Кіріспе
Аристократ (1701–1750) Чарльз Леннокс, 2-ші Ричмонд герцогы, 2-ші Леннокс герцогы, 2-ші Обиньи герцогы, (18 мамыр 1701 – 8 тамыз 1750) Суссекс округындағы Чичестер қаласына жақын орналасқан Гудвуд үйінің британдық дворяны және саясаткері. Ол Чарльз Леннокс, Ричмондтың 1-ші герцогы, Леннокстың 1-ші герцогының ұлы, король Чарльз II-нің жеті заңды емес ұлының ең кішісі. Ол крикет ойынының алғашқы демеушілерінің ең маңыздысы болды және оның ауылдық крикеттен бірінші сыныпты крикетке дамуына үлкен үлес қосты.
Charles Lennox, 2nd Duke of Richmond, 2nd Duke of Lennox, 2nd Duke of Aubigny, (18 May 17018 August 1750) of Goodwood House near Chichester in Sussex, was a British nobleman and politician. He was the son of Charles Lennox, 1st Duke of Richmond, 1st Duke of Lennox, the youngest of the seven illegitimate sons of King Charles II. He was the most important of the early patrons of the game of cricket and did much to help its evolution from village cricket to first class cricket.
Ерте өмір
Леннокс 1701 жылы туғаннан бастап әкесінің герцогтығының мұрагері ретінде Март графы атағын алды. Ол сондай-ақ әкесінен спортқа, әсіресе крикетке деген құштарлықты мұра етті. 12 жасында аң аулау кезінде аттан құлап, ауыр жарақат алды, бірақ жазылып, атпен жүруден қайтпады. 1719 жылы желтоқсанда Марш 18 жасында, ал оның болашақ әйелі, Хон. Сара Кадоган 13 жасында болғанда, Сараның зор қалыңдығын өзінің үлкен қарыздарын өтеу үшін үйленді. Оның қарызы мен қалыңдығы оның әкесінің әкесінен ойын арқылы жеңіп алған ақшасына байланысты болды. Олар Гаагада неке қиды. 1722 жылы Марш Чичестерден парламент депутаты болып сайланды, ал сер Томас Миллер оның екінші өкілі болды. 1723 жылы мамыр айында әкесі қайтыс болғаннан кейін мандатын тастап, Ричмондтың 2-ші герцогы атағын иеленді. Ричмондтың мансабындағы ерекшелік – әйелі Сараның берген қолдауы, оның қызығушылығы сақталған хаттарда анық көрінеді. Олардың некесі, әсіресе сол кездегі георгиандық дәуірде, өте табысты болды. Олардың немересі, 4-ші герцог болған Чарльз Леннокс крикет тарихында полковник атанған, 18 ғасырдың соңындағы белгілі әуесқой ойыншы ретінде танымал, және Томас Лорд Мэрилебонда жаңа алаң құрғандағы негізгі кепілгерлерінің бірі болды.
Ричмонд герцогының XI
Герцог алғашқы крикеттің ең үлкен демеушісі ретінде танымал. Бала кезінде крикет ойнаған болса да, герцогтыққа ие болғаннан кейін ғана оның шынайы қатысуы басталды. Ол өз командасының капитаны болды, ал құрамында оның жылқышісі Томас Уэймарк сияқты алғашқы кәсіпқой ойыншылар бар еді. Кейіннен Слиндон крикет клубына демеушілік көрсеткенде, Ричмонд Ньюленд ағайындыларымен байланыс жасады. Оның ең ерте тіркелген матчы – 1725 жылғы 20 шілдеде сэр Уильям Гейдждің XI командасына қарсы өткен матч, бұл туралы сэр Уильямның герцогқа жазған хатында айтылған. 