Кіріспе

Ресейлік солидарлықтардың ұлттық альянсы (НТС; Народно-трудовой союз российских солидаристов (НТС)) – 1930 жылы Сербияның Белград қаласында (сол кезде Югославия Корольдігінің құрамында болған) жас орыс антикоммунистік эмигранттар тобы құрған ресейлік антикоммунистік ұйым. Бұл ұйым Ресей азаматтық соғысының (1917-1923 жылдар) нәтижесіндегі жеңіліске мойын бұрған және тоқырап қалған ескі буын орыс эмигранттарына (Ақ қозғалыстың қатысушыларына) қарсылық ретінде құрылды. НТС-ті құрған жастар коммунизмге қарсы күресте белсенді қатысуға шешім қабылдады: жаңа пайда болған кеңестік мәдениетті және Кеңес Одағында тұратын адамдардың психологиясын зерттеу, сондай-ақ солидарлық идеясына негізделген саяси бағдарламаны жасау арқылы.

Мүшелік

НТС бастапқыда тек отыз жасқа дейінгі жас ерлер мен әйелдерді қабылдады (кейде ерекшеліктер жасалды), 1917 жылғы оқиғаларға ешқандай жауапкершілік тартпайтын ұрпақ ғана осы күресті жетектей алады деп санайтын. Бұл шектеу Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде алынып тасталды. Мүшелер ашық немесе құпия болуы мүмкін; екіншісі Ресей азаттық қозғалысында НТС қызметінің барысында жиі кездесетін. НТС құрамына тек орыстар ғана емес, Ресейдің басқа дәстүрлі халықтары да кірді (мысалы, грузиндер, балтықтар, калмықтар), сондықтан ұйым өз саяси бағдарламаларында "этникалық орыстар" деген мағына беретін "Русские" (русские) емес, "Ресей халықтары" деген мағынадағы "Россияне" (россияне) терминін қолданды. Ұйымға көптеген орыс сүйгіштер де қосылды, мысалы, немістер, поляктар, словендер. Ұйым Ресей мен Украина дәстүрінің сабақтастығы мен байланысын көрсету үшін Украинаның және Украина Халық Республикасының елтаңбасы болып табылатын Әулие Владимир символы бейнеленген Ресей туын логотип ретінде қабылдады. Үштікті НТС революциялық символ ретінде де пайдаланды, оны "халықтың ашуының үш тісі" деп атады. Бәлкім, НТС-тің ең танымал мүшесі – сыншыл әндері мен оппозициялық қызметі үшін КСРО-дан қуылғаннан кейін ұйымға қосылған кеңес сценарисі және бард Александр Галич болды.

Контрреволюциялық іс-әрекет

НТС Кеңес үкіметін құлатудың жалғыз жолы күшпен екеніне, ал ең тиімдісі – ішкі төңкеріс екеніне сенді. Осы мақсатта, НТС Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, соғыс кезінде және соғыстан кейін КСРО-ға өз адамдарын заңсыз жіберуге бірнеше рет тырысты, кеңестік Ресейдегі жер асты революциялық күштерді құру үшін. Ұйым, шетелдік барлау қызметтерінің қолдауына қарамастан, ОГПУ мен НКВД-ның күшті желісімен бәсекелесе алмады. Соғысқа дейінгі және соғыстан кейінгі әрекеттері ең аз сәтті болды, көбінесе кеңес билігімен атысқа түсіп немесе тұтқындалумен аяқталды. Соғыс кезеңінде үлкен жетістіктерге қол жеткізілді, бірақ көптеген адамдар неміс гестапосының зорлық-зомбылығына ұшырады немесе совет құпия полициясының ашқан тыңшылар желісіне ілікті. НТС соғыс кезінде Ресей азаттық қозғалысына да белсенді қатысты. Уильям Блум "Үмітті өлтіру" кітабында ЦРУ Ресейлік эмигранттық антикоммунистік ұйым – Ресейлік Ұлттық Солидаристер Одағымен (НТС) Кеңес Одағының ішінде жасырын операциялар жүргізгенін жазды. Блум ЦРУ НТС-ті Батыс Германиядан жасырын түрде оқытып, жарақтандырып, қарулап, қаржылап, олардың оперативтік қызметкерлерін совет территориясына парашютпен жібергенін мәлімдеді. Одан кейін, Блум бұл топтар кісі өлтіру, құжаттар ұрлау, пойызды дөңгелектен шығару, көпірлерді қирату, энергетикалық стансалар мен қару-жарақ зауыттарын саботаж жасау сияқты әрекеттерге қатысқандарын айтады. Кеңес Одағы осы оперативтік қызметкерлердің екі дүрлігін ұстағанын, олардың ішінде бұрынғы нацистік қызметтес те болғанын және оларды атып тастағанын хабарлады. Соғыстан кейін ұйым революцияның "молекулалық теориясы" деп аталатын жаңа стратегияны қабылдады, онда совет азаматтарына (пропагандалық әдебиеттер мен радиохабарламалар арқылы) үш адамнан аспайтын "молекулалық революциялық топтар" құруға шақырылды, бұл тыңшылық қаупін азайту мақсатында жасалды. Бұл топтар Германияның Франкфурт қаласында орналасқан НТС орталығымен байланыста болуға тиіс еді. Орталық белгілі бір уақытта молекулалардың қызметін үйлестіріп, олардан революциялық армия құруды жоспарлады. НТС-тің "Жабық сектор", жер асты революциялық қызметін үйлестіру орталығы, 1991 жылы Кеңес Одағының ыдырауынан кейін таратылды.

