Қытай өрімшесіне қарсы заң: Сан-Францискодағы шашылған дау
Pigtail Ordinance
1873 ж. Сан-Францискодағы «Құйрық жарлығы» – қытай шашын қырқуға бағытталған заң. Түрмелердегі тығыздыққа қарсы шара ретінде ұсынылған, бірақ конституцияға қайшы деп танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Пигтейл" ережесі – 1873 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы түрмедегілердің шаштарын бас терісіне бір дюймдей қысқа қырып тастауға бағытталған заң. Бұл ереже Цинь әулетінен келген қытай тұтқындарына ерекше әсер етті, себебі олардың белге дейін ұзын тоқылған шаштары – кезегі кесіліп тасталатын болды. 1873 жылы Сан-Франциско қадағалау кеңесі бұл ұсынысты шамалы көп дауыспен қабылдады, бірақ қала әкімі оған вето қойды. Калифорния штатының заң шығарушы органы 1876 жылы осы заңның тағы бір ұқсас нұсқасын қабылдады, бірақ 1879 жылы ол конституцияға қайшы деп танылды.
The Pigtail Ordinance was an 1873 law intended to force prisoners in San Francisco, California to have their hair cut within an inch of the scalp. It affected Qing Chinese prisoners in particular, as it meant they would have their queue, a waist long, braided pigtail, cut off. The proposal passed by a narrow margin through the San Francisco Board of Supervisors in 1873 but was vetoed by the mayor. An identical version of the law was enacted by the California State Legislature in 1876 and was subsequently struck down as unconstitutional in 1879.
Шығу тегі
Pigtail Ordinance 1870 жылғы санитарлық ережеге байланысты түрмелердің толығуына шешім ретінде ұсынылды, ол бастапқыда Сан-Францискодағы қауіпсіз емес тұрғын үй жағдайларын болдырмау үшін жасалды. Санитарлық ережені бұзған жағдайда айыппұл төлеу немесе бір апта немесе одан да көп мерзімге түрмеге қамау қарастырылды; мыңдаған кедей қытай иммигранттары үшін тегін баспана мен тамақ қолайлы жаза болды. Қамауда отырғандардың барлығына бітеу жасау арқылы құрт-құмырсқаның таралуын болдырмақ болған түрме басшылары бұған тыйым сала бастады. Бірақ, тең құқықтарды жақтаушылардың көпшілігі қадағалаушылардың нақты ниеті – ерікті түрде сотталған қытайлардың ағынын тоқтату екенін мәлімдеді. 1644 жылы Цин әулетінің құрылуынан бастап, Қытайдағы хань этносының еркелерінен маньчжурлық шаштың стилін қабылдау – яғни, «кесілген шаш» (queue) жасау және маңдайды қыру талап етілді, бұл Цин әулетін мойындаудың символы саналды. Хан қытайлары шаштың артқы бөлігіндегі «кесілген шашқа» қарсы емес еді, себебі олар дәстүрлі түрде шаштарын ұзын қалдыратын. Алайда, маңдайды қыруға қатысты олар қатты наразылық білдірді. Осы себепті Цин үкіметі адамдарды шаштың артқы бөлігін өруге емес, маңдайды қыруға мәжбүрлеуге баса назар аударды. Цин стиліне қарсы болған хань көтерілісшілері «кесілген шашты» киген, бірақ бас бөктерін қыру бұйрығына бағынбады. Бір адам шашын артқы жағына өргенімен, маңдайын қырудан бас тартқандықтан, өлім жазасына кесілді. Кейіннен, еуропалық шаштараздардың ықпалымен батыстыққа ұмтылған революционерлер ғана «кесілген шашқа» қарсы күресті бастады. Тайпин көтерілісі кезінде тайпиндер Цинге қарсылық білдіру үшін «кесілген шаштарын» сақтап, қалған шаштарын қырмады. Шашының басы қырқылған «кесілген шаш» Цинге адалдықтың белгісіне айналды. XIX ғасырдың соңында Қытайдан Америка Құрама Штаттарына иммиграция күрт өсті. 1880 жылға қарай АҚШ-тағы қытай халқының саны 100 000-нан асып, негізінен Калифорнияда шоғырланды. Иммигранттардың 90%-дан астамы ер адамдар болды және олар отбасыларына ақша жіберу үшін АҚШ-қа келді. Осы ер адамдардың көпшілігі Қытайға оралуды жоспарлағандықтан, олар революционерлер ретінде танылмау үшін «кесілген шаштарын» сақтау қажеттігі туды. Осыған байланысты, Pigtail Ordinance институтының мақсаты – қытай иммигранттары қалалық санитарлық ережені елемеуіне мүмкіндік бермеу болды. Қытайға қарсы сезім де ықпалды фактор болды, олар Pigtail Ordinance-ты күшпен орындау арқылы болашақ қытай иммигранттарының АҚШ-қа келуін тоқтатуға үміттенді. 1876 жылдың 3 сәуірінде Калифорния штатының заң шығарушы органы Лос-Анджелес санитарлық ережесіне өз заңын қабылдады. Қала заңды орындауға құқығы болмағандықтан, басқарма Pigtail Ordinance-ты екінші рет ұсынды. Бұл жолы заң 10–2 дауыспен қабылданды және мэр Эндрю Джексон Брайант бекітті.
