы түсірілді, ол алғаш рет 2008 жылдың 14 қыркүйегінде көрсетілді. Бұл бағдарламаны Эшли Пирс режиссерлік еткен, ол ITV үшін «Өлім кездесуі» және «Үш актілі трагедия» сериалдарын да түсірген. Сондай-ақ, Зои Ванамакер Ариадне Оливер рөлінде қайта оралды (алғаш рет «Үстелдегі карталар» романында пайда болды) және Ричард Хоуп суперинтендант Спенс рөлінде (алғаш рет «Толудағы қауіп» романында пайда болды). Адаптация романға көбінесе адал, бірақ бірнеше кейіпкерлер алынып тасталды және газет мақаласынан екі әйел туралы ақпарат алынып тасталды, тек Лили Гэмболл мен Ева Кейнге назар аударылды. Фильмде Дейдре Хендерсон мен Мод Уильямс кейіпкерлері біріктірілген. Сөйтіп, агенттік хатшысы Мод Уильямс (сары емес, қара шашты) Бентлиге ғашық және Пуароның тергеуіне көмектеседі. Пуаро соңғы сахнада Мод пен Бентлиді қайта қосады. Сонымен қатар, доктор Рендаллдың құпиясы оның бірінші әйелін өлтіру күдігінде емес, сақтандырусыз ауруларға аянып өлтіруде. Пуароның өміріне қастандық жасауға оның күйеуі емес, миссис Рендалл әрекеттенді.
A television programme was produced in 2007 with David Suchet as Poirot in the ITV series Agatha Christie's Poirot, first broadcast on 14 September 2008. It was directed by Ashley Pearce, who also directed Appointment with Death and Three Act Tragedy for the ITV series. It also starred Zoë Wanamaker returning as Ariadne Oliver (who first appeared in Cards on the Table) and Richard Hope as Superintendent Spence (who first appeared in Taken at the Flood), respectively. The adaptation is reasonably faithful to the novel, with the deletion of a few characters and omitting two of the women from the newspaper article – only focusing on Lily Gamboll and Eva Kane. The characters of Deirdre Henderson and Maude Williams are merged in the film. As such it is Maude Williams, the estate agents' secretary (with dark hair instead of blonde), who is in love with Bentley and helps Poirot throughout his investigation. Maude and Bentley are reunited by Poirot in the final scene. Also, Dr Rendall's secret is not that he is suspected of killing his first wife, but of mercy killing terminally ill patients. It is Mrs Rendall, rather than her husband, who makes an attempt on Poirot's life.
Француздық бейімдеу
Роман 2015 жылы француз телесериалы "Агата Кристидің кішкентай қылмыстары" сериясының бір бөлімі ретінде бейімделді.
The novel was adapted as a 2015 episode of the French television series Les Petits Meurtres d'Agatha Christie.
Радио
"Мисс МакГинтидің өлімі" 2006 жылы BBC Radio 4 радиосы үшін Майкл Бэйкуэллмен радиоға бейімделді, онда Джон Моффат Пуаро рөлінде ойнады.
Mrs McGinty's Dead was adapted for radio by Michael Bakewell for BBC Radio 4 in 2006, featuring John Moffatt as Poirot.