1727 жылғы маусымда Ричмонд командасы төрт матч өткізгені туралы мәлімет сақталған. Екеуі Гейдждің XI командасына қарсы, ал екеуі Суррейдің меценаты Алан Бродрик құраған XI командасына қарсы болды. Бұл соңғы екі матч өте маңызды, себебі Ричмонд пен Бродрик жарыстарында қолданылатын ережелерді анықтау үшін алдын ала Келісім шартын жасады. Олар он алты тармақтан тұрды. Бұл ережелердің (немесе осы жағдайда ережелердің бір бөлігінің) алғаш рет ресми түрде келісілгені саналады, бірақ ережелердің өзі бұрыннан бар еді. Крикет ережелерінің толық кодексі 1744 жылы жасалды. Ерте заманда ережелер ауызша келісілетін және жергілікті өзгерістерге ұшырау мүмкін болды; осы құбылыс футболда да байқалды, әсіресе допты қолмен ұстау мәселесінде, Футбол қауымдастығы құрылғанға дейін. Келісім шарты негізінен тұрғын үй талаптарына және екі капитаннан басқа ешбір ойыншының наразылық білдіруіне жол бермеуге бағытталған. 1728 жылы Ричмондтың Суссекс командасы Эдвин Стидтің Кент командасына қарсы екі рет ойнап, екі матчта да жеңіліске ұшырады. 1730 жылы Ричмонд командасы Гейдждің XI командасына қарсы екі матч және Суррей XI командасына қарсы тағы бір матч өткізді. Ричмонд Эндрюске есе жіберді. Гейджге қарсы екінші матч, Льюеске жақын жердегі The Dripping Pan стадионында өтуі тиіс болған, бірақ "герцогтың адамы Веймарк ауырғандықтан" кейінге шегерілді. 1731 жылы Ричмонд крикет тарихының алғашқы кезеңдеріндегі ең даулы матчтардың біріне қатысты. 16 тамызда оның Суссекс командасы Чичестердегі белгісіз жерде Томас Чемберс қолдаған Миддлсекс XI командасымен ойнады. Чемберстің командасы 100 гинеялық жүлде қоры бар бұл матчта жеңіске жетті, ал 23 тамызда Ричмонд Гринде қайта матч өткізуге келісті. Қайта матч 200 гинеяға ойналды және командалардың есептері белгілі болған ең алғашқы матч ретінде танылды: Ричмондтың XI 79, Чемберстің XI 119; Ричмондтың XI 72, Чемберстің XI 23–5 (шамамен). Ойын алдын ала келісілген уақытта аяқталды, бірақ Чемберстің "тағы төрт немесе бес ойыншысы келуі керек болған" және "шамамен 8-10 ұпай" қажет болған XI командасы айқын басымдыққа ие болды. Нәтижесінде Ричмонд Гриндегі көрермендер арасында жанжал туды, олар герцог Ричмондтың кешігіп келгеніне және ойынның басталуын кешіктіргеніне ашуланды. Бұл төңкерістің салдарынан Суссекс ойыншыларының кейбіреулері "көйлектерін жыртып тастады" және "ойын туралы сот ісі басталады" делінді. Қыркүйек айында Чемберстің XI командасының қатысқан тағы бір матчы туралы жазбада Г. Б. Бакли Ричмондтың сотқа түсу қаупін тоқтату үшін Чемберске нәтижені мойындағанын жазды. Ричмонд туралы дереккөздерде он жыл бойы ешқандай ақпарат жоқ. Ол 1731 жылғы төңкерістен кейін қатысуын тоқтатқан болуы мүмкін, бірақ 1733 жылы аяғын сындырып, енді өзі ойнай алмағаннан кейін Ричмонд герцогының XI командасын таратып жібергені ықтимал. Оның орнына ол крикетке деген құлшынысын Гудвуд иелігінің жанында орналасқан Слиндон ауылының командасы арқылы жүзеге асырды.
