Кіріспе
USS Zeilin (DD 313) – 1920-1930 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Клемсон классының эсминеці. 1930 жылы мақұлданды.
USS Zeilin (DD 313) was a in service with the United States Navy from 1920 to 1930. She was scrapped in 1930.
Сипаттама
Клемсон класы алдыңғы класты қайталады, бірақ отын сыйымдылығы арттырылды. Кемелер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде суды ығыстырды. Олардың жалпы ұзындығы 314 фут (96 м), ені 30 фут (9 м) және суға бату тереңдігі 10 фут (3 м) болды. Олардың экипажы 6 офицер және 108 сарбаздан тұрды. Сыныптағы кемелердің өнімділігі радикалды түрде өзгеше болды, көбінесе нашар сапалы жұмыс жасаудың нәтижесінде. Клемсон класы екі бу турбинасымен қоздырылды, әрқайсысы бір жетекті білікпен, төрт су түтікті қазандықтан алынған буды пайдаланды. Турбиналар жалпы қуаты жобаланған, мақсаты сағатына жылдамдыққа жету болды. Кемелерде максималды мөлшерде жанармай бар еді, бұл оларға шамамен тең қашықтықта жүруге мүмкіндік берді. Кемелер бір тұғырлы 4 дюймдік (102 мм) төрт зеңбірекпен қаруланды және әуе шабуылынан қорғану үшін екі 1 фунттық зеңбірекпен жабдықталды. Көптеген кемелерде 1 фунттық зеңбіректердің жетіспеушілігі оларды 3 дюймдік (76 мм) зеңбіректермен алмастыруға әкелді. Бірақ олардың басты қаруы – он екі 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктерден тұратын торпедалық батареясы, төрт үштік орналымда орналасқан. Олар сонымен қатар тереңдік бомбаларының екі рельсін де алып жүрді. Көптеген кемелерге "Y" қаруы сияқты тереңдік зарядтарын лақтыратын құрылғы қосылды.
The ships were armed with four 4 inch (102 mm) guns in single mounts and were fitted with two 1 pounder guns for anti aircraft defense. In many ships a shortage of 1 pounders caused them to be replaced by 3 inch (76 mm) guns. Their primary weapon, though, was their torpedo battery of a dozen 21 inch (533 mm) torpedo tubes in four triple mounts. They also carried a pair of depth charge rails. A "Y gun" depth charge thrower was added to many ships.
Құрылыс және мансап
Зейлин, Якоб Зейлиннің құрметіне аталған, 1919 жылдың 20 ақпанында Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы «Бейтлехем кеме құрылысы» корпорациясының кеме жасау алаңында салынды; 1919 жылдың 28 мамырында суға түсірілді; Уильям П. Линдли ханымның қолдауымен; және 1920 жылдың 10 желтоқсанында Маре-Айленд теңіз базасында қолданысқа енгізілді. Зейлин 33-ші дивизияның, 11-ші эскадрильяның, Сан-Диего, Калифорния штатында орналасқан Жекелеген кемелер тобының құрамында қызметке кірісті. Келесі тоғыз жыл бойы ол сол порттан жұмыс істеді, флотпен маневрлер жасады және дербес кемелермен оқу-жаттығулар өткізді. 1923 жылдың 27 шілдесінде ол Пьюджет-Саундтағы тұманды күйде президент Хардингті Сиэтлге жеткізіп бара жатқан «Хендерсон» көлігімен соқтығысып, ауыр зақымдар алды. Жөндеуден кейін ол Жекелеген кемелер тобымен қызметін жалғастырды. 1930 жылдың 22 қаңтарында Зейлин Сан-Диегода демобилизацияланды. 1930 жылдың 8 шілдесінде оның аты Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды, содан кейін кеме күйретілді. Оның іс-қимылының қысқаша фрагменті 1935 жылғы «Мисс Тынық мұхиты флоты» фильмінің басында көрсетілген.