Кіріспе

Сонго – 1970-жылдардың басында Los Van Van тобы құраған Кубаның танымал музыка жанры. Сонго фольклорлық румбаның ырғақты элементтерін танымал би музыкасына енгізіп, 1940 жылдардан бері Куба музыкасында басым болған сон-монтуно/мамбо негізіндегі құрылымнан елеулі түрде ерекшеленді. Блас Эгуес – Los Van Van тобының алғашқы барабаншысы болды, бірақ осы топтың екінші барабаншысы Хосе Луис Кинтана "Чангито" сонгоны бүгінгі әлемдік құбылысқа айналдырды. Сонго – Куба революциясынан кейінгі ең танымал ырғақтардың бірі, ол мозамбиктен басталып, афро-кубалық фольклорлық ырғақтардың (негізінен румба) терең қорынан нәр алды. 1970 жылдары көптеген кубалық топтар өзіндік ырғақтар жасады: Los Van Van – сонгоны, Orquesta Ritmo Oriental – nueva onda-ны, Orquesta Típica Juventud – bata cinco-ты, ал Orquesta Revé өз өнертабысын changüí деп атады, бұл 19 ғасырдағы «фанк» стильіндегі, фольклорлық прото-сон музыкасынан алынған. Сонго – қазіргі тимбаның алдағысы. Ең қарапайым сонгo қоңырау үлгісі – Матансас стиліндегі гуагуанкоға арналған каскара үлгісінің әшекейленген түрі, дәстүрлі түрде гуагуадада (ойылған бамбук бөлігінде) орындалады. Екі үлгіде де оң қол (төменгі ноталар) төрт негізгі соққыны ойнаса, сол қол – соққы аралықтарын ойнайды. Оң қол көбінесе жабық хай-хэт, ағаш блок немесе сиыр қоңырауында орындалады. Сол қол әдетте барабан жиегінде, барабанда, сиыр қоңырауларында немесе томдарда ойнатылады. Үлгінің сол жағындағы бөлігі әртүрлі мелодиялық мотивтер мен тембрлерде көрініс береді. Қараңыз: «Барабан жинағындағы Сонго үлгілері» (Чангито).

Түмбадоралар

Бұл барабандар арасындағы байланыс румба стилінен туындайды. Жоғары барабан бөлімінің сезімі румбадағы квинтоға ұқсас, ол үнемі үзілістермен, бояумен және акценттермен толықтырады, бірақ тиісті сәт келгенше жеке ойнамайды (Сантос 1985). Көптеген сонго әрекеттерінде тумбадора ("конга") бөлімі төмен дыбысты барабанда әдеттегі тумбао орындайды, ал жоғары дыбысты барабанда гуагуанконың квинтосын (бас барабанын) қайталайды. Квинтоға ұқсас фразалар үнемі өзгеріп отыруы мүмкін, бірақ олар белгілі бір қарсы клаве мотивіне негізделген. [Қараңыз: "Конгадағы сонгө үлгілері" (Чангито).]

Румба "сезімімен" шаранга

Сонгоның ырғақты өнертабыстары, Лос-Муньекитос де Матансас және Гаванадан Лос-Папинес сияқты фольклорлық румба топтарының сол кездегі өнертабыстарымен ұқсастықтарды бөліседі. Сонго перкуссиясы румбадан күшті әсер алған ғана емес, сонымен қатар әннің синкопацияланған ерекшелігі және басқа да мелодиялық элементтер бұрынғы жанрларға қарағанда румбаның ықпалын көбірек көрсетеді. Гуахеолар (остинто әуендері) көбінесе ерекше үлгілерге негізделген. Көптеген латын музыканттары сонгоны өте сезімтал музыка түрі деп сипаттады; мысалы, Хуан Формель (Лос Ван Ван тобының жетекшісі) «Бұл жеке тұлғаның синтезі, музыканы сезіну және түсіну жолы, мәдениеттердің қосындысы және музыкантты көп қырлы және ерекше адамға айналдыру жолы» дейді. Кубалық барабаншылар сонгоны нақты ырғақ емес, ырғақтық тәсіл деп жиі айтады. Дегенмен, осы барабаншылар әдетте жоғарыда көрсетілген таяқпен ойнау үлгісін көрсетеді. Қараңыз: «Драм жиынтығы үшін негізгі сонго» (Игнасио Берроа). Los Van Van v. 6 (1980) альбомында Хуан Формель шаранга форматына тромбондарды қосудың ерекше қадамын жасады. Orquesta Revé де сол кезде осыған ұқсас қадам жасады. «Tú tranquilo» әнінде өзара байланысқан төрт гуахео бар: екі пернетақта, скрипкалар және тромбондар.

Солтүстік Америкада қолданылуы

Солтүстік Америкада қолданылған кезде, «songo» термині көбінесе 1970-ші жылдардағы кубалық топтардың румба әсерімен ойнаған музыкасын және жоғарыда көрсетілген конга мен тимбаль бөліктерін білдіреді. Бұл топтардың көпшілігі шарнга негізінде құрылған (флейта, скрипкалар және ырғақ секциясы), бірақ кейбірлері тромбон қосты. Басты ерекшелік – джаз элементтерін ырғақтық қоспаға үйлестірген «Irakere» мүйізді супертобы болды. Сонымен қатар, Пуэрто-Риколық «Batacumbele» және «Zaperoko» топтары өз музыкалық стилін «songo» деп атайды. ("En vivo" (Джованни Идальго қатысқан "Batacumbele") көрінісін қараңыз). Джаз, фанк, сон және румбаның бәрі «songo» музыкасында өріледі.

Клефті функцияландыру

Сонго ырғағы конга, тимбала және бонгоның дәстүрлі соққы аспаптары үштігіне барабан жиынтығын енгізу арқылы латын музыкасында маңызды қадам болды. "Сонго ырғағы соңында барабанды басқа аспаптармен бірдей деңгейге жеткізді" (Goines and Ameen 1990). Барабан жиынтығында ойналған кезде, сонго үлгілері клаве негізіндегі румба-фанк қоспалары болып табылады. 1980 жылдардың басында бұл үлгілер Солтүстік Америка барабаншыларының назарын аударды, олар фанктің клаве негізіндегі құрылымын жақсырақ түсіне алды. Солтүстік Америка барабаншылары өздерінің әртүрлі джаз және фанк шығармаларында сонго идеяларын пайдаланды. Сонгоның үздіксіз өзгеріп отыратын үлгілері латын джазында көбінесе қолданылатын "бұрышты" мамбо ырғақтарына қарағанда джаз үшін ритмикалық текстуралардың байырақ палитрасын ұсынады.

Тимбаның бастауы

Қазіргі заманғы тимбаның көңілді ритмдері сонгодан дамыды. Көптеген тимба тобы шаранга емес, духовой аспаптарға негізделген. Бұл, сондай-ақ, Испан тілді христиандық ғибадатханаларда кең таралған.