Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон суретшісі және жазушысы (1926–1997)
Japanese artist and writer (1926–1997)
Шиньичи Хоши (星 新一 Хоши Шинъичи, 6 қыркүйек 1926 – 30 желтоқсан 1997) – жапон романы мен ғылыми фантастика жазушысы. Ол "өте қысқа" ғылыми фантастикалық әңгімелерімен танымал, көбінесе үш немесе төрт беттен аспайтын, оның ішінде 1000-нан астам әңгіме бар. Ол детективтер де жазды және 1968 жылы "Мосо Гинко" ("Сансару Банкі") үшін Жапонияның детектив жазушыларының сыйлығын жеңіп алды. Оның "Бокко-чан" ("Мисс Бокко") атты әңгімесінің бірі ағылшын тіліне аударылып, 1963 жылғы маусымда "Magazine of Fantasy and Science Fiction" журналында жарияланды. Ағылшын тіліне аударылған кітаптарының ішінде "There Was a Knock" (Есік қақты) – 15 әңгімеден тұратын жинақ және "The Spiteful Planet and Other Stories" ("Ашулы планета және басқа әңгімелер") бар. Оның досы Осаму Тедзука 1967 жылы өндірген манга және аниме сериясы "Amazing 3" кейіпкерінің есімін оның есімімен атады. Оның әкесі Ичи Хоши (星一 Хоши Ичи) – Хоши фармацевтикалық университетінің және Хоши фармацевтикалық компаниясының негізін қалаушы. Оның анасының әжесі Кимико Коганеи – Мори Огайдың қарындасы болған. Шиньичидің есімі – оның әкесінің "мейірімділік бастысы" (親切第一 shinsetsu daiichi) деген ұранының қысқартылған түрі. Әкесінің қайтысынан кейін ол қысқа мерзімге Хоши фармацевтикалық компаниясының президенті болып қызмет етті. Ол қызмет еткен кезде Хоши фармацевтикалық компаниясы Токио қор биржасының бірінші секциясына тіркелген болатын.
Shin’ichi Hoshi (星 新一 Hoshi Shin'ichi, September 6, 1926 – December 30, 1997) was a Japanese novelist and science fiction writer best known for his "short short" science fiction stories, often no more than three or four pages in length, of which he wrote over 1000. He also wrote mysteries and won the Mystery Writers of Japan Award for Mōsō Ginkō (Delusion Bank) in 1968. One of his short stories, "Bokko chan" ("Miss Bokko"), was translated into English and published in Magazine of Fantasy and Science Fiction in June 1963. His books translated into English include There Was a Knock, a collection of 15 stories, and The Spiteful Planet and Other Stories. His friend Osamu Tezuka used his name for a character in Amazing 3, a manga and anime series which Tezuka produced in 1967. His father, Ichi Hoshi (星一 Hoshi Ichi), is the founder of the Hoshi Pharmaceutical University and the Hoshi Pharmaceutical company. His grandmother on his mother's side, Kimiko Koganei, was the sister of Mori Ōgai. Shin'ichi's name is an abbreviated version of his father's motto, "kindness first" (親切第一 shinsetsu daiichi). After his father's death, he briefly served as the president of Hoshi Pharmaceutical. At the time of serving, Hoshi Pharmaceutical was listed on the first section of the Tokyo Stock Exchange.
