Кіріспе

1646 жылы Томас Эдвардс жазған «Gangraena» кітабы – 1646 жылы ағылшын пуритан дін қызметкері Томас Эдвардс жазған кітап. Бұл еңбек, Ефрем Пагиттің «Ерезиографиясынан» кейін, бір жыл өткен соң жарық көрді және оның өте танымал болғаны мәлім. Бұл екі кітапта сол кездегі, әсіресе Англиядағы, бөлініп кеткен протестанттық қауымдарды ресми секталарға немесе сенімдерге енгізуге тырысты. Пагитт 40-тан 50-ге дейін санаттармен жұмыс істесе, Эдвардс одан да көп, үш есеге жуық санаттармен одан әрі барып, Тәуелсіздер мен одан да радикалды топтардың амалдарының тізімін жасады.

Гангренаның табиғаты

Ганграна көбінесе ұлттық саяси жүйенің құлауын әртүрлі діни сенімдердің таралуынан шығаратын, алаңдатушылық тудыратын туынды ретінде сипатталады. Баптист Хансерд Кноллис анабаптист деп айыпталған. Ересілік басты орынға қойылады, ал ересілік жанға, ал әдеттегі сиыршылық денеге қатысты деген тұңғыш ой айтылады. Эдвардс кешірімсіз жазушы болды, ал Ганграена "ұлы қорлаушылық" ретінде танымал. Атауының өзі 2 Тімотеге 2:17-ге сілтеме жасайды, сондай-ақ "Кинг Джеймс" аудармасындағы "іріңді жара" сөзіне де сілтеме бар. Бұл толыққанды біртұтас жұмыс емес, Николас Тьяке оны "құрылымсыз, шатақ мәтін" деп атады. Ол үш томдық кітап ретінде жарық көрді, оған корреспонденттерден алынған ақпарат қосылды, және Ричард Бакстер де белсенді қатысты. Қазіргі кезде ғалымдардың пікірлері әртүрлі, бұрын бұл жұмысты параноидалық және "ерескелдік" опцияларының тізімін ұсыну мен таратуда тиімсіз деп есептеген. Бірақ кейбір ғалымдар қазір оны шайтандық элементтен жасалған логикалық қорытындылар арқылы одан да үйлесімді, ал сол замандағы оқырмандар үшін бұрынғыдан гөрі оңай оқылатын туынды деп санайды.

Ықпал

Эдвардс өз жұмысында Левеллерлердің алғашқы идеологиялық анықтамасын жасап, олардың көзқарастарын жинақтады және конституцияны есепке алмайтын радикалды саяси теңдігіне шабуыл жасады. Оның жұмысының ІІІ бөлігіндегі негізгі нысаналар – Левеллер партиясының көшбасшылары деп танылған адамдар еді.

Қабылдау

Ол 1646-1647 жылдары аралығында 30-дан астам памфлетке себеп болды, олардың көпшілігі қарсы болды. Олардың ішінде Еремия Берроуз, Джон Гудвин, Джон Лилберн, Джон Солтмарш және Уильям Уолвиннің еңбектері бар еді.