Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік солидарлықтардың ұлттық альянсы (НТС; Народно-трудовой союз российских солидаристов (НТС)) – 1930 жылы Сербияның Белград қаласында (сол кезде Югославия Корольдігінің құрамында болған) жас орыс антикоммунистік эмигранттар тобы құрған ресейлік антикоммунистік ұйым. Бұл ұйым Ресей азаматтық соғысының (1917-1923 жылдар) нәтижесіндегі жеңіліске мойын бұрған және тоқырап қалған ескі буын орыс эмигранттарына (Ақ қозғалыстың қатысушыларына) қарсылық ретінде құрылды. НТС-ті құрған жастар коммунизмге қарсы күресте белсенді қатысуға шешім қабылдады: жаңа пайда болған кеңестік мәдениетті және Кеңес Одағында тұратын адамдардың психологиясын зерттеу, сондай-ақ солидарлық идеясына негізделген саяси бағдарламаны жасау арқылы.
The National Alliance of Russian Solidarists (NTS; Народно трудовой союз российских солидаристов (НТС) ) (People's Labor Union of Russian Solidarists) is a Russian anticommunist organization founded in 1930 by a group of young Russian anticommunist White émigrés in Belgrade, Serbia (then part of the Kingdom of Yugoslavia). The organization formed in response to the older generation of Russian émigrés (veterans of the White movement) whom NTS members perceived as stagnant and resigned to their loss in the Russian Civil War of 1917 1923. The young people who founded NTS decided to take an active role in fighting against communism: by studying the newly emerging Soviet culture and the psyche of persons living in the Soviet Union, and by developing a political program based on the concept of solidarism.
Мүшелік
НТС бастапқыда тек отыз жасқа дейінгі жас ерлер мен әйелдерді қабылдады (кейде ерекшеліктер жасалды), 1917 жылғы оқиғаларға ешқандай жауапкершілік тартпайтын ұрпақ ғана осы күресті жетектей алады деп санайтын. Бұл шектеу Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде алынып тасталды. Мүшелер ашық немесе құпия болуы мүмкін; екіншісі Ресей азаттық қозғалысында НТС қызметінің барысында жиі кездесетін. НТС құрамына тек орыстар ғана емес, Ресейдің басқа дәстүрлі халықтары да кірді (мысалы, грузиндер, балтықтар, калмықтар), сондықтан ұйым өз саяси бағдарламаларында "этникалық орыстар" деген мағына беретін "Русские" (русские) емес, "Ресей халықтары" деген мағынадағы "Россияне" (россияне) терминін қолданды. Ұйымға көптеген орыс сүйгіштер де қосылды, мысалы, немістер, поляктар, словендер. Ұйым Ресей мен Украина дәстүрінің сабақтастығы мен байланысын көрсету үшін Украинаның және Украина Халық Республикасының елтаңбасы болып табылатын Әулие Владимир символы бейнеленген Ресей туын логотип ретінде қабылдады. Үштікті НТС революциялық символ ретінде де пайдаланды, оны "халықтың ашуының үш тісі" деп атады. Бәлкім, НТС-тің ең танымал мүшесі – сыншыл әндері мен оппозициялық қызметі үшін КСРО-дан қуылғаннан кейін ұйымға қосылған кеңес сценарисі және бард Александр Галич болды.
The NTS initially accepted only young men and women under the age of thirty (occasional exceptions were made), feeling that only the generation which could not in any way be seen as accountable for the events of 1917 could lead this battle. This restriction was removed by World War II. Members could be open or secret; the latter was a frequent option during the NTS's activity in the Russian Liberation Movement. The NTS included not only Russians but other traditional peoples of Russia (e. g., Georgians, Balts, Kalmyks), hence the organization used the term Rossijane (россияне; meaning "peoples of Russia") rather than Russkie (русские; meaning "ethnic Russians") in their political programs. Many Russophiles also joined the organization, e. g., Germans, Poles, Slovenians. The organization adopted a logo of the Russian flag with the symbol of St. Vladimir, which is also the coat of arms of Ukraine and the Ukrainian People's Republic, to demonstrate the continuity and interrelatedness of Russian and Ukrainian tradition. The trident was also used by NTS as a revolutionary symbol, called the "forks of the people's anger". Perhaps the most famous NTS member was Alexander Galich, a Soviet screenwriter and bard who joined after he was exiled from the USSR for his critical songs and dissident activities.
