"Ұлы шабуыл" (2005) – Филиппиндегі екінші дүниежүзілік соғыстағы Cabanatuan шабуылы туралы фильм. Американ және филиппин сарбаздарының батырлығы. 🎬🇺🇸🇵🇭
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2005 жылғы америкалық соғыс фильмі
2005 American Australian war film
"Ұлы рейд" – Филиппиннің Лусон аралында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған Кабанатуан шабуылы туралы 2005 жылғы соғыс фильмі. Режиссері – Джон Даль, басты рөлдерде – Бенджамин Братт, Джеймс Франко, Конни Нильсен, Мартон Цокас, Джозеф Файнс, Мотоки Кобаяши және Сезар Монтано. Фильмнің түсірілімі 2002 жылдың 4 шілдесінен 6 қарашасына дейін жүргізілді, бірақ оның көрсетілімі 2003 жылдың күзінен бастап бірнеше рет кейінге жылдырылды. Фильм сыншылардан жағымсыз және орташа баға алды және коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды. Фильмде американдық солдаттар мен филиппиндық қарсылық партизандарының жапондық тұтқындар лагерінен одақтас әскери тұтқындарды құтқаруға жасаған тырыстары көрсетілген.
The Great Raid is a 2005 war film about the Raid at Cabanatuan on the island of Luzon, Philippines during World War II. It is directed by John Dahl and stars Benjamin Bratt, James Franco, Connie Nielsen, Marton Csokas, Joseph Fiennes with Motoki Kobayashi and Cesar Montano. The principal photography took place from July 4 to November 6, 2002, but its release was delayed several times from the original target of fall 2003. The film received negative to average reviews from critics and was a commercial failure. The film showcases the efforts of American soldiers and the Filipino resistance guerrilla, rescuing Allied prisoners of war from a Japanese POW camp.
Сюжет
1945 жылы американдық әскерлер жапондықтар басып алған Филиппинге жақындап келді. Жапониялықтар Батан өлімінен аман қалған 500-ге жуық американдық тұтқынды Кабанатуандағы әскери тұтқындар лагерінде ұстап, оларды қатыгездікпен қарауға және дереу жазалауға ұшыратты, себебі жапондық бушидо кодексінде бағыну ұят деп есептелді. Көптеген тұтқындар безгекпен де ауырды. Фильм жапондық әскери құпия полициясының (Кемпейтай) Палавандағы тұтқындарды жаппай қырғынымен басталады (бірақ бұл қырғынды Жапонның 14-ші армиясы жасады). Лингяен шығанағында генерал-лейтенант Уолтер Крюгердің бұйрығымен подполковник Генри Муччидің 6-шы рейнджер батальоны жапондықтар оларды өлтірместен бұрын Кабанатуан түрмесіндегі барлық әскери тұтқындарды босатуға міндеттеледі. Фильм Рейнджерлердің, 6-шы армияның Аламо скауттарының және филиппин партизандарының Кабанатуанға шабуыл жасау кезіндегі күш-жігерін көрсетеді. Фильм барысында көрініс Кабанатуандағы тұтқындар, рейнджерлер, филиппин қарсылық күштері және жапондықтар арасында ауысады. Фильмде әскери тұтқындар лагеріне дәрі-дәрмек жеткізген медбике Маргарет Утинскидің атқарған жұмысы туралы айтылады. Кейін оны Кемпейтай тұтқындап, Сантьяго бекінісінің түрмесіне жіберді. Оны ақырында босатып жіберді, бірақ ол соққыдан алған жарақаттарынан кейін гангренадан алты апта бойы емделді. Фильм тұтқындардың босатылуымен аяқталады.
In 1945, American forces were closing in on the Japanese occupied Philippines. The Japanese held around 500 American prisoners who had survived the Bataan Death March in a notorious POW camp at Cabanatuan and subjected them to brutal treatment and summary execution, as the Japanese code of bushido viewed surrender as a disgrace. Many prisoners were also stricken with malaria. The film opens with the massacre of prisoners of war on Palawan by the Kempeitai, the Imperial Japanese military's secret police (though it was committed by the Japanese Fourteenth Area Army). At Lingayen Gulf, the 6th Ranger Battalion under Lieutenant Colonel Henry Mucci is ordered by Lt. Gen. Walter Krueger to liberate all of the POWs at Cabanatuan prison camp before they are killed by the Japanese. The film chronicles the efforts of the Rangers, Alamo Scouts from the Sixth Army and Filipino guerrillas as they undertake the Raid at Cabanatuan. Throughout the film, the viewpoint switches between the POWs at Cabanatuan, the Rangers, the Filipino resistance and the Japanese. The film covers the resistance work undertaken by nurse Margaret Utinsky, who smuggled medicine into the POW camps. The Kempeitai arrested her and sent her to Fort Santiago prison. She was eventually released but spent six weeks recovering from gangrene as a result of injuries sustained from beatings. The movie ends with the prisoners being liberated.
