Фарер ақыны, композиторы және суретшісі Андреас Вильям Хейнесен
William Heinesen
Андреас Хейнесен: Фарер ақыны, композиторы, суретшісі. Тұршхавн қаласы оның шығармаларының ортасы. Құрдым-құрдым мен жаратылыс, жақсылық пен жамандық туралы өлеңдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фарер аралдарының авторы, композиторы және суретшісі
Faroese author, composer and painter
Андреас Уильям Хайнесен (15 қаңтар 1900 – 12 наурыз 1991) – Фарер аралдарынан шыққан ақын, роман жазушы, әңгімелер жинағының авторы, балалар кітаптарының авторы, композитор және суретші.
Andreas William Heinesen (15 January 1900 – 12 March 1991) was a poet, novel writer, short story writer, children's book writer, composer and painter from the Faroe Islands.
Оның жазуы
Фарер аралдарының астанасы Торшвен әрқашан Хайнесеннің шығармашылығының орталығы болып табылады және ол Торшвенді "Әлемнің кіндігі" деп атағанымен белгілі. Оның шығармалары қараңғылық пен жарық, қирату мен жаратылыс арасындағы қайшылықтарға негізделген. Содан кейін адамның қай жаққа қосылу керектігін анықтаудағы өмірлік күресі келеді. Алайда, бұл әрқашан оңай болмайды және жақсы мен жаман арасындағы шекара көбінесе анық емес. Хайнесен өмірдің жұмбақ жағына құмар болды және өзін сөздің ең кең мағынасында діндар деп атады. Оның өмірін жеңілісшілдікке қарсы күрес деп сипаттауға болады, ал оның ең көп цитаталанған афоризмдерінің бірі: "өмір - үмітсіздік емес, ал өлім үстемдік таба алмайды".
The Faroese capital Tórshavn is always the centre of Heinesen's writing and he is famous for having once called Tórshavn "The Navel of the World". His writing focuses on contrasts between darkness and light, between destruction and creativity. Then following is the existential struggle of man to take sides. This is not always easy, however, and the lines between good and bad are not always clearly defined. Heinesen was captivated by the mysterious part of life, calling himself religious in the broadest sense of the word. His life could be described as a struggle against defeatism with one oft quoted aphorism of his is that "life is not despair, and death shall not rule".
Жарияланымдар
Фарер тілі мектептерде оқытыла бастамас бұрын дүниеге келгендіктен, ол негізінен дания тілінде жазды, бірақ сөйлеу тілі – фарер тілі болды. Кейін оның барлық кітаптары туған тілі – фарер тіліне аударылды. Ол 21 жасында өзінің алғашқы өлеңдер жинағын жариялады, ал 1934 жылы «Blæsende gry» (Дауылды таң) атты алғашқы романын жазғанға дейін тағы үш шығармасын жариялады. Дания тілінде жеткілікті жақсы емес деп уайымдағандықтан, ол романының барлық тарауларын суретші Самал Йоэнсен Микинеске оқып берді. Одан кейін «Noatún» (1938) жарық көрді. «Noatún» романының басты ойы – бірлік жақсы қоғамның кілті. Оның келесі кітабы «The Black Cauldron» (1949) – құлдырау өмір салтының және діни ынтақтың салдарымен айналысады. «The Lost Musicians» (1950) романында Хайнен бұрынғы туындыларының әлеуметтік реализмін қалдырып, қарапайым әңгіме айтуға бет бұрды. «Mother Pleiades» (1952) – оның қиялына арналған мадақ. Оның қосымша тақырыбы – «Уақыттың басынан бергі оқиға». Хайнен тек роман жазумен шектелмеді. Елуінші жылдары ол әңгімелер де жаза бастады. Олардың көпшілігі «The Enchanted Light», «Gamaliel's Bewitchment» және «Cure Against Evil Spirits» (1969) атты үш жинақта жарияланды. «The Good Hope» романындағы басты кейіпкері – пастор Педер Борресен, ол тарихи тұлға – пастор Лукас Дебеске негіделген. Ол кітапты жазуға қанша уақыт кеткенін сұрағанда: «Қырқ жыл. Бірақ оның арасында басқа да жұмыстармен айналыстым», – деп жауап берді.
As he was born and raised before the Faroese language was taught in the schools, he wrote mainly in Danish but his spoken language was Faroese. All his books were later translated into his native Faroese. He published his first collection of poetry when he was 21 and he had three more published before he wrote his first novel Blæsende gry (Stormy Dawn) in 1934. He read every single one of the chapters to the painter Sámal Joensen Mikines, as he was worried that his Danish was not good enough. That was followed up with Noatún (1938). Noatún has a strong political message – solidarity is the key to a good society. His next book The Black Cauldron (1949) deals with the aftermath of decadent living combined with religious hysteria. In The Lost Musicians (1950) Heinesen leaves the social realism of his earlier works behind, instead giving himself over to straightforward storytelling. Mother Pleiades (1952) is an ode to his imagination. Its subtitle is "a Story From the Beginning of Time". Heinesen was not content with writing only novels. In the fifties he began writing short stories as well. Most of them have been printed in these three collections entitled The Enchanted Light, Gamaliel's Bewitchment and Cure Against Evil Spirits (1969). In the novel The Good Hope, his main character the Rev. Peder Børresen is based on the historical person Rev. Lucas Debes. When Heinesen was asked how long it had taken to write it, he answered "Forty years. But then I did other things in between."