Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Химиялық реакция
Chemical reaction
Неницеску индолы синтезі – бензохинон және β-аминокротон эфирлерінен 5-гидроксииндол туындыларын түзетін химиялық реакция. Бұл реакцияны 1929 жылы алғаш рет хабарлаған оның ашқысы Костин Неницескудің есімімен аталған. Оны R топтарының әртүрлі комбинацияларымен жүргізуге болады, оларға метил, метокси, этил, пропил және H тобы жатады. Сондай-ақ, реакция жоғары байланысқан полимерлік қаңқада өтетін қатты күйдегі нұсқасы да бар. Бұл синтез индольдердің нейротрансмиттерлер және жаңа ісікке қарсы қосылыстар сияқты биохимиялық маңызды молекулалардың құрылымдық негізі болып табылуымен ерекше қызығушылық тудырады.
The Nenitzescu indole synthesis is a chemical reaction that forms 5 hydroxyindole derivatives from benzoquinone and β aminocrotonic esters. This reaction was named for its discoverer, Costin Nenițescu, who first reported it in 1929. It can be performed with a number of different combinations of R groups, which include methyl, methoxy, ethyl, propyl, and H substituents. There is also a solid state variation in which the reaction takes place on a highly cross linked polymer scaffold. The synthesis is particularly interesting because indoles are the foundation for a number of biochemically important molecules, including neurotransmitters and a new class of antitumor compounds.
Механизм
Неницеску реакциясының механизмі Майкл қосылысынан, содан кейін энамин π-байланысының нуклеофильдік шабуылынан және одан кейін жою реакциясынан тұрады. Реакцияны алғаш рет Неницеску 1929 жылы жариялаған. Олардың нәтижелері реакцияның жоғары полярлы еріткіште жақсы өтетінін көрсетті, сондай-ақ субстраттың, реагенттердің, еріткіштердің өзгеруі және Льюис қышқылдары мен негіздерінің болуын зерттеу ұсынылды. Екі жыл өткен соң Вележева және авторлар Льюис қышқылы катализаторын қолданатын синтездің баламалы нұсқасы туралы хабарлады. Олар катализдік әсердің дикетодиенамин ZnCl2 кешені арқылы энаминді белсендіруден туындайтынын мәлімдеді. Дегенмен, жағдайлардың жақсарылуына қарамастан, дәстүрлі Неницеску синтезі салыстырмалы түрде төмен өнімділік пен қалыпты реакция жағдайында полимерленуге байланысты өндірістік масштабта қолдануға қолайсыз болды. Бастапқыда, реакцияны осы масштабта аяқтау үшін бензохинонның 100% артығын пайдалану қажет деп есептелді, бірақ Хуанг және авторлар 20–60% артығының тиімдірек екенін көрсетті. Бұдан әрі, олар кең ауқымды реакция үшін оптималды жағдайлар үшін бензохинон мен этил-3-аминокротонаты арақатынасы 1:1,2–1,6 моль болуы керек екенін және реакция бөлме температурасының шамасында жүруі керек екенін хабарлады. Бұл шарттар 100 кг немесе одан да көп көлемдегі партияларды өндіру үшін жеткілікті.
The mechanism of a Nenitzescu reaction consists of a Michael addition, followed by a nucleophilic attack by the enamine pi bond, and then an elimination. The reaction was first published by Nenitzescu in 1929, Their results indicated that the reaction performs best in a highly polar solvent, and further kinetic studies involving variation of the substrate, reagents, solvents, and the presence of Lewis acids and bases were proposed. Two years later, Velezheva et al. went on to report an alternative version of the synthesis using a Lewis acid catalyst. They report that the catalyzing effect originates from enamine activation through a diketodienamine ZnCl2 complex. However, despite improvements in the conditions, the traditional Nenitzescu synthesis was not suitable for use on a manufacturing scale because of a relatively low yield and polymerization under normal reaction conditions. Originally, it was believed that the benzoquinone had to be used in 100% excess to drive the reaction to completion on this scale, but Huang et al. reported that a 20–60% excess is most effective. Furthermore, they reported that for the ideal conditions for a large scale reaction, there should be a 1:1.2 1.6 mole ratio between the benzoquinone and the ethyl 3 aminocrotonate, and the reaction should take place around room temperature. These conditions are sufficient for producing batches of 100 kg or more.
Түрлілігі және оған байланысты реакциялар
Неницеску реакциясының ең көп таралған түрлерінің бірі – қатты фазалық нұсқасы. Бұл реакцияны алғаш рет Кеча және авторлар тобы баяндаған, ол төменде көрсетілген.
One of the most common variations of the Nenitzescu reaction is the solid phase variant. This reaction, first reported by Ketcha et al., is shown below.
Қолданбалар
5 гидроксииндол қаңқасы көптеген биохимиялық маңызды молекулалардың негізі болып табылады. Олардың ішінде серотонин – нейротрансмиттер, индометацин – стероид емес қабынуға қарсы агент, L 761,066 – COX 2 ингибиторы және LY311727 – секреторлық фосфолипаза ингибиторы бар. Қазіргі таңда Неницеску синтезінің ең қызықты қолданыстарының бірі – оның ісікке қарсы заттардың прекурсорын жасау мүмкіндігі. 2006 жылы баяндалған бұл синтезде 1,4,9,10 антрадихинон әртүрлі энаминдермен реакцияға түседі. Бұл реакцияның нәтижесінде алынған өнімдер қатерлі ісікке қарсы препараттарды жобалау үшін жаңа буынды құрылымдық негіздерді құрайды.
The 5 hydroxyindole skeleton is the foundation for a number of biochemically important molecules. Among them are serotonin, a neurotransmitter; indometacin, a non steroidal anti inflammatory agent; L 761,066, a COX 2 inhibitor; and LY311727, an inhibitor of secretory phospholipase. Currently, one of the most interesting applications of the Nenitzescu synthesis is its ability to produce a precursor to antitumor compounds. This synthesis, reported in 2006, involves the reaction of 1,4,9,10 anthradiquinone with various enamines. The products of this reaction constitute a new class of lead structures for anticancer drug design.