Кіріспе
Раввин Гершем бен Яһуда (шамамен 960–1040) «Раббину Гершем» («Біздің ұстазымыз Гершем») деп кеңінен танылған және раббиндік иудаизмді зерттеушілер арасында «Раббину Гершем Ме'Ор Хагола» («Біздің ұстазымыз Гершем – жер аударылудың нұры») деген атақпен белгілі болған атақты Талмуд ғалымы және халахист. Гершемнің қайтысынан кейін бір ғасыр өтпеген соң Раши оның туралы: «Ашкеназдық диаспораның барлық мүшелері оның шәкірттері» деген пікір білдірді. 14 ғасырдың басында Ашер бен Иехиел Раббину Гершемнің еңбектері «олар Синай тауынан берілген болуы мүмкін, себебі олар беріліп келгеннен бері тоқтатылған емес» деп жазды. Ол шамамен 1000 жылы шақырған синодымен ең танымал, онда ол көп әйел алуды тыйым салу, екі тараптың да ажырасуға келісімін міндетті ету, мәжбүрлі түрде діннен тайғандарға қатысты ережелерді өзгерту және басқа біреуге адрестелген хат-хабарды ашуға тыйым салу сияқты түрлі заңдар мен тыйымдарды енгізді.
Gershom ben Judah, (c. 960–1040) best known as Rabbeinu Gershom (, "Our teacher Gershom") and also commonly known to scholars of Rabbinic Judaism by the title Rabbeinu Gershom Me'Or Hagolah ("Our teacher Gershom the light of the exile"), was a famous Talmudist and Halakhist. Less than a century after Gershom's death Rashi said of him, "all members of the Ashkenazi diaspora are students of his." As early as the 14th century, Asher ben Jehiel wrote that Rabbeinu Gershom's writings were "such permanent fixtures that they may well have been handed down on Mount Sinai." He is most famous for the synod he called around 1000 CE, in which he instituted various laws and bans, including prohibiting polygamy, requiring the consent of both parties to a divorce, modifying the rules concerning those who became apostates under compulsion, and prohibiting the opening of correspondence addressed to someone else.
Өмірбаян
960 жылы Метс қаласында дүниеге келген Гершем, өз заманының ең беделді ғалымдарының бірі болған Йехуда ХаКохен бен Меирдің (Сэр Леонтин) шәкірті болды. Бірінші әйелі қайтыс болған соң, Гершем Бонна есімді жесір әйелге үйленіп, Майнц қаласына қоныстанды. Ол өмір сүрген кезеңде Майнц, бұрын Вавилонмен байланысы бар Еуропадағы еврей қауымдастықтары үшін Тора мен еврей ғылымының орталығына айналды. Гершем, жаңадан құрылып келе жатқан ашкеназдық еврей қауымдастықтарының рухани жетекшісі болды және олардың саны азайып бара жатқан шақта оларды қалыптастыруға зор ықпал етті. Студенттер бүкіл Еуропадан оның ешивасында білім алуға келіп, кейін Германия мен одан тысқары аймандардағы түрлі қауымдарға таралып, еврей білімінің таралуына көмектесті. Оның Елазар бен Исак, Яков бен Якар, Илия бен Менахим және Исак бен Елиезер Халеви сияқты түрлі елдерден келген көптеген шәкірттері болды. Оның ғылымының даңқы Сура және Пумбедита академияларының басшыларынан да жоғары болды. Өміріндегі әрекеттері оның үйреткендерімен үндесті. Оның 1012 жылы Майнцтен еврейлерді қуғынға шығару кезінде дінін тастаған ұлы болды. Ұлының христиан дініне ауысқанына Гершем қатты қайғырып, жеті күн аза тұтты (ал ұлы қайтыс болғанда тағы жеті күн аза тұтты). Дегенмен, ол қудалаудан құтылу үшін крещение рәсімінен өткен, бірақ кейін еврей қауымына оралғандарға қатысты кеңдік танытты. Ол оларды сенімсіздікпен қаралауға қатаң тыйым салды және тіпті олардың арасында қаралағандарға синагогтарда ашық түрде бата айту мүмкіндігін берді.