Сальвадор президентінің ресми резиденциясы

Кіріспе

«Президенттік үй» деп аудалатын Casa Presidencial – Сальвадор президентінің ресми резиденциясы және оның кеңсесі.

Тарих

2001 жылғы жер сілкіністеріне байланысты президент кеңсесі Сан-Хасинтодан Сан-Бенитодағы бұрынғы «Клуб Кампестреге» көшірілді. Нәтижесінде, Сальвадордағы «Casa Presidencial» бірнеше бөлек орналасқан жерлерді білдіреді. Бірі – президенттің қазіргі ресми резиденциясы, ол Авенида Масферрерде (Масферрердің «редонделінен» немесе жол айналымынан солтүстікке қарай үш блоктай қашықтықта) Колония Эскалонның жоғарғы бөлігінде (сонымен қатар Ломас Вердес деп те аталады) орналасқан. Екінші «Casa Presidencial» – Сан-Хасинтодағы бұрынғы президент кеңсесі. Сан-Хасинтодағы орын 2001 жылдың қаңтар-ақпан айларындағы қос жер сілкінісінен кейін тастап кетілді. Үшінші «Casa Presidencial» – президент кеңсесінің қазіргі орны, Сан-Сальвадор, Колония Сан-Бенито, №5500 Мануэль Энрике Араухо тас жолы (Calle a Santa Tecla деп белгілі), бұл жер бұрын шағын гольф алаңы бар ауылдық клуб болған, кейін Сыртқы істер министрлігіне айналды. Алғашқы ресми резиденцияның құрылысы 1911 жылы басталды, сол жылы республика президенті доктор Мануэль Энрике Араухо «Квинта Наталия» деп аталатын мүлікті сатып алуға рұқсат беретін жарлыққа қол қойды. Бұл мүлік елорданың оңтүстігіндегі Сан-Хасинто ауданында орналасқан. 1912 жылдың 9 мамырында Заңнамалық Ассамблея бірнеше ғимараттарды салу үшін ұлттық, Солтүстік Америка немесе Еуропа фирмасын жалдауға рұқсат берді, оның ішінде «Мұғалімдерді даярлау мектебі» болуға арналған ғимарат, кейіннен президенттік үйге айналды. Бұл аймақта Колумбқа дейінгі дәуірден бері адамдар қоныстанғандығының куәлігі бар, себебі онда көптеген археологиялық заттар табылды. Мүліктің жанында танымал «Модело» ранчосы орналасқан, онда қазір Ұлттық зообақ орналасқан. Президент Араухоның қайтыс болуынан кейін Карлос Мелендес оның орнын басты. Президент Мелендес «Мұғалімдерді даярлау мектебі» жоспарын өзгертіп, оны «Жігіттерді даярлау мектебіне» айналдырды. 1913 жылдың 21 қыркүйегінде ол «Квинта Наталия» мүлігінде құрылыс жұмыстарын бастау үшін алғашқы тасты салды. Бұл ғимараттың көп бөлігі Луис Флюридің еңбегі, оның дизайны сәнді классикалық және модерн стильдерін үйлестіреді. Оның аяқталуы бірнеше жылға кешікті, себебі 1917 және 1919 жылғы жер сілкіністерінен келген зақымдар және Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан туындаған кешігулер болды. Ол 1921 жылы аяқталды, бірақ 1924 жылға дейін ғана ол ресми түрде жігіттерді даярлау мектебі ретінде жұмыс істеді. 1931 жылы президент Артуро Араухо биліктен құлатылғаннан кейін генерал Максимилиано Эрнандес Мартинес президенттікке келді. Ол қысқа мерзімге «Эль-Запоте» казармасында ресми түрде тұрды. Сол кездегі елдегі саяси, экономикалық және әлеуметтік қиындықтар, сондай-ақ басшылық пен оның отбасының қауіпсіздігіне қатысты мәселелерге байланысты президент Мартинес президенттік үй кеңселерін Сан-Хасинто ауданындағы жігіттерді даярлау мектебінің ғимаратына көшіруге шешім қабылдады, «Эль-Запоте» казармасына жақын жерде. 1950-1960 жылдар аралығында кофе бағасының халықаралық нарықта өсуіне байланысты үлкен экономикалық өсім болды. Кейбіреулер бұл кезеңді «Сальвадордың алтын ғасыры» деп атайды; бұл молшылық президенттік үйде өткен қабылдаулар мен кештерде көрініс тапты. Ескі үкімет үйі төрт әдемі саябақтармен қоршалған, олар ұлттық және халықаралық маңызы бар тұлғалардың есімдерімен аталады. Бұл тұлғалар: Хуан Хосе Каньяс, сальвадорлық композитор және ұлттық әнұранның сөздерінің авторы; Фелипе Сото, әйгілі ұлттық композитор; Венустиано Карранса, Мексиканың саясаткері және 1917 жылдан 1920 жылға дейін сол елдің президенті; және Мигель де Сервантес, Испанияның ең ұлы жазушыларының бірі, бүкіл әлемге Дон Кихоттың авторы ретінде танымал. Осы үйден билік жүргізген әрбір президент оған жеке стиль беруге тырысты, мысалы, ғимаратты қайта жаңарту, кілемдерді немесе қабырға қағаздарын өзгерту немесе коллекцияны толықтыру үшін өнер туындыларын сатып алу. Қазіргі бөлмелердің кейбір әшекейлері мен элементтері бұрынғы президенттік үйлерге тиесілі. Олардың арасында Ғұрмет залын әшекейлейтін Виктория дәуіріндегі айналар бар. Сондай-ақ, негізгі залдарды безендіретін суреттер жинағы 1957 және 1959 жылдар аралығында чилилік суретші Луис Вергара Ахумада профессор Хорхе Ларде и Лариннің тарихи жетекшілігімен салынған. Олар подполковник Хосе Мария Лемустың басшылығымен салынған. Доктор Армандо Кальдерон Сольдің басшылығымен аяқталған қайта жаңарту жұмыстарын президенттіктің жеке хатшысы Анхель Беньямин Цестони үйлестірді және интерьер дизайнері Мария Эухения Перла бақылады. 2001 жылдың қаңтар және ақпан айларындағы жер сілкіністері орынға қатты зақым келтірді және президент Франсиско Флорес «Casa Presidencial» кеңселерін Сан-Бенитодағы қазіргі орнына көшіруге рұқсат берді. Осы беттегі суреттер жаңа және қазіргі орнынан алынған.