Қауымдастықтар-корпоратившілер

2006 жылдан бері НТС-тің Санкт-Петербург тобының қызметі жанданды. Коммунизмге қарсы радикалдар тобы ірі бизнес құрылымымен байланыс орнатты. Олар веб-сайт құрды, көшеде наразылық акцияларын өткізіп, өңірлерде байланыстар жасады. Радикализм мен бейресми байланыстардың нәтижесінде жаңа белсенділердің Санкт-Петербург НТС басшылығымен қақтығыстары туды. Олар НТС солидаристер-корпоратистерінің автономиялық қауымдастығын (НТС(osc)) құрды. НТС атынан бірқатар оппозициялық және коммунизмге қарсы наразылық акциялары, сондай-ақ Ливия мен Сириядағы көтерілістерді қолдау шаралары ұйымдастырылды. НТС(osc)-тің одақтастарына өте оңшыл ұйымдар (бірақ нәсілшіл емес, НТС(osc)-те кавказдық белсенділер де бар) және еркін кәсіподақтар кірді. Қазіргі таңда НТС(osc) – Ресейлік солидарлықтардың ұлттық альянсының бөлімшесі. НТС(osc)-тің төрағалары Андрей Комарицин және Станислав Бусигин болды.

Насихаттау

ҰҚК белсенді түрде үгіт-насихат жапырақшаларын әуе шарылар және басқа да тәсілдер арқылы, тікелей поштаны қоса, таратты. Жапырақшаларға, орамалдарға, жалған рубльдерге, жалған кітаптарға сияқты нәрселерге Сталинге қарсы ұрандар мен ҰҚК-ның саяси бағдарламасы басылды. Ұйым сондай-ақ "Еркін Ресей" радиостанциясын құрды. Батыс Германия үкіметіне совет үкіметі қысым жасағанға дейін, Батыс Германиядан совет аймағына хабар тарату жүргізілді, нәтижесінде станция жабылды.

Жарияланымдар

Посев (издательство) баспасын НТС кеңес үкіметіне қарсы әдебиет тарату үшін пайдаланды. КСРО-дан заңсыз шығарылған самиздат әдебиеті, мысалы, Александр Солженицынның еңбектері, Александр Галич пен Булат Окуджаваның өлеңдері жарияланды. Посев (Посев, орыс тілінде "сеу" деген мағынаны білдіреді) – 1945 жылдан бері НТС тарапынан шығарылатын журналдың аты. Посев баспасы қазіргі кезде негізінен Ресей тарихы, әсіресе антикоммунистік қозғалыстың тарихына арналған кітаптар шығарады.

Кеңестер одағының жауабы

Кеңес үкіметі НТС-тің қызметіне тұтқындау, өлтіруге талпыну, ұрлау, қарсы үгіт және дипломатиялық қысым сияқты бірнеше тәсілмен жауап берді. Кеңес бақылауындағы аумақтарда табылған НТС мүшелері тұтқындалды. NTS-тің жетекші мүшелеріне бірнеше рет қастандық жасалды. Олардың бірі, НТС төрағасы Георгий Околович, өзіне қастандық жасаушы Николай Хохловтың мойындауына және оның үкіметке қарсы медиа кампаниясы арқылы кеңес үкіметін ұятқа қалдыруына куә болды. Сонымен қатар, бірнеше бомбалау әрекеттері жасалды. Словениялық тегі бар көрнекті НТС мүшесі доктор Рудольф Трушновичті Штази агенті Хайнц Глеске ұрлап, кеңестік дипломатиялық көлікпен Шығыс Германияға жеткізді. Ол ұрланған кезде болған күрес салдарынан жолда қайтыс болған деп саналады. КСРО НТС-ке қарсы памфлеттер мен киножурналдар шығарды. Мұндай памфлеттердің бірін бұрынғы НТС мүшесі Константин Черезов, Германиядан КСРО-ға қайтып келгеннен кейін жазған деген болжам бар. Бұл памфлетте NTS басшылары американдық және британдық барлау қызметтерінің қызметкерлері деп айыпталады. Оларды сондай-ақ, бір кезде нацистік режимге қызмет еткен, маскүнем, гомосексуал және құмар ойыншылар деп сипаттайды. Бұдан өзге, Кеңес үкіметі халықаралық байланыстарын пайдаланып, шетелдік үкіметтерге НТС-тің қызметін тоқтату үшін қысым жасады. Мұндай сәтті мысалдың бірі – Батыс Германия үкіметінің «Еркін Ресей радиосын» жабуы.

Әндер

"Жарқын сағат қағылады" (Бьёт светлый час B'ot svetlij čas) атты ән ұйымның басты әніне айналды, бірақ оны әнұран деп атаған ешкім болған жоқ. Оны 1930 жылдардың басында НТС мүшесі Михаил Гнилорыбов жазған. "Жастық" (Молодёжная Molod'ožnaja) немесе "Өткен – шабыттың көзі" (В былом источник вдохновенья V bylom istočnik vdochnoven'ja) деп аталатын тағы бір ән де кең таралды, оны НТС мүшесі Павел Зеленский (Павел Николаевич Зеленский; 1904–1978) 1930 жылдардың соңында жазған. Бұл ән Ресейлік скаут ұйымы ORYuR көптеген НТС мүшелері бар басшылық шеңберінің әнұраны ретінде де қабылданып алынды.