Атақтыларды мақтайық: Америкалық шаруалардың өмірінен сыр шерту
Let Us Now Praise Famous Men
«Бұл даңқты адамдарды мақтайық» кітабы – Джеймс Аги мен Уокер Эванстың 1941 ж. жазылған, Ұлы депрессия кезеңіндегі шаруалар туралы фото-суреттер мен мәтіндер жинағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кітап, мәтіні Джеймс Эйджиге, суреттері Уолкер Эвансқа арналған. "Let Us Now Praise Famous Men" кітабы – американдық жазушы Джеймс Эйджидің мәтіні мен американдық фотограф Уолкер Эванстың суреттері бар кітап, алғаш рет 1941 жылы АҚШ-та жарық көрген. Бұл еңбек Ұлы депрессия кезеңіндегі жағдайы төмен жалдамалы шаруалардың өмірін көрсетеді. Бұл Эванстың Фермалық қауіпсіздік басқармасымен жасаған жұмысына сай болғанымен, жобаны FSA емес, Fortune журналы бастады. Кітап атауы Сирах кітабының (44:1) "Енді атақты адамдарды және бізді дүниеге әкелген әкелерімізді мақтайық" деген сөзінен алынған.
American book with text by James Agee and photographs by Walker Evans
Let Us Now Praise Famous Men is a book with text by American writer James Agee and photographs by American photographer Walker Evans, first published in 1941 in the United States. The work documents the lives of impoverished tenant farmers during the Great Depression. Although it is in keeping with Evans's work with the Farm Security Administration, the project was initiated not by the FSA, but by Fortune magazine. The title derives from a passage in the Wisdom of Sirach (44:1) that begins, "Let us now praise famous men, and our fathers that begat us."
Өмірбаян
"Әйгілі еркектерді мадақтайық" кітабы 1936 жылы Эйджи мен Эвансқа тапсырылған, АҚШ-тың оңтүстігіндегі шаруалар отбасыларының Үлкен депрессия кезіндегі жағдайы туралы "Форчн" журналы үшін мақала дайындау жұмысынан өркендеді. Бұл АҚШ президенті Франклин Рузвельттің қоғамның ең мұқтаж топтарына көмектесу мақсатындағы "Жаңа мәміле" бағдарламаларын іске қосылған кезі еді. Эйджи мен Эванс сол жаздағы сегіз аптаны осы тапсырманы зерттеумен өткізді, көбінесе өте қиын жағдайдағы үш ақ нәсілді шаруа отбасы арасында. Олар Эванстың суреттерімен – шаршаған жүзді отбасылардың, ересектер мен балалардың тозығы жеткен үйлердің алдындағы шаңды аулалардағы суреттерімен – және Эйджидің егжей-тегжейлі жазбаларымен оралды. Алайда, оның мақаласын "Форчн" журналының редакторлары қабылдамады, бірақ келесі жылы журнал Эйджиге Алабамадағы зерттеулерін кітап түрінде жариялауға рұқсат берді. Қолжазба 1939 жылы "Houghton Mifflin" баспасынан қабылданып, екі жылдан кейін жарық көрді. Кітаптың алғы сөзінде ол бұл тапсырманың мақсаты – "жалдамалы шаруалардың күнделікті өмірі мен ортасын фото және мәтін түрінде бейнелеу" екенін жазды. Дегенмен, "Әдеби энциклопедия" атап көрсеткендей, "Эйджи жобаны "Үш шаруа отбасы" деп аталатын көп томдық жұмыс ретінде жоспарлаған, бірақ тек бірінші томы, "Әйгілі еркектерді мадақтайық" жазылды". Эйджи бұл үлкен жұмыстың, журналистикаға негізделгенімен, "адамның рухани жаратылысының белгілі бір қалыпты жағдайларын тәуелсіз зерттеу" болады деп ойлады.
Let Us Now Praise Famous Men grew out of an assignment that Agee and Evans accepted in 1936 to produce a Fortune article on the conditions among sharecropper families in the American South during the Great Depression. It was the time of U. S. President Franklin Roosevelt's "New Deal" programs designed to help the poorest segments of the society. Agee and Evans spent eight weeks that summer researching their assignment, mainly among three white sharecropping families mired in desperate poverty. They returned with Evans's portfolio of stark images—of families with gaunt faces, adults and children huddled in bare shacks before dusty yards in the Depression era nowhere of the deep south—and Agee's detailed notes. His piece, however, was rejected by the editors at Fortune; but the following year the magazine gave Agee permission to publish his Alabama research in a book. The manuscript was accepted for publication by Houghton Mifflin in 1939 and appeared two years later. As he writes in the book's preface, the original assignment was to produce a "photographic and verbal record of the daily living and environment of an average white family of tenant farmers". However, as the Literary Encyclopedia points out, "Agee ultimately conceived of the project as a work of several volumes to be entitled Three Tenant Families, though only the first volume, Let Us Now Praise Famous Men, was ever written". Agee considered that the larger work, though based in journalism, would be "an independent inquiry into certain normal predicaments of human divinity".
