Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс суретшісі және ағаш өрнек шебері (1473–1531)
German painter and woodcut printmaker (1473–1531)
Ханс Бургкмайр Ұлы (1473–1531) – неміс суретшісі және ағаш өрнек шебері.
Hans Burgkmair the Elder (1473–1531) was a German painter and woodcut printmaker.
Өмірбаян
Ханс Бургкмайр Аугсбургте суретші Томас Бургкмайрдың ұлы болып дүниеге келді. Оның ұлы, Кіші Ханс та кейін суретші болды. 1488 жылдан бастап Бургкмайр Мартин Шонгауэрдің Колмардағы шәкірті болды. Шонгауэр 1491 жылы қайтыс болды, Бургкмайр оқуын толық аяқтамай тұрып. Ол осы кезде Италияға сапар шеккен болуы мүмкін, бірақ 1507 жылы Италияға сәпар жасады, бұл оның өнеріне зор әсер етті. 1491 жылдан бастап ол Аугсбургте жұмыс істеді, шебер атанды және 1498 жылы жеке шеберханасын ашты. Бургкмайр лютеран дінін ұстанды.
Hans Burgkmair was born in Augsburg, the son of painter Thomas Burgkmair. His own son, Hans the Younger, later became a painter as well. From 1488, Burgkmair was a pupil of Martin Schongauer in Colmar. Schongauer died in 1491, before Burgkmair was able to complete the normal period of training. He may have visited Italy at this time, and certainly did so in 1507, which greatly influenced his style. From 1491, he worked in Augsburg, where he became a master and eventually opened his own workshop in 1498. Burgkmair was a Lutheran.
Мансап
Неміс өнер тарихшысы Фридрих Вильгельм Холльштейн Бургкмайрға 834 ағаш кескінін жатқызады, олардың көпшілігі кітап иллюстрациялары үшін жасалған. Жүзден астам кескіні кітапқа арналмаған "бір парақты" басылымдар болып табылады. Оның туындылары итальяндық Ренессанс формаларын қалыптасқан неміс стилімен үйлестіретін керемет композиция жасау қабілетін көрсетеді. 1508 жылдан бастап Бургкмайр уақытының көп бөлігін 1519 жылы император қайтыс болғанға дейін Максимилиан I-нің ағаш кесу жобаларымен жұмыс істеуге арнады. Ол Максимилианның «Жеңістері» атты 135 басылымның жартысына жуығын жасады, олардың барлығы да үлкен және ерекше сипатқа ие. Ол «Ақ патшайым» (Weisskunig) және «Теоерданктің» көптеген суреттерін де жасады. Ол жетекші ағаш кесуші Жост де Негкермен тығыз жұмыс істеді, ол, іс жүзінде, оның баспагеріне айналды. Ол кьяроскуро ағаш кескісінің маңызды инноваторы болды және 1508 жылғы басылымда тондық блокты бірінші болып қолданған адам деп есептеледі. Оның «Өлімге тойтарысқан ғашықтар» (1510) – үш блок қолданған алғашқы кьяроскуро басылымы, сонымен қатар сызық блогының өзі қанағаттанарлық сурет бермейтіндіктен, тек түсті басып шығару үшін жасалған алғашқы басылым. Балдунг пен Кранахтың осы кезеңдегі басқа кьяроскуро басылымдарында өздігінен басылатын сызық блоктары болған. Ол бір ғана эфир жасады – «Венера мен Меркурий» (шамамен 1520), оны болат тақтаға ойып салған, бірақ Шонгауэрмен бірге оқығандықтан ойып салуды ешқашан қолданбады. Бургкмайр сонымен қатар табысты суретші болды, негізінен діни көріністер, Аугсбург азаматтарының портреттері және император сарайының мүшелерін суреттеді. Оның көптеген туындыларын Мюнхен, Вена және басқа да галереяларда көруге болады. Бургкмайр 1531 жылы Аугсбургте қайтыс болды.
German art historian Friedrich Wilhelm Hollstein ascribes 834 woodcuts to Burgkmair, the majority of which were intended for book illustrations. Slightly more than a hundred are "single leaf" prints which were not intended for books. His work shows a talent for striking compositions which blend Italian Renaissance forms with the established German style. From about 1508, Burgkmair spent much of his time working on the woodcut projects of Maximilian I until the Emperor's death in 1519. He was responsible for nearly half of the 135 prints in the Triumphs of Maximilian, which are large and full of character. He also did most of the illustrations for Weisskunig and much of Theuerdank. He worked closely with the leading blockcutter Jost de Negker, who became in effect his publisher. He was an important innovator of the chiaroscuro woodcut, and seems to have been the first to use a tone block, in a print of 1508. His Lovers Surprised by Death (1510) is the first chiaroscuro print to use three blocks, and also the first print that was designed to be printed only in colour, as the line block by itself would not make a satisfactory image. Other chiaroscuro prints from around this date by Baldung and Cranach had line blocks that could be and were printed by themselves. He produced one etching, Venus and Mercury (c1520), etched on a steel plate, but never tried engraving, despite his training with Schongauer. Burgkmair was also a successful painter, mainly of religious scenes, portraits of Augsburg citizens, and members of the Emperor's court. Many examples of his work are in the galleries of Munich, Vienna and elsewhere. Burgkmair died at Augsburg in 1531.
Бургмайр және қазіргі этнологияның негізі
Бургмайр заманы этнографияның және Вена университетінде Конрад Сельтес тарапынан ілгерілеткен хорографияның жаңа гуманистік ғылымының даму кезеңі болды. Аугсбургтегі Велсерлердің коммерциялық кәсіптеріне сүйене отырып, гуманист Конрад Путингер император Максимилианды үндістерге қатысты этнографиялық қызығушылықтарын қолдауға және Балтазар Спрингердің 1505–1506 жылдарғы Африка айналып Үндістанға жасаған саяқатын демеуге ықпал етті. 1512 жылы Максимилианның жеңіс шеруіндегі үндістерге қатысты берген тапсырмасына сәйкес, Йорг Кёльдерер (қазір жоғалған) суреттер сериясын жасады, ол 1513–1515 жылдары Альтдорфердің миниатюраларына үлгі болды. Бұл суреттер өз кезегінде, "Каликут халқының" бейнесін көрсететін ағаш кескіндерінің (олардың жартысы қазір жоғалған 1516–1518 жылдарғы Бургмайрдің суреттеріне негізделген) үлгісіне айналды. 1508 жылы Бургмайр Африка және Үндістан халқы сериясын жасады, ол Спрингердің Африка мен Үндістанның жағалауында кездескен халықтарды бейнелеуге бағытталған. Бұл серия "этнография әдістемелік негізі ретінде қабылдайтын талдамалық санаттардың негізгі жиынтығын" құрастырды.
Burgkmair's time was a period of development for ethnography and the new Humanist science of chorography (promoted by Conrad Celtes at the University of Vienna). Using commercial ventures of the Welsers in Augsburg as a pretext, the humanist Konrad Peutinger goaded Emperor Maximilian into backing his ethnographical interests in the Indians and supporting the 1505–1506 voyage of Balthasar Springer around Africa to India. Based on an instruction dictated by Maximilian in 1512 regarding Indians in the Triumphal Procession, Jörg Kölderer executed a series of (now lost) drawings, which served as the guideline for Altdorfer's miniatures in 1513–1515, which in turn became the model for woodcuts (half of them based on now lost 1516–1518 drawings by Burgkmair) showing "the people of Calicut." In 1508, Burgkmair produced the People of Africa and India series, focusing on depicting the peoples whom Springer encountered along coastal Africa and India. The series brought into being "a basic set of analytic categories that ethnography would take as its methodological foundation".