«Жасырын» (Le Placard) – 2001 жылғы француз комедиясы. Жұмысынан қорқақан ер адамның гомосексуалдық әңгіме тарату арқылы қызметін сақтап қалу әрекеті. Франсис Вебер фильмі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2001 жылғы француз фильмі, Фрэнсис Вебердің туындысы
2001 French film by Francis Veber
"Құпия бөлме" – 2001 жылғы француз комедиялық фильмі, сценарийін және режиссурасын Фрэнсис Вебер жазған. Фильм жұмысын сақтап қалу үшін гомосексуал екенін жасыратын адамның оқиғасын және оның күлкілі әрі күтпеген жағдайларын көрсетеді.
The Closet is a 2001 French comedy film written and directed by Francis Veber. It is about a man who pretends to be homosexual to keep his job, with absurd and unexpected consequences.
Сюжет
Франсуа Пиньон - бойжеткен баласы оны елемейтін, ажырасып кеткен қарапайым адам. Ол каучук фабрикасындағы бухгалтерлік жұмысынан босатылатынын білгенде, өзін-өзі өлтіруді ойлайды, бірақ жаңа көршісі Жан-Пьер Белоне, бұрынғы өндірістік психолог, оны балконынан секіруден сақтайды және өз орнын сақтаудың жолын ұсынады. Белоне Пиньонға өзінің гомосексуалист екендігі туралы уәде беруді ұсынады. Ол өзінің бейнесін бардағы гей-параның жыныстық тұрғыдан қоздырғышты суреттеріне салып, оларды фабриканың бас директоры Копельге анонимді түрде жібереді. Зауыттың негізгі өнімі - презервативтер, сондықтан гей қауымдастығының қолдауы өте маңызды, ал Копельге гомосексуализмге қарсы фанатизм туралы айыптаудан аулақ болу үшін Пиньонды жалақы төлеушілердің қатарында қалдыруға тура келеді. Пиньон өзінің әдеттегі жұмсақ және өзін-өзі жою мінез-құлқын және мінез-құлқын ешқандай өзгертпейді. Бірақ оның басшылары мен әріптестері оған жаңаша қарайды, оны жайқалыпты емес, экзотикалық деп санайды, ал өмірі күтпеген жерден және күрт жақсарады. Гоммофобиялық әріптесі және өзін жиі қорлайтын Феликс Сантиниге егер ол Пиньонды төмендетуді жалғастыра берсе, оны дискриминация үшін жұмыстан шығара алатыны туралы ескертіледі, сондықтан ол достық қарым-қатынас жасай бастайды. Компания жергілікті гей парадында жүзуге кіреді, ал Пиньон оған мінуге мәжбүр болады; оның алыстатылған ұлы оны парадтың теледидардағы көрсетілімінде көріп, анасына айтады. Ол әкесінің әрқашан жайбарақат әрі көңіліне толмаған екенін білгенде, қатты қуанады. Оның күдікті бұрынғы әйелі Пиньонды кешкі асқа шақырып, түсіндірмесін талап етеді. Осы уақыт аралығында ол өзіне деген сенімділігін арттырып, қызға өз ойын дәл айтып береді. Бұл арада Сантинидің достық шамасы маңдайға түйілген қызығушылыққа айналды; әйелі қымбат қызғылт кашемир свитерінің квитанциясын тапқан кезде онымен қарым-қатынаста болғанын күдіктенді және ол Пиньон шоколадтарын сатып алғанда оны тастап кетеді. Осыдан кейін Сантини Пиньонды өзімен бірге тұруға шақырады. Пигнон оны қабылдамағанда, Сантини бұзылады, ұрыс басталады, ал Сантини эмоциялық күйзелістен сауығу үшін институционалды емханаға жатқызылады. Ақырында, Пиньонның айла-шарғысы Копель оны кеңседе өзінің жетекшісі Бертранд ханыммен сүйіспеншілікке түсуде ұстағанда ашылады. Алайда, ол өзінің жұмысына, ұлына, Сантинимен қарым-қатынасына, Белонеге көңіл бөлуге және өмір бойы бақытты өмір сүруге мүмкіндік беретінін айтады.
François Pignon, an unassuming divorced man with a teenage son who ignores him, lives a quiet and unremarkable life. When he learns he will be fired from his job as an accountant in a rubber factory, he contemplates suicide, but his new neighbor Jean Pierre Belone, a former industrial psychologist, dissuades him from jumping from his balcony and suggests a way to keep his position. Belone proposes that Pignon start a rumor he is homosexual by inserting his image in sexually provocative snapshots of a gay couple in a bar and anonymously mailing them to his factory's CEO, Mr. Kopel. The factory's primary product is condoms, so the gay community's support is essential, and Kopel will have to keep Pignon on the payroll to avoid charges of anti homosexual bigotry. Pignon does not change his usual mild and self effacing behavior and mannerisms in any way as part of his masquerade. But his supervisors and co workers begin to regard him in a new light, seeing him as exotic rather than dull, and his life becomes unexpectedly and dramatically better. Félix Santini, a homophobic co worker who used to harass him, is warned he could be fired for discrimination if he continues to belittle Pignon, so he begins to make friendly overtures. The company enters a float in a local gay pride parade, and Pignon is coerced into riding on it; his estranged son sees him in the televised broadcast of the parade and tells his mother. The son is thrilled to learn his father, whom he has always considered bland and boring, has a wilder side, and expresses an interest in spending more time with him. His suspicious ex wife invites Pignon to dinner and demands an explanation. He has by this point gained enough self confidence to tell her exactly what he thinks of her. Meanwhile, Santini's charade of friendship has developed into an obsessive attraction; his wife suspects him of having an affair when she finds a receipt for an expensive pink cashmere sweater, and leaves him when he buys Pignon chocolates. After this, Santini invites Pignon to move in with him. When Pignon turns him down, Santini snaps, a fight ensues, and Santini is institutionalized to recover from his emotional breakdown. Eventually, Pignon's ruse is discovered when Kopel catches him making love in the office to his supervisor, Mlle Bertrand. However, he has become so assertive that he keeps his job, relates to his son, patches up his relationship with Santini, cheers up Belone, and lives happily ever after.
