Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мерсия графы және Шығыс Англия графы Эльфгар (1062 жылы қайтыс болған) - Леофрик, Мерсия графының әйгілі әйелі Годгифу (Леди Годива) арқылы туған ұлы. 1057 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін атақ пен жауапкершілікті өз мойнына алады. Ол Шығыс Англия графының қосымша атағын алды, бірақ сонымен қатар біраз уақыт жер аударылды. Қызының алғашқы некесі арқылы ол Уэльс патшасы Груффид ап Лливелиннің қайын атасы болды.
Earl of Mercia and Earl of East Anglia
Ælfgar (died c. 1062) was the son of Leofric, Earl of Mercia, by his famous wife Godgifu (Lady Godiva). He succeeded to his father's title and responsibilities on the latter's death in 1057. He gained the additional title of Earl of East Anglia, but also was exiled for a time. Through the first marriage of his daughter he became father in law to Welsh king Gruffydd ap Llywelyn, a few years after his death, his daughter became a widow and married the English King Harold.
Соғыс және жер аударылу
Эльфгар 1051 жылы Уэсекс графы Годвин мен оның ұлдарының жер аударылуынан пайда көрді. Ол Годвиннің ұлы Гарольдтың иелігінде болған Шығыс Англия графлығын алды. Ерл Годвин мен король Эдуард келесі жылы татуласты, сондықтан Гарольд графтыққа қайта оралды, бірақ ұзаққа созылды. 1053 жылы Пасха күні Годвин қайтыс болды, сондықтан Гарольд Уэссекс графы болды, ал Шығыс Англия графлығы Эльфгарға қайтып оралды. Эльфгар Годвиннің Эдуард патшаға қысым жасау үшін қолданған тактикасынан сабақ алған көрінеді. 1055 жылы Эльфгар жер аударылғанда, ол Ирландияда 18 кемеден тұратын флотты жинап, Уэльске бет бұрды, онда король Гриффид король Эдуардқа қарсы күштерін біріктіруге келісті. 24 қазанда Херефордтан екі шақырым жерде олар Херефордшир графының армиясымен, қорқынышты Ральфпен кездесті. Ерл мен оның адамдары ақырында қашып кетті, ал Груффид пен Эльфгар оларды қуып, өлтіріп, жаралап, Херефордқа қатыгез жазаларын тартты. Олар қаланы тонап, өртеп жіберіп, көптеген тұрғындарды өлтірді. Едуард патша әскер жинап, оның қолбасшысы етіп граф Харольдты тағайындады. Бұл қарсылық одан да күшті болды, сондықтан Эльфгар мен Груффид Уэльстің оңтүстігіне қашып кетті. Алайда, мәселе дипломатиялық жолмен шешіліп, граф Эльфгар қайтадан қызметке қабылданды.
Ælfgar profited from the exile of Earl Godwin of Wessex and his sons in 1051. He was given the Earldom of East Anglia, which had been that of Harold, son of Godwin. Earl Godwin and King Edward were reconciled the following year, so Harold was restored to his earldom—but not for long. At Easter 1053 Godwin died, so Harold became Earl of Wessex, and the earldom of East Anglia returned to Ælfgar. Ælfgar seems to have learned from the tactics Godwin used to put pressure on King Edward. When Ælfgar was exiled in 1055, he raised a fleet of 18 ships in Ireland and then turned to Wales, where King Gruffydd agreed to join forces with him against King Edward. Two miles from Hereford, on 24 October, they clashed with the army of the Earl of Herefordshire, Ralph the Timid. The Earl and his men eventually took flight, and Gruffydd and Ælfgar pursued them, killing and wounding as they went, and enacting savage reprisals on Hereford. They despoiled and burnt the town, killing many of its citizens. King Edward ordered an army mustered and put Earl Harold in charge of it. This was more formidable opposition, and Ælfgar and Gruffydd fled to south Wales. However, the issue was resolved by diplomacy and Earl Ælfgar was reinstated.
Отбасы
Эльфгар Эльгифуға үйленген деп саналады, ол Уильям Малеттің әпкесі, Көздің Иесі, сондай-ақ Король Кнуттың бірінші әйелі Нортгемптон Эльгифуның туысы болуы мүмкін. Эдвин (1071 ж. қайтыс болды), кейін Мерсия графы. Моркар (1087 жылдан кейін қайтыс болған), кейін Нортумбрия графы. Эльдгит, Уэльс патшасының және кейіннен Англияның патшайымы, Груффид ап Лливелиннің және Харольд II-нің әйелі. Эльфгардың ұлы Бургеард әкесі қайтыс болғаннан кейін, 1061 жылдың басында Римнен қайтып келе жатқанда қайтыс болып, Реймсте жерленді. Бұл Эльфгарды Реймс аббатшылығына Стаффордшир мен Шропширдегі жерлерді беруге итермеледі, олар Лапли монастырының игілігіне айналды. Оның тағы үш баласы бар.
Ælfgar is believed to have married Ælgifu, believed to be the sister of William Malet, Lord of Eye, as well as a possible relative of Ælgifu of Northampton, King Canute's first wife. Edwin (d. 1071), later earl of Mercia. Morcar (d. after 1087), later earl of Northumbria. Ealdgyth, queen consort of Wales and later of England, wife of Gruffydd ap Llywelyn and Harold II – her first and second husbands, respectively. Ælfgar's son Burgheard predeceased his father, expiring while returning from Rome early in 1061, and was buried at Reims. This led Ælfgar to give to Reims Abbey lands in Staffordshire and Shropshire, which became the endowment for Lapley Priory. He was survived by three other children.
Өлім
Эльфгар 1062 жылы, Гастингс шайқасынан бұрын қайтыс болған деп есептеледі. Оның жеңімпаз Харольд патшаның қызының балалары жер аударылумен өмір сүрді деп есептеледі.
Ælfgar is believed to have died around 1062, well before the Battle of Hastings. His daughter's children, of the defeated King Harold, are believed to have lived in exile.