Сесил Трэвис: Америкалық бейсболшы және скаут

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және скаут (1913–2006)

Сесил Хауэлл Трэвис (8 тамыз 1913 – 16 желтоқсан 2006) – американдық кәсіби бейсболшы және скаут. Ол өзінің барлық мансабын 1933 жылдан 1947 жылға дейін Вашингтон сенаторлары сапында шортстоп және үшінші базалық ретінде өткізді, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметте төрт маусымды өткізді. Ол Америка лигасының соққылары бойынша көш бастады, ал оның .314 карьералық орташа көрсеткіші Америка лигасының шортстоптары арасында рекордтық көрсеткіш болып табылады және Хонус Вагнерден (.327) және Арки Воннан (.318) кейін барлық шортстоптардың арасында үшінші орында тұрады.

Өмірбаян

Трэвис Джорджия штатының Ривердейл қаласындағы фермада туды, он баланың ең кішісі болған. Бейсболдан жаттығу мектебінде оқу үшін Джорджия Техникалық институтының стипендиясынан бас тартып, бейсболдық жаттығу мектебіне түсуге келісім берді. Солқолмен соққы беретін ол 19 жасындағы алғашқы ойынында бес рет соққы беріп, Фред Кларкпен бірге осындай көрсеткішті алғаш рет жасаған екінші ойыншы атанды, ал 18 ойында .302 орташа көрсеткішті иеленді. 2019 жылға дейін бұл Вашингтон командасының жеңіске жеткен соңғы маусымы болды, бірақ Трэвис Нью-Йорк Гиганттарына қарсы өткен бес ойындық әлем чемпионатына қатыспады. Келесі жылы ол үшінші базаны ұзақ жылдар бойы ойнаған Осси Блюгеден бастап қабылдады және команда жетінші орынға түскенде .319 орташа көрсеткіш көрсетті. Одан кейін ол .318, .317, .344 және .335 орташа көрсеткіштерді көрсетті. 1937 жылдан 1939 жылға дейін ол қысқа базада толық уақыт ойнады, бірақ ол уақытын қысқа база мен оң алаңда бөліскен 82-71 есебіндегі команда ол тұрақты түрде ойнаған жалғыз жеңімпаз команда болып қала берді. Ол үшінші базада 29 қос ойынмен Американ лигасында көшбасшы атанды. Ол алғашқы All-Star командасына шақырылды және Американ лигасының MVP дауыс беруінде тоғызыншы орынды иеленді. 1939 жылы екі рет тұмауға шалдыққаннан кейін .292 орташа көрсеткішке дейін төмендеді, бірақ 1940 және 1941 жылдары All-Star маусымдарымен қайта оралды, .322 және .359 орташа көрсеткіштерді көрсетті (Тед Уильямс .406 көрсеткендіктен, Американ лигасында екінші орынды иеленді). Соңғы жылы Трэвис өзінің ең жақсы маусымын өткізді, мансабында 101 ұпай тауып, 106 ұпай жинады, 39 қос, 19 үш және 7 хоум-ран соқты, лигадағы ең жақсы 218 соққымен бірге MVP дауыс беруде алтыншы орынды иеленді. Трэвис 1941-1942 жылдары қысқы маусымда армияға қабылданып, Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігін АҚШ-та әскери бейсбол командаларында ойнап өткізді. 1944 жылдың соңында 76-шы жаяу әскер дивизиясында қызмет етіп жүргенде, ол Арденн шайқасында қатты тоңудан зардап шекті, нәтижесінде аяқтарын кесуге операция жасау қажет болды. Трэвис әскери қызметі үшін "Қола жұлдыз" орденімен марапатталды. Бейсболға оралғанда 31 жаста болса да, ол соғыстан бұрынғыдай емес еді, 1945 жылдың соңында .241 және 1946 жылы .252 орташа көрсеткіштерді көрсетті. 74 ойында .216 орташа көрсеткішпен зейнеткерлікке шықты. Соңғы ойынынан бір ай бұрын Гриффит стадионында генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрдің қатысуымен "Сесил Трэвис кеші" өткізілді. Мансабында Трэвис 1328 ойында 1544 соққы, 665 ұпай, 657 RBI, 265 қос, 78 үш, 27 хоум-ран, 402 уолка және 23 ұрланған базаны жинады. 1956 жылға дейін сенаторлардың скауты болды, содан кейін отбасылық фермасына оралды. 1975 жылы Джорджия штатының спорттық даңқ залына енгізілді. Ол 2006 жылдың желтоқсан айында 93 жасында үйінде қайтыс болды.

Travis was born on a farm in Riverdale, Georgia, the youngest of ten children, and declined a scholarship to Georgia Tech in favor of a scholarship to a baseball training school. A left handed batter, he broke in with the Senators in , getting five hits in his first game – joining Fred Clarke as the second player to do so – and batting .302 in 18 games at age 19. Prior to 2019, it was the last pennant winning campaign by a Washington team, although Travis did not play in the five game World Series loss to the New York Giants. The following year he began to take over third base duties from veteran Ossie Bluege, and batted .319 as the team plummeted to seventh place. He followed by hitting .318, .317, .344 and .335, playing full time at shortstop from 1937 to 1939, but the 82 71 team – on which he split time between shortstop and right field – would remain the only winning squad for which he would play regularly. He led the AL with 29 double plays at third base in
In he was named to his first All Star team, and placed ninth in the AL's MVP voting. After slipping to a .292 average in 1939 while suffering two cases of the flu, he returned with All Star seasons in 1940 and 1941, hitting .322 and .359 (second in the AL as Ted Williams batted .406). In the latter year Travis enjoyed his best overall season with career highs of 101 runs batted in, 106 runs scored, 39 doubles, 19 triples and 7 home runs, along with his league best 218 hits, and finished sixth in the MVP vote. Travis entered the Army in the winter of 1941–42, and spent most of World War II in the United States, playing on military baseball teams. Sent to Europe in late 1944 while serving in the 76th Infantry Division, he suffered a severe case of frostbite during the Battle of the Bulge, necessitating an operation to prevent amputation of his feet. Travis received a Bronze Star for his military service. Although only 31 years old when he returned to baseball, he was not the same player as he had been before the war, and hit .241 in late 1945 and .252 in 1946. He retired after batting .216 in 74 games in One month before his final game, he was honored with "Cecil Travis Night" at Griffith Stadium, with General Dwight D. Eisenhower in attendance. In his career, Travis had 1544 hits, 665 runs, 657 RBI, 265 doubles, 78 triples, 27 home runs, 402 walks and 23 stolen bases in 1328 games. He was a Senators scout until 1956, and then returned to his family farm. He was inducted into the Georgia Sports Hall of Fame in 1975. He died at his home in December 2006 at age 93.