Джеймс Кэрролл Беквит: Американ суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Джеймс Кэрролл Беквит (23 қыркүйек 1852 - 24 қазан 1917) – американ суретшісі (1852–1917). Ол американдық пейзаж, портрет және жанрлық суреттер салушы, ал оның натуралистік стилінің арқасында 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында американдық өнердегі құрметті тұлға ретінде танылды.

Өмірбаян

Каролл Беквит, ол өзінің атымен аталуға ұмтылды, 1852 жылдың 23 қыркүйегінде Миссури штатының Ханнибал қаласында Чарльз бен Мелисса Беквиттердің ұлы ретінде дүниеге келді. Алайда, ол Чикагода өсті, онда оның әкесі көтерме азық-түлік бизнесін бастады. Оның әжесі Ханна Йелл болды, ал алыс туысы – тері саудагері Джеймс Мюррей Йелл, олар Йелл отбасының мүшелері еді. 1868 жылы, 16 жасында, ол Чикаго дизайн академиясында Уолтер Ширлоудың жетекшілігімен сурет өнерін оқыды, дей тұрғанмен 1871 жылғы үлкен өрт барлығын (қаланың көп бөлігін қоса алғанда) жойды. Содан кейін ол Нью-Йоркке барып, Лемуэль Вильмартпен бірге Нью-Йорктегі Ұлттық дизайн академиясында (соның мүшесі болды) оқыды. Кейін Парижге кетіп, 1873 жылдың қарашасынан 1878 жылға дейін сонда тұрды. Нью-Йоркте ол миллионер әкесінің ағасының «Шервуд студиясы» ғимаратында тұрды, ол суретшілер үшін арнайы салынған және Корнелиус Вандербильт II үйіне жақын орналасқан еді. Парижде ол Адольф Ивоннан сурет салу курстарын алды және Каролус Дюраннан кескін салуды оқыды, ол 1877 жылы Беквит пен Джон Сингер Саргентті Люксембург сарайындағы қабырғаға сурет салуға көмектесу үшін таңдады. 1878 жылы Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін ол біртіндеп американдық өнердегі көрнекті тұлғаға айналды. Оның сурет салу дағдысы оған Нью-Йорктегі Көркемсурет студенттері лигасының профессоры қызметін әкелді, онда ол 1878 жылдан 1882 жылға дейін және 1886 жылдан 1887 жылға дейін сабақ берді. Беквит Көркемөнер қоғамын құруға белсенді қатысты және Ұлттық еркін өнер лигасының президенті болды, ол американдық өнер туындыларына салынатын баж салығын жоюға тырысты. Оның портреттерінің ішінде Уильям Мерит Чейз (1882), Мисс Джордан (1883), Марк Твен, Теодор Рузвельт, Томас Алибон Янвьер, Джон Скофилд және Уильям М. Уолтонның портреттері бар. Ол Нью-Йорктегі Көркемсурет студенттері лигасында сабақ берді, онда Вайолет Окли оның студенттерінің бірі болды. Беквит көптеген марапаттар алды, соның ішінде 1889 жылғы Париж көрмесіндегі «Құрметті айдар» және 1895 жылғы Атланта көрмесіндегі алтын медаль. Ол сондай-ақ 1899 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмеде өзінің ең танымал жұмысы – 1886 жылғы Уильям М. Уолтонның портреті үшін сыйлық алды. Ол 1902 жылы Чарльстон көрмесінде алтын медальді жеңіп алды. Каролл 1893 жылы Парижге бірнеше қабырғалық суреттер салу үшін оралды, содан кейін 1893 жылы Чикагодағы Дүниежүзілік Колумбия көрмесінде Либералды өнерлер ғимаратындағы күмбездердің біріне қабырғалық суреттер салу үшін Америка Құрама Штаттарына қайтып келді. Оның қағаздары, оның эскиз кітаптары мен 1871 жылдан 1917 жылы қайтыс болғанға дейін сақтаған күнделіктері Нью-Йорктегі Ұлттық дизайн академиясында сақтаулы. Өмірі бойы ол Фенсерлер клубының президенті, Епископальдық шіркеудің, Ұлттық дизайн академиясының, Метрополитен өнер мұражайының, Америка су бояулары қоғамының, Century Association, Lotos клубының және «Әлеуметтік тізімнің» мүшесі болды.

Carroll Beckwith, as he preferred to be known, was born in Hannibal, Missouri on September 23, 1852, the son of Charles and Melissa Beckwith. However, he grew up in Chicago where his father started a wholesale grocery business. His grandmother was Hannah Yale, a distant cousin was fur trader James Murray Yale, members of the Yale family. In 1868, aged 16, he studied art at the Chicago Academy of Design under Walter Shirlaw until the great fire of 1871 destroyed everything (including much of the heart of the city). He then went to New York and studied at the National Academy of Design (of which he afterwards became a member) in New York City under Lemuel Wilmarth and later traveled on to Paris, staying there from November 1873 until 1878. In New York, he lived in his millionaire great uncle's "Sherwood Studio Building", which was built specifically for artists, and was close to Cornelius Vanderbilt II House. In Paris he took drawing courses with Adolphe Yvon and studied painting under Carolus Duran who in 1877 selected Beckwith and John Singer Sargent to help him with a mural for the Palais du Luxembourg. Returning to the United States in 1878, he gradually became a prominent figure in American art. His talents as a draftsman secured him a professorship at the Art Students League of New York, where he taught from 1878 to 1882 and from 1886 to 1887. Beckwith took an active part in the formation of The Fine Arts Society, and was President of the National Free Art League, which attempted to secure the repeal of the American duty on works of art. Among his portraits are those of William Merritt Chase (1882), Miss Jordan (1883), Mark Twain, Theodore Roosevelt, Thomas Allibone Janvier, John Schofield and William M. Walton. He taught at the Art Students League of New York where Violet Oakley was one of his students. Beckwith received many awards including an Honorable Mention at the Paris Exposition of 1889 and a gold medal at the Atlanta Exposition in 1895. He also won an award at the Exposition Universelle at Paris in 1899 for what is probably his most celebrated work, his 1886 portrait of William M. Walton. He won a gold medal at the Charleston Exposition in 1902

Carroll returned to Paris in 1893 to paint a number of murals and then returned to the United States to paint murals on one of the domes in the Liberal Arts Building at the World Columbian Exposition in Chicago later in 1893. His papers, including his sketchbooks and the diaries he kept from 1871 until his death in 1917 are held by the National Academy of Design in New York City. During his life, he was President of the Fencers Club, and member of the Episcopal Church, National Academy of Design, Metropolitan Museum of Art, American Water Color Society, Century Association, Lotos Club, and "Social Register".