Because of the 2001 earthquakes, the president's offices were moved from San Jacinto to the former Club Campestre in San Benito. As a result, "Casa Presidencial" in El Salvador refers to several separate locations. One is the president's current official residence which is located on Avenida Masferrer (approx three blocks north of the Masferrer "redondel" or traffic circle) in the upper portion of Colonia Escalon (AKA Lomas Verdes). The second "Casa Presidencial" is the old president's offices in San Jacinto. The San Jacinto location has been abandoned since the January/February 2001 twin earthquakes. The third "Casa Presidencial" is the current location of the president's offices, No. 5500 Manuel Enrique Araujo Highway (known as Calle a Santa Tecla), Colonia San Benito, San Salvador, which had been a country club with small golf course and then the Ministry of Foreign Relations. Construction work on the original official residence began place in 1911, the year in which the President of the republic, Dr. Manuel Enrique Araujo, made a decree which would authorize the acquisition of a property called “Quinta Natalia”. That property was situated in the San Jacinto neighborhood, to the south of the capital city. On May 9, 1912, the Legislative Assembly allowed the hiring of a national, North American, or European firm for the construction of several buildings, including one destined to be "The Normal School for Teachers" which would later become the presidential house. This area had evidence of human occupation since Pre Columbian times, because of the numerous archeological items found there. Next to the property the famous “Modelo” hacienda lay, where the National Zoo is now located. After the death of President Araujo, Carlos Meléndez succeeded him. President Meléndez modified the original plan for the "Normal School for Teachers" and decided to make it "The Normal School for Boys". On September 21, 1913 he set the first stone on the “Quinta Natalia” property for construction. This building is largely the work of Luis Fleury, whose design combines the elegant Classic and Art Nouveau styles. Its completion was delayed several years because of a series of circumstances, among them the damage suffered from the 1917 and 1919 earthquakes, and the delays caused by the First World War. It was finished in 1921, but not until 1924 did it start to function officially as the Formal School for Boys. In 1931, after the overthrowing of President Arturo Araujo, General Maximiliano Hernández Martínez took over the presidency. He briefly took up official residence in the “El Zapote” barracks. Because of the political, economic, and social difficulties the country was going through at the time and because of security issues of the executive and his family, President Martinez decided to move the offices of the presidential house to the building that occupied the Normal School for Boys in the San Jacinto neighbourhood, close to the “El Zapote” barracks. The period between the 1950s and 1960s was of great economic growth, because of the raising prices of coffee internationally. Some call this time the “golden age of El Salvador”; this abundance was demonstrated in the splendor and fame that receptions and parties the Presidencial house showed. The old government house is surrounded by four beautiful parks, named after people of national and international importance. These people are: Juan José Cañas, Salvadoran composer and author of the lyrics of the National Anthem; Felipe Soto, famous national composer; Venustiano Carranza, politician of Mexico and president of that country from 1917 to 1920; and Miguel de Cervantes, one of the Best writers Spain has seen, known worldwide as the creator of Don Quixote. Every president who governed from this mansion has tried to give it a personal touch, such as remodeling the building, changing the carpets or the wallpaper, or acquiring an art object to add to the collection. Some adornments and elements of the current rooms belonged to the former presidential houses. Among these are the Victorian era mirrors that adorn the Hall of Honor. Also, the collection of paintings that decorate the main halls were painted between 1957 and 1959 by the Chilean artist Luis Vergara Ahumada, with the historical guidance of Professor Jorge Lardé y Larín. They were painted during the administration of Lieutenant Colonel José María Lemus. The remodeling works completed during the administration of Dr. Armando Calderón Sol, were coordinated by the private secretary of the presidency, Ángel Benjamín Cestoni and supervised by the interior designer María Eugenia Perla. Earthquakes in January and February 2001 severely damaged the location and President Francisco Flores authorized the relocation of Casa Presidencial offices to their current location in San Benito. The photos on this page are from the new and current location.