Кіріспе

Православ раввин және кабалист

Сар Шалом Шараби, сондай-ақ Рашаш, Шемеш немесе Рибби Шалом Мизрахи дейди’я Шараби (1720–1777) – йемендік раввин, галахист, хаззан және кабалист. Өмірінің соңында ол Иерусалимнің ескі қаласындағы Бет-Эль-Ешивасының Рош-Ешивасы болды. Оның қызы Иерусалимнің раввині Хайым Авраам Гагинге үйленді, осылайша ол Шем Тоб Гагуиннің, "Кетер Шем Тобтың" бес атасы болды. Оның ұлы – Ицхак Мизрахи Шараби, ал немересі – Бас раввин Хаим Авраам Гагин.

Өмірбаян

Сар Шаллом Шараби Йемендегі Шараб қаласында дүниеге келді. Ол сол кезде Осман империясының билігінде болған Израиль еліне берген уәдесін орындау үшін көшіп келді. Жолда Үндістан, Бағдад және Дамаск қалаларында тоқтады. Дамаскіде ол Құрбан айт мейрамында жеуге тиіс мацаның ең кішкентай зәйтүн мөлшері (кезайт) туралы діни таласқа қатысты. Израильде ол жергілікті раввиндерге күшті әсер етті және олардың кітаптарында жиі еске алынады. Бейт-Эль-Ешивада ол Хида, Торат Хакам, рабби Йом Тов Алгази және сефард және йемен қауымдарының басқа да даналарымен бірге 12 меkubалдың құрамына кірді. Ол өмірінің соңына дейін Бейт-Эль-Ешивада қызмет етті, соңында Ешиваның Рошы болды. Ол рабби Исаак Лурияның ілімдерін терең зерттеді және Луриандық Кабаланың маңызды инноваторы болды. Халық арасында кең таралған әңгіме бойынша, оның Йеменнен кетуіне бай мұсылман әйелдің оны азғыруға тырысуынан кейін болған керемет оқиға себеп болды. Бейт-Эльде ол қызметші болып жұмыс істеді және білімін жасырды; бірақ оның Кабала білімі кездейсоқ жағдайда ашылғаннан кейін, ол каббалистік үйірмеге мүше болды. Аңызға сүйенсек, оған Илияс пайғамбар көрінді, ал ірі каббалистер оны Аризальдың жаны (Гилгул) деп есептейді. Оның немересі Соломон Моше Хай Гагин Шараби, Хайим Витальдың "Эц Хайим" және "Шемона Шеарим" еңбектерін меңгергеніне арнап мақтау өлең жазды. Бейт-Эль мүшелері оның қайтыс болған күні Зәйтүн тауындағы қабіріне бас иіп құрмет көрсетеді. Шарабиге еврейлер үшін Котл қабырғасын ашу кереметі жатқызылады.

Жазбалар

Ол Кабаланың маңызды көзі саналатын Ари еңбектеріне алғашқы түсіндірме берушілердің бірі болды. Оның сидуры "Сиддур Ха Кавванот" деп аталады және бүгінгі күні каббалистер дұға, медитация және ешива оқулары үшін қолданатын негізгі сидур болып табылады. Бұл сидур түсініктеме ретінде кең көлемді каббалистік медитацияларды қамтиды. Оның жазбаларына "Эмет ва Шалом", "Реховот Ханахар", "Дерех Шалом" және "Нахар Шалом" (Едидия Рафаэль Чай Абулафия өңдеген) кіретін еңбектері, онда ол 18 ғасырдағы Сефардтық білімімен көзге түскен Тунис Хахамимінің 70 сұрағына жауап береді. Ол сонымен қатар Йемен яһудилерінің минахимдеріне (дәстүрлеріне) түсініктеме жазып, оларды "Мингагей Рашаш" деп аталатын томдарда жинақтады. Бұл – Шулхан Арухтың ерекше басылымы, онда ол халахотқа қатысты өз түсініктемелерін береді, сондай-ақ Шами Йемен қауымының ерекше әдет-ғұрыптарын көрсетеді. Осы томдар әлі де осы қауымда мерекелер, неке және сенбі күнгі қызметтерге қатысты халахи шешімдер қабылдауда белсенді түрде қолданылуда.