Records have survived of four matches played by Richmond's team in the 1727 season. Two were against Gage's XI and two against an XI raised by the Surrey patron Alan Brodrick These last two games are highly significant because Richmond and Brodrick drew up Articles of Agreement beforehand to determine the rules that must apply in their contests. These were itemised in sixteen points. It is believed that this was the first time that rules (or some part of the rules as in this case) were formally agreed upon, although rules as such definitely existed. The first full codification of the Laws of Cricket was done in 1744. In early times, the rules would be agreed upon orally and were subject to local variations; this syndrome was also evident in football until the FA was founded, especially regarding the question of handling the ball. Essentially the articles of agreement focused on residential qualifications and ensuring that there was no dissent by any player other than the two captains. In 1728, Richmond's Sussex played twice against Edwin Stead's Kent and lost both matches, "(Kent's) men have been too expert for those of Sussex". In 1730, Richmond's team played two matches against Gage's XI and another match against a Surrey XI backed by a Mr Andrews of Sunbury. Richmond lost to Andrews. The second of his matches against Gage, due to be played at The Dripping Pan, near Lewes, was "put off on account of Waymark, the Duke's man, being ill". In 1731, Richmond was involved in one of the most controversial matches recorded in the early history of cricket. On 16 August, his Sussex team played a Middlesex XI backed by one Thomas Chambers at an unspecified venue in Chichester. Chambers' team won this match, which had a prize of 100 guineas, and a return was arranged to take place at Richmond Green on 23 August. The return match was played for 200 guineas and it is notable as the earliest match of which the team scores are known: Richmond's XI 79, Chambers' XI 119; Richmond's XI 72, Chambers' XI 23–5 (approx.). The game ended promptly at a pre agreed time although Chambers' XI with "four or five more to have come in" and needing "about 8 to 10 notches" clearly had the upper hand. The result caused a fracas among the crowd at Richmond Green, who were incensed by the prompt finish because the Duke of Richmond had arrived late and delayed the start of the game. The riot resulted in some of the Sussex players "having the shirts torn off their backs" and it was said "a law suit would commence about the play" In a note about another match involving Chambers' XI in September, G. B. Buckley has recorded that Richmond may have conceded the result to Chambers, presumably to stop the threat of litigation. Richmond is not mentioned in cricket sources again for ten years. He may have stepped aside after the 1731 fracas but it is more likely that he terminated his Duke of Richmond's XI after he broke his leg in 1733 and could no longer play himself Instead, he channelled his enthusiasm for cricket through a team from the small village of Slindon, which bordered on his Goodwood estate.
Слиндон
Слидон крикет клубының атақ-даңққа жетуі Ричард Ньюлендтің ойыны мен Ричмондтың демеушілігіне негізделген. 1741 жылғы 9 шілдеде күйеуіне жазған хатында Ричмонд герцогинясы Джон Ньюлендпен Слиндон мен Ист-Дин арасындағы, бұрынғы аптада Лонг-Даун (Eartham қаласының жанында) жерінде өткен матч туралы әңгімелескенін айтады. Бұл Ньюленд отбасы туралы жазылған ең алғашқы мәлімет. Содан кейін, 28 шілдеде Ричмонд Ньюкасл герцогына екі хат жіберіп, сол күні өткен және "қуатты соққылармен" және "жарылған бас сүйектермен" аяқталған төбелес туралы хабарлады. Ойын Портслейдте Слиндон мен белгісіз қарсыластар арасында өтті.
1741 жылғы 7 қыркүйекте Слиндон Гилдфорд қаласының жанындағы Мерроу-Даун жерінде Сурреймен ойнады. Ричмонд ойын алдында Ньюкасл герцогына жазған хатында "кедей Слиндонның бүкіл Суррей графтығына қарсы" екенін айтты. Келесі күні ол тағы да жазып, "біз Суррейді дерлік бір ойынмен жеңіп алдық" деді. Герцогиня 9 қыркүйекте оған жазып, "Суссекстің жұрты Суррей жұртын сабап тастағанда еді" деді. Ол "сені мафиалық әрекетке ұшыратқаннан бері сол жігіттерге ашулымын" (көрініп тұрғанындай, бұл 1731 жылғы тамыздағы Ричмонд Гриндегі оқиғаға сілтеме). Сондай-ақ, ол герцогтың "олардың ақшасының көбін жеңіп алғанын" тіледі.
1744 жылы Ричмонд 2 маусымда Артиллерия алаңында Лондон мен Слиндон арасындағы матчқа қазіргі әлемдегі ең көне есеп картасын жасады. Слиндон 55 ұпаймен жеңіске жетті және түпнұсқа есеп картасы қазір Батыс Сассекс архивіндегі Ричмондтың құжаттарының ішінде сақталуда. 1745 жылғы тамызда Ричмонд Арундел қаласының жанындағы Берри-Хиллде Суррейге қарсы Суссекс XI командасын қолдады. Лорд Джон Филипп Саквиллдің 14 қыркүйекте Ричмондқа жазған хатында "егер сіз Риджвейге сіздің қақпаңыздың орнына ойнауға рұқсат берсеңіз, бұл матчты біздің пайдамызға бұрар едік" деп айтқандықтан, Суррей командасы жеңген көрінеді.
