Кіріспе

Американдық адмирал, инженер және Арктика зерттеушісі (1841–1912)

Джордж Уоллес Мелвилл (10 қаңтар 1841 – 17 наурыз 1912) – Америка Құрама Штаттарының әскери-теңіз күштері офицері, инженер және Арктика зерттеушісі. 1861 жылы АҚШ әскери-теңіз флотына қосылып, Америка Азамат соғысы кезінде инженер болып қызмет етті. Ол үш Арктика экспедициясының құрамында болды: 1873 жылғы «Полярис» экспедициясы, 1879 жылғы қаза тағдырлы «Жаннетт» экспедициясы және 1884 жылғы Леди Франклин шығанағы экспедициясы. «Жаннетт» экспедициясы барысында, Ашық Поляр теңізін іздеу кезінде «Жаннетт» мұзға тосылып, ақырында қирады. Мелвилл экспедицияны бастаған отыз үш адамның арасындағы он үш құтқарылғанның бірі болды. АҚШ Конгресі Мелвиллге оның батылдығы мен тапқырлығы үшін Конгресс алтын медалін табыс етті. Ол 1884 жылы «Лена дельтасында» атты кітап жариялады, онда «Жаннетт» экспедициясындағы тәжірибесі туралы айтқан. 1881 жылы ол әскери-теңіз флотының бас инженері болып тағайындалды, онда ол қызметті реформалады және әскери-теңіз инженерлерінің кәсіби деңгейін арттырды. Ол Анаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясының жанында инженерлік тәжірибелік станция құрды, ол машиналар мен жабдықтарды әскери кемелерге орнату алдында сынауға, сондай-ақ инженерлік офицерлерді оқытуға көмектесетін. 1887 жылдан 1903 жылға дейін Бума инженерлік бюросының бастығы болып қызмет етті және 1889 жылы контр-адмирал шеніне көтерілді. Ол 120 кеменің жобасын қадағалады және су түтік қазандығы, үш бұрандалы жүйе, тік қозғалтқыштар, жүзбелі жөндеу кемесі және дистилляциялық кеме сияқты жаңалықтарды енгізді.

Ерте өмір

Мелвилл 1841 жылдың 10 қаңтарында Нью-Йорк қаласында, химияшы Александр Мелвилл пен Сара Уоллестің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол математиканы оқыған христиан бауырларының академиясында, сондай-ақ Бруклин колледжі мен политехникалық институтында білім алды.

Арктикалық зерттеу

1873 жылы ол Арктикаға «Полярис» экспедициясының 19 аман қалған мүшесін Баффин шығанағынан құтқару үшін «Тигр» кемесінің бас инженері ретінде өз еркімен қызмет етті. 1879 жылдың жазында ол лейтенант-командир Джордж В. Де Лонг басқаратын «Жаннетт» экспедициясына қатысуға ерікті болып, 7 тамызда Сан-Францискодан «Жаннетт» кемесімен Беринг бұғазы арқылы Солтүстік полюске жол табуға тырысты. «Жаннетт» Геральд аралының жанындағы Чукчи теңізінде мұзға қамалды. Екі жыл бойы оны құтқаруға жасалған барлық әрекеттер нәтижесіз болды, «Жаннетт» мұздың қысымынан 1881 жылдың 12 маусымында суға батып кетті – экипаж үш шағын қайықта теңіздің ортасында, азық-түлік жетіспей жайласып қалды. Мелвилл Лена дельтасында қауіпсіздікке жеткен жалғыз қайық командирі болды. Ол және оның қайықтағы серіктерін тунгус аңшылары құтқарып алды. Төрт айдан кейін ол Де Лонг пен оның серіктерін іздеу үшін құтқару тобын ұйымдастырды, бірақ оларды қайтыс болған күйінде тапты. Дегенмен, ол экспедицияның жазбалары сақталған кемелердің бортындағы журналдарды тауып алып келді. Қазіргі таңда журналдар АҚШ Ұлттық мұрағатында сақталуда. Чарльз У. Чипп басқарған үшінші қайық ешқашан табылған жоқ, Чипп пен тағы жеті адамның қаза тапқаны болжамдалады. АҚШ Конгресі Мелвиллдің батылдығы мен тапқырлығы үшін оны қызмет бабында 15 сатыға көтеріп, алтын «Жаннетт» медалімен марапаттады. Ол экспедициядағы өзінің тәжірибесі мен қиындықтары туралы 1884 жылы жарық көрген «Лена дельтасында» атты кітабында баяндады. Мелвилл «Жаннетт» кемесінде болған кезінде бас инженер шеніне көтерілді және 1884 жылы Леди Франклин шығанағы экспедициясы үшін «Тетис» кемесімен Арктикаға қайта оралды, бұл экспедиция Армия лейтенанты Адольф Грили басқарған Арктика экспедициясынан аман қалғандарды іздеу мақсатында ұйымдастырылды.