Аги кейіпкері ретінде
Аги, кітап жазылу процесінде өзінің жеңілдік күйін әдетте қарапайымдылықпен және өзіне сыни көзбен бағалап сипаттайды, кейде повесте өзі де кейіпкер болып көрінеді. Мысалы, ол осы қарапайым өмірге "шпион" ретінде және бұрғылап кіріп қалуының этикалық жағын ойлап мазасыздыққа түседі. Ал басқа кезде, мысалы, ол жай ғана жалға жалдаған шаруаның үйіндегі заттарды немесе сенбі күні киетін қарапайым киімдерін тізімдейді, онда ол мүлдем көзге көрінбейді. Кітаптар мен тараулардың ерекше реті, атауларының қарапайым ("Киімдер") нәрселерден бастап "радикалды көркемдікке" (Нью-Йорк Таймс жазғандай) дейін ауысуы, Агидің оқырманға осы қиын өмірлердің адамгершілігі мен ұлылығын көруге тікелей шақыруы, сондай-ақ тағайындалған міндетін орындай алмауы немесе оның себебінен туындаған қосымша азап туралы ойдан күйренуі – бәрі кітаптың ерекшелігін құрайды.
Agee, who writes modestly and self consciously about his privileged position in the book's creation, appears as a character himself at times in the narrative, as when he agonizes over his role as "spy" and intruder into these humble lives. At other times, as when he simply lists the contents of a sharecropper's shack or the meager articles of clothing they have to wear on Sunday, he is altogether absent. The strange ordering of books and chapters, the titles that range from mundane ("Clothes") to "radically artistic" (as the New York Times put it), the direct appeals by Agee for the reader to see the humanity and grandeur of these horrible lives, and his suffering at the thought that he cannot accomplish his appointed task, or should not, for the additional suffering it inflicts on his subjects, are all part of the book's character.
Әсері
Ғалымдар кітаптың кең ауқымы мен дәстүрлі хабарлама беруден бас тартуының, Рузвельт басқарған АҚШ үкіметінің шығармашылық, дәстүрден тыс бағдарламаларымен үндесетінін атап өтті. Аги оның кейіпкерлері үшін маңызсыз болуы мүмкін әдеби, саяси және моральдық дәстүрлермен пікір таластырады, бірақ олар үлкен аудитория үшін және басқалардың өмірін қарастырудың кең контексі үшін маңызды. "Let Us Now Praise Famous Men" кітабының басылған тиражының жартысы ғана сатылды, бірақ содан бері көп жылдар бойы жоғары бағаланып, АҚШ-та журналистика мен әдебиеттегі жаңарудың маңызды көзі ретінде оқытылып келеді. Осы кітапты оқығаннан кейін Аарон Копланд "Жылы жер" операсын жазды. Журналист және "The Wire" телесериалының авторы Дэвид Саймон, кітаптың өзінің мансабының бастапқы кезеңінде оған үлкен әсер еткенін және журналистикалық тәжірибесіне бағыт-бағдар бергенін айтты.
Scholars have noted that the book's ambitious scale and rejection of traditional reporting runs parallel with the creative, non traditional programs of the U. S. government under Roosevelt. Agee argues with literary, political, and moral traditions that might mean nothing to his subjects but which are important for the larger audience and the larger context of examining others' lives. Let Us Now Praise Famous Men sold only half its press run following publication, but since then has won high praise over the years and is routinely studied in the U. S. as a source of both journalistic and literary innovation. Reading the book inspired Aaron Copland to write his opera, The Tender Land. David Simon, journalist and creator of the television series The Wire, credited the book with impacting him early in his career and informing his practice of journalism.
Радионы бейімдеу
1966 жылы Канадалық хабар тарату корпорациясы Джордж Уэллидің кітапқа бейімдеген "Енді атақты адамдарды мадақтайық" атты 135 минуттық драмалық фильмін көрсетті. Бұл хабарламаны Джон Ривз дайындады, ол радио өндірісі туралы жазған.
In 1966 the Canadian Broadcasting Corporation aired the 135 minute dramatic feature, Let Us Now Praise Famous Men, George Whalley's adaptation of the book. The broadcast was produced by John Reeves, who has written about the radio production.