Роальд Дальдың "Уильям мен Мэри" әңгімесі: қайтыс болған күйеуінен келген хат, қатерлі ісік, бақылаушы мінез және жасырын процедура туралы қызықты оқиға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Уильям мен Мэри" – Роальд Дальдың 1959 жылы жарық көрген және 1960 жылғы "Кисс Кисс" жинағына енген қысқа әңгімесі. Бұл әңгіме кейін "Way Out", "Late Night Horror" және "Tales of the Unexpected" телесериалдарымен қатар "The Price of Fear" фильміне де бейімделді.
"William and Mary" is a short story by Roald Dahl, originally published in 1959 and included in his 1960 collection Kiss Kiss. It was later adapted into episodes of Way Out, Late Night Horror and Tales of the Unexpected, as well as The Price of Fear.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Мэри Перл көптен бері қайтыс болған күйеуі Уильямнан хат алады. Хатта дәрігер Лэндидің Уильямға қатерлі ісігі туралы Уильям қайтыс болғанға дейін алты апта бұрын хабарласқаны жазылған. Ол Уильямға бір процедура жасауды ұсынды, оны толыққанды түсіндірді. Оның миы өлгеннен кейін денесінен алынып, жасанды жүрекке жалғанады. Ми Рингер ерітіндісінде жуылады. Көздің біреуін де сақтап қалуға болады, себебі көру жүйкесі – мидың өзінің бір бөлігі. Дәрігер мидың қайтадан есін жинайтынына сенімді болмаса да, үмітін жоймады. Уильям бастапқыда бұл ұсынысқа қарсы болды, бірақ әңгіме соңында идеяны қабылдады. Бастапқыда ол фантомдық ағза сезімінен қорқып, тек ми ретінде денесіз қалғанда қорқынышты күйзеліске ұшырауы мүмкін деп ойлады. Бірақ ол ақырында бұл идеяға көнді, өйткені миын жақсы көріп, оның өмір сүруіне мүмкіндік болатынын ұнатыпты. Ол хатты оқыған кезде процедура бір апта бұрын жасалуы керек екенін және Лэндимен байланысуға кеңес береді. Мэри күйеуінің өміріндегі оның мінез-құлқына жасаған көптеген сынды еске алады және оның мұндай "бұрмаланған" операция жасағанына ашуланады. Уильямның өлімінен кейін Мэри күйеуінің шектеулеріне қарсы шығып, теледидар сатып алып, темекі шегуге бастады – бұл Уильям екеуін де жақтырмаған. Бірақ ол Лэндимен байланысуға шешім қабылдайды. Операция күткендей жақсы өтті, және Уильям екі күн ішінде есін жинады. Қосылған көзі де қалыпты жұмыс істеп тұрған сияқты. Мэри бұрын үстемдік еткен Уильямды оның әлсіздігімен тартымды көреді және оны үйге қайтарып алуды қалайды, күйеуінің "қалдықтарына" иелік ету құқығын жариялайды. Лэнди мұндай реакция күтпегендіктен, оған жесір болып қалуға кеңес береді және оның жаңа бақытын түсінбейді. Оқиға соңында Уильям Мэридің темекі шегетінін көріп, ашуланады, оның көзі ашулы қарасты анық көрсетеді. Мэри кетеді, бірақ Уильямның көзіне темекі түтінін соқпай кетпейді.
Mary Pearl receives a note from her recently deceased husband, William, a man given to emotional abuse due to his controlling nature. The letter tells how Landy, a doctor, approached William about his cancer six weeks before William's death. He suggested William undertake a procedure, which he explains in great detail. His brain would be transplanted from his body after death, and attached to an artificial heart. The brain would be bathing in a Ringer's solution. One of his eyes could also be retained, as the optic nerve is essentially an extension of the brain. Although the doctor is uncertain whether the brain would regain consciousness, he remains hopeful. William initially reacted violently to this suggestion, but by the end of their discussion has warmed to the idea. He is initially concerned with the idea of phantom limb, believing that as a brain alone he may be in terrible trauma, wishing for the use of his body. However, he writes, he eventually embraced the idea, being very fond of his brain and liking the suggestion that it could live on. He adds that by the time she reads the letter, the procedure should have been undertaken a week earlier, and suggests she contact Landy. She reflects on his many instances of reproach towards her behavior and is outraged that he might have undergone such a "perverse" operation. Mary has been rebelling against her husband's restrictions after his death: she has bought a television and is smoking, both actions William had disapproved of in flashback. However she ultimately makes the decision to contact Landy. The procedure has gone as well as could be expected, and William had regained consciousness within two days. His connected eye also appears to be functioning properly. Mary finds the previously dominating William to be attractive in his helplessness and wishes to take him back home, asserting right of ownership over her husband's "remains". Landy, not at all expecting such a reaction, tells her she should stick to being a widow, and finds her newfound happiness revolting. As the story closes, William sees Mary smoking, and is infuriated by it, his eye clearly registering a look of fury. Mary departs, but not before blowing the cigarette smoke in William's eye.
Талдау
Мэридің Уильямды өзімен бірге үйге әкелу ниеті, оның билеп-төстеуші күйеуіне қарсы, қазір әлсіз қалған күйеуінің алдында тәуелсіздігін көрсету арқылы кек алудың ауқымсыз тілегі деп түсіндірілуі мүмкін.
Mary's wish to bring William home with her can be interpreted as a perverse desire for revenge against her controlling husband by flaunting her independence before his now helpless state.