Өндіріс
Сыртқы түсірілімдер Шавиль, Кламарт, Сурсен және Париждің орталық аймағында жүзеге асырылды. Ішкі түсірілімдер Эпинай-сюр-Сендегі Эклар студиясында түсірілді.
Exteriors were filmed in Chaville, Clamart, Suresnes, and central Paris. Interiors were shot in Studios Éclair in Epinay sur Seine.
Шығару
Фильм алғаш рет Франция, Бельгия және Швейцарияда көрсетілді. Кейін фильм Австралиядағы L'Alliance Française француз кинофестивалінде, Майами гейлер мен лесбияндар кинофестивалінде, Ньюпорт халықаралық кинофестивалінде және Сиэтл халықаралық кинофестивалінде көрсетіліп, АҚШ-та шектеулі прокатқа шықты.
The film was first released in France, Belgium, and Switzerland. Later the film was shown at the L'Alliance Française French Film Festival in Australia, the Miami Gay and Lesbian Film Festival, the Newport International Film Festival, and the Seattle International Film Festival, and went into limited release in the US.
Сыни қабылдау
The Closet 80-ге жуық шолуға негізделген Rotten Tomatoes веб-сайтында 85% мақұлдау рейтингісіне ие. New York Times газетінің Стивен Холден оны "қуанышпен толған әлеуметтік комедия" және "классикалық француз фарсы" деп сипаттап, былай деді: "The Closet-тің ең бостандық беретін жағы – саяси тұрғыдан дұрыс болуға тырысудан бас тартуы. Оның өткір, құштарлықпен толған юморінің нысанасы – саяси дұрыстықтың шамадан тыс көрсетілуі және оның қоздыратын үрей, сондай-ақ фанатизм." Chicago Sun-Times газетінен Роджер Эберт: "Фильм уақытты жағымды өткізеді және бірнеше жақсы күлкі әкеледі. Бірақ сценарий фильмнің негізгі идеясына тым көп сүйенетін сияқты және күтпеген жаңа бұрылыстар жасамайды. Жағдайды түсінгеннен кейін, оқиғаның аяқталуын болжамдауға болады, ал La Cage Aux Folles фильмін осылай күлкілі еткен тосынсырулар, кері бұрылыстар мен әзіл-қалжыңдар жоқ. Michelin Guide рейтингісі бойынша, көруге тұрарлық, бірақ арнайы саяхат жасауға тұрмайды." Rolling Stone журналынан Питер Траверс фильмді "күлкі мен зұлымдыққа толы тәтті" деп атап, "Отейль мен Депардье кереметтей шайқасып, жазушы-режиссер Фрэнсис Вебер The Dinner Game фильмінен кейін тағы бір тамаша туынды ұсынады" деді. Entertainment Weekly басылымының Лиза Шварцбаум фильмге А- бағасын беріп, оны "сақтықпен жасалған, жылтыр комедия" және "нағыз француздық тітіркендіргіш" деп сипаттады.
The Closet holds a 85% approval rating on review aggregator website Rotten Tomatoes, based on 80 reviews. Stephen Holden of the New York Times called it "giddy social comedy" and "a classic French farce" and added, "What's so liberating about The Closet is its refusal to walk on politically correct eggshells. The target of its blunt lusty humor is as much exaggerated political correctness and the panic it can engender as it is bigotry." Roger Ebert of the Chicago Sun Times said, "The movie passes the time pleasantly and has a few good laughs But the screenplay relies too much on the first level of its premise and doesn't push into unexpected places. Once we get the setup, we can more or less anticipate the sitcom payoff, and there aren't the kinds of surprises, reversals and explosions of slapstick that made La Cage Aux Folles so funny. In the rating system of the Michelin Guide, it's worth a look, but not a detour or a journey." Peter Travers of Rolling Stone called the film "a bonbon spiked with mirth and malice" and noted, "Auteuil and Depardieu spar hilariously, and writer director Francis Veber, following The Dinner Game, offers another delicious treat." Lisa Schwarzbaum of Entertainment Weekly rated the film A−, calling it a "cagey, high gloss comedy" and a "perfectly built French tickler."
Кассалық жинақ
Фильм Францияда 5 миллионнан астам көрерменнен 25 миллион долларлық кіріс әкелді. 2001 жылы Францияда "Амели" және "La Vérité si je mens ! 2" фильмдерінен кейін үшінші орында болды. АҚШ және Канадада 6 678 894 доллар, ал басқа шетел нарықтарында 18 миллион доллар жинап, жалпы әлемдік кассасы 50 104 745 долларды құрады.
The film grossed an estimated $25 million in France from more than 5 million admissions. It was the third highest grossing film in France during 2001 behind Amélie and La Vérité si je mens ! 2. It grossed $6,678,894 in the US and Canada and $18 million in other foreign markets for a worldwide box office of $50,104,745.
Марапаттар мен ұсыныстар
Дэниел Отойль Шанхай халықаралық кинофестивалінде «Үздік актер» аталымын жеңіп алды.
Daniel Auteuil was named Best Actor at the Shanghai International Film Festival.