Өндіріс жазбалары
Американдықтар жапондықтардың назарын аудару үшін Northrop P-61 Black Widow түнгі күрес ұшағын пайдаланды, ал рейнджерлер лагерьге қарай иеленіп келе жатқанда; фильмде пайдаланылған ұшақ Lockheed Hudson болды, себебі фильм түсірілген кезде қалған төрт P-61 ұшағының ешқайсысы ұшуға жарамды емес еді. Фильм Австралияның Квинсленд штатының оңтүстік-шығысындағы соғыстағы тұтқындар лагерінің үлкен, нақты көшірмесін пайдаланып түсірілді. Одан әрі, көптеген жергілікті азиялық студенттер жапондық сарбаздар рөліне тартылды. Фильм 2002 жылы түсірілді, бірақ 2003 жылғы бастапқы көрсету кестесінен бірнеше рет алынып тасталды. Ол, ақыры, 2005 жылдың тамызында Miramax Films компаниясымен шығарылды, бұл компанияның негізін қалаушылары Боб пен Харви Вайнштейннің компаниядан ресми түрде кетуімен бірге болды. Зейнеткердегі теңіз корпусының капитаны Дейл Дай фильмнің әскери кеңесшісі болды және актерлерді Солтүстік Квинслендтегі әскери дайындық лагерінде оқытты, бұл рөлді және тәжірибені "Ағалар тобы", "Құтқарылған Райан" және "Платон" фильмдерінде қайталады. Джеймс Франко өзінің "Актерлер анонимді" романында фильмнің түсірілуі туралы жазды.
The Americans used a Northrop P 61 Black Widow night fighter to divert Japanese attention while the Rangers were crawling toward the camp; the aircraft used in the movie was a Lockheed Hudson, because none of the four surviving P 61s were airworthy when the film was made. The movie was filmed in south east Queensland, Australia utilising a huge, authentic recreation of a prisoner of war camp. In addition, numerous local Asian students were employed to play Japanese soldiers. The movie was shot in 2002 but it was pulled from its original 2003 release schedule on several occasions. It was finally released in August 2005, by Miramax Films, which coincided with the formal departure of co founders Bob and Harvey Weinstein from the company. Retired Marine Corps captain Dale Dye was the film's military advisor and trained the cast in a boot camp in northern Queensland, reprising a role and practice from Band of Brothers, Saving Private Ryan and Platoon. James Franco wrote about the making of the movie in his novel Actors Anonymous.
Сыни жауап
The Boston Globe газетінің авторы Уэсли Моррис кейіпкерлерді жетілдірудің жетіспеушілігі мен фильмнің қарқынын сынға алып, былай деді: "Экранда көрінгенде, тұтқындарды босатуға жасалған шабуыл аса таң қалдырмайды – тек жарылыстар мен әскери маневрлердің тізімі. Дегенмен, фильмдегі барлық актерлердің бірдей ынтамен жұмыс істейтін жалғыз эпизод осы. Ал көрермендер тұтқындармен бірге осының орын алуын күтуге мәжбүр. Күте беруге тура келеді". USA Today газетінен Майк Кларк: "АҚШ әскери тарихындағы ең маңызды құтқару операцияларының бірі туралы Голливудтың алтын ғасырындағы кез келген режиссерден де қызықтырақ драма жасауға болар еді" деді. Сонымен қатар, ол "Франконың монотонды дауысы" "тарихи аяның әрбір ұсақ-түйекін" түсіндіріп беруіне сын көзбен қарады және "бастық офицер мен жесір медбике арасындағы көңілсіз махаббатқа көп уақыт жұмсалған" деді. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде жариялаған рецензиясында үш жұлдыз беріп, былай деді: "Бұл соғыстың қалай жүріп жатқанын түсінетін соғыс фильмі. [Фильм] оқиғаның өзі маңызды, әсем графика емес, деген сеніммен түсірілген".
Wesley Morris of The Boston Globe criticized a lack of character development and the pace of the film, saying, "On screen, at least, the raid to free the prisoners isn't all that great – just a bunch of explosions and combat maneuvers. Still, it's the one sequence in the film where everybody works with the same conviction. The audience, meanwhile, has to sit around with the prisoners, waiting for this to happen. It's a long wait." Mike Clark of USA Today said, "Just about any golden age Hollywood hack could have made a zestier drama about one of the greatest rescue missions in U. S. military history," and criticized "Franco's droning voice over" for spelling out "every sliver of historical context", and also said "a huge chunk of time is given to an uncompelling romance between a major and a widowed nurse." Roger Ebert, writing for the Chicago Sun Times gave it three stars, saying: "Here is a war movie that understands how wars are actually fought [The film] has been made with the confidence that the story itself is the point, not the flashy graphics."
Кассалық жинақ
"Ұлы рейд" фильмі прокатта күтілгендей табыс таппады, АҚШ және Канадада 10,2 миллион доллар, ал басқа елдерде 0,6 миллион доллар жинап, жалпы әлемдік кассасы 10,8 миллион долларды құрады, бұл 80 миллион долларлық бюджетке қарағанда төмен көрсеткіш.
The Great Raid underperformed at the box office, grossing $10.2million in the United States and Canada, and $0.6million in other territories, for a worldwide total of $10.8million, against a budget of $80million.