Контрреволюциялық іс-әрекет
НТС Кеңес үкіметін құлатудың жалғыз жолы күшпен екеніне, ал ең тиімдісі – ішкі төңкеріс екеніне сенді. Осы мақсатта, НТС Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, соғыс кезінде және соғыстан кейін КСРО-ға өз адамдарын заңсыз жіберуге бірнеше рет тырысты, кеңестік Ресейдегі жер асты революциялық күштерді құру үшін. Ұйым, шетелдік барлау қызметтерінің қолдауына қарамастан, ОГПУ мен НКВД-ның күшті желісімен бәсекелесе алмады. Соғысқа дейінгі және соғыстан кейінгі әрекеттері ең аз сәтті болды, көбінесе кеңес билігімен атысқа түсіп немесе тұтқындалумен аяқталды. Соғыс кезеңінде үлкен жетістіктерге қол жеткізілді, бірақ көптеген адамдар неміс гестапосының зорлық-зомбылығына ұшырады немесе совет құпия полициясының ашқан тыңшылар желісіне ілікті. НТС соғыс кезінде Ресей азаттық қозғалысына да белсенді қатысты. Уильям Блум "Үмітті өлтіру" кітабында ЦРУ Ресейлік эмигранттық антикоммунистік ұйым – Ресейлік Ұлттық Солидаристер Одағымен (НТС) Кеңес Одағының ішінде жасырын операциялар жүргізгенін жазды. Блум ЦРУ НТС-ті Батыс Германиядан жасырын түрде оқытып, жарақтандырып, қарулап, қаржылап, олардың оперативтік қызметкерлерін совет территориясына парашютпен жібергенін мәлімдеді. Одан кейін, Блум бұл топтар кісі өлтіру, құжаттар ұрлау, пойызды дөңгелектен шығару, көпірлерді қирату, энергетикалық стансалар мен қару-жарақ зауыттарын саботаж жасау сияқты әрекеттерге қатысқандарын айтады. Кеңес Одағы осы оперативтік қызметкерлердің екі дүрлігін ұстағанын, олардың ішінде бұрынғы нацистік қызметтес те болғанын және оларды атып тастағанын хабарлады. Соғыстан кейін ұйым революцияның "молекулалық теориясы" деп аталатын жаңа стратегияны қабылдады, онда совет азаматтарына (пропагандалық әдебиеттер мен радиохабарламалар арқылы) үш адамнан аспайтын "молекулалық революциялық топтар" құруға шақырылды, бұл тыңшылық қаупін азайту мақсатында жасалды. Бұл топтар Германияның Франкфурт қаласында орналасқан НТС орталығымен байланыста болуға тиіс еді. Орталық белгілі бір уақытта молекулалардың қызметін үйлестіріп, олардан революциялық армия құруды жоспарлады. НТС-тің "Жабық сектор", жер асты революциялық қызметін үйлестіру орталығы, 1991 жылы Кеңес Одағының ыдырауынан кейін таратылды.
The NTS believed that force was the only means by which the Soviet regime could be toppled, and that an internal revolution was the best means for this. The group made several attempts at sending its people into the USSR illegally before, during, and after World War II for the purpose of creating an underground revolutionary force in Soviet Russia. The organization, despite the support of foreign intelligence agencies, could not match the powerful network of the OGPU and NKVD. The pre and post war attempts were the least successful, often ending in shootouts with the Soviet authorities, or capture. The war period was the most successful, although there were a high number of casualties who either suffered at the hands of the German Gestapo, or sleeper cells which were uncovered by the Soviet secret police. The NTS was also actively involved in the Russian Liberation Movement during the war. William Blum has claimed in Killing Hope that the CIA worked with the Russian exile anti communist group National Alliance of Russian Solidarists (NTS) in covert operations inside the Soviet Union. Blum claims the CIA covertly trained, equipped, armed and financed the NTS out of West Germany and secretly dropped their operatives as paratroopers into Soviet territory. From there, Blum claims these groups engaged in actions such as assassinations, stealing documents, derailing trains, wrecking bridges and sabotaging power plants and weapons factories. The Soviet Union claimed it caught about two dozen of these operatives, including a former Nazi collaborator, and subsequently had them executed. The organization adopted a new strategy after the war called the "molecular theory" of revolution, where Soviet citizens were urged (via propaganda literature and radio messages) to create "molecular revolutionary groups" no larger than three people in size in order to minimize the risk of infiltration. These groups were to keep in contact with the NTS center which was located in Frankfurt, Germany. At a ripe moment, the center would coordinate the activity of the molecules and create a revolutionary army out of them. The NTS's "Closed Sector", the coordination center for underground revolutionary activity, was dissolved in 1991 after the fall of the Soviet Union.