Ерте өмір
Шиничи Токиодағы Хонго ауданында (東京市本郷区) немесе қазіргі Хонкомагомеде (東京市本駒込) дүниеге келген. 1945 жылға дейін Хонгода үйі бар анасының ата-анасымен бірге тұрған. Оның әкесі, Йошикио Коганей (小金井良精), Императорлық университеттің медицина мектебінің анатомы және президенті болса, анасы Кимико Коганей (小金井喜美子) – Мори Огайдың кіші қарындасы еді. Токиодағы әйелдер жоғары нормалық мектебіне (қазіргі Очаномидзу университетінің бастауыш мектебі) қабылданып, кейін Токио нормалық мектебіне (қазіргі Цукуба университетіне қарасты орта мектеп және жоғары мектеп) оқуға түсті. 1941 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, Жапонияның жауына айналды. Осының салдарынан ағылшын тілі жау тілі саналды. Шиничи ағылшын тілі жоғары сыныпқа түсу емтиханынан шығарылуы мүмкін екенін түсініп, оған қызығуын тоқтатты және басқа пәндерге күш салды. Төрт сыныпты сәтті аяқтағаннан кейін, тіпті біреуін өткізіп жіберді (бұрын Жапонияда орта мектеп 5 жылдық болған), ол Императорлық Токио жоғары мектебіне қабылданып, көптеген адамдар оны гений деп атады. Бірақ соғыстан кейін ол өзінің біліміндегі кемшіліктерді толтыру үшін жеке ағылшын тілінің жетекшісін жалдады. Оның ағылшын тілін білмеуі оған қиындықтар тудырғаны болжамдалады. Шиничи 16 жасқа келгенде Токио жоғары мектебінің жатақханасында бір жыл тұрды. Жақын достары осы кезді әдемі естелік ретінде сақтайды. Ал Шиничи жатақханадағы өмірді қиын деп сипаттады: "Бұл қорқынышты еді. Күнде ұйықтамас бұрын осы туралы ойласам, басым ауырады", - деді ол. "Мен келген соң көп ұзамай мектепте әскериленген атмосфера барын байқадым, мұғалімдер ғана емес, оқушылар да солай болды. Мен сол жерде өткізген әр секундтан жирендім". Мұндай сезімдердің себебі соғысқа дейінгі және соғыс ортасындағы өмірдің өзгешелігі және Шиничидің 2 жылда жоғары мектепті бітіргені болды. Осылайша, ол 21 жасында университетті бітірді, бұл қалыпты жастан бір жас кіші.
Shinichi was born in Hongo, Tokyo (東京市本郷区) or current day Honkomagome (東京市本駒込). He lived with his maternal grandparents, who owned a home in Hongo, until 1945. His grandfather, Yoshikiyo Koganei (小金井良精), was an anatomist at, as well as the president of, Imperial University School of Medicine and his grandmother, Kimiko Koganei (小金井喜美子), was the younger sister of Mori Ōgai. After attending the elementary school owned by the Tokyo Women's Higher Normal School (currently Ochanomizu University Elementary School), Shinichi attended the junior high school owned by the Tokyo Normal School (currently the junior high school and high school attached to the University of Tsukuba). In 1941, the United States joined World War 2, becoming an enemy state of Japan. This resulted in English becoming viewed as an enemy language. Realizing that English would now likely be absent from the high school entrance exam, Shinichi ignored it completely, instead focusing his efforts on other subjects. After successfully completing four grades, even skipping one (there used to be five years of junior high in Japan), he managed to enter the Imperial run Tokyo High School, prompting many to call him a genius. However, after the war he hired a private English tutor to compensate for his inability. It has been speculated that his lack of English skill caused problems for him. When Shinichi was 16. he spent one year living in the dormitory of Tokyo High School. A time his close friends would often look back on fondly. By contrast, Shinichi found the dorm life harsh, saying "It was horrible. To this day I get headaches thinking about it before I go to sleep", "I realized soon after entry, the school had a strong militaristic attitude, and not just the teachers, the students too. I absolutely despised every second I was there". Such feelings are mostly because of the differences between post and mid war life, and the fact that Shinichi finished high school in 2 years. As a result of his early graduation, he graduated college at the age of 21. One year younger than normal.
Университет және аспирантура
1948 жылы Хоши Токио университетінің ауыл шаруашылығы химиясы кафедрасын бітірді. Оның дипломдық жұмысы қатты пенициллиннің өсірілуіне арналған болды. Жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлерге қабылдау емтиханын тапсырғанына қарамастан, оған жұмыс ұсынылмады. Одан әрі, мемлекеттік қызметкерлерді жақтырмайтын әкесі оның емтихан тапсырғанын біліп, Шиничиті қатты сөккен. Сондықтан ол Токио университетінің аспирантурасына түсті, онда Киничиро Сакагучидің (坂口謹一郎) жетекшілігімен ауыл шаруашылығы химиясын оқыды және сұйық ортада крахмалды ыдырататын амилаза ферментін өндірді. 1950 жылы аспирантураның бірінші семестрін аяқтады. Оның магистрлік диссертациясы "Аспергилл туысына жататын саңырауқұлақтарда суға батырып амилаза өндірісін зерттеу" тақырыбында болды. 1949 жылы оның "Түлкіге арналған" атты тұңғыш қысқа әңгімесі "Линдин айлық есебі" доджиншиінде жарияланды.
