АҚШ-тағы Англикандықтардың Католик Дініне Аусуына Қатысты Пастырлық Ережелер
Pastoral Provision
АҚШ Католик шіркеуінде Англикандық діннен өткендерге арналған ережелер. Пасторлық қамқорлық, үйленген священниктерге рұхсат, және діни тәжірибелер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарында англикандардан католиктерге айналғандарға қатысты католик діни амалдарының жиынтығы
Set of Catholic practices in the United States relating to Anglican converts
Пасторалдық қамтамасыз ету – Америка Құрама Штаттарындағы Католик шіркеуіндегі амалдар мен нормалар жиынтығы. Осы ереже бойынша, епископтар англикан дәстүрінен католик дініне ауысқандарға рухани көмек көрсетуге, олар үшін приходтар құруға және олардың арасынан дін қызметкерлерін тағайындауға уәкілдік алады. Бұл ереже жеке адамдарға Рим папасы Бенедикт XVI-ның «Anglicanorum Coetibus» апостолдық конституциясы бұрынғы англикандардың шіркеуге қосылуы үшін епархиялық емес механизм – жеке ординариаттарды құрғаннан кейін де, аумақтық епархияларда дін қызметкері болуға мүмкіндік береді.
The Pastoral Provision is a set of practices and norms in the Catholic Church in the United States, by which bishops are authorized to provide spiritual care for Catholics converting from the Anglican tradition, by establishing parishes for them and ordaining priests from among them. The provision provides a way for individuals to become priests in territorial dioceses, even after Pope Benedict XVI's apostolic constitution Anglicanorum Coetibus established the Personal Ordinariates, a non diocesan mechanism for former Anglicans to join the Church.
Өмірбаян
Кем дегенде 1950 жылдардың басынан бері католик шіркеуіне қосылған бұрынғы англикандық, лютерандық және басқа дін қызметкерлеріне, Папа Павел VI-ның 1967 жылғы «Sacerdotalis caelibatus» энциклопедиясында айтылғандай, кәдімгі бойдақ өмір салтынан ерекшеліктер беріліп келеді. 1977 жылы католик шіркеуімен бірігуді қалағандардың бір бөлігі католик епископтарымен, Римдегі Апостолдық делегаты архиепископ Жан Жадомен және Римдегі Дін ілімі жөніндегі Конгрегациямен хабарласып, үйленген англикан дін қызметкерлерін католик шіркеуіне қабылдау және оларды католик дін қызметкерлері ретінде қызмет ету мүмкіндігі туралы сұрады. 1979 жылы АҚШ католик епископтарының ұлттық кеңесі мен Дін ілімі жөніндегі Конгрегация оларға ұсынылған ұсыныстарға жағымды жауап бергеннен кейін, 3 қарашада Римде католик шіркеуіне қабылдау, олардың діни ордаларында кез келген кемшіліктерді жою және оларға католик епискобының бақылауы, басшылығы мен басқаруы жүктелуі үшін ресми бірігу туралы өтініш ұсынылды. Бұл, бұрынғы АҚШ епископалдық шіркеуінің және Continuing Anglican қозғалысының мүшелерінен түскен сұраныстарға жауап ретінде жасалды. Ол епархиялық епископтарға бұрынғы англикандықтар үшін жеке приходтар құруға мүмкіндік береді, олар англикандық құлшылықтың кейбір элементтерін сақтайтын «Құдайға құлшылық ету кітабының» литургиялық формаларын қолданады. Римдік діни рәсімнің осы формалары «Anglican Use» деп белгілі. Бұл ереже епископтарға бұрынғы үйленген дін қызметкерлерін епархиялық дін қызметкерлері ретінде тағайындауға да мүмкіндік береді, егер Қасиетті Тақ латын дініндегі католик дін қызметкерлерінің бойдақ болуын талап ететін әдеттегі ережеден бас тартса (яғни, үйленбеген). Сол кезде ол, бұрынғы епископалдық шіркеуде Рио-Гранде епискобы қызметін атқарған және пасторальдық ереже бойынша тағайындалған үйленген дін қызметкері Джеффри Н. Стинсон осы юрисдикцияның алғашқы «ординарийі» болып тағайындалды, кейіннен оны апостолдық протонотарий (моссеньордың ең жоғары дәрежесі) деп атады. «Ординарий» діни тұрғыдан епархиялық епископқа тең, бірақ ол бойдақ болса ғана епископтық санаға ие болады. 2015 жылы Ватикан сол кездегі М. Стивен Лопесті, осы юрисдикцияның екінші ординарийі ретінде тағайындады, ол орнатылған кезде епископқа тоғыстырылды. 2017 жылы Ватикан Пасторальдық қамтамасыз етудегі барлық приходтардың Жеке Ординариатқа қосылуын бұйырды. 2017 жылдың соңына дейін, Сан-Антониодағы приход Ординариатқа ауыстырылғаннан кейін, Пасторальдық ереже бойынша құрылған Бостон Рим католик архиепископиясының тек бір ғана капелласы епархиялық юрисдикцияда қалды. Бостон қауымы да осы жерге көшіріледі деп күтілді. Пасторальдық ереже Санкт-Петер кафедрасының Жеке Ординариаты емес, кез келген епархияда дін қызметкеріне өтініш беруді көздеген үйленген бұрынғы англикан дін қызметкерлері үшін күшінде қалды.