In 1744, Richmond created what is now the world's oldest known scorecard for the match between London and Slindon at the Artillery Ground on 2 June. Slindon won by 55 runs and the original scorecard is now among Richmond's papers in the possession of the West Sussex Records Office. In August 1745, Richmond backed a Sussex XI against Surrey in a match at Berry Hill, near Arundel. It appears that Surrey won the game in view of a comment made by Lord John Philip Sackville in a letter to Richmond dated Saturday 14 September: "I wish you had let Ridgeway play instead of your stopper behind it might have turned the match in our favour"
Бір қақпа
1740 жылдардың соңында крикетте жеке викет басым бола бастағанда, Ричмонд бірнеше командаға қатысты, олардың көпшілігі сол кезде оның қызметінде болған Стивен Дингейт айналасында құрылды. Мысалы, Дингейт, Джозеф Радд және Пайдан құралған "үштік" команда бірнеше матч өткізді. Ричмонд көбінесе бұрынғы атты жараушысы Томас Уэймарктің қарсыласы болды, ол әлі де керемет ойыншы болғанмен, қазір Беркширде тұрды. Ричмонд 8 тамыз 1750 жылы қайтыс болды. Ол, әсіресе Слиндон клубы мен Сассекс крикетіне жалпылай қолдау көрсеткен ойынның алғашқы демеушілерінің ең ірісі болды. Оның қайтысынан кейін Сассекс крикетінің беделі төмендеді, 1790 жылдары Брайтон крикет клубының дамығанға дейін маңызды матчтар азайып кетті.
Ағалықтағы мансап
Ричмонд көптеген атақтарға ие болды, оның ішінде Гартер ордені (KG), Бат ордені (KB), Ұлыбританияның Құпия кеңесінің мүшесі (PC) және Корольдік қоғамның мүшесі (FRS). 1734 жылы әжесі Луиза де Керуайль, Портсмут герцогинясы қайтыс болғаннан кейін Франциядағы Обинь герцогы атағына ие болды. Ол 1727 жылдан бастап король Георг II-нің жеке бөлмесінің қызметшісі болды, ал 1735 жылы Аттар сақшысы болып тағайындалды.
Фримасондық
1724 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып қабылданды. Ол әкесі, 1-ші герцогтың қадамын басып, масондыққа қосылды және 1717 жылы құрылғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, 1724 жылы Англияның Бас Ложасының Ұлы шебері болды. Оның әкесі 1696–1697 жылдары Чичестерде мастер-масон болған. Ол Обинь герцогы ретінде франкмасондықты Францияға таратуға да көмектесті. 1734 жылы Францияның солтүстік-шығысындағы Метс қаласының жанындағы Обинь сарайында масондық ложасын құрды. Бір жылдан кейін, тағы бір бұрынғы Ұлы шебер, Джон Теофилус Дезагульермен бірге Париждегі Бусси көшесіндегі қонақүйдің ашылуына қатысты.
Азаматтық рөлдер
Ол 1735-36 жылдары Чичестер қаласының мэрі болып сайланды. Ричмонд 1739 жылы Джордж II-ден Корольдік жарғысын алған Лондонның Foundling Hospital-тің негіздеуші басшыларының бірі болды. Foundling Hospital – Лондонның тастап кетілген балаларын сақтауға арналған қайырымдылық мекемесі. Герцог пен герцогиня бұл жобаға зор қызығушылық танытты. Герцог комитет отырыстарына қатысты, ал екеуі де 1741 жылдың наурыз айында ауруханаға қабылданған алғашқы балаларды крещение рәсімінен өткізіп, ат қойды.
Әскери мансап
Ричмонд британ армиясында генерал-лейтенант болды және 1745 жылғы якобит көтерілісіне қарсы Ганновер науқанында әйгілі Құмберленд герцогының басшылығымен қызмет етті.
Контрабанда
1740 жылдар Сассекс үшін күрделі кезең болды. Контрабандалық топтардың саны артты, олардың ішіндегі ең қатыгез тобы – әйгілі Хокхерст тобы еді. Олар бір аяқшеші мен кеден қызметкерін аяусыз өлтірді. Ричмонд осы қылмысқа кінәлілерді кезек қууға бел буды. Ол Чичестерде арнайы сот отырысын өткізу үшін билік органдарына петиция жолдады. Батыс Сассекстегі жергілікті судьяларға сенімсіздік танытты, себебі олар контрабандистерді соттауға қабілетсіз болды. Сондықтан ол Лондоннан судьяларды шақыруға рұқсат алды. Судьялар (Сэр Томас Бирч, Сэр Майкл Фостер және Барон Клайв) күзетпен Гудвудқа бет алды, онда Ричмонд сот алдында оларды құрметпен қарсы алды. Оның осы топқа қарсы науқаны контрабандистердің француздықтарға ақпарат беру арқылы якобиттерге көмектесіп жатқанынан туындаған қауіптің салдары болуы мүмкін. Екі адамды өлтіруге қатысқан барлық кінәлілер ұсталып, сотталды. Герцогтың крикетке деген құштарлығы, Сассексте контрабанданы жоюға деген ынтасымен теңестірілді. Ричмондтың екі жылдық науқаны барысында отыз бес контрабандист дарға асылып, тағы он адам асылуға үлкермес бұрын түрмеде қайтыс болды. Дегенмен, оның науқаны контрабанданың көлемін азайтса да, жазушы Хорас Уолпол 1752 жылы (Ричмондтың қайтысынан кейін) Сассекстің контрабандистерге толы екенін мәлімдеді.