Қауымдастықтар-корпоратившілер
2006 жылдан бері НТС-тің Санкт-Петербург тобының қызметі жанданды. Коммунизмге қарсы радикалдар тобы ірі бизнес құрылымымен байланыс орнатты. Олар веб-сайт құрды, көшеде наразылық акцияларын өткізіп, өңірлерде байланыстар жасады. Радикализм мен бейресми байланыстардың нәтижесінде жаңа белсенділердің Санкт-Петербург НТС басшылығымен қақтығыстары туды. Олар НТС солидаристер-корпоратистерінің автономиялық қауымдастығын (НТС(osc)) құрды. НТС атынан бірқатар оппозициялық және коммунизмге қарсы наразылық акциялары, сондай-ақ Ливия мен Сириядағы көтерілістерді қолдау шаралары ұйымдастырылды. НТС(osc)-тің одақтастарына өте оңшыл ұйымдар (бірақ нәсілшіл емес, НТС(osc)-те кавказдық белсенділер де бар) және еркін кәсіподақтар кірді. Қазіргі таңда НТС(osc) – Ресейлік солидарлықтардың ұлттық альянсының бөлімшесі. НТС(osc)-тің төрағалары Андрей Комарицин және Станислав Бусигин болды.
Since 2006, there has been increased activity of the St. Petersburg group of the NTS. The group of anti communist radicals established a link with a major business structure. A website was created, they have held street protests, and established links in the regions. Because of radicalism and informal links, new activists have any conflicts with management of SPb NTS. They created an autonomic Association of solidarists corporatists NTS (NTS(osc)). On behalf of the NTS organization held a number of opposition and anti communist protests, as well as in its support for the Libyan and Syrian uprisings. Allies of the NTS(osc) have become extremely right wing organizations (but not racist, in the NTS(osc) includes Caucasian activists) and free trade unions. Now NTS(osc) is a division of the National Alliance of Russian Solidarists. Chairmen of NTS(osc) were Andrew Komaritsin and Stanislav Busigin.
Насихаттау
ҰҚК белсенді түрде үгіт-насихат жапырақшаларын әуе шарылар және басқа да тәсілдер арқылы, тікелей поштаны қоса, таратты. Жапырақшаларға, орамалдарға, жалған рубльдерге, жалған кітаптарға сияқты нәрселерге Сталинге қарсы ұрандар мен ҰҚК-ның саяси бағдарламасы басылды. Ұйым сондай-ақ "Еркін Ресей" радиостанциясын құрды. Батыс Германия үкіметіне совет үкіметі қысым жасағанға дейін, Батыс Германиядан совет аймағына хабар тарату жүргізілді, нәтижесінде станция жабылды.
The NTS actively sent out propaganda leaflets via air balloons and other means, including direct mail. Messages with anti Stalinist slogans and the NTS's political program were printed on leaflets, handkerchiefs, fake rubles, false books, etc. The organization also set up a radio station called Radio Free Russia. Broadcasts were made from West Germany into the Soviet zone until the West German government was pressured by the Soviet government to shut the station down.
Жарияланымдар
Посев (издательство) баспасын НТС кеңес үкіметіне қарсы әдебиет тарату үшін пайдаланды. КСРО-дан заңсыз шығарылған самиздат әдебиеті, мысалы, Александр Солженицынның еңбектері, Александр Галич пен Булат Окуджаваның өлеңдері жарияланды. Посев (Посев, орыс тілінде "сеу" деген мағынаны білдіреді) – 1945 жылдан бері НТС тарапынан шығарылатын журналдың аты. Посев баспасы қазіргі кезде негізінен Ресей тарихы, әсіресе антикоммунистік қозғалыстың тарихына арналған кітаптар шығарады.
The Посев (издательство) publishing house was run by NTS as a means of publishing anti Soviet literature. Samizdat literature smuggled outside of the USSR was published, such as Aleksandr Solzhenitsyn's writings and the poems of Alexander Galich and Bulat Okudzhava. Posev (Посев, lit. "sowing" in Russian) is also the name of a magazine published by NTS since 1945. The Posev publishing house now mainly publishes books on Russian history, focusing specifically on the history of the anti communist movement.