Since at least the early 1950s, former Anglican, Lutheran and other clergy who join the Catholic Church have been granted exceptions to the norm of celibacy, in a practice mentioned in Pope Paul VI's encyclical Sacerdotalis caelibatus of 1967. In 1977, some of those who desired union with the Catholic Church contacted individual Catholic bishops, the Apostolic Delegate Archbishop Jean Jadot and the Congregation for the Doctrine of the Faith in Rome, to inquire about the possibility for married Anglican priests to be received into the Catholic Church and function as Catholic priests. In 1979, after the United States National Conference of Catholic Bishops and the Congregation for the Doctrine of the Faith had reacted favourably to the proposals that had been put before them, a formal request for union was presented in Rome on 3 November for acceptance into the Roman Catholic Church, for steps to be taken to eliminate any defects that might be found in their priestly orders, and that they be granted the oversight, direction, and governance of a Catholic bishop. in response to requests from former United States Episcopalians and members of the Continuing Anglican movement. It allows diocesan bishops to establish personal parishes for former Anglicans, which use the liturgical forms of the Book of Divine Worship that keeps some elements of the Anglican liturgy. These forms of the Roman Rite are known as Anglican Use. The provision also enables bishops to ordain married former clergy as diocesan priests, when the Holy See grants a dispensation from the usual rule requiring Latin Rite Catholic priests to be celibate (i. e., unmarried). and appointed then Rev. Jeffrey N. Steenson, a married priest ordained under the pastoral provision who formerly had served as the Bishop of the Rio Grande in The Episcopal Church, as the first "ordinary" of this jurisdiction, subsequently naming him an apostolic protonotary (the highest rank of monsignor). The "ordinary" is canonically equivalent to a diocesan bishop, but receives episcopal ordination only if he is celibate. In 2015, the Vatican appointed then Msgr. Steven Lopes, who was ordained as a bishop at his installation, as the second ordinary of this jurisdiction. In 2017 the Vatican ordered that all parishes within the Pastoral Provision enter into the Personal Ordinariate. As of late 2017, only one chaplaincy in the Roman Catholic Archdiocese of Boston established under the Pastoral Provision remains in diocesan jurisdiction, after the parish in San Antonio was transferred to the Ordinariate. It was expected that the Boston congregation would eventually be transferred also. The Pastoral Provision remained in force for married former Anglican clergy petitioning for orders in any diocese that is not the Personal Ordinariate of the Chair of St. Peter.
Құрылымы
Епископальдықтардың католик шіркеуіне қабылдануы жеке тұлғалардың қайта қабылдануы ретінде қарастырылса да, пасторальдық ереже немесе жарлық оларға ортақ топтық үйдестік берді. Бұл үйдестік, белгілі бір кезең бойы жергілікті латын шіркеуінің епископына бағынудан кейін, ерекше құрылымға ие болу мүмкіндігін қамтиды; топ ішінде, бірақ одан тыс емес, англикандық литургияның белгілі бір элементтерін сақтайтын литургия формасын қолдану; үйленген епископальдық дін қызметкерлері католик дін қызметкерлері ретінде қадағалануы мүмкін, бірақ епископ ретінде емес. Шешімнің іске асырылуын қадағалау және Конгрегацияпен үйлестіру үшін, әсіресе епископ болған Католик өкілі тағайындалды.
Though admittance of the Episcopalians in question to the Catholic Church was considered as reconciliation of individuals, a pastoral provision or statute gave them a common group identity. That identity involved the possibility, after a period of being subject to the local Latin Church bishop, of being granted some distinct type of structure; the use, with the group, but not outside it, of a form of liturgy that retained certain elements of the Anglican liturgy; married Episcopalian priests may be ordained as Catholic priests, but not as bishops. An Ecclesiastical Delegate, a Catholic who is preferably a bishop, was appointed to oversee the implementation of the decision and to coordinate with the Congregation.
Үйленген діни қызметкерлер
2012 жылдың қараша айына қарай, Пасторлық ереже бойынша шамамен 70 үйленген ер адам дін қызметкеріне бекітілді. Бұл санға бұрынғы протестант дін қызметкерлері, олардың бойжеткендіктен бас тарту туралы өтініштері қалыпты тәртіппен қарастырылуда, кірмейді. Көптеген үйленген епархиялық дін қызметкерлері тарихи түрде епархиялық приходтардың пасторы болып қызмет етпеген, бірақ қазіргі кезде кейбір ерекшеліктер бар. Азғана дін қызметкерлері отбасын күшке салу үшін бейдік жұмыстарда жұмыс істейді, бірақ көпшілігі шіркеулердегі, оқытушылық немесе әкімшілік лауазымдардағы қызметтерде еңбек етеді.
As of November 2012, approximately 70 married men have been ordained as priests under the Pastoral Provision. This number does not include married former Protestant clergy, whose petitions for dispensation from the norm of celibacy continue to go through the normal channels. The majority of married diocesan priests historically have not served as pastors of diocesan parishes, though there are now some exceptions. A few priests work at secular occupations to support their families, but the majority serve in chaplaincies and in teaching or administrative positions.