The Pigtail Ordinance was proposed as a solution to the overcrowding of jails due to the 1870 Sanitary Ordinance, which was originally meant to prevent unsafe tenement conditions in San Francisco. When in violation of the Sanitary Ordinance, one could either pay a fine or serve a week or more in jail; for thousands of impoverished Chinese immigrants, free room and board was a welcome punishment. Ostensibly to prevent outbreaks of lice and fleas, the Supervisors began requiring that all prisoners' heads be shaved. Many equal rights advocates, however, claimed the Supervisors' true intent was to stem the tide of willing Chinese convicts. Since the beginning of the Qing dynasty in 1644, Han men in China had been required to adopt Manchu men's hairstyle by wearing the queue and shaving the forehead as a symbol of accepting the Qing dynasty. Han Chinese did not object to wearing the queue braid on the back of the head, as they traditionally wore their hair long. However, they fiercely objected to shaving the forehead. This caused the Qing government to focus on forcing people to shave their forehead rather than wear the braid. Han rebels who objected to the Qing hairstyle wore the braid but defied orders to shave the front of the head. One person was executed for refusing to shave, even though he had willingly braided the back of his hair. It was only later that Westernized revolutionaries, influenced by European hairstyles, began to advocate against the queue. During the Taiping Rebellion, the Taiping protested against the Qing by retaining their queues but not shaving the rest of their heads. The traditional style of queue with shaved head became a sign of loyalty to the Qing. The late 19th century saw a significant increase in Chinese immigration to the United States. By 1880, the Chinese population of the United States was over 100,000 and located primarily in California. Over 90% of immigrants were male and had come to the United States to earn money to send to their families. As the majority of these men planned to return to China, they needed to keep their queues lest they be marked as revolutionaries. In light of this, the idea behind the institution of the Pigtail Ordinance was that Chinese immigrants would be less likely to ignore the city's sanitary ordinance. Anti Chinese sentiment also was a driving factor, hoping that the enforcement of the Pigtail Ordinance would keep potential Chinese immigrants from coming to the United States. On April 3, 1876, the California State Legislature enacted their own law to Los Angeles's Sanitary Ordinance. The city no longer had the power to ignore the enforcement of the law, so the board made a second proposal of the Pigtail Ordinance. This time the law passed with a vote of 10–2, and was approved by mayor Andrew Jackson Bryant.
Сот ісі
Жаңа заңның нәтижесінде қытай иммигранты Ах Коу тұрғын үй талаптарын бұзғаны үшін қамауға алынып, түрмеде оның шашы қырқылды. Ол шерифтен өтемақы талап етіп сотқа шағымданды, "Құйрық ережесі" оған өтелмейтін зиян келтіргенін мәлімдеді. 1879 жылғы 14 маусымда АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Стивен Джонсон Филд, көпшіліктің қарсылығына қарамастан, жергілікті федералды сотта талапкердің пайдасына шешім шығарды; оның шешімінде қадағалау кеңесінің мұндай кемсітуші заң шығаруға құқығы жоқ екені және ереженің конституцияға қайшы екені айтылды. Ол, әсіресе, АҚШ Конституциясының он төртінші түзетуін сілтеді, ол өз юрисдикциясындағы барлық адамдарға заң алдында тең қорғауды кепілдейді. Қараңыз: Хо А Коу v. Нунан, 12 Fed. Cas. 252 (1879).
As a result of the new law, a Chinese immigrant named Ah Kow was arrested for living space violations and had his queue removed at the jail. He sued the sheriff for damages, claiming that the Pigtail Ordinance caused him irreparable harm. On June 14, 1879, United States Supreme Court Justice Stephen Johnson Field, sitting in the local federal court—despite much criticism from the general public—found in favor of the plaintiff; his decision held that it was not within the powers of the Board of Supervisors to set such a discriminatory law and that the ordinance was unconstitutional. In particular, he cited the Fourteenth Amendment to the United States Constitution which guarantees equal protection under the law to all persons within its jurisdiction. See Ho Ah Kow v. Nunan, 12 Fed. Cas. 252 (1879).