Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балалар кітабы "Мен итімді қалаймын" – Даяль Каур Халсаның жазған және суреттеген балалар кітабы. Алғаш рет 1987 жылы "Тундра кітаптары" мен "Кларксон Н. Поттер" баспаларынан жарық көрген. Кітаптың түпнұсқа мұқабасындағы сурет, сондай-ақ фильмде де пайда болған, Жорж Сераттың "La Grande Jatte аралындағы жексенбі күнгі түс" картинасына негізделген. Кітаптағы басты кейіпкерге кітаптың канадалық баспасы "Тундраның" негізін қалаушы Мей Катлердің есімі берілген.
the children's book
I Want a Dog is a children's book written and illustrated by Dayal Kaur Khalsa, originally published by Tundra Books and Clarkson N. Potter in 1987. The cover painting of the original book, which was also featured in the film version, is based on Sunday Afternoon on the Island of La Grande Jatte by Georges Seurat. The book's main character was named after May Cutler, founder of its Canadian publisher, Tundra.
Кескіннің қысқаша мазмұны
Мей әлемдегі барлық нәрседен гөрі ит алғысы келеді және мектепте сыныптастарының барлығын иттер деп көзге елестетеді. Бірақ қаншалықты тілесе де, ата-анасы көбінесе оған «жоқ» деп жауап береді. Бір күні Мей оларға өзінің қатты ниетін көрсету үшін саламмен он иттен үйіне шақыруға тырысады. Бірақ анасы оларды қайтарып беруді талап етеді, ал кейінірек Мей анасының туған күніне барлық ақшасын жұмсап күшік сатып алады. Бұл жоспарға сай келмейді, сол күні кешке Мейдің ата-анасы иттерді үй жануары ретінде өсірудің қиындықтары мен сынақтарын талқылайды. Дегенмен, Мейдің өзіне ит алуына екеуі де қарсы болады, соның салдарынан қызы ашуланып бөлмесіне ойыншықтарын лақтырып жібереді. Ұзақ өтпей Мей өзінің ақ роликтерінің біреуінің жақын жердегі баспалдақтан иттей құлап бара жатқанын көреді, бұл оған бір идея береді: өзі жасаған жаттығу алаңымен бірге ол сол роликтерді нағыз иттей жаттықтыра алады! Оның идеясын естіген және бастапқыда қызыққан мектептегі достары оны серуендетіп көруге асығады. Бір күні Мей көршілес дәмханаға жаңа комикс кітаптарын қарауға келеді де, роликтерін сыртта қалдырады. Ол өзінің «итінің» нағыз итпен сұраққа алынып жатқанын білмейді! Соңғысы онымен қашып кетеді, ал Мей оның қайда екенінен қатты қорқады. «Тағы да тырысып көру» қағидасымен ол роликтерін жақын жерде тауып алады. Уақыт өте келе Мей мен роликтер достыққа айналады, ал бұл әдет оның тұратын жеріндегі балалардың арасында кең тарап кетеді. Әңгіменің соңындағы ең үлкен жаңалық – Мейдің ата-анасы оның еңбегінің сыйы ретінде оған нағыз ит сыйлайды.
May wants a dog more than anything else in the world, and, at school, often imagines that everyone in her class are dogs too. But no matter how much she wants one, her parents often say no to the offer. One day, May tries to show them her such determination by luring, with salami, a pack of ten dogs to her home. But her mother wants them returned, and some time later, May buys a puppy for her mother's birthday using all of her allowance. It does not work to plan, and that same evening, May's parents discuss the trials and tribulations of raising dogs as pets. Still, as to May having a dog of her own, both of them object, and this leads to their daughter throwing her toys all over her room in outrage. It is not long before May sees one of her white rollerskates roll down the nearby staircase like a dog, which gives her an idea: along with a self built training course, she can train that skate just like she would a real dog! Her school friends, hearing of her idea and amused at first, want to try walking it. Another day, May arrives at the neighbourhood luncheonette to check out the newest comic books, leaving her skate outside. Little does she know that her "dog" is being interrogated by a real one! The latter runs away with it, and afterwards, May panics about its whereabouts. With her "try, try again" attitude, she is reunited with the skate by finding it nearby. In time to come, May and the rollerskate become friends, and the craze as such is catching on with children all over her community. The biggest surprise of all, at the end of the story, is when she finally receives a real dog from her parents as a reward for her hard work.
Қабылдау
Kirkus Reviews "Тамаша оқылатын, тәуелсіздікке деген қайратты құрметтейтін бұл кітап, жеке оқу үшін одан да жақсы болуы мүмкін" деп жазды, ал Publishers Weekly "Жарқын, көңілді суреттер мен мейірімді баяндама Мейдің ата-анасының үй жануарларын ұстауға тыйым салған жағдайды шешуін көрсетеді" деп тапты. Books in Canada оны "керемет әрі ойыншыл" деп сипаттады.
Kirkus Reviews wrote "An excellent read aloud, this tribute to undaunted independence might be even better for independent reading." while Publishers Weekly found "Bright, busy paintings and a sympathetic narrative depict canine coveting May's solution to her parents' ban on pets." Books in Canada called it "delightfully outrageous".
Фильм нұсқасы
2003 жылы кітап негізінде түсірілген анимациялық қысқа фильмді Шелдон Коэн режиссерлік етті. Анимацияның және сюжеттің көп бөлігі Халсаның түпнұсқа туындысына сәйкес келеді. Фильмдегі әндерді тәуелсіз әнші-сазгер Неко Кейс орындайды.
The 2003 animated short based on the book was directed by Sheldon Cohen. Much of the animation and plot is faithful to Khalsa's original work. The songs in the film version are sung by indie singer songwriter Neko Case.