Кеңестер одағының жауабы
Кеңес үкіметі НТС-тің қызметіне тұтқындау, өлтіруге талпыну, ұрлау, қарсы үгіт және дипломатиялық қысым сияқты бірнеше тәсілмен жауап берді. Кеңес бақылауындағы аумақтарда табылған НТС мүшелері тұтқындалды. NTS-тің жетекші мүшелеріне бірнеше рет қастандық жасалды. Олардың бірі, НТС төрағасы Георгий Околович, өзіне қастандық жасаушы Николай Хохловтың мойындауына және оның үкіметке қарсы медиа кампаниясы арқылы кеңес үкіметін ұятқа қалдыруына куә болды. Сонымен қатар, бірнеше бомбалау әрекеттері жасалды. Словениялық тегі бар көрнекті НТС мүшесі доктор Рудольф Трушновичті Штази агенті Хайнц Глеске ұрлап, кеңестік дипломатиялық көлікпен Шығыс Германияға жеткізді. Ол ұрланған кезде болған күрес салдарынан жолда қайтыс болған деп саналады. КСРО НТС-ке қарсы памфлеттер мен киножурналдар шығарды. Мұндай памфлеттердің бірін бұрынғы НТС мүшесі Константин Черезов, Германиядан КСРО-ға қайтып келгеннен кейін жазған деген болжам бар. Бұл памфлетте NTS басшылары американдық және британдық барлау қызметтерінің қызметкерлері деп айыпталады. Оларды сондай-ақ, бір кезде нацистік режимге қызмет еткен, маскүнем, гомосексуал және құмар ойыншылар деп сипаттайды. Бұдан өзге, Кеңес үкіметі халықаралық байланыстарын пайдаланып, шетелдік үкіметтерге НТС-тің қызметін тоқтату үшін қысым жасады. Мұндай сәтті мысалдың бірі – Батыс Германия үкіметінің «Еркін Ресей радиосын» жабуы.
The Soviets responded to NTS's activities via several methods including arrests, assassination attempts, kidnappings, counterpropaganda, and diplomatic pressure. NTS members who were found in Soviet controlled territories were arrested. Several assassination attempts were made against key NTS members. One of them, NTS chairman Georgiy Okolovich, had his would be assassin, Nikolai Khokhlov, confess to him and defect, embarrassing the Soviet government with his media campaign. There were also several bombing attempts. Dr. Rudolf Trušnovič, a prominent NTS member of Slovenian origin, was kidnapped by Stasi agent Heinz Glezke and smuggled abroad in a Soviet diplomatic car to the East German sector. He is believed to have died in transit as a result of the trauma from the struggle that ensued during his kidnapping. Anti NTS pamphlets and newsreel films were produced by the USSR. One such pamphlet was supposedly written by Konstantin Cherezov, a former NTS member who defected from Germany back to the USSR. The pamphlet accuses the leaders of NTS being employees of American and British intelligence. It also labels them as drunkards, homosexuals and gamblers who had at one point or another served the Nazi regime. In addition, the Soviet government used its international ties to pressure foreign governments to suppress NTS's activities. One such successful example was the closing down of "Radio Free Russia" by the West German government.
Әндер
"Жарқын сағат қағылады" (Бьёт светлый час B'ot svetlij čas) атты ән ұйымның басты әніне айналды, бірақ оны әнұран деп атаған ешкім болған жоқ. Оны 1930 жылдардың басында НТС мүшесі Михаил Гнилорыбов жазған. "Жастық" (Молодёжная Molod'ožnaja) немесе "Өткен – шабыттың көзі" (В былом источник вдохновенья V bylom istočnik vdochnoven'ja) деп аталатын тағы бір ән де кең таралды, оны НТС мүшесі Павел Зеленский (Павел Николаевич Зеленский; 1904–1978) 1930 жылдардың соңында жазған. Бұл ән Ресейлік скаут ұйымы ORYuR көптеген НТС мүшелері бар басшылық шеңберінің әнұраны ретінде де қабылданып алынды.
A song titled "The Bright Hour Knocks" (Бьёт светлый час B'ot svetlij čas) became the organization's main song, used as an anthem but never called such. It was written in the early 1930s by NTS member Mikhail Gnilorybov. Another song was also very popular, called "Youth" (Молодёжная Molod'ožnaja) or "The Past is the Source of Inspiration" (В былом источник вдохновенья V bylom istočnik vdochnoven'ja), written by NTS member Pavel Zelensky (Павел Николаевич Зеленский; 1904–1978) in the late 1930s. This song was also adopted by the Russian Scout organization ORYuR as the anthem of its leadership circle, which had many NTS members.