In 1948, Hoshi graduated from the University of Tokyo's Department of Agricultural Chemistry. His graduation thesis was done on the cultivation of solid penicillin. Despite passing the recruitment exam for high government officials, he was not offered a job. On top of that, his father who disliked government officials discovered he took the exam, causing Shinichi to be severely reprimanded. So, he entered graduate school at the University of Tokyo where he studied agricultural chemistry under Kinichiro Sakaguchi (坂口謹一郎) where he manufactured the starch degrading enzyme Amylase in liquids. Completing the first semester of graduate school in 1950. His master's thesis was a "Study of Amylase Production by Submersion in Molds of the Genus Aspergillus". In 1949, his first published short short story, "For the Fox", was released in the doujinshi "The Lindin Monthly Report".
Hoshi Pharmaceutical компаниясы
1951 жылы әкесі күрт қайтыс болғандықтан Хоши аспирантураны тастап, әкесінің компаниясын басқаруға мәжбүр болды. Сол кезде "Хоши Фармацевтика" компаниясы қиын жағдайда еді. Хоши компания банкротқа ұшырап, Йонетаро Отаниге (大谷米太郎) берілгенге дейін жағдайды түзетуге тырысты. Осы кезеңде Хоши ауруханаға түсіп, қатты күйзеліске ұшырады және кейін: "Мен өткен бірнеше жылды есімде сақтағым келмейді. Олардың бәрі менің қоғамнан шеттенуіме себеп болды", – деді. Компанияны босатып алғаннан кейін, ол аурухана төсегінде Рей Брэдберидің "Марс жылнамасын" оқып, терең әсер алды. Ол осыдай кездейсоқ оқу болмағанда, ғылыми-фантастика саласында мансап қумас еді дейді. Күнделікті өмірдің қатал шындықтарынан жалыққан ол "ұшатын тарелкалар" деген керемет идеяға уысып кетті. Ол жақын жердегі "Ұшатын тарелкаларды зерттеу тобының" мүшесі болды. Топтың басқа белгілі мүшелері Юкио Мисима (三島由紀夫) және Шинтаро Ишихара (石原慎太郎) еді. Компанияны жоғалтқаннан кейін, ол әдебиеттегі дебютіне дейін жұмыссыз қалды. Осы уақыт аралығында Хоши "Хоши Фармацевтикалық университетінің" жартылай штатты директоры болып, айына 100 000 иен (инфляцияға орай түзетілмеген) табыс тапты, бұл төлемдерді жасауды қиындатып, оны кедейлікке жеткізді.
In 1951, his father died suddenly, causing Hoshi to drop out of graduate school and take over his father's company. At the time, Hoshi Pharmaceutical was in bad shape. Hoshi was forced to deal with the situation until the company went bankrupt and was handed over to Yonetaro Otani (大谷米太郎). Hoshi was hospitalized and in immense pain during this process, and later said, "I don't even want to remember these past several years. They are the reason I'm anti social." Immediately after letting go of the company, he read "The Martian Chronicles" by Ray Bradbury on his hospital bed and was deeply moved. He recalls that without this chance reading, he would not have pursued a career in science fiction. He grew weary of the harsh realities in his daily life and became obsessed with the wondrous idea of "flying saucers." He attended the "Flying Saucer Research Group" that happened to be nearby. Other known members include Yukio Mishima (三島由紀夫) and Shintaro Ishihara (石原慎太郎). After losing the company, he remained unemployed until his writing debut. During this time, Hoshi remained a part time director of Hoshi Pharmaceutical University, earning 100,000 yen a month (not adjusted for inflation), making it difficult to pay the bills, and reducing him to poverty.