Неке және балалылық
Ричмонд 1719 жылдың 4 желтоқсанында Гаагада, Нидерландыда Уильям Кадоганның қызы Сара Кадоганға (1705–1751) үйленді. Олардың он екі баласы болды:
Леди Джорджиана Каролина Леннокс (1723 жылдың 27 наурызы – 1774 жылдың 24 шілдесі), Генри Фокс, 1-ші барон Голландияға үйленді және ұрпақтары болды. Лорд Чарльз Леннокс (1724 жылдың 3 қыркүйегі – 1724), Март графы. Леди Луиза Маргарет Леннокс (1725 жылдың 15 қарашасы – 1728 жылдың мамыры). Леди Энн Леннокс (1726 жылдың 27 мамыры – 1727). Лорд Чарльз Леннокс (1730 жылдың 9 қыркүйегі – 1730 жылдың қарашасы), Март графы. Леди Эмилия Мэри Леннокс (1731 жылдың 6 қазаны – 1814 жылдың 27 наурызы), бірінші рет Джеймс Фицджеральд, 1-ші Ленстер герцогына үйленді және ұрпақтары болды; екінші рет Уильям Огилвиге үйленді және ұрпақтары болды. Чарльз Леннокс, Ричмондтың 3-ші герцогы (1735 жылдың 22 ақпаны – 1806 жылдың 29 желтоқсаны). Лорд Джордж Леннокс (1737 жылдың 29 қарашасы – 1805 жылдың 25 наурызы), генерал, Чарльз Леннокс, 4-ші Ричмонд герцогының әкесі. Леди Маргарет Леннокс (1739 жылдың 16 қарашасы – 1741 жылдың 10 қаңтары). Леди Луиза Августа Леннокс (1743 жылдың 24 қарашасы – 1821), Томас Конноллиге үйленді, бірақ балалары болмады. Леди Сара Леннокс (1745 жылдың 14 ақпаны – 1826 жылдың тамызы), бірінші рет 6-шы баронет сэр Чарльз Банбериге үйленді және ұрпақтары болды (бірақ күйеуінен емес, лорд Уильям Гордоннан); екінші рет Джордж Нейперге үйленді және ұрпақтары болды. Леди Сесилия Леннокс (1750 жылдың 28 ақпаны – 1769 жылдың 21 қарашасы), үйленбеген. Ричмонд Чичестер соборында жерленді. Оның әйелі Сара одан бір жыл ғана кейін қайтыс болды.
Lady Georgiana Carolina Lennox (27 March 172324 July 1774), married Henry Fox, 1st Baron Holland, and had issue. Lord Charles Lennox (3 September 17241724), Earl of March. Lady Louisa Margaret Lennox (15 November 1725May 1728). Lady Anne Lennox (27 May 17261727). Lord Charles Lennox (9 September 1730November 1730), Earl of March. Lady Emilia Mary Lennox (6 October 173127 March 1814), married first James FitzGerald, 1st Duke of Leinster, and had issue; and secondly William Ogilvie and had issue. Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond (22 February 173529 December 1806). Lord George Lennox (29 November 173725 March 1805), General, father of Charles Lennox, 4th Duke of Richmond. Lady Margaret Lennox (16 November 173910 January 1741). Lady Louisa Augusta Lennox (24 November 17431821), married Thomas Connolly but had no issue. Lady Sarah Lennox (14 February 1745August 1826), married first Sir Charles Bunbury, 6th Baronet, and had issue (although not by her husband, but by Lord William Gordon); and secondly George Napier by whom she had issue. Lady Cecilia Lennox (28 February 175021 November 1769), unmarried. Richmond's interment was at Chichester Cathedral. His wife Sarah survived him by only one year.