Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдік еврей ғалымы және ақыны (Иммануил Римдік, Имануил Романо, Маноэлло Джудео) (1261 жылы Римде дүниеге келген – шамамен 1335 жылы Фермо, Италияда қайтыс болған) – қазіргі Италияда өмір сүрген, иврит және итальян тілдерінде шығармалар жазған еврей ақыны және жазушысы. Иммануилдің ең белгілі туындысы – оның иврит тіліндегі мақама жинағы, «Махберот Иммануил».
Jewish scholar and poet
Immanuel ben Solomon ben Jekuthiel of Rome (Immanuel of Rome, Immanuel Romano, Manoello Giudeo) (1261 in Rome – ca. 1335 in Fermo, Italy) was a Jewish poet and author who lived in present day Italy and composed works in Hebrew and Italian. Immanuel’s most well known work is his Hebrew language maqama collection, the Mahberot Immanuel.
Өмірбаян
Иммануил 1261 жылы Римде Зифрони отбасында дүниеге келген. Оның туысы, Джуда бен Мозе Романо, Неаполь патшасы Анжу Робертінің қызметінде болған жазушы және аудармашы болды. Иммануил Римдегі яһуди қауымының хат алмасуын басқарды және өмірі бойы басқа да маңызды лауазымды атқарған болуы мүмкін. 1321 жылы ол Римнен кетіп қалды, бұл сол жылғы Римнен яһудилерді қуу туралы паптың жарлығына жауап ретінде болған болуы мүмкін. Осыдан кейін ол Италияны аралап, Губбиода тұрған болуы мүмкін. Иммануил шамамен 1335 жылы қайтыс болды.
Immanuel was born in Rome in 1261 to the Zifroni family. His cousin, Judah ben Moses Romano, was an author and translator employed by the King of Naples, Robert of Anjou. Immanuel served as the head of correspondence for Rome’s Jewish community and likely occupied another prominent position during his lifetime. He left Rome in 1321, perhaps in response to a papal edict of that year which ordered the expulsion of Jews from Rome. After this, he travelled around Italy, possibly residing in Gubbio. Immanuel likely died around 1335.
Шығармалары
Эммануэль еврейше де, итальянша да жазды. Ол осы дәуірде итальян тілінде сақталған шығармалары бар жалғыз еврей авторi. Оның ең белгілі туындысы – «Махберот Иммануилден» басқа, ол Киелі кітапқа түсіндірмелер, герменевтика, еврей әліпбиінің эзотерикалық аспектілері туралы трактат (қазір сақталмаған) және итальян тілінде бес өлең жазды. Ол итальян тілінен өзге тілде сонет жазған алғашқы ақын. Жақын адамы «газель» деп, араб және еврей әдебиетіне тән атаумен де, итальяндық «доннаның» – «лейді» деп Иммануил аударған түрімен де сипатталады. Даниял мен Иммануил тозақ пен жұмақта Киелі кітаптан және замандас адамдармен кездеседі. Ғалымдар Иммануилдің шығармасы мен Дантенің «Құдайлық комедиясы» арасындағы ұқсастықтарды атап көрсетті. Дантеден өзгеше, Иммануил еврей теологиясында жоқ тазару орнын қоспаған. Қызығы, осы бөлім ғана толыққанды қара сөзбен жазылған. Иммануил өлшенген тақпақ өлеңдерін араластырмайды. «Бисбидис» өзінің жаңашылдығы мен бай ономатопеясы үшін ғалымдардың назарына ілікті.
Immanuel wrote in both in Hebrew and Italian. He is the only Jewish author from this time with surviving Italian language works. Apart from the Mahberot Immanuel, his most known composition, he authored biblical commentaries, a work of Hermeneutics, a treatise on the esoteric aspects of the Hebrew alphabet (not extant), and five poems in Italian. He is the first poet to author a sonnet in a language other than Italian. The beloved is referred to both as a “gazelle”, typical of Arabic and Hebrew literary heritage, and as a “lady,” Immanuel’s translation of the Italian donna. Daniel and Immanuel meet other biblical and contemporary people in hell and heaven. Scholars have pointed to similarities between this story of Immanuel’s and Dante’s Divine Comedy. Unlike Dante, Immanuel does not include purgatory which is not present in Jewish theology. Interestingly, this section is the lone story to feature exclusively rhymed prose. Immanuel does not mix in metered verse. Bisbidis has received scholarly attention for its inventiveness and rich onomatopoeia.