Жозеф Арч: Ауыл шаруашылығы жұмысшыларының күресі және кәсіби одақтар құрушысы
Joseph Arch
Жозеф Арч – ағылшын саяхатшысы, ауыл шаруашылығы жұмысшыларын біріктіруге және олардың құқықтарын қорғауға үлкен үлес қосып, парламент мүшесі болған тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық кәсіподақ жетекшісі және саясаткер Джозеф Арч (10 қараша 1826 – 12 ақпан 1919) – ағылшын кәсіподақ жетекшісі және саясаткер, Уорвикширдегі Барфордта туған. Ол ауыл шаруашылығы жұмыскерлерін біріктіруде және олардың құқықтарын қорғауда маңызды рөл атқарды. Олардың сайлау құқығы алғаннан кейін ол Парламент депутаты болды.
English trade unionist and politician
Joseph Arch (10 November 1826 – 12 February 1919) was an English trade unionist and politician, born in Barford, Warwickshire, who played a key role in unionising agricultural workers and in championing their welfare. Following their enfranchisement, he became a Member of Parliament.
Ауыл шаруашылығы жұмысшысының өмірбаяны
Джозеф Арч Уорвикширде үш буын бойы тұрған және 18-ғасырдан бері өз үйлері болған отбасыдан шыққан. Ол тоғыз жасында күнде 12 сағат жұмыс істеп, құстарды қорқытушы болып жұмысқа орналасты. Кейін ол бауырсақшы болып жұмыс істеді, барлық қажетті дағдыларды меңгерді, бұл оған Мидлендс және Оңтүстік Уэльсте жұмыс іздеуге және лайықты жалақы табуға мүмкіндік берді. Осы уақытта ол ауыл шаруашылығындағы жұмысшылардың көпшілігінің қорқынышты жағдайларын байқады. Бұл жағдайлар кейіннен Уорвик графесі өзінің автобиографиясына жазған кіріспесінде сипатталды. Нанның бағасы қымбат, ал жалақы аштық шегіне дейін төмендеді; жұмысшылар білімсіз, азып-тозып, аз төленді; олардың үйлері көбінесе адам тұруға жарамсыз болды, ұйықтау және санитарлық жағдайлар өте нашар еді. Көптеген ауылдарда жұмысшы мен оның отбасының жағдайы олар күтіп жүрген малдың жағдайынан көп ерекшеленбеді. Арч 1847 жылы үйленді және жеті балаға ие болды. Ол сонымен қатар примитивтік методист уағыздаушысы болды, бірақ ауылдағы пастор мен оның әйелі оған дискомбинация жасады, оның отбасымен әрқашан келіспеушілікте болды. Осы кезеңде ол ескі газеттерден саяси білім алып, либерализмді қолдаушы болды. Сондықтан, оның беделді және тәжірибелі ауыл шаруашылығы жұмысшысы ретінде, оның мұңды әріптестері өмірлік жалақы үшін күресте көмек сұрап оған жүгінді. 1872 жылдың 7 ақпанында Уэллсборндағы "Стегс Хед" пабында өткен алғашқы жиналыста сөз сөйлеуге шақырылған Арч отыздан аз адамның қатысуын күткен еді. Бірақ ол келгенде, оның сөзін тыңдау үшін айналасындағы барлық аймақтан 2000-нан астам ауыл шаруашылығы жұмысшылары келгенін көрді. Сондықтан жиналыс қараңғы, ылғалды қыс түнінде қарама-қарсы үлкен каштан ағашының астында өтті, жұмысшылар процедураны жарықтандыру үшін бұршақ тіректеріне шамдар іліп қойды. Келесі жиналыстардан кейін комитет сайлау туралы келісімге келді, ол Джон Льюистің Уэллсборндағы ескі фермасында жиналды. Содан кейін 1872 жылдың 29 наурызында, Ұлы жұма күні, Оңтүстік Уорвикширдің барлық бөліктерінен келген шаруалар Лимингтонда Уорвикшир ауыл шаруашылығы жұмысшыларының одағын құрды. Одақ мүшелерінің жұмыстан шығарылуынан кейін, фермерлер мен жер иелері олардың жазалау шараларының тиімді болмай қалғанын байқағанда, жұмысшылардың жалақысы уақытша көтерілді, содан кейін олар ұйымдасуды тоқтатты. Кейіннен фермерлердің кәсіподақ мүшелерін бұғаттауы кең таралды және одақ 1896 жылы құлдырады, бірақ он жылдан кейін 1906 жылы Ұлттық ауыл шаруашылығы және одақтас жұмысшылар одағымен алмастырылды.
Joseph Arch came from a family that had lived in the Warwickshire village of Barford for three generations and had owned their own cottage there since the 18th century. He started work at the age of nine as a crow scarer, working 12 hours a day. Afterwards he became a plough boy, progressing to mastery of all round skills, which enabled him to move around the Midlands and South Wales, earning a reasonable wage. At the same time he observed the terrible conditions in which the majority of agricultural labours lived. These were later described by the Countess of Warwick in the introduction she wrote to his autobiography. Bread was dear, and wages down to starvation point; the labourers were uneducated, under fed, underpaid; their cottages were often unfit for human habitation, the sleeping and sanitary arrangements were appalling In many a country village the condition of the labourer and his family was but little removed from that of the cattle they tended. Returning home, Arch married in 1847 and eventually had seven children. He also became a Primitive Methodist preacher but was discriminated against in the village by the parson and his wife, with whom his family had always been at odds. During this period he educated himself politically from old newspapers and became a supporter of Liberalism. It was therefore to him as a well respected and experienced agricultural worker, that his destitute fellow workers eventually turned for help in their fight for a living wage. Called to address an initial meeting held on 7 February 1872 in the Stag's Head public house in Wellesbourne, Arch had been expecting an attendance of fewer than thirty. Instead, he found on his arrival that over 2,000 agricultural labourers from all the surrounding area had arrived to hear him speak. The meeting was therefore held under a large chestnut tree opposite on a dark, wet, winter night, with the labourers holding flickering lanterns on bean poles to illuminate the proceedings. After further meetings, it was agreed to elect a committee, which met at the old farmhouse of John Lewis in Wellesbourne. Then on Good Friday, 29 March 1872, farm workers from all parts of South Warwickshire met in Leamington to form the Warwickshire Agricultural Labourers Union and after agitation up and down the country, the National Agricultural Labourers' Union was established on 29 May with Arch as its president. Following the withdrawal of their labour, when farmers and landowners found their reprisals were no longer effective, there was a temporary rise in the workers' wages, whereupon they ceased to organise. Later lock outs of union members by farm owners became widespread and the union finally collapsed in 1896, although it was replaced a decade later by the National Union of Agricultural and Allied Workers in 1906.
Мұра
Ескі "Уэллсборн ағашы" 1948 жылы құлады, бірақ бұл орын бұрынғы жиын орында орналасқан ескерткіш таспен белгіленді, қазір ол Chestnut Square деп аталады. 1952 жылы Ұлттық ауыл шаруашылығы жұмысшыларының одағы сол жерде автобус күту орынын салып, ішіне әлі күнге дейін сақталған ескерткіш тақта орнатты. Бұрын, жыл сайын 7 ақпанда одақ өкілдері жиналатын және содан кейін Арчтің қабіріне гүл шоғын қою үшін Барфордқа баратын орынға жаңа ағаш отырғызылды. Бүгінде одақтар бұл дәстүрді сақтамаса да, Уэллсборн әрекет тобы жыл сайын маусым айында Барфордтан Уэллсборнға дейін "Джозеф Арч жолы" деп аталатын жаяу жолмен жүріс ұйымдастырады. Ауылда A439 айналма жолынан басталатын Джозеф Арч көшесі де бар, ал Барфордтағы ескі ат шаруашылығы мейрамханасы Джозеф Арч пабы деп аталды. Ағылшын ауылдық өмірі мұражайында Арчқа қатысты архивтік құжаттар, оның ішінде жеке күнделіктері мен тізімдері, сондай-ақ одақтың жинақ қораптары сақталады. Сондай-ақ, оның қолдары мен білегінің (объект нөмірі, 75/16/1 2) қызықты гипстен жасалған көшірмелері де бар.
The old ‘Wellesbourne Tree’ died in 1948 but the spot was marked by a commemorative stone at the old meeting place, now renamed Chestnut Square. In 1952, the National Union of Agricultural Workers erected a bus shelter there and set up inside it a commemorative plaque which still remains. A replacement tree was also planted where every year union representatives once gathered on 7 February and then went on to Barford to lay a wreath upon Arch's grave. Though the unions no longer do this, the Wellesbourne Action Group organises a walk from Barford to Wellesbourne in June each year along the footpath known as the Joseph Arch Way. There is now also a Joseph Arch Road in the village which runs off the A439 roundabout, while in Barford the old coaching inn has been renamed the Joseph Arch pub. The Museum of English Rural Life has an archive with holdings relating to Arch which include personal diaries and ledgers and the Union collecting boxes. There are also curious plaster casts of his hands and wrists (Object number, 75/16/1 2).