Бу инженерлігі

1881 жылы бас инженер шеніне ие болды. 1912 жылғы 17 наурызда Филадельфияда қайтыс болды және Лорел-Хилл зиратында жерленді. Мелвилл – АҚШ Әскери-теңіз күштері офицерлері мен олардың ұрпақтарының әскери қоғамы – Колумбия округінің Командирінің серігі болды. 1886 жылы ол АҚШ-тың адал легионының Пенсильвания Командирінің серігі атанды және 1908 жылдан 1909 жылға дейін оның командирі, ал 1911 жылдан 1912 жылға дейін Легионның ұлттық бас қолбасшысы қызметін атқарды. Ол Республиканың Ұлы Армиясының мүшесі және Америка Механика Инженерлері Қоғамының құрметті мүшесі болды, сондай-ақ оның 18-ші президенті болып сайланды. Ол сонымен қатар Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі еді.

Мұра

АҚШ Әскери-теңіз флоты екі кемеге оның құрметіне ат қойды: эсминец-тендер «Мелвилл» және океанографиялық зерттеу кемесі USNS «Мелвилл». Мелвилл, Монтана штаты 1877 жылы оның құрметіне аталды. Әскери-теңіз флотының Джордж В. Мелвилл сыйлығы материалдарды, құрылғыларды және жүйелерді немесе әдістерді зерттеу және дамытуға білімді қолданудағы ерекше инженерлік еңбектерді мойындайды; соның ішінде прототиптерді және жаңа процестерді жобалау, дамыту және енгізу. Мелвилл медалі Америка Механикалық Инженерлер Қоғамымен оның басылымдарынан шыққан ең үздік түпнұсқа мақала үшін мерзімімен беріледі. 1937 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясының кампусында салынған Мелвилл ғимараты бу және электр инженерлік факультеттері үшін оқу және зертханалық кеңістік ретінде пайдаланылды. Мелвиллдің есімі жаңа ғимараттың Мелвилл кіреберісі арқылы мәңгі есте қалады. Филадельфиядағы Әскери-теңіз кеме құрылысы кешеніндегі Әмірші Мелвиллтің мүсіні Сэмюэл Мюррей жасаған. Гренландиядағы Мелвилл мұздықтары мен Мелвилл жеріне Роберт Пири ат қойған. Мелвилл 1897 жылы Томас Эйкинстің салған портретінің нысаны болды.

Жарияланған еңбектер

Лена дельтасында: лейтенант-коммандер ДеЛонг пен оның серіктерін іздеу туралы баяндама, содан кейін Грили көмекші экспедициясының есебі және Солтүстік полюске жетудің ұсынылған әдісі, Хоутон, Миффлин және Компания, Бостон, 1885 жыл. Никарагуа каналының стратегиялық және коммерциялық маңызы, Тынық мұхитының болашақ бақылауы, Гавайидің стратегиялық маңызы және оның АҚШ-қа қосылуы туралы Әскери-теңіз күштерінің бас инженері, коммодор Джордж В. Мелвиллтің пікірлері, Үкіметтік баспа кеңсесі, Вашингтон, 1898 жыл.