Кіріспе

Омфалос: Геологиялық түйінді шешу әрекеті - Филип Госс 1857 жылы жазған (Дарвиннің "Жындардың шығу тегі туралы" еңбегінен екі жыл бұрын) кітап. Онда ол окаменелі жазбалар эволюцияның дәлелі емес, бұл әлемнің бұрынғыдан ескі болып көрінуі үшін жасалатын жаратылыс әрекеті деп айтады. Бұл ойлау Адамның (анасы жоқ) қарындасы бар екенін түсіндіруді таңдаған Госс ойлауына ұқсас: Адамға қарындасы қажет болмаса да, Құдай оған адам ата-бабасының пайда болуын қамтамасыз ету үшін оны берді. Осылайша кітаптың аты "Омфалос" болды, грекше "көкірек" дегенді білдіреді. Дарвин кітапта бірнеше рет аталады, бірақ әрқашан айтарлықтай құрметпен. Госс "Түп-басқару" еңбегін жариялағанға дейін Дарвин эволюциялық теорияны сынаған Корольдік қоғамның кездесулеріне қатысқан, тіпті теңіз биологиясын зерттеу барысында түрлердің өзгерісі туралы ұқсас байқаулар жасаған және Дарвиннің пікірін ғылыми тұрғыдан дұрыс деп санайтын.

Қабылдау

Бұл кітапты көпшілік қабылдамады, аз данасы сатылды және оны қолдағандар болмады. Алайда баспагер жарнамада "Табиғи тарих шоғырынан" алынған үзінділерді қолдана алды: "Біз бұл кітапты өзі қарастыратын өте қызықты сұрақтар бойынша әзірге жарық көрген ең маңызды және ең жақсы жазылған деп жариялаудан тартынбаймыз. Біз кітаптың логикасы жауапсыз деп санаймыз, оның заңдары толықтай анықталды", - делінген сынның қалған сөйлемінде, "және метафизикалық нәзік ойын ретінде қарастырылған тұтастай, мүлдем толық; және біз оның қорытындыларын он мың оқырманың біреуі ықтимал деп қабылдамайды деп болжауға батылдық жасаймыз ". Омфалостың "философтың демалыс уақытында көңіл көтеруіне ғана жарайтын, бірақ ғылыми не басқа адамдардың қатаң назарына лайық емес" деген тұжырымға келді. Геолог Джозеф Бити Жукс кейінірек шыққан бір санында: "Діни көзқарасы бар, шын мәнінде адал адам үшін бұл әдіс тіпті "Жаратылыс іздері" кітабының авторына қарағанда да, әлдеқайда қорқынышты. және Ламарк мектебінің" Қасиетті діндар. "Су нәрестелері" кітабының авторы Чарльз Кингслиге және Госстің досына Госстің кітабын қарастыруды тапсырды. Бас тартып, ол Госске былай деп жазды: Көп уақыт бойы оның әкесінің өмірбаянындағы талқылаудан басқа, кітапқа қатысты тек қана оқылатын, бірақ көлбеу сілтемелер 1907 жылы жарық көрген оның ұлы Эдмунд Госстің Филип Госстің психологиялық портреті "Әке мен ұл" кітабында кездесті. Ол былай деп жазды: Мартин Гарднер өзінің 1952 жылғы "Фадылар мен фаллациялар ғылымның атынан" атты кітабында былай деп атап өтті: "Оның ерекше қасиеттерінің бірі - ол бірде-бір адамды дінге айналдырмаса да, ол теорияны логикалық жағынан өте кемелді етіп ұсынды, және геологиялық фактілерге сәйкес, оны ешқандай ғылыми дәлел жоққа шығара алмайды. Бұл ішкі консистенцияны американдық биолог Стивен Джей Гулд 1987 жылы "Адамның көкшесі" атты мақаласында талқылаған, ол кішкентай кітап ретінде қайта басылып шыққан. Ол былай деп түсіндіреді: Бұрын бұл туралы Хорхе Луис Борхес қысқаша шығармасында айтқан болатын. Ройзен "бәлкім, Омфалосты қабылдамау - Дарвиннің жер сілкіндіретін кітабы жарық көрмес бұрын-ақ теологиялық болжамдар жүйесі қаншалықты әлсіреп кеткенін көрсетеді" деп болжады. 1820 және 30-жылдары жазба геологтары униформизмнің өсуіне қарсы шайқасты және шынымен де Госсе өзінің алғы сөзінде Гранвилл Пенннің 30 жыл бұрын өзінің дәлелінің мәнін түсіргенін айтады. Бұл кітапта ұсынылған теория қазір омфалос гипотезасы деп аталады: әлем және ондағы барлық нәрсе кез келген уақытта, тіпті бірнеше минут бұрын, тіпті біздің естеліктеріміз оның жасын жалған түрде көрсетеді. Бұл ғылыми емес